टायरको खजाना

सहरका गल्तीमा सुस्त गतिमा चलेका र लोकमार्गका ठूला सडकमा तीव्र हुइँकिएका टायरलाई पुरानो वा गुडाउन नमिल्ने भएपछि के गर्ने ? थोत्रा टायरको उपयोगबारे अब धेरै चिन्ता लिनु नपर्ने भएको छ ।
विजय तिमल्सिना

थोत्रा टायरबाट के–के बन्न सक्छ ? उपयोग गरे यसबारे धेरै काम लाग्ने सामान तयार पार्न सकिन्छ  । कुपन्डोलस्थित टायर ट्रेजर्सले भने यसबाट आकर्षक फर्निचर र सजावटका सामान बनाइरहेको छ  ।

ओजस्वी वैद्य र लुनिभा तुलाधरको संयुक्त प्रयासमा यो काम सुरु भएको हो । सन् २०१६ मा आयोजित ग्रीन इनोभेसन च्यालेन्जमा सहभागी ओजस्वी र लुनिभा मिलेर थोत्रा टायरबाट सामान बनाउन सकिने परिकल्पना गरेका थिए । दुवैले प्रस्तुत गरेको आइडिया विजयीमध्ये एक बन्यो र काम सुरु गर्नका लागि सुरुआती बजेट ‘सिड मनी’ पनि पाए ।
काठमाडौं विश्वविद्यालयबाट एमबीए सकाएकी वैद्य र वातावरण विज्ञानमा स्नातक सकेकी तुलाधरले पढाइ पूरा गर्नेबित्तिकै २०१७ सेप्टेम्बरदेखि यसलाई कम्पनीको रूप दिएर काम सुरु गरेका थिए । हालसम्म टायर ट्रेजर्सले ७ सय बढी टायर पुनर्प्रयोग गरी विभिन्न सामानहरू बनाइसकेको छ । उनीहरूले बनाएका टेबल, कुर्सीसहित सजावटका सामान विशेषतः घर र रेस्टुरेन्टमा प्रयोग हुन थालेका छन् । दराज अनलाइनसँग सहकार्यका कारण अहिले काठमाडौंबाहिर चितवन, हेटौंडा र धरानलागयत मोफसलका स्थानहरूबाट पनि टायरका फर्निचरको माग आउन थालेको वैद्य बताउँछिन् ।आफ्ना डिजाइनहरू घरमा प्रयोग हुन थाल्नु भनेको थोत्रा टायरबाट बनेको सामानलाई सबैले स्विकारेको संकेत भएको वैद्यको धारणा छ । उनी भन्छिन्, ‘घरमा प्रयोग भए बढी स्वीकार्य हुन्छ र अन्यत्र पनि प्रयोग बढ्न थाल्छ ।’
थोत्रा टायर प्रयोग गरी बनाइएका भए पनि टायर ट्रेजर्सले तयार पारेको सामान आकर्षक देखिन्छ, यो प्लास्टिकका सामानहरूभन्दा धेरै बलियो हुने वैद्यको दाबी छ । मूल्यको हिसाबले आफ्ना फर्निचरहरू प्लास्टिकका सामानहरूभन्दा केही महँगो पर्ने भए पनि काठ वा अन्य धातुका सामानको तुलनामा सस्तो भएको उनले दाबी गरिन् । टायर ट्रेजर्सको सामान १८ सयदेखि साढे १३ हजार रुपैयाँसम्म पर्छन् ।

काठमाडौंका घरसहित केही चल्तीका रेस्टुरेन्टहरूमा समेत टायर ट्रेजर्सको डिजाइनका फर्निचर देख्न पाइन्छ । थापापालीस्थित रेडमड क्याफे, मंगलबजारको पासा क्याफेसहित अन्य केही रेस्टुरेन्टहरूमा अहिले यसका फर्निचर प्रयोग भएका छन् । नयाँ खुल्न लागेका रेस्टुरेन्टहरूले यसप्रति बढी चासो देखाएको वैद्यले बताइन् । टायर ट्रेजर्सले सामान किन्न चाहनेको डिजाइन वा आफैंले तयार पारेको डिजाइनअनुसार सामानहरू तयार पार्छ । उनीहरू सामान राख्ने ठाउँअनुसार आकार–प्रकारका सामग्रीहरू पनि तयार पार्छन् । यस्ता सामानका लागि आवश्यक पर्ने पुराना टायर कुपन्डोल वरपरका रिकन्डिसन र मर्मत केन्द्रहरूबाट खरिद गरी ल्याउने, सफा गर्ने र रङ लगाइने वैद्य बताउँछिन् ।

फर्निचरका डिजाइनरदेखि हरेक काम गर्नेहरूलाई आवश्यकताअनुसार काम दिइरहेको उनले बताइन् । टायरको सामान भए पनि तिनले फरक–फरक नाम पाएका छन् । टायरबाट बनाइएको एउटा टेबलको नाम ढुकुटी राखिएको छ । ढुकुटी उनीहरूले बनाएको सुरुवाती डिजाइनमध्येमा पर्छ । टेबलमा प्रयोग भएको टायरभित्र अन्य सामानहरू पनि राख्न मिल्ने भएकाले यसको नाम ढुकुटी राखिएको वैद्यले बताइन् । यस्तै, सरिता र जयन्ती नाम गरेका महिलाहरूको सीप प्रयोग गरी बनाइएको टायरबाट निर्मित कुर्सीको नाम सरजयन्ती राखिएको छ । वैद्य टायर ट्रेजर्सलाई रिसाइकल ब्रान्ड बनाउन चाहन्छिन् । ‘टायरबाट मात्रै होइन, अन्य सामानलाई पनि पुनः प्रयोग गर्न सकिने सम्भावना हेर्दै छौं,’ उनी भन्छिन्, ‘चाँडै नै सिसाका ग्लास पुनः प्रयोग गरी बोतलहरू बनाउन सकिन्छ कि भन्नेबारे अध्ययन गर्दैछौं ।’

प्रकाशित : असार २७, २०७६ ११:५०
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

परिपक्व माइली !

सन् सत्तरीदेखि सुरु भएको ग्लासटोनबरी म्युजिक महोत्सवमा दुई लाख बढी दर्शकले प्रत्यक्ष हेर्ने/सुन्ने गर्छन् । यस्ता महोत्सवमा कोही खास एक चम्कने गर्छ र त्यसबारे लामो समयसम्म चर्चा हुने गर्छ । यसपल्ट सबैझन्दा आकर्षक रहिन्, अमेरिकी गायिका माइली साइरस ।
हिमेश

 सबैभन्दा पहिले कुरा ग्लासटोनबरी फेस्टिभलबारे  ।

विश्व संगीतमा धेरै थुप्रै महोत्सवहरू हुने गर्छन् र यसमध्ये केही यस्ता पनि हुने गर्छन्, जसलाई त्यो समयको संगीतको साक्षी मानिन्छ । अझ भनौं, केही महोत्सवले विश्व संगीत अहिले कस्तो चलिरहेको छ, त्यसको प्रतिनिधित्व गर्ने गर्छ । यस्तै महोत्सवमा पर्छ, ग्लासटोनबरी । भर्खरै सकियो, इंग्ल्यान्डको समरसेटमा आयोजित यो महोत्सव । संगीत मन पराउने सबैको मुखमै झुन्डिएको स्थिति थियो, ग्लासटोनबरीको ।


यसको धेरै लामो इतिहास छ, सन् सत्तरीदेखि । सुरुदेखि यो निकै लोकप्रिय पनि थियो र यसपल्ट पनि यसलाई केही नभए पनि दुई लाखभन्दा बढीले प्रत्यक्ष हेरेको अनुमान छ । यसपल्टको महोत्सवको सबैभन्दा आकर्षक रहिन्, अमेरिकी गायिका माइली साइरस । खास कुरा के भने यस्ता महोत्सवमा कोही खास एक चम्कने गर्छ र त्यसबारे लामो समयसम्म चर्चा हुने गर्छ । यस्तो अवसर कलाकारले धेरै कमै मात्र पाउने गर्छन् । यस्तोमा यसपल्ट ग्लासटोनबरीमा भाग्यमानी रहिन्, माइली ।


र, अन्त्यमा धेरैको निचोड थियो, माइली त परिपक्व पो भइन्, यही महोत्सवसँगै । अमेरिकी गायिका, गीतकार र नायिकाका रूपमा उनको परिचय बन्छ, तर उनलाई धेरैभन्दा धेरै सम्झने भनेको गायिकाकै रूपमा हो । निकै कम उमेरमै केही न केही कारणले चर्चामा आउन सुरु गरिसकेकी माइलीको अहिलेसम्म ६ स्टुडियो एल्बम आइसकेको छ । अहिले उनी सातौं एल्बमको तयारीमा छिन् र त्यसको नाम पनि जुरिसकेको छ, त्यो हो, ‘सी इज माइली साइरस’ ।


ग्लासटोनबरीमा उनको बलियो उपस्थिति यो एल्बमको तयारी पनि हो । अहिलेसम्म निस्केका एल्बममध्ये तीन बिलबोर्ड चार्टसको नम्बर १ स्थानमा पनि पुगे र ती हुन्, ‘मिट माइली साइरस’, ‘ब्रेकआउट’ र ‘बनजर्ज’ । उनका बुबा बिली रे साइरस पनि संगीतकर्मी नै हुन् र माइलीको जीवनमा उनको ठूलो प्रभाव छ । अझ भनौं, यहाँसम्मको माइलीको संगीत यात्रामा कसैको सबैभन्दा बढी भूमिका छ भने त्यो बुबाकै हो । ग्लासटोनबरीमा पनि माइलीसँगै बुबाले केही प्रस्तुति दिए ।


महोत्सवमा उनी ‘ब्ल्याक मिरर’ पात्रका रूपमा प्रस्तुत भइन् । उनले त्यहाँ खालि गाइनन् मात्र, आफ्ना धेरै मनका भाव पनि पोखिन् । त्यो पनि धेरै लामो । सबैभन्दा मुख्य तथ्य के भने यो महोत्सवले उनको जीवनलाई सधैंका लागि परिवर्तन गरेको छ । अहिले २६ वर्ष पुगेकी माइलीले भनिन्, ‘पछिल्लो समय मेरो जीवनमा धेरै नाटकीय मोड आए र म त्यसबारे केही भन्न चाहन्छु । मैले केही सफलता पनि चाखें र त्यसको एउटै कारण हो, मेरो कडा मिहिनेत, समर्पण र त्याग ।’


उनले थपिन्, ‘यो महोत्सवमा मेरो बुबा मात्र होइन, आमा पनि हुनुहुन्छ । उहाँहरूले नै सफलताको यो एक मात्र मन्त्र सिकाउनुभएको हो ।’ अर्को शब्दमा भन्दा सफलतासम्म पुग्ने बाटो कठिन हुन्छ भने माइलीले पनि यो कठिन बाटो तय गर्नुपरेको थियो । यसलाई पार गर्ने भनेको मिहिनेतले नै हो, सफलतासम्म पुग्ने अरू कुनै उपाय छैन । यसक्रममा उनले एउटा कथा पनि सुनाइन् । उनी भन्थिन्, अग्लो पहाडबाट साइकलमा तल झर्न कति सजिलो छ । तर त्यही पहाड साइकलबाट चढ्न कति गाह्रो हुन्छ नि ? जीवन भनेको यही पहाडमा साइकलबाट चढ्न खोजे जस्तै हो ।


माइलीको अनुभव हो, यो । सबै केही न केही क्षेत्रमा हुन्छ र सफलताका लागि प्रयास गरिरहेको हुन्छ । सजिलो भने हुन्न । अझ गाह्रै हुन्छ । त्यसैले दिनरात मिहिनेत गर्नुपर्छ । जति बेला सफलताको स्वाद चाख्न पाइन्छ, त्यति बेला यो निकै मीठो भने हुन्छ । त्यसैले केही पाउने हो भने लगातार प्रयास गरिरहनुपर्छ ।


माइलीलाई पनि प्रत्येकपल्ट केही न केही जोखिम उठाउने रहर हुँदोरहेछ । अझ केही त्रास भयो भने मात्र उनी केही गर्न उत्सुक हुने रहिछिन् । ग्लासटोनबरी महोत्सव पनि त्यस्तै थियो । सुरुमा उनलाई यो महोत्सवमा भाग लिँदै छु भनेर सोच्दा डर लागेको थियो । यही डरकै कारण उनले राम्रो गर्ने प्रयास गरिन् । आखिरमा राम्रो भयो पनि । यो त माइलीको दार्शनिक पारा पनि भयो । मान्नै पर्छ, माइली परिपक्व हुन थालेकी छन् ।

himesh36@gmail.com

प्रकाशित : असार २०, २०७६ ०८:३४
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्