उद्योगका पायोनियर

राजस्थान मूलघर भएर बंगलादेशमा जन्मेका रामलालले कर्मथलो नेपाल बनाए । पाँच हजार रुपैयाँ साथमा लिएर नेपालमा सुरु गरेका रामलालको व्यावसायिक विरासतमा अहिले करिब दर्जन उद्योग सञ्चालनमा छन् ।
गोकर्ण अवस्थी

बिक्रम संवत् १९९१ मा तत्कालीन श्री ३ जुद्धशमशेरको टोली नेपालको पूर्वी क्षेत्रको भ्रमण (दौडाहा) थियो । उनी हालको सुनसरीमा एक क्याम्पमा बसेका थिए । त्यहाँ एक दिन उनलाई विभिन्न आकर्षक सामग्रीसँगै फलफूल, काजु–किसमिस, कागजी बदाम, खजुर आदिसहितको उपहार–भेट प्राप्त भयो ।

मुलुकको पूरै शासनसत्ता हातमा लिएर बसेका शक्तिशाली जुद्धशमशेर उक्त उपहार देखेर चकित परे, उनले ल्याउने व्यक्तिलाई भित्र बोलाउन लगाए । उनको बोलावटमा मात्रिकाप्रसाद कोइराला, दुर्गानिधि लोहनीसंगै एक जना व्यवसायी पनि पसे, जो थिए रामलाल गोल्छा ।

उक्त भेटघाटै नेपालमा औद्योगीकरणको जग बसाल्ने कोसेढुंगा बन्यो । जुट व्यापारमा जमिसकेका गोल्छा नेपालमै प्रशोधन र जुटका वस्तु उत्पादन गर्ने उद्योग खोल्न चाहन्थे । त्यसका लागि श्री ३ मा जाहेरी गर्नुपथ्र्यो । उनका छोरा हुलासचन्दद्वारा लिखित ‘रामलाल गोल्छाको जीवनी’ अनुसार राम्ररी नेपाली बोल्न नआउने भएकाले उनले कोइराला र लोहनीलाई सँगै जान आग्रह गरेका थिए ।

पछि मुलुकको प्रधानमन्त्रीसमेत बनेका मातृका विराटनगर र मुलुककै राजनीतिमा निकै ठूलो छाप छाडेका कृष्णप्रसाद कोइरालाका छोरा थिए । लोहनी पूर्व क्षेत्रका डिट्ठा थिए । र विराटनगरका किसानबाट जुट किनेर भारत निर्यात गरी निकै पैसा र इज्जत कमाएका रामलाल गोल्छाको यी दुवैसँग घनिष्ठ मित्रता थियो ।

उद्योग नै खोल्ने योजना गोल्छाको थियो । उनलाई आडभरोसा भने उनले निर्यात गर्ने भारतीय उद्योगका मालिक राधाकिसन चमडियाको थियो । चमडिया र गोल्छा दुवै लगानी गर्न तयार भए तर नेपालमा कम्पनीसम्बन्धी कानुन नै थिएन । दौडाहाका क्रममा जुद्धशमशेरले पनि सीधै अनुमति नदिएर मोहनशमशेरसँग कुरा गर्नू र काठमाडौं आउनू भनी आदश दिए ।

मोहनशमशेरसँगको छलफलपछि ५१ प्रतिशत नेपाली र ४९ प्रतिशत भारतीय लगानीकर्ताको सेयर रहने गरी उद्योग खोल्ने तय भयो । गोल्छासहितको टोली फेरि काठमाडौं आयो । उद्योग खोल्न बिन्तीपत्र श्री ३ मा चढाएपछि तयारी थाल्ने र कम्पनी कानुन बनाउने प्रक्रिया सुरु भएको गोल्छाको जीवनीमा उल्लेख छ ।

विराटनगर फर्केर गोल्छाले २५ बिघा जमिन उद्योगका लागि खोजे । उक्त जग्गा कृष्णप्रसाद कोइराला, नारायणप्रसाद कोइराला, लीलाप्रसाद लोहनी र हुलासचन्द गोल्छाको नाममा किनिएको थियो । हुलास रामलाल गोल्छाका कान्छा छोरा थिए । त्यस बेला विदेशीहरू सम्मिलित कम्पनीले आफ्नो नाममा जग्गा किन्न पाउन्नथे । हुलासले स्मृतिग्रन्थमा लेखेका छन, ‘पहिले बुवाले घडेरी किन्दा पनि नेपालमा जन्मेको जन्मसिद्ध नागरिकका हैसियतले मेरो नाममा पास गर्नुभएको थियो ।’

त्यही जग्गामा पछि उद्योग बन्यो । जसमा भारतीय उद्योगपति राधाकिसन चमडियाले पनि लगानी गरेका थिए । त्यो उद्योगको नाम विराटनगर जुट मिल्स राखियो । र त्यो नै मुलुकको पहिलो उद्योगका रूपमा अहिले पनि इतिहासमा पढाइन्छ । यसरी नेपालको पहिलो उद्योग स्थापना गर्न योगदान पुर्‍याएकाले गत वर्ष उद्योग वाणिज्य महासंघ स्थापनाको ५० औं वार्षिकोत्सवका उपलक्ष्यमा रामलाल गोल्छालाई मरणोप्रान्त सम्मान पनि गरेको थियो । पूर्वप्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद कोइरालाले पनि उनीबारे सम्झने क्रममा भनेका छन्, ‘इन्डस्ट्रिलाइजेसनको बीउ उहाँले नै रोपेकाले ठूलो श्रद्धा छ ।’

रामलाल गोल्छा २३ वर्षको हुँदा नेपाल आएका थिए । मारवाडीहरूको नेपाल प्रवेश उनीभन्दा धेरै पहिलेदेखि नै हुन थालिसकेको थियो । तर उनीहरू व्यापार र खेतीपातीमै बढी संलग्न रहे । गोल्छा पनि धेरै ठाउँमा हन्डर खाएपछि व्यापारकै लागि नेपाल आएका थिए । उनी बिक्रम सवत् १९७८ मा मात्रै नेपाल भित्रिएका थिए । तर उनले बसाएको जगमा गोल्छा अर्गनाइजेसनले सय वर्षभन्दा कममै निकै प्रगति गरेको छ ।

रामलालको जीवनीअनुसार उनी ७ दिदीबहिनीपछि जन्मिएका हुन् । उनका बुवा तनसुखदास गोल्छा भारतको राजस्थानको रतनगढबाट बसाइ सरेर आसाम हुँदै सुन्दरगन्ज जुन अहिले बंगलादेशमा पर्छ, त्यहाँ पुगेका थिए । तर उनका ७ वटी छोरी मात्रै जन्मिए । पछि रुणेचा भन्ने राजस्थानकै एक ठाउँमा बस्ने पीर बाबा रामदेवको शरणमा गएर रामलालका बुवा–आमाले पुत्रलाभका लागि पूजाअर्चना बिन्ती गरेको हुलासचन्दले आफ्नो बुवाको जीवनीमा लेखेका छन् ।
त्यसपछि तनसुखदास ६५ वर्षको हुँदा १९५५ सालमा रामलालको जन्म भएको थियो । रामदेव बावाको कृपाले त्यो उमेरमा पुत्र (लाल) प्राप्त भएकाले उनको नाम रामलाल राखिएको थियो । रामलालको जन्म हाल बंगलादेशमा पर्ने नबावगन्जमा भएको थियो । ७ वर्षको उमेरमा स्थानीय बंगालीभाषी विद्यालय भर्ना भएका रामलालले पछि राजस्थानको रतनगढमै पढे ।

उनका बुवाले लुटपाट हूलदंगाका कारण नबावगन्जको कारोबार छाडेर सुन्दरपुर आउनुपर्‍यो । रामलाल पनि रतनगढबाट फर्के र पढाइ पनि छुट्यो । जुटको व्यापारमा लागे । तर त्यो पनि त्यतिसारो चल्न सकेन । १३ वर्षको उमेरमा व्यापार थाले पनि टिक्न सकेन ।

विवाहपछि बोझ थपियो तर आम्दानी भएन । रामलालले कलकत्ता गएर केही वर्ष काम पनि गरे । काममा कमाइ र इज्जत दुवै नभएपछि उनी आफ्नी एक जना दिदीको घर फारबिसगन्ज पुगे, जुन विराटनगरको सीमा क्षेत्र हो । त्यहाँ केही वर्ष व्यापार गरे पनि प्रतिफल आएन ।

थोरै खर्च र थोरै आम्दानीले चल्ने ठाउँ खोज्दै नेपाल छिरेका रामलालका दरसन्तानले यहाँ पैसा र इज्जत दुवै कमाए । ‘हजुरबुवाले उता सुरुमा आएर बसेको घरमा हरेक वर्षजसो हामीलाई लानुहुन्थ्यो,’ उनका नाति महासंघका वरिष्ठ उपाध्यक्ष शेखर गोल्छा सम्झिन्छन्, ‘र उहाँले गरेको दु:खबारे बताएर हामीलाई मिहिनेत गर्न प्रेरित गर्नुहुन्थ्यो ।’

केही वर्ष देवानगन्जमा बसेर उनी विराटनगर बसाइ सरे । जहाँ व्यापार विस्तारसँगै उनमा नेपाली राजनीतिप्रति पनि रुचि बढ्न थाल्यो । विशेषगरी कोइराला परिवारसँगको निकटताले उनलाई राजनीतिमा सक्रिय बनायो ।

‘उहाँका बारेमा नलेखिएको तर मलाई सुनाउनुभएको एउटा रोचक घटना म बताउन चाहन्छु,’ हालैको एक भेटमा शेखरले आफ्ना हजुरबुवाका बारेमा सुनाए, ‘२००७ सालमा राजा त्रिभुवन भारत निर्वासनमा गए । हजुरबुवालाई राजा नभएको देश भएन भनेर फर्काएर ल्याउने चाहना भयो । एक जना साथीसहित उहाँ राजालाई सम्झाउन दिल्ली पुग्नुभयो । राजालाई स्वदेश फर्किन भन्दा अप्रत्याशित जवाफ आएको हजुरबुवाले सुनाउनुहुन्थ्यो । हजुरबुवाका अनुसार राजाले अब मेरो जवाहरलाल नेहरूसँग कुरा भइसक्यो, नेपाल अब भारतमा विलय हुन्छ र मलाई विशेष स्थान दिइनेछ भनेका रहेछन् । राजाको त्यो कुरा सुनेर हजुरबुवा चिन्तित हुनुभयो र विराटनगर फर्किनुभयो । त्यसपछि उहाँको झुकाव विश्वेश्वरप्रसाद कोइरालाप्रति बढी देखियो ।’

गोल्छाको जीवनीलाई आधार मान्ने हो भने उनी क्रान्तिकारी स्वभावका देखिन्छन् । दलितले छोएको पानी खाएको आरोपमा गोल्छाले मुण्डन गरेर ५ रुपैयाँको गौदान गर्नुपरेको उनको जीवनीमा उल्लेख छ । जैन धर्मावलम्बी गोल्छाले विराटनगरमै उक्त सजाय भोगेका थिए ।

उनीसँग संगत गरेका विराटनगरका एक जना व्यवसायी फूलकुमार लालवानीका अनुसार गोल्छा धेरै धैर्यवान थिए । जीवनमा धेरै आरोह–अवरोह भए पनि रामलाल नडगमगाएको उनको जीवनी नियाल्दा देखिन्छ पनि । ‘एकपटक उहाँको जुट गोदाममा ठूलो आगलागी भयो,’ लालवानी सम्झिन्छन्, ‘उनका छोराहरू आत्तिए तर उनले सम्झाए ।’

आफ्नो पहलमा स्थापना भएको विराटनगर जुट मिल पछि सरकारीकरण भएपछि रामलाल अर्को उद्योग खोल्नतिर लागे । यसले पनि उनी सधैं लागिरहने व्यक्तिका रूपमा चिनिन्छन् । रघुपति जुट मिल्स विराटनगर–जोगवनी सीमामा छ । शेखरका अनुसार रघुपति र अर्को एक जुट मिल्समा गरी करिब १४ हजार जना अहिले पनि काम गर्छन् । यी दुई मिल्स र अन्य उद्योगसमेत गरेर करिब १६ हजारले गोल्छा अर्गनाइजेसनमा काम गर्ने गरेको शेखर बताउँछन् ।
रघुपति जुट मिल्स र अन्य केही कारोबार स्थापित गरेपछि रामलाल गोल्छा अलि स्वतन्त्र भएका थिए । पछि उनका छोरा हंसराज गोल्छाले धेरै व्यवसाय सम्हाले । लगत्तै कान्छा छोरा हुलासचन्द पनि व्यवसायमा आए ।

त्यसपछि रामलाल एकपटक घुमफिर गर्न कलकत्ता गए । साथीहरूको आग्रहपछि उनी पानीजाहाज चढेर लन्डन पुगेपछि मात्रै घरमा टेलिग्राम आएको शेखर सम्झन्छन् । ‘दुई महिनासम्म कुनै खबर नहुँदा बुवाहरू आत्तिएको सुनाउनुहुन्थ्यो,’ शेखरले भने ।

पैसा कमाउँदै गएपछि रामलाल निकै सोखका साथ बस्ने गरेको शेखर सम्झिन्छन् । विराटनगरमा बाटो थिएन । तर रामलालले त्यति बेला नै फोर्डको एउटा गाडी भित्र्याएका रहेछन् । शेखरका अनुसार उक्त गाडी तराई क्षेत्रमा सम्भवत: पहिलो हो । गाडी त ल्याए तर चलाउने बाटो थिएन । पेट्रोलपम्प थिएन । बाटोको उनले उपाय लगाएछन् । गोल्छाको बस्ने घर र अफिस (गद्यी) सम्मको दूरी बढीमा सय मिटर थियो । रामलालले त्यो बीचमा बाटो बनाएछन् । ‘हजुरबुवा त्यही सय मिटर ड्राइभरसहित हरेक दिन गाडीमा यात्रा गर्नुहुन्थ्यो रे,’ शेखर सुनाउँछन्, ‘पेट्रोलचाहिँ कलकत्ताबाट ल्याउनुपथ्र्यो । पेट्रोल ल्याउन एक जनालाई जागिर नै दिइएको थियो ।’

विराटनगरकै अर्का व्यवसायी एवं सनराइज बैंकका अध्यक्ष मोतीलाल दुगड पनि रामलाल गोल्छालाई हंसमुख भनेर सम्झिन्छन्, ‘दाइहरूले सुनाएअनुसार रामलालजी सधैं गम्भीर रहने राजा महेन्द्रसँग पनि हँसीमजाक गरेर रमाउन सक्नुहुन्थ्यो ।’

श्रीमती बितेको ३० वर्ष जीवित रहे पनि उनले अर्को विवाह गरेनन् । ६ फिट र एक सय २० किलोसम्म वजन भएका रामलालले सुरु गरेको व्यवसाय उनका सन्ततिले अझ अगाडि बढाए । उनकै जीवनकालमा जुटसँगै खाद्यान्न, मेटल, चिनी, कपडालगायतका उद्योग र व्यापार विस्तार भइसकेको थियो । उनको मृत्यु २०४० मंसिरमा भयो ।

राजस्थान मूलघर भएर बंगलादेशमा जन्मेका रामलालले कर्मथलो नेपाल बनाए । उनकै आग्रहअनुसार अन्तिम संस्कार पनि विराटनगरमै गरिएको उनलाई चिन्नेहरू बताउँछन् । उनले विसं १९८७ मा सुरु गरेको हंसराज हनुमानमल नामको प्रतिष्ठान अहिले गोल्छा अर्गनाइजेसन भएको छ । पाँच हजार रुपैयाँ साथमा लिएर नेपालमा व्यवसाय सुरु गरेका रामलालको व्यावसायिक विरासतमा अहिले करिब दर्जन उद्योग सञ्चालनमा छन् । त्यति नै व्यापारिक (ट्रेडिङ) फर्म चलिरहेका छन् । अहिले उनका ९ जना नाति र तिनका परिवारले उद्योग व्यापार सम्हालिरहेका छन् ।

प्रकाशित : आश्विन ११, २०७४ १२:२०
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

देशभर यसरी भित्र्याइँदै छ फूलपाती

कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौं — दशैंको सातौं दिन सप्तमीमा मनाइने फूलपाती आज घरघरमा भित्र्याइँदैछ । घटस्थापनाका दिनदेखि विधिपूर्वक दुर्गालाई आह्वान गरी पूजाआजा गरिएको दशैँघरमा उखु, हलेदो, अदुवा, केराको बोट, धानको बाला, बेलपत्र र अन्य नयाँ पालुवासमेत भित्र्याउने गरिन्छ ।

हनुमानढोका दरबारको दशैँघरमा गोरखा जिल्लाबाट ल्याइएको फूलपाती भित्र्याउने परम्परा छ । गोरखादेखि धादिङ जिल्लाको जीवनपुरसम्म गोरखा दरबारको दशैँघरका पुजारीसहित मगर जातिका छ जनाले फूलपाती ल्याउने र जीवनपुरदेखि जमलसम्म काठमाडौंबाट गएका ब्राह्मण जातिका छ जनाले ल्याउने परम्परा छ । जमलबाट हनुमानढोकासम्म निजामती सेवाका उच्चपदस्थ अधिकारी, गुर्जुको पल्टन, नेपाली सेनाको ब्याण्डबाजा, पञ्चैबाजा र सांस्कृतिक नाचगानसहितको लावालस्करका साथमा फूलपाती ल्याउने परम्परा छ । आजैका दिनदेखि सरकारी कार्यालय पनि बिदा हुने भएकाले विभिन्न पेशा र व्यवसायमा संलग्न मानिस टीका थाप्न आफ्नो पुख्र्यौली थलो फर्कने क्रम शुरु भएको छ ।

हनुमानढोका हेरचाह अड्डाका प्रमुख अरुणा नकर्मीका अनुसार गोरखाका राजा पृथ्वीनारायण शाहले काठमाडौँमाथि विजय प्राप्त गरेपछि गोरखाबाट फूलपाती ल्याएर काठमाडौँको हनुमानढोकास्थित नासलचोकमा भित्र्याउने परम्परा रहेको छ । फूलपातीमा गुर्जुको पल्टन गोर्खाली सेनाको प्रतीकका रुपमा अझै रहेको छ ।(रासस)

फूलपाती यसरी पठाइयो गोरखाबाट हनुमानढोका
सुदीप कैनी
गोरखा
परम्पराअनुसार काठमाडौंको हनुमानढोकामा गोरखा दरबारबाट बुधबार बिहान फूलपाती पठाइएको छ । साइतअनुसार हुनमानढोकामा साँझ भित्र्याउन गोरखा दरबारबाट फूलपाती पठाइएको गोरखा दरबार हेरचाह अड्डाले जनाएको छ । ना १ झ ६५४८ नम्बरको सरकारी गाडीलाई फुलमालाले सजाएर फूलपाती पठाइएको हो । पूजारी चुडानिधि तिवारीले उक्त गाडीमा फूलपाती लिएर गएका छन् । बाजागाजासहित दरबारबाट गोरखा सदरमुकामको सतिपिपलसम्म डोलेहरुले बोकेर ल्याएका थिए । त्यसपछि गाडीमा राखेर पठाइएको हो ।

सडक नखुल्दा गोरखाबाट धादिङको जीवनपुरसम्म दुईजना, नुवाकोटसम्म दुई जना डोलेले रिले गरेर लैजाने चलन रहेको बताइन्छ । नुवाकोटमा फुलपाति लिन काठमाडौंबाट पूजारीहरु आउने गरेको जानकारहरुको भनाइ छ । मगरहरुले डोलेका भूमिका निभाउने गर्दछन् ।

सशस्त्र द्वन्द्वको समयमा पनि मोटरसाइकलमा सुटुक्क फूलपाती लैजाने गरिएको थियो । गोरखा पर्यटन केन्द्र र एकता युवा क्लबको व्यवस्थापनमा बाजागाजा, र्‍यालीसहित धुमधाम गरेर फूलपाति पठाइएको हो । गोरखा दरबारको जमरा घरमा पनि बुधबार साँझ फूलपाती भित्र्याउने तयारी छ । घटनास्थापनाकै दिन एक पाथी चार माना अन्नको जमरा राखि सकिएको छ । बिजयादशमीको दिन भक्तजनहरुले दरबार पुगेर टीकासँगै जमरा थाप्ने चलन छ ।

जाजरकोट दरबारमा फूलपाती भित्र्याइयो
भीमबहादुर सिंह
जाजरकोट दरबारमा फूलपाती भित्र्याइएको छ । त्यस्तै यहाँका स्थानीयले पनि घरमा फूलपाती भित्र्याइएका छन् । शक्तिको प्रतीक खडग देवतासहित जाजरकोट दरबारमा फूलपाती भित्र्याइएको हो । जाजरकोटमा उखु, अदुवा, बेलपत्रलगायत पूजा सामाग्री र खडग देवतासहित फूलपाती भित्र्याउने चलन छ ।

पुरानो जगतीपुर दरबारका पुजारी खलकका सन्तानले खडग देवता ल्याएर खलंगा दरबारको दसैं घरमा फूलपाती भित्र्याउने परम्परा छ । २० वर्षअघिसम्म जगतीपुर दरबारबाटै ब्राह्मण जातिका पूजारीले खडग देवतासहितको फूलपाती ल्याउने प्रचलन थियो । तर, माओवादी द्वन्दसँगै जिल्ला प्रहरी कार्यालय परिसरस्थित कालिका मन्दिरमा खडग देवता राख्ने गरिएको थियो । बुधबार कालिका मन्दिरबाट उक्त फूलपाती दरबारमा पूजाआजा सहित भित्र्याइएको छ । पूजारी सत्यप्रसाद शर्माले ल्याएको खडग र फूलपातीलाई प्रमुख जिल्ला अधिकारी पुष्पराज शाहीले भित्र्याएका हुन् ।

इतिहासका जानकार केशवजंग शाहका अनुसार विक्रम सम्वत १८२५ मा पृथ्वीनारायण शाह र तत्कालिन जाजरकोटे राजा हरि शाहबीच काशीमा मितेरी ल्याएर धर्म सन्धि भएको थियो । मितेरीसँगै जाजरकोटले पृथ्वीनारायाण शाहको एकीकरण अभियानलाई सघाउने, पृथ्वीनारयाणको फौजले जाजरकोट राज्यमाथि आक्रमण नगर्ने, जाजरकोट राज्यको अस्तित्व कायम रहनेलगायत सम्झौता काशीमै भएको शाहले बताए । सोही सम्झौताका क्रममा पृथ्वीनारयाणले शक्तिको प्रतीक भगवतीको मूर्ति र खडग जाजरकोटे राजालाई उपहार दिएको इतिहासमा उल्लेख भएको शाहले बताए ।

काठमाडौं उपत्यकको आक्रमणमा पराजित भएपछि पृथ्वीनारायण शाह हतियारको बन्दोबस्ती गर्न र हरि शाह तीर्थ यात्रा गर्न गएको मौका काशीमा भेट भएको थियो । पृथ्वीनारायण शाहले काठमाडौंमाथि विजय प्राप्त गरेपछि गोरखाबाट फूलपाती ल्याएर हनुमानढोकामा भित्र्याउने परम्पराको थालनी गरेसँगै जाजरकोट दरबारमा पनि जगतीपुरबाट फूलपाती ल्याउने प्रचलन सुरु भएको शाहले बताए । २ सय ५० वर्षअघि जाजरकोट राज्यको दरबार जगतीपुरमा रहेको थियो । हाल जगतीपुर दरबार भग्नावेश छ ।

रौतहट

रौतहट सदरमुकाम गौरमा बुधबार हर्ष बढाई (फूलापाती भित्र्याउँदै) गर्दै नेपाली सेना, सशस्त्र प्रहरी, नेपाल प्रहरीसहित मोलपोतका कर्मचारी पूजारी । मालपोत परिसरमा रहेको भगवती मन्दिर परिसरमा धार्मिक विधिअनुसार पूजाआजा समेत गरिएको थियो । पूजापछि तोपले देवी भगवतीलाई सलामी समेत दिइएको थियो । तस्बिर : पवन यादव/कान्तिपुर

रौतहट सदरमुकाम गौरस्थित मलपोत परिसरमा रहेको देवी भगवती मदिर परिसरमा रहेको मौलाको बुधबार पूजा गर्दै ब्रतालु महिलाहरु । यहाँका महिलाहरु नौरथा अवधिभर निराहार नवरात्री ब्रत बस्ने चलन छ । तस्बिर : पवन यादव/कान्तिपुर

धनकुटा

वडादसैंको सातौं दिन फूलपातीको अवसरमा बुधबार धनकुटाको टुँडिखेलमा आयोजित फूलपाती बडाई गरिँदै । १८ औं शताब्दीदेखि उक्त स्थानमा परम्परागत फूलपाती बडाई गरिँदै आएको छ । तस्बिर : रमेशचन्द्र अधिकारी/कान्तिपुर

धनुषाको जनकपुर

जनकपुरमा फूलपाती भित्र्याउन सहभागीहरु । राममन्दिरका महन्थ रामगिरीको नेतृत्वमा फूलपाती संकलन गर्न गएका शोभायात्रामा जनकपुरका नवनिर्वाचित प्रमुख लालकिशोर साह, उपप्रमुख रीता देवी मिश्रसहितको सहभागिता थियो ।
तस्बिर : श्यामसुन्दर शशि/कान्तिपुर

ताप्लेजुङ
आनन्द गौतम

ताप्लेजुङ । हर्ष बढाईका साथ ताप्लेजुङमा नेपाली सेना, नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरीले फूलपाती भित्र्याएका छन् । फुङलिङ नगरपालिका ९ हाङदेवाबाट ल्याइएको फूलपाती सेना र प्रहरीको ब्यारेकमा भित्र्याइएको हो । सशस्त्र प्रहरीवल कञ्चनजंघा गुल्म र नेपाली सेनाको टोली नयाँ रणभूमि गुल्मबाट बिहान पौने ७ बजे बाजागाजासहित नेपाल प्रहरीको कार्यालयमा गएको थियो । प्रमुख जिल्ला अधिकारी, सेना र प्रहरी प्रमुखले प्रहरी परिसरको दुर्गा मन्दिरमा पूजा गरेपछि ७ देवी देवतालाई ७ तोपको सलामी दिइयो । सेनानी रवी केसी नेतृत्वको टोलीले सलामी दिएपछि तोप पड्काएर बडाइ गरिएको थियो । त्यही बढाइपछि तीनै निकायको टोलीले आ–आफ्नो गुल्ममा फूलपाती भित्र्याए । यहाँ अघिल्लो दिन नै फूलपाती खोजेर ल्याउने गरिएको छ ।

प्रकाशित : आश्विन ११, २०७४ १२:२०
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्