हार्लीमा हुरुक्कै

२१०० सीसीको यो हार्ली चलाउन एकदमै गाह्रो छ । भाइब्रेसन भएर हड्डी नै भाँचिएलाजस्तो हुन्छ । हेर्दाचाहिँ वाह हुन्छ ।
कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौँ — बेलायतमा गोर्खा किचेन सञ्चालन गर्दै १८ वर्षयता हार्ली बाइक हाँकिरहेका अन्दीप आचार्यको यात्राबारे मनबहादुर बस्नेत लेख्छन्:‘बिग्रिएर लन्डन पसेको ।’ सुन्दा अनौठो लाग्यो । 

बेलायत, अमेरिका र युरोपेली मुलुक पुग्न मानिसले केसम्म गर्दैनन् । तर अन्दीप आचार्य चाहनाविपरीत बेलायत पुगेका रहेछन् ।

Yamaha

उनी १७ वर्षको छँदा नेपाल कमर्श क्याम्पस मीनभवनमा ११ कक्षा (आईकम) का विद्यार्थी थिए । त्यो उमेरमा बाइक थियो, गर्लफ्रेन्ड थिई । घरेलु माग फाराम भरेपछि आपूर्ति गर्न आमाले त्यति धेरै आनाकानी गर्दिन थिइन् । घरको एक्लो छोरो । काठमाडौंको मीनभवनमा जन्मिएका उनी सुखमै हुर्किरहेका थिए । गलत बाटो भन्ने पत्तो थिएन तर उनी ग्याङ फाइटर भइसकेका थिए ।
दिनहुँ फाइट चल्थ्यो । कहिले सानो कहिले ठूलो । एकचोटि उनको साथीलाई कलेजले निकालिदिएछ । निहुँ थियो, एउटी केटी औधी मन परेपछि राखेको प्रेम प्रस्ताव । कराँतेका ब्ल्याकबेल्ट उनले क्याम्पस प्रमुखलाई थप्पड हानेछन् । छिनभरमै घटना फैलियो । आमालाई तनाव भयो । ‘कराँते खेलेकाले साथीलाई अन्याय पर्दा यति पनि नगरे आफ्नो ब्ल्याकबेल्टकै बेइज्जत हुन्छ भन्ने सोचेछु,’ ४० वर्षीय अन्दीपले भने, ‘त्यो ठूलो
भूल थियो ।’

त्यही घटनाले उनको जीवन मोडियो । उनको परिवारले छोरोलाई ६ महिनाका लागि लन्डन जान उर्दी जारी गर्‍यो । अन्दीप मानेनन् । सुध्रिने वाचा गरे । कसम खाए । लुके पनि । तर उर्दी उल्टिएन । तीनपल्ट भिसा ‘क्यान्सिल’ गरे पनि उनी लन्डन उड्न बाध्य भए । घरमा भने अन्दीप चाँडै फर्किहाल्छन् भनेर बाजी नै पर्‍यो । तर उनी फर्किएनन् ।
लन्डनमा बस्ने व्यवस्था अंकलको घरमा गरिएको थियो । तीन महिनापछि अंकलले एउटा रेस्टुरेन्टमा काम लगाइदिए, वेटरको । अंकलले लोभ देखाइदिए, ‘दुई–तीन महिना काम गर्‍यौ भने एक लाख रुपैयाँ लिएर नेपाल जान सक्छौ ।’ त्यत्रो पैसा नेपाल लगेर मोज गर्छु भन्ने उनलाई लाग्यो । तर काम गर्न थालेपछि तलब बढेको बढ्यै भयो । भाँडा पनि माझे । एक वर्षमा त कुक बने । मालिकसँग झगडा परेपछि उनले आफैं रेस्टुरेन्ट खोले । अनि खुबै दु:ख गरे ।
उनको रेस्टुरेन्टले विस्तारै पिकअप लियो, पहिले उनले काम गरेको रेस्टुरेन्ट सुक्यो । उनले नटिंघममा रेस्टुरेन्ट किनेर उनले ‘गोरखा किचन’ बनाए । रेस्टुरेन्ट चम्कियो । काम गर्दागर्दै कहिलेकाहीं हार्ली मोटरसाइकल घुरर्र गरेको आवाज सुन्दा मात्रै पनि उनी सारा काम छोडेर निस्कन्थे । दृश्य लोप नहुन्जेलसम्म एकटकले हेरिरहन्थे । ‘यसमा बसेर एकचोटि फोटो खिच्न पाए...,’ उनी सोच्थे । तर उनले किनेर कुदाउँछु भन्ने सोचेकै थिएनन् । लन्डनमा हार्लीको आवाजले उनलाई नेपालमा साथीहरूसँग गरेको वचन सम्झाइदियो । उनले ‘लन्डनमा एउटा गोरालाई साथी बनाएर हार्ली मोटरसाइकलमा बसेको फोटो देखाउने’ भनेका थिए ।
उनले ९ कक्षामा पढ्दै हार्लीबारे थाहा पाएका थिए । फिल्ममा देखेको बाइक उनको मुटुमै
गढ्यो । कमाइ राम्रो भएपछि उनी हार्ली किन्न सुर कस्न थाले । लाइसेन्स लिनुअघि नै उनले स्कटल्यान्ड गएर साढे १३ हजार पाउन्डमा १६ सय सीसीको हार्ली डेभिड्सन फ्याट किने । उनलाई त्यसबेलासम्म पनि हार्ली डेभिड्सन भन्ने मात्रै थाहा थियो ब्रान्ड, मोडल पत्तो थिएन । दुई हप्तापछि मोटरसाइकल घरमै ल्याइदियो । उनी लाइसेन्स लिने तयारीमा ट्रेनिङ सेन्टरमा भर्ना भए । उनलाई सिकाउनेले टेस्ट दिन सुजुकी बाइक थमायो । उनलाई मन परेन । उनी आफ्नै हार्लीतिर लागे ।
परीक्षा दिने स्थानमा पुगेपछि परीक्षकले सोधी, ‘तेरो टेस्ट दिने बाइक खोइ ?’
‘त्यहाँ छ ।’ उनले हार्ली देखाए ।
‘यो त नयाँ छ,’ उसले भनी ‘हिजो मात्रै किनेको,’ अन्दीपले छाती फुलाए ।
‘कति सीसीको ?’ परीक्षकले सोधी ।
‘१६००’ उनले भने ।
‘नेभर सक्सेस’, परीक्षकको मुखबाट फुत्कियो ।
‘नभए हुन्न त,’ उनले सोचेका थिए ।
उनलाई परीक्षण गर्न त्यही केटी आई । केटीले विस्तारै गुडाउन भनी । फेरि स्पिड बढाउन निर्देशन दिई । अनि सुरुमै युटर्न लिन भनी । युटर्नको पालो भने खासमा अन्तिमतिर आउँछ । अन्दीपले अघिल्लो दिन अभ्यास गरेजस्तै युटर्न गरिदिए । आधा घण्टाको टेस्ट क्षणमै सकियो ।
‘१६०० सीसी हार्ली बाइकमा अन्दीपले लाइसेन्स पायो’ भनी खबर फैलियो । हार्ली राइडर समूह अन्दीपलाई खोज्दै आयो र उनी पनि त्यसमा सामेल भए । सौखिनहरूको पहिलो रोजाइमा हार्ली पर्ने गर्छ । खर्चालुले मात्रै यो बाइक धान्न सक्छन् । विश्वमै हार्ली राइडर्सको बेग्लै सान छ ।

अन्दीप पनि १८ वर्षयता हार्ली हुइँक्याइरहेका छन् । समूहमा आबद्ध भएर केही रेकर्ड पनि बनाएको उनले बताए । ३३० मिलिमिटर मोटो चक्कावाला हार्ली छ, उनीसँग । अमेरिकामा गएरै उनले यो आफ्नो डिजाइनअनुसार बनाउन लगाएका हुन् । ‘२१०० सीसीको यो हार्ली चलाउन एकदमै गाह्रो छ । भाइब्रेसन भएर हड्डी नै भाँचिएलाजस्तो हुन्छ । हेर्दाचाहिँ वाह हुन्छ,’ उनले भने । रड्स एन्ड राइड्स कम्पनीले यो बनाइदिएको हो । ३९ हजार पाउन्ड लाग्यो । यसलाई उनले गोर्खा किचेनको बारभित्र सजाएका छन्, जसले सौखसँगै व्यापार पनि पूरा गरेको छ । बूढादेखि नातिसम्म ‘जायन्ट हार्ली’हेर्न आउँछन् ।
गोर्खा किचनमा हार्ली टेबुल छुट्टै छ, जहाँ हरेक आइतबार हार्ली राइडर समूहको बैठक हुन्छ । हार्लीका फोटाले भित्ता रंगीन बनेको छ । बर्सेनि नेपाल आउँदा पनि उनी हार्लीमै मुक्तिनाथ पुगेकै हुन्छन् । लाइसेन्स निकाल्दा प्रयोग भएको १६०० सीसीको फ्याटसँगै उनीसँग रड्स एन्ड राइड्सको ३०० बबर र ५०० सीसीको रोयल एन्फिल्ड कस्टोम क्लासिक छ । उनले ७५० सीसीको डुकाटी र हार्ली डेभिड्सन ५०० बेचेर भूकम्पपीडित नेपालीलाई ४७ लाख रुपैयाँ सहयोग गरेका थिए ।
उनी सेफ रुट च्याप्टरका २५१ सदस्यमा पनि छन् । नेपालमा हार्ली राइडर औंलामा गन्न मिल्ने छन् । ‘हार्लीवाला अरू सप्पै गोरा छन्, हामी मात्रै एसियन,’ उनले भने । उनको समूहले वल्र्ड टुर गर्छ । आफू हार्लीमा युरोपका अधिकांश देश पुगेको बताउँछन् । फ्रान्स–इटाली–स्विट्जरल्यान्ड ट्रिपमा जाँदाको क्षण उनी बेस्सरी सम्झन्छन् । १० दिने यात्रा । लोभलाग्दा नागबेली सडक । तीनै थरीका मौसम । कहिले पानी, कहिले घाम । ‘फ्रान्सको गर्मी, स्विट्जरल्यान्डको चिसो । ओहो १ हामीलाई लुगा मिलाउनै कति गाह्रो परेको । फेरि त्यस्तो यात्रा गर्न पाऊँ,’ हालै नेपाल आएका उनले भने ।
१७ वटा हार्ली बाइक चढ्दै बेच्दै गरिसकेको उनले बताए । ‘पहिलोपल्ट किनेको फ्याट मोडल भने बेच्दिनँ । जीवनको ठूलो संस्मरण अडिएको छ,’ उनले भने । हार्लीको नाम, आवाज र मूल्य विशेष रहेको उनको भनाइ छ । हार्लीमा यात्रा गर्ने नेपाली भनेर चिनाउन पाउँदा आफूलाई गर्व लाग्ने उनी बताउँछन् । उनी हार्ली मालिकहरूको एचओजी म्यागेजिनमा पनि आइरहेका हुन्छन् । यसमाआउने धेरैको चाहना हुन्छ । त्यही म्यागजिनमा फोटो देखेका एक व्यक्तिले बेल्जियमको मञ्ज पुग्दा चिन्दा उनलाई एकदमै खुसी लागेको थियो ।
उनी बाइकका कति सौखिन भने हनिमुन नै बुलेट बाइकमा बिताइदिए । सन् २००९ मा विवाहलगत्तै उनी गोरखाको मनकामना, तनहुँको बन्दीपुर, पोखरा, पाल्पा, रानीघाट हुँदै सौराहा दुलहीलाई बुलेटमा राखेरै १५ दिने टुर गरेका थिए । ‘योभन्दा रमाइलो बाइकिङ के हुन्छ ?,’ उनले भने । ‘गाडीमा चढ्यो कि ढाड दुख्छ । बाइकमा भने आनन्द आउँछ,’ उनले सुनाए ।

Esewa Pasal

प्रकाशित : पुस २८, २०७४ ०८:१०
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

भविष्यका प्रोडक्ट

कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौँ — अमेरिकाको लस भेगासमा हरेक वर्ष कन्ज्युमर इलेक्ट्रोनिक्स शो (सीईएस) जनवरी महिनामा हुन्छ । यो वर्ष जनवरी ७ देखि ९ सम्म यो शो चलेको थियो । विश्वका ठूलादेखि साना कम्पनीले आफ्नो नयाँ प्रविधि घोषणा गर्ने, सार्वजनिक गर्ने भएकाले सम्भवत: विश्वकै ठूलो प्रविधि मेला हो यो ।

यो वर्ष पनि कन्ज्युमर इलेक्ट्रोनिक्स शोमा धेरै नयाँ उत्पादन सार्वजनिक भए । तीमध्ये केही उत्पादन यस्ता छन् जुन अहिले बजारमा नआए पनि भविष्यमा चर्चित बन्न सक्छन् :

एलजीको पट्याउने टीभी
एलजीले पहिलो पटक पट्याउन मिल्ने टेलिभिजन सार्वजनिक गरेको छ । फोरके गुणस्तरको भिडियो प्रसारण गर्न सक्ने टीभीलाई चाहेको बखत एउटा बट्टामा पट्याएर राख्न मिल्ने सुविधा छ । ६५ इन्चको यो टीभी यस्तो विशेषता भएको सम्भवत: पहिलो हो ।
अघिल्लो वर्ष एलजीले पट्याउन मिल्ने स्मार्टफोनको प्रोटोटाइप सार्वजनिक गरेको थियो । पट्याउन मिल्ने टीभीमा केही ग्राहकहरूसँग बिक्रीका लागि डिल भइरहेको र यसको मूल्य निर्धारण नगरिएको एलजीले जनाएको छ । एलजीको यो टीभी कन्ज्युमर इलेक्ट्रोनिक्स शोका अवलोकनकर्ता मात्रै नभएर भविष्यमा अन्य प्रयोगकर्ताहरू पनि आकर्षित हुने अनुमान लगाउन सकिन्छ ।


थ्रीडी सेल्फी क्यामरा
सिलिकन भ्यालीको एक स्टार्टअप कम्पनीले सीईएसमा यो वर्ष सार्वजनिक गरेको थ्रीडी सेल्फी क्यामरा सबैका लागि आकर्षण बन्यो । यसले क्यामरा मात्रै नभएर विशेष: सफ्टवेयरमार्फत काम गर्छ जसले प्रयोगकर्ताको थ्रीडी सेल्फी लिन सघाउँछ । यसलाई स्मार्टफोनसँग जोडेर पनि प्रयोग गर्न सकिन्छ ।
यसअघि कस्मेटिक सर्जरीजस्ता प्रयोजनका लागि प्रयोग हुँदै आएको यो प्रविधि प्रयोगकर्ताले सामान्य अवस्थामा पनि प्रयोग गर्न सक्नेछन् । सामान्य रूपमै थ्रीडी सेल्फी खिच्न सक्ने भएकाले यसको सुरक्षालगायत काममा पनि प्रयोग गर्न सकिने कम्पनीको विश्वास छ ।


सामसुङको वाल टीभी
सामसुङले यो वर्ष १ सय ४६ इन्चको वाल टीभी सार्वजनिक गरेको छ । यसमा माइक्रो एलईडी प्रविधि प्रयोग गरिएको कम्पनीले जनाएको छ । कम्पनीले यसलाई वाल टीभी नाम
दिएको छ ।
माइक्रो एलईडी प्रविधि निकै जटिल हुने भएकाले टीभीका रूपमा यो निकै महँगो हुन सक्ने विज्ञहरूले बताएका छन् । तर, कम्पनीले वाल टीभीको मूल्य सार्वजनिक गरेको छैन । बरु, सामसुङले आगामी दिनमा आफ्नो भ्वाइस असिस्टेन्ट बिक्सबाईलाई टीभीसँग पनि जोड्ने घोषणा गरेको छ ।


इन्टेलको ‘उड्ने कार’
चिप निर्माता इन्टेलले फ्लाइङ कार दिएर नयाँ खालको ड्रोन सार्वजनिक
गरेको छ जसले भविष्यमा यात्रु बोकेर उड्न सक्ने कम्पनीले जनाएको छ ।
तर, यो चालकविहीन हुनेछ ।
इन्टेलले यसलाई उड्ने कार भने पनि यो एक किसिमको ड्रोन हो । यसलाई जर्मनीको कम्पनीले केही अघि बनाएर परीक्षणसमेत गरिसकेको थियो । तर, अहिले नै यसले यात्रु बोक्न भनेसक्ने छैन ।


स्मार्ट कार
बीएमडब्लू र एप्पलका पूर्वकर्मचारी मिलेर खोलेको कम्पनी बाइटोनले बनाएको कार पनि यो वर्षको आकर्षण हो । बाइटोनले पनि टेस्लाले जस्तै इलेक्ट्रिक कार बनाएको छ, जुन अहिले चल्ने डिजेल र पेट्रोल कारजस्तै शक्तिशाली छ । यसको विशेषता भनेको यसलाई चालकले टच स्क्रिनको भरमा नियन्त्रण गर्न सक्नेछ । योबाहेक भ्वाइस र जेस्चरबाट समेत नियन्त्रण गर्न सक्ने विकल्प छ । यसमा चालक र यात्रुको सिट अगाडि ठूला स्क्रिन राखिएको छ र कम्पनीले यसलाई भविष्यको स्मार्ट कारको संज्ञा दिएको छ । चाँडै नै यसलाई बिक्रीका लागि पठाउने कम्पनीको तयारी छ ।
–एजेन्सीहरूबाट

प्रकाशित : पुस २८, २०७४ ०८:०६
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT