गोपी अर्थात् विपिन

नवीन र यथार्थपरक चरित्रमा रमाउने विपिन नयाँ फिल्म गोपीमा गाईपालक कृषक बनेका छन् । यो चरित्र र फिल्ममा विपिन कसरी जोडिए ?
गोकर्ण गौतम

काठमाडौँ — एकै बसाइमा स्क्रिप्ट पढिसक्न हम्मेहम्मे पर्छ, विपिन कार्कीलाई । कति त पढ्दा–पढ्दै बीचमै छोडिदिन्छन् ।

निर्देशक दीपेन्द्र लामाले गोपीको स्क्रिप्ट मेल गर्दा मध्यरात भएको थियो । ल्यापटप खोलेर विपिनले जब पढ्न थाले, छोड्नै मन लागेनछ । बिहान दुई बज्यो, स्क्रिप्ट सकियो । विपिन सम्झन्छन्, ‘स्क्रिप्ट पढ्दा म विपिन कार्की भएर पढ्दिनँ । मनलाई छोडिदिन्छु । गोपीको स्क्रिप्ट पढ्दा मेरो मनले बीचमै छोड्नै मानेन ।’ गाईपालक कृषकको चरित्र र उसको कथाले विपिनलाई मोहित बनाएछ । कथाको क्यानभास सानो तर मन छुने । भोलिपल्ट बिहानै निर्देशक दीपेन्द्रलाई म्यासेज गरे, ‘स्क्रिप्टमा मैले आफूलाई पाएँ । खेल्न तयार छु ।’

विपिनको यो जवाफले दीपेन्द्रलाई ठूलो अर्थ राख्थ्यो त्यतिबेला । चार महिना अगावै अनुबन्ध भएका हिरो खगेन्द्र लामिछानेले सुटिङ सुरु हुनुभन्दा एक साताअघि ‘धोका’ दिएका थिए, फिल्म छोडेर । त्यसैले त्यति छोटो समयमा विपिनजस्तो प्रतिभाशाली अभिनेता पाउनु निर्देशकमात्र होइन, फिल्म युनिटकै लागि खुस खबर थियो । दीपेन्द्र नढाँटी भन्छन्, ‘गोपीका लागि विपिन पहिलो रोजाइ थिएनन् तर सुटिङ सुरु भएपछि उनको ठाउँमा अरू कोही भए पात्रलाई नै अन्याय हुनेरहेछ भन्ने लाग्यो ।’ निर्देशनका हिसाबले यो दीपेन्द्रको दोस्रो फिल्म हो । अनि, विपिनसँगको सहकार्यचाहिँ पहिलो । फिल्म १८ माघमा प्रदर्शन हुँदै छ । अहिले दुवै एकै स्वरमा भन्छन्, ‘हामीलाई काम गर्न एकदमै सहज भयो ।’ दीपेन्द्र त विपिनको प्रशंसा गरेर थाक्दैनन् । उनकै शब्दमा, विपिनजति चरित्रमा बस्ने, लचिलो र कुरा बुझ्ने अभिनेता भेट्न मुस्किल छ ।

अहिले हामीकहाँ दुईकोटिका फिल्मको ‘आतंक’ छ । पहिलो, कमेडी । जसमा कथा, पात्र र कथा वाचनलाई पूरै बेवास्ता गरिएको हुन्छ, जबर्जस्ती हँसाउने ध्याउन्न हुन्छ । दोस्रो, रोमान्टिक लभस्टोरी । जसमा सुकिलामुकिला हिरो–हिरोइन हुन्छन्, विदेशका आकर्षक दृश्यमा छायाँकन गरिएका गीत हुन्छन्, हल्काफुल्का हास्य र रोनाधोना पनि हुन्छ तर कथा र प्रस्तुतिचाहिँ बासी । अर्थात् आवरण झकिझकाउ हुन्छ, आत्मा कमजोर । हलमा दर्शकको खडेरी लाग्नुमा यस्ता नीरस फिल्मको भूमिका ज्यादा छ । तर गोपीले ट्रेलरमार्फत अलग भएको छनक दियो । मुख्य कुरा, गाई पाल्ने कृषकको कथा परम्परागत र बजारु आँखाबाट हेर्दा ‘नबिक्ने’ र ‘नन–ग्ल्यामर’ भइहाल्यो । त्यसमाथि न यसमा रोटेपिङ घुम्नेवाला लोकगीत छ, न तिघ्रा देखाएर नाचिने आइटम । न चकलेटी हिरो, न विदेशी सिन । निर्देशक दीपेन्द्र भन्छन्, ‘बजारको मागलाई सम्बोधन गर्नेभन्दा मौलिक कथा भन्ने प्रयास गरिएको छ ।’ यस्तै ‘फिल्मी मसला’ नभएकै कारण गोपीले निर्माता पाउनै धौधौ परेको थियो । गोपी बन्नुको कथा आफैंमा रोचक छ ।

निर्माता मणिकर्ण केसीको भेट भयो, पत्रकार तथा पटकथाकार सामीप्यराज तिमल्सेनासँग । हिरो अनमोल केसीसँग सामीप्यराजको नजिकको सम्बन्ध छ भन्ने थाहा पाएपछि मणिकर्ण हौसिए । उनी जसरी हुन्छ, अनमोल केसीलाई लिएर फिल्म बनाउन लागिपरेका थिए । अनमोललाई ५० लाख रुपैयाँ पारिश्रमिक दिन पनि तयार थिए उनी । सामीप्यराजले त्यही बेला भनेछन्, ‘हिरोले मात्र फिल्म चल्दैन । एउटै हिरोका लागि किन त्यति धेरै पैसा तिर्नुहुन्छ ? ५० लाखमा फिल्म नै बन्ने कथा छ मसँग ।’ त्यसपछि मणिकर्णले कथा सुने, एक करोड नै लगानी गर्न तयार भए । त्यस अगाडि सामीप्यराज र निर्देशक लामालेकैयौं निर्माता भेटे तर गाईपालक किसानको कथा हो भन्ने थाहा पाउनासाथ तर्कन्थे । सामीप्यराज भन्छन्, ‘यो कतैबाट चोरचार गरिएको होइन । हाम्रै गाउँठाउँको कथा हो । हामीले इमानदार भएर पर्दामा देखाउने जमर्को गरेका छौं ।’ विपिनलाई गोपीको कथाले तान्नुको मुख्य कारण पनि त्यही नेपालीपन भएरै हो । त्यसमाथि गाईसँग विपिनको सम्बन्ध बच्चैदेखि प्रेमिल थियो ।

मोरङ बाहुनीमा जन्मे/हुर्केका विपिनलाई दूध दुहुन आउँछ । घाँस काटेका छन् । खोले पकाएका छन् । उनका बाबुआमा पनि यही काम गर्छन् । ‘म गाई, गोठ, गोबर, घाँसको गन्ध महसुस गर्न सक्छु । त्यसैले गोपीमा मैले आफूलाई पाएँ,’ विपिन भन्छन्, ‘त्यसैले अरू बेलाजस्तो चरित्रको तयारीका लागि एक–दुई महिना लागेन । स्क्रिप्ट पढेको दस दिनमै सुटिङमा जाने आँट आयो ।’ कृषकको छोरो भएर कृषकको भूमिका गर्न पाउँदा गौरवान्वित थिएँ, तर विपिन प्रचारप्रसारका क्रममा चितवन, हेटौंडा, पोखरा, बुटवलका गाई फार्ममा पुगेपछि अझ उत्साही भएका छन् । पोखराबाट विपिनले सुनाए, ‘कतिले अहिलेसम्म हलमा टेकेको छैन तर गोपीचाहिँ हेर्छु । यो त हाम्रै कथा रहेछ भन्नुभयो । यस्तो मायाले औधी खुसी दिँदोरहेछ ।’ गोपीमा विपिनसँगै वर्षा राउत र सुरक्षा पन्तको मुख्य भूमिका छ ।

व्यस्तता मात्र होइन, पारिश्रमिकका हिसाबले पनि विपिन उचाइमा छन् । यही फिल्मका लागि उनले १७ लाख रुपैयाँ लिएका थिए । प्रसादको सफलतासँगै उनको पारिश्रमिक अझ बढ्ने निश्चित छ । भलै उनी आफूलाई ‘स्टार’ होइन, तर सबैले माया गरेको कलाकार भन्न रुचाउँछन् । सामान्य र पर्दामा नआउने यथार्थपरक पात्रमै रमाइरहेका छन् । उनकै शब्दमा, हिरोज्म रोलप्रति अनुराग छैन । तर एकपटक गरेर देखाउनचाहिँ मन छ । र, अहिलेकै लागिचाहिँ ‘गोपी’ मार्काकै चरित्रमा मस्त छन्, दंग छन् । भन्छन्, ‘गोपीलाई दर्शकले मन पराउनुहुन्छ, फिल्म हिट हुन्छ भन्ने विश्वास छ । कदाचित त्यस्तो भएन भने पनि फिल्म र चरित्रप्रति सदैव गर्व गर्नेछु ।’
gokarna.gtm@gmail.com

प्रकाशित : माघ ११, २०७५ १०:२६
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT

संकटमा शाहरूख

बलिउडमा अढाई दशकको शाहरूखको साम्राज्य यतिबेला डगमगाएको छ । कसरी ?
गोकर्ण गौतम

काठमाडौँ — जिरो’ मा शाहरूख खान मात्र छैनन्, कैटरिना कैफ र अनुष्का शर्मा पनि छन् । सलमान खान गीतमा नाचेकै छन् । केमियो नै सही, काजोल, रानी मुखर्जी, जुही चावला, करिश्मा कपुर, दीपिका पादुकोणसमेत छन् । तर, त्यही भयो, जुन नहोस् भनेर सोचिएको थियो । त्यो भनेको, लगानी र अपेक्षाअनुसार ‘जिरो’ ले व्यापार गरेन ।

पहिलो दिन जम्मा २० करोड भारु कलेक्सन गर्‍यो । यो रकम टाइगर श्राफको बागी २ भन्दा न्यून हो । एकातिर पैसा कमाएन, अर्कातिर खपिनसक्नु आलोचनाको सिकार भयो । पटकथामा शाहरूख हावी भएदेखि शाहरूखमा कहिल्यै बदलाब नआएको प्रतिक्रिया आए । कतिले फिल्मलाई नामजस्तै जिरो भनेका छन् । मध्यान्तरपछि त बकबास नै लाग्छ । निर्माण कम्पनी रेड चिल्लिज् यसरी आत्तियो कि रिलिजको तेस्रो दिन केही सिन हटाएर नयाँ भर्सन तयार पार्नुपर्‍यो । तर, हातमा लाग्यो शून्य भनेझैं भयो । गलत छाप बसिसकेकाले ‘पिकअप’ लिन सकेन । नेपालमा ‘जिरो’ १ करोड ७६ लाख रुपियाँमा ल्याइएको थियो । वितरकलाई घाटा लाग्ने निश्चित प्राय: छ ।

‘जिरो’ लाई लिएर शाहरूख आफैं सशंकित थिए । अघिल्ला फिल्मका प्रमोसनमा झैं आत्मविश्वासी देखिन्नथे । लगातार चार फिल्म फ्लपको चोट जो थियो । ‘दिल्वाले’, ‘फ्यान’, ‘रइस’ र ‘जब ह्यारी मेट सेजल’ ले न पैसा कमाए, न प्रशंसा । त्यसैले उनलाई राम्रोसँग हेक्का थियो, ‘जिरो’ मा आफ्नो साख अडेको छ । त्यतिबेलै प्रश्न उठ्न थालेको थियो, ‘जिरो’ फ्लप भए के होला ? अहिले त्यसको उत्तर सुनिन थालेको छ, ‘लगातार पाँच फिल्म फ्लप हुँदा अढाई दशकको शाहरूखको साम्राज्य डगमगाएको छ ।’ यो असफलताको प्रभाव विज्ञापनमा समेत पर्नेछ । पारिश्रमिकमा गिरावट आउन सक्छ । अब कुन फिल्म खेल्ने, अन्योलमै छन् । वितरकसमेत उनका फिल्म किन्न हच्कने विश्लेषण गरिएको छ ।

‘जिरो’ को सामाजिक सञ्जालमा उछित्तो काढ्न सुरु हुनासाथ अभिनेता/निर्देशक तिंमाग्सु धुलियाले भने, ‘ठूलो स्टार र ठूलो बजेट भएर मात्र पुग्दैन । स्क्रिप्ट पनि राम्रो चाहिन्छ ।’ रमाइलो के भने, तिंमाग्सुलाई ‘जिरो’ मा शाहरूखको बुबाको रूपमा देख्न पाइन्छ । यही वर्ष सलमानको ‘रेस ३’ र आमिरको ‘ठग्स अफ हिन्दोस्तान’ पनि फ्लप भए । त्यसैले स्टारडमविरोधीहरूलाई राम्रै मसला मिलेको छ ।

जिरोमा शाहरूख शारीरिक उचाइ छोटो भएको ३८ वर्षीय अधबैंसे बौवा सिंहको भूमिकामा छन् । उसको विवाह भएको छैन, हुलियालाई लिएर सबैले हेप्छन् । धेरै छुच्चो छ, ईश्र्यालु छ । मनमा माया हुन्छ तर देखाउने ढंग हुन्न । बिहे गर्ने केटी नपाएर छटपटाइरहेका बेला ह्वीलचेयर प्रयोगकर्ता वैज्ञानिक आफिया (अनुष्का) सँग माया बस्छ । त्यही बेला अर्को ‘लट्री’ पर्छ, भारतकी हटकेक हिरोइन तथा उसकी सपनाकी राजकुमारी वविताकुमारी (कैटरिना) सँग नजिक हुने मौका मिल्छ । अब बौवाले कसलाई रोज्ला ? कथा यत्ति हो । तर, दर्शकलाई शाहरूखले पर्दामा मायाका लागि गर्ने त्याग विश्वसनीय लाग्दैन, अपनत्व हुन्न । मध्यान्तरपछि त कहिले फिल्म सकिएला भनेर उकुसमुकुस छ, जसको प्रत्यक्ष असर देखिएको छ, बक्सअफिसमा । रिलिजको तेस्रो दिनदेखि भारतका हलहरूले ‘जिरो’ को सो घटाउँदै दक्षिण भारतीय स्टार यश अभिनीत ‘केजीएफ’ को सो थपेका छन् । नेपालमा पनि यस्तै भयो । शाहरूखजस्तो सुपरस्टारका लागि योभन्दा ठूलो धक्का अरू के होला ?

त्यसो त शाहरूख संवेदनशील नभएका होइनन् । सकेसम्म उनले गिनेचुनेका प्रतिभाशाली निर्देशक छानिरहेका छन् । तर, प्रतिफलमूलक हुन सकेको छैन । जस्तो : ‘चेन्नाई एक्स्प्रेस’ उनको करिअरको सबैभन्दा कमाउने फिल्म । निर्देशक थिए, रोहित सेट्टी । तर, सेट्टीकै ‘दिल्वाले’ बाट दर्शकको दिल जित्न सकेनन् । ‘जब ह्यारी मेट सेजल’ मा ‘जब वी मेट’, ‘रकस्टार’ जस्ता फिल्म बनाएर वाहवाही कमाएका निर्देशक इम्त्याज अलीसँग काम गरे तर फलदायी हुन सकेन । ‘जिरो’ का निर्देशक आनन्द एल. रायले यसअघि ‘राञ्झना’, ‘तनु वेड्स मनु’ र ‘तनु वेड्स मनु रिटन्र्स’ बनाएर तारिफ बटुलेका थिए तर उनले पनि शाहरूखको फ्लप यात्रामा पूर्णविराम लगाउन सकेनन् । बरु उनी ‘ट्रोल’ को सिकार भएका छन् । भारतीय मिडियाले लेख्न थालिसकेका छन्, ‘शाहरूख साँच्चै संकटमा छन् ।’

क्रेज ओरालो लाग्नुमा शाहरूखकै कमजोरी बढी छ, निश्चय पनि । उनले उमेर सुहाउँदो चरित्र र मन छुने स्क्रिप्ट अझ छान्न सकेका छैनन् । तर, उनको लोकप्रियताको पतनमा राजनीतिक माहोललाई दोष दिने जमात ठूलै छ । उनीहरूको विश्लेषण छ, पछिल्ला वर्षमा हरेक क्षेत्रका ‘आइकन सिफ्ट’ गर्ने लहर चलेको छ भारतमा । यसको मारमा बलिउडका बादशाह शाहरूख पनि परेका छन् । सुरुआती व्यापार पनि लोभलाग्दो नहुनु र फिल्मको चर्को आलोचना हुनुले यही पुष्टि हुन्छ । किनभने, यसअघि उनी अभिनीत ‘ह्याप्पी न्यू इयर’ मार्काका निकम्मा फिल्म हिट भएका उदाहरण छन् । न त्यतिबेला अहिलेजस्तो खिल्ली उडाइएको थियो । तर, अहिले चौतर्फी तारोमा छन्, शाहरूख । यसमा राजनीतिक प्रभाव नहोला र ? यसबीच हिन्दी फिल्मका दर्शकको स्वादमा आएको बदलाबलाई पनि नकार्न मिल्दैन । जो स्टार होइन, स्टोरी हेर्न चाहन्छन् । –

प्रकाशित : पुस १४, २०७५ १०:००
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT