च्याम्पियन सूत्र

इंग्लिस प्रिमियर लिगमा ९७ अंक जोडेर पनि उपविजेतामै सीमित भएको लिभरपुलले इंग्ल्यान्डकै अर्को क्लब टोटेनहमलाई हराएर युरोपेली च्याम्पियन्स लिगको उपाधि जित्यो । गत वर्षको फाइनलमा रियल म्याड्रिडसँग हारेको लिभरपुललाई यसपालि लन्डन क्लबले भने रोक्न सकेन ।
कुशल तिमल्सिना

 नतिजा अपेक्षित नै थियो, जुन गत शनिबार राति मड्रिडको स्टाडियो मेट्रोपोलिटानोमा देखियो  । प्रिमियर लिग प्रतिस्पर्धी टोटेनहमलाई हराएर लिभरपुलले छैटौंपल्ट युरोपको सबैभन्दा ठूलो क्लब फुटबलको उपाधि जित्यो  ।

करिव १५ वर्षको प्रतीक्षापछि हासिल गरेको ट्रफीमार्फत लिभरपुलले प्रिमियर लिगमा ९७ अंक जोडेर पनि उपाधि जित्न नसकेको चोट बिर्सिने प्रयास गर्‍यो ।


युरोपियन क्लब फुटबलमा रियल म्याड्रिड र एसी मिलानपछि सबैभन्दा सफल क्लब बन्न लिभरपुलले टोटेनहमलाई २–० ले पराजित गरेको थियो । यूईएफए च्याम्पियन्स लिगको सेमिफाइनल दोस्रो लेगमा बार्सिलोनालाई ४–० ले पराजित गरी पहिलो लेगमा बेहोरेको ३–० को नतिजा उल्टाएको लिभरपुलको आक्रमकता र परिस्कृत खेल शैलीले उसलाई च्याम्पियनको हकदार बनाएको थियो । पहिलोपल्ट फाइनल खेलेको टोटेनहम म्याड्रिडमा पूरा समय लिभरपुलका लागि खतरा बनेको विरलै देखियो । मजबुत रक्षापंक्ति र सन्तुलित अग्रपंक्ति नै वास्तवमा लिभरपुलको जितको कारक हो ।


अघिल्लो सिजनमा रियल म्याड्रिडसँग पराजित भएपछि उपाधि विमुख बनेका लिभरपुलका खेलाडी मात्र होइन, समर्थक पनि प्रतिष्ठित ट्रफीका लागि कति भोको रहेछन् भनेर उपाधि जितेर फर्केपछि ट्रफी परेडमा स्वस्फूर्त सडकमा उत्रिएका सात लाख ५० हजार बढी दर्शकको उपस्थितिले नै धेरै बताउँछ । लिभरपुल छैटौंपल्ट युरोपेली च्याम्पियन हुनुका मुख्य चार कारण :

परिस्कृत खेल शैली
ठीक एक वर्ष अगाडि किभको ओलम्पिक रंगशालामा क्रिस्टियानो रोनाल्डो प्रेरित रियल म्याड्रिडले युरोपेली च्याम्पियनसिपमा ह्याट्रिक गर्दा बेहोरेको ३–१ को हार लिभरपुल र उसका समर्थकले सायदै बिर्सेलान् । जर्मन गोलरक्षक लोरिस कारियसको प्रदर्शन त लिभरपुलका समर्थक सुन्न पनि चाहँदैनन् । त्यही हारको पीडाबाट उठेर प्रशिक्षक यर्गेन क्लोपले प्रिमियर लिग आगमनको चौथो वर्षमा लिभरपुललाई च्याम्पियन बनाए ।
प्रिमियर लिगमा ९७ अंक जोडेर पनि उसलाई म्यानचेस्टर सिटीले लिगको उपाधि चुम्न दिएन । एक अंक बढी जोडेर सिटीले उपाधि रक्षा गर्दाको यात्रामा सिटीलाई लिभरपुलले पनि पराजित गरेको थियो । लिगमा एउटामात्र खेलमा पराजित भएको लिभरपुलले च्याम्पियन्स लिग फाइनलसम्मको यात्रामा पूर्वच्याम्पियन बायर्न म्युनिखलाई अन्तिम १६ मा पराजित गरेको थियो । क्वाटरफाइनलमा पोर्टो र सेमिफाइनलमा बार्सिलोनाविरुद्ध च्याम्पियन्स लिग इतिहासकै उत्कृष्ट पुनरागमन गर्‍यो ।

क्लोपको शक्ति
सन् २०१५ को जनवरीमा लिभरपुलको व्यवस्थापक नियुक्त भएलगत्तै जर्मन ‘रणनीतिकार’ क्लोपले लिभरपुललाई चार वर्षभित्र कम्तीमा एउटा ट्रफी दिलाउने वाचा गरेका थिए । सम्झौताको अन्तिम वर्षसम्म आउँदा आफ्नो वाचा पूरा गर्न उनलाई यही एउटा ट्रफी बाँकी थियो ।
क्लबेपले सम्हलोयता लिभरपुलले यसअघि एफए कप, लिग कप र च्याम्पियन्स लिगको फाइनलमा असफलता बेहोरिसकेको थियो । टिमले उपाधि नजिते पनि उनी विश्व फुटबलका उत्कृष्ट प्रशिक्षकमा पर्छन् । उत्कृष्ट प्रशिक्षकको मापन ट्रफीबाट मात्र हुँदैन भन्ने उक्ति नै छ । लिभरपुलको पुरानो विरासत फर्काउने ऊर्जा प्रदान गर्ने यी प्रशिक्षकका लागि च्याम्पियन्स लिगको उपाधि सपना साकार जस्तै बन्यो । लिभरपुलको सफलतामा सबैभन्दा ठूलो भूमिका क्लोपको हुनुका पछाडि खेलाडीप्रति उनको विश्वास नै हो जुन उनले बारम्बार भन्ने गर्छन् ।



बलियो रक्षापंक्ति
यस सिजन लिभरपुलको समग्र प्रदर्शनबारे सबैभन्दा सकारात्मक पक्ष भनेको उसको रक्षापंक्ति नै हो । प्रोफेसनल फुटबल एसोसिएसन (पीएफए) प्लेयर अफ द इयर भिर्निन भान डाइकको नेतृत्वमा रहेको लिभरपुलले यस सिजन २७ खेल (प्रिमियर लिग २१, च्याम्पियन्स लिग ६) मा गोल नै नखाई युरोपकै उत्कृष्ट रक्षापंक्ति भएको सावित गर्‍यो ।भान डाइकका साथमा सेन्टर ब्याक अलेक्जान्दर आर्नोल्ड र एन्ड्रयु रोबर्टसन तथा आवश्यक समयमा टिमका लागि खम्बा बन्न सक्ने क्षमताका डेजान लोभरेन, जोय गोमेज र जोयल माटिभले सिजनभरि नै आफ्नो प्रभाव देखाए । डिफेन्सिभ मिडफिल्डर जोर्डन हेन्डरसन र फाविन्होको प्रदर्शन पनि लोभलाग्दो रह्यो ।यति हुनुका बाबजुद लिभरपुलको रक्षापंक्तिको सुधारको प्रारूप भने गत सिजनको सुरुमा ब्राजिलियन गोलरक्षक एलिसनको अनुबन्ध नै हो । लिभरपुलले उनलाई रोमाबाट अनुबन्ध गर्न ६ करोड युरो खर्चेको थियो । जुन गोलरक्षकका लागि अकल्पनीय मूल्य हो । एलिसनले अघिल्लो सिजनको च्याम्पियन्स लिग फाइनलमा निकै कमजोर प्रदर्शन गरेका लोरिस कारियसलाई प्रतिस्थापन गरी सबैको मन जित्न सफल भए ।

सालाह र मानेको समन्वय
च्याम्पियन्स लिगमा मोहम्मद सालाहले ५ गोल गरे । फाइनलमा उनले पेनाल्टीमार्फत गोल गरे । त्यो पेनाल्टीको कारक थिए माने । यी अफ्रिकी सुपरस्टारहरूको सन्तुलनले लिभरपुलको खेलको स्तर निकै उकासिएको छ । अग्रपंक्तिमा रोबर्टो फिर्मिनो अर्का महत्त्वपूर्ण सदस्य हुन् ।यस सिजन यी तीन स्टारले लिभरपुलका लागि ६९ गोल गरे । त्यसमा सलाहको २७, मानेको २६ र फिर्मिनोको १६ गोल रह्यो । प्रिमियर लिगमामा सलाह र मानेले २२–२२ गोल गरेका थिए । उनीहरूसँगै २२ गोलसहित आर्सनलका पिएरे एमरिक औवामेयाङ प्रिमियर लिगको सर्वाधिक गोलकर्ता बनेका थिए । बार्सिलोनाविरुद्धको कीर्तिमानी पुनरागमनमा भने जर्जिनियो विज्नाल्डम र डिभोक ओरिगी हिरो भएका थिए । सलाह र फिर्मिनोको अनुपस्थितिमा पनि लिभरपुललाई लियोनल मेसीको टिमविरुद्ध अविश्वसनीय जित दिलाउन विज्नाल्डम र ओरिगीले २–२ गोल गरेका थिए ।

kushalsarjak@gmail.com

प्रकाशित : जेष्ठ २४, २०७६ ११:१०
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

दुःखीहरूको कथा किन रोएर सुनाउने ?

'बहुसंख्यक दर्शकले सुखद अन्त्य नै खोज्छ भन्दैमा त्यतै दौडिहाल्नुपर्छ भन्ने होइन ।'
सुशील पौडेल

 रिलिजको झन्डै तीन वर्षपछि जात्रा फिल्मको सिक्वेलका रूपमा निर्देशक प्रदीप भट्टराईले जात्रैजात्रा ल्याएका छन्  । प्रदर्शनीको तीन हप्ता पार गर्दा पनि जात्रैजात्रा हेर्न दर्शकको हलमा जात्रा कायमै छ  ।

पछिल्लो समय नेपालमा कमेडी फिल्मले दर्शकको साथ पाइरहेका छन् । जात्रा र शत्रु गते पनि कमेडी जनरामै बनाएका निर्देशक भट्टराईले जात्रैजात्रालाई पनि कमेडीकै स्वादमा तयार पारे । विषयवस्तु गम्भीर हुँदाहुँदै पनि प्रस्तुतीकरण किन कमेडी गर्नुपर्‍यो त ? उनी भन्छन्, हो, ‘जात्रैजात्रा पूरै रोनाधोना बनाएको भए पनि हुन्थ्यो । किनभने दुःखी आत्माहरूको कथा छ । हामीलाई पनि सजिलो हुन्थ्यो होला । तर दुःखीहरूको कथा किन रोएर सुनाउने ? हाँसेर किन नसुनाउने भन्ने लाग्यो ।’ उनले देशमा यसै पनि विभिन्न कारणले दुःखीहरू धेरै भएका बेला कम्तीमा उनीहरू फिल्म हेरेर आफ्नाभन्दा ठूला दुःख अरूका देखेर खुसी होऊन् न भन्ने मनसाय राखेको बताए ।


त्यसो त निर्देशक भट्टराई आफ्नो फिल्मलाई कमेडी मात्रै भन्न रुचाउँदैनन् । फिल्ममा पात्र दुःखमा पर्दा दर्शक हाँस्छन् । तर यसलाई उनी डार्क कमेडी पनि भनिहाल्दैनन् । किन त ? ‘डार्क कमेडी यथार्थपरक नहुन पनि सक्छ । तर जात्रैजात्रामा हावा कमेडीभन्दा पनि तर्कसंगत कमेडी छ,’ उनी यस्ता फिल्म टिम राम्रो भएन भने बिग्रने सम्भावना हुने जोखिम पनि देख्छन् । प्रश्नमाथि प्रश्न गर्ने, तर्क गर्ने, झगडा गर्ने राम्रो टिम भएन भने उब्जेका प्रश्नप्रति जवाफदेही हुने हल खोज्न गाह्रो हुने भट्टराईको ठम्याइ रहेछ ।


त्यसैले जात्रैजात्रालाई दर्शकले राम्रो साथ दिइरहेका छन् । अझ परिवार नै हूल बाँधेर आएको देख्दा भने छक्क छन्, निर्देशक । ‘रोनाधोना र पारिवारिक फिल्म नभएकाले पनि परिवार नै हूल बाँधेर फिल्म हेर्न आउनुहोला भन्ने त हामीले सोचेका पनि थिएनौं,’ उनले भने । समीक्षासमेत तारिफयोग्य आएपछि पुलकित भएका भट्टराईलाई जात्राको सिक्वेल बनाउन सहज भने थिएन । मुख्य पात्र जेल गएका थिए । दुई करोड ८० लाख रुपैयाँको हिसाब देखिएको थिएन । यी यावत् कुराको उत्तरमा केही नयाँ कथा मिसाउनु साँच्चै गाह्रो काम थियो ।


‘यति धेरै आइडियामाथि काम गरियो । डेढ वर्ष जहाँ गए पनि यसैमा दिमाग घोटायौं । सुनको काण्ड र पैसाको मुद्दालाई जोड्न समय लाग्यो,’ निर्देशकले भने, ‘धेरै आइडिया फालिए । पैसा भाग लगाउनुपर्छ भनेर फणीन्द्रले योजना बुनेर सम्पुलाई सबै पैसा दिएर पोइला भगाउन लगाएको थियो । पछि सम्पु साँच्चैको पोइला गइदिन्छे । पैसासँगै पत्नी पनि गुमेपछि फणीन्द्रको जीवन जात्रैजात्रा हुन्थ्यो । यस्ता थुप्रै आइडिया आएका थिए । तर सिक्वेल बनाउन र कमेडीमा तर्क खोज्ने चक्करमा निकै समय लाग्यो ।’ जात्राको सिक्वेलका कारण पनि दर्शकमा यति धेरै अपेक्षा थियो कि उही मेसीले दुई, तीन गोल नहाने राम्रै खेलेन भन्ने परेजस्तो हुन्थ्यो यो टिमलाई पनि ।
दुःखद अन्त्यमा सकिएको जात्राको सिक्वेलले अहिले सुखद अन्त्यसहित बिट मारेको छ । फिल्मप्रतिको दर्शक हेराइ यसको अन्त्यमा पनि निर्भर हुने कुरा अहिले आएर निर्देशक भट्टराईले बुझ्न पाए । भने, ‘फिल्म हेरेर दर्शक खुसी भएरै निस्कन चाहनु हुँदोरहेछ । हिरो, हिरो नै देखिनुपर्छ । जे जस्तो भए पनि राम्रो मान्छेले अन्त्यमा सुख र न्याय पाउनै पर्छ । जात्राको अन्त्यमा मुख्य तीन पात्र जेल जानुपर्दा धेरै दर्शक निराश हुनुभएको थियो । त्यसैले पनि यसपालि दिमागै चलाएर सुखद समापन गरेका हौं ।’


तर दुःखान्त अन्त्य हुनै हुँदैन, दर्शकले रुचाउँदै नरुचाउने भन्ने पनि ठान्दैनन् उनी । ‘पशुपतिप्रसादको त्यही अन्त्य नै दर्शकलाई खुब मनपर्‍यो । जात्राकै पनि कतिपयले रुचाउनुभएको छ । उहाँहरूले जात्रालाई दिमागले हलबाट घरसम्म लग्यो भन्नुहुन्थ्यो । बहुसंख्यक दर्शकले सुखद अन्त्य नै खोज्छ भन्दैमा हामी पनि त्यतै दौडिहाल्नुपर्छ भन्ने होइन ।’पोखरामा जाँदा एक दर्शकले जात्रैजात्रा कमेडी फिल्म नै हैन भनेछन्, प्रदीपलाई । कारणमा ती दर्शकले भनेछन्, ‘पात्र जीवनसँग नजिक छ र उसको दुर्दशामा दर्शकको हाँसो छुट्यो भन्दैमा फिल्म कमेडी हैन । बरु दर्शक कमेडी हुन् ।’ लेखकसमेत रहेका भट्टराईलाई पनि त्यस्तै हो भन्ने लागेको छ । ‘हामीले पनि दर्शकलाई हँसाउनकै लागि भनेर एउटै संवाद पनि थोपरेका थिएनौं । तर्कसंगत कमेडीमा पनि जबर्जस्ती कमेडी गरेको नलागोस् भन्नेमा हामी सचेत थियौं,’ उनको ध्याउन्न दर्शक हाँसुन् भन्ने सधैं रहन्छ । फिल्मका कार्यकारी निर्मातासमेत रहेका जोयश भाइ उर्फ रवीन्द्रसिंह बानियाँले निर्देशकका बारेमा भने, ‘उहाँको खुबी भनेकै गहिरो कुरालाई पनि कमेडीमार्फत दर्शकलाई चखाउने हो । कमेडी दिने तर औषधि हालेर । जात्रैजात्राको पनि आवरणमा मात्रै कमेडी हो । भित्र त पात्रका दुःख नै छन् ।’

sushilpaudel2@gmail.com

प्रकाशित : जेष्ठ २४, २०७६ ११:०१
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT