रक स्टार सपना

राजाराम पौडेल

काठमाडौँ — सानैमा ड्रम बजाएर विश्व कीर्तिमान राखेका उत्प्रेम जोजिजू अहिले १० वर्षका भए । दुई वर्षको उमेरमै ड्रमसेट बजाएर उनी चर्चामा आएका थिए । २०६५ असोजमा जन्मिएका उत्प्रेमले २०६७ असोजमा पहिलो प्रस्तुति दिएका थिए । उनले एभरेस्ट वल्र्ड रेकर्ड २०१२, युनिक वल्र्ड रेकर्डलगायतका ७ वटा वल्र्ड रेकर्ड बनाएका छन् ।

उत्प्रेमले हालै मात्र ‘बाल विकास’ र ‘माछापुच्छ्रे’ बोलका दुई गीत रेकर्ड गराएका छन् । ड्रमर मात्र नभएर बाल गायकका रूपमा समेत उनले आफ्नो परिचय बनाएका छन् । ‘रेन’ बोलको अंग्रेजी गीत पनि गाएका छन् । नेपाली राष्ट्रभावका गीत र अंग्रेजी गीतमा आफ्नो बढी रुचि भएको उनी बताउँछन् ।

उत्प्रेमको घरमा सांगीतिक माहोल थियो । गीत संगीत सिकाइन्थ्यो । त्यसैले संगीतको धून र तालसँग उनी सजिलै नजिकिए । कोठाभित्र ड्रम क्लास भइरहेको हुन्थ्यो । उनी भित्र जान खोज्थे तर ढोका लगाएकोले जान सक्दैनथे । बाहिर पनि ड्रमसेट हुन्थ्यो । उनले भित्र जे बजेको छ सुनेर त्यसरी नै बजाउने गर्थे । यसरी नै उनले ड्रमसेट बजाउन सुरु गरे । उनले ड्रमसेट बजाएको देखेर म्युजिक सेन्टरमा महिनाको अन्तिम शुक्रबार हुने कार्यक्रममा बजाउन दिइयो । अनि बल्ल उनको क्षमता थाहा भयो । उत्प्रेमले पोखरामा आयोजित औद्योगिक व्यापार मेला, गैरआवासीय नेपाली संघको कार्यक्रमलगायतमा आफ्नो प्रस्तुति राख्दै सबैको तारिफ बटुले । विभिन्न ठाउँमा आयोजित कार्यक्रममा उनलाई सम्मान गरियो । राष्ट्रिय बालप्रतिभा पुरस्कारलगायत पुरस्कार पनि उनले जिते ।

उत्प्रेम ड्रमसेटका बाहेक तबला, किबोर्ड, गितार र नेवारी बाजा खी: समेत बजाउँछन् । आफ्नो घरमै बुबाले जोजिजू म्युजिक स्कुलमार्फत संगीत सिकाउने गरेकाले उनलाई अभ्यास गर्न सहज भयो । स्कुलबाट फर्किएपछि खाजा खाएलगत्तैको समय उनी संगीत सिक्न खर्चिन्छन् । फुटबल खेल्न र पुस्तक पढ्न पनि उनलाई उत्तिकै मन पर्छ । ‘सांगीतिक क्षेत्रमा लागेर रकस्टार बन्ने हो,’ उत्साहित हुँदै उत्प्रेम भन्छन्, ‘त्यसका लागि दिनहुँ अभ्यास गर्ने गरेको छु ।’ घरमै सांगीतिक माहोल भएकाले उनकी डेढ वर्षकी बहिनी उत्प्रेरणा पनि पियानो बजाउँछिन् ।

उत्प्रेमलाई सांगीतिक क्षेत्रमा अगाडि बढ्न बुबा सहदेव जोजिजू (विनीत) र ममी हरिमाया श्रेष्ठ जोजिजू (सानु) ले हौसला दिने गरेका छन् । ‘अब उसलाई लिएर नेपालका विभिन्न ठाउँमा टुर गर्ने योजना बनाएका छाँै,’ विनीतले भने ।

विनीतका अनुसार उत्प्रेमले गिनिज बुक अफ वल्र्ड रेकर्डमा विश्वकै कान्छो ड्रमरका रूपमा कीर्तिमान राख्न प्रयास गरे पनि त्यो प्रक्रिया पूरा भइसकेको छैन । त्यसका लागि उनले म्युजिक नेपालको स्टुडियोमा प्रत्यक्ष ड्रमसेट बजाएर गीत रेकर्ड गरेका थिए । ‘तालको पानी माछीले खानी..., ‘रेशम फिरिरी...’, ‘पलपलको सम्झनामा...’, ‘नाच्यौं मैच्याङ...’ सहित नेपाली गीत र अंग्रेजी गीतमा ड्रम बजाउँदै संगीतको धून भर्ने कला उनमा छ । ‘भविष्यमा ड्रमर र गायन दुवै कलालाई साथै अगाडि बढाउँछु,’ उत्प्रेमले भने । पोखराको एक निजी स्कुलमा कक्षा ४ मा पढ्ने यी छात्रलाई उनको प्रतिभाको कदर गर्दै स्कुलले छात्रवृत्ति दिएको छ ।

Yamaha

प्रकाशित : श्रावण २७, २०७५ ११:०७
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

बैंकक घुम्दा...

कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौँ — संसारमा घुम्नका लागि राम्रा ठाउँ धेरै छन् । यस्ता मनोरम ठाउँ घुम्ने धेरैको धोको हुन्छ । तर सबैले सबै धोको पूरा गर्न पाएका हुँदैनन् । नयाँ–नयाँ ठाउँ घुम्न पाउँदा मन रमाउँछ ।

नयाँ ज्ञान पनि हुन्छ । विभिन्न ठाउँको भ्रमणले हामी संसारलाई नजिकैबाट चिन्ने र बुझ्ने अवसर पाउँछौं । मलाई पनि नयाँ–नयाँ ठाउँ घुम्न निकै मन पर्छ । घुमफिरका क्रममा नयाँ–नयाँ दृश्यावलोकन गर्न र तिनीहरूबारे ज्ञान लिन पाउँदा मन औधि खुसी हुन्छ ।

केही समयअघि मैले बैंकक घुम्ने मौका पाएकी थिए । बैंकक थाइल्यान्डको राजधानी हो । भ्रमणमा म, मेरी हजुरआमा, मामा, माइजू, काकी र मेरा २ बहिनीसँगै थिए । पहिला हामी त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलबाट मुम्बई गयौं । त्यो हाम्रो ट्रान्जिट थियो । मुम्बईबाट अर्को विमानमा थाइल्यान्डको सुवर्णभूमि विमानस्थलमा उत्रियौं । त्यो बैंककको प्रसिद्ध विमानस्थल हो ।

बैंकक पुगेको दिन हामी हजुरआमाकी साथीको छोरीकहाँ बस्यौं । उहाँको नाम ‘सा’ थियो । सालाई मैले दिदी भनी भनेँ । उहाँलाई गाइड बनाएर हामी थुप्रै ठाउँमा घुम्न गयौं । जति घुमे पनि अझै घुमूँ घुमँँ लाग्ने । सबै बिर्सिएर त्यतै रमाइरहूँझैं लाग्ने सुन्दर ठाउँहरू थिए– थ्री हेडेड एलिफेन्ट म्युजियम, सायम पार्क, सफारी वल्र्ड र पटाया बिच आदि ।

बैंककमा मलाई सबैभन्दा रमाइलो लागेको ठाउँ सायम थियो । सायम पार्कमा मनोरञ्जनका लागि थुप्रै स्थान थिए । त्यहाँभित्र हामीले थुप्रै राम्रा ठाउँहरूको फोटो खिच्यौं । धेरै ठाउँमा रमाइलो पनि गर्‍यौं । त्यसपछि घुम्न गएका अरू ठाउँहरू पनि रमाइला थिए । संसारका विभिन्न मुलुकका मानिस त्यहाँ आएर रमाइलो गर्दा रहेछन् । विभिन्न भाषा बोल्ने मानिसका पहिरन पनि फरक–फरक किसिमका थिए । त्यहाँ घुम्दा पूरै संसारलाई एकै ठाउँमा भेटिएजस्तो महसुस भयो ।

पटाया बिचमा पनि हामीले खुबै रमाइलो गर्‍यौं । त्यो विशाल समुद्रको किनारा थियो । त्यहाँ मानिस छालसँग खेलिरहेका वा बालुवामा सुतिरहेका देखिन्थे । हामीले पनि बालुवामा खेल्यौं । बालुबामा विभिन्न आकृति बनायौं र फोटो खिच्यौं । पटाया बिचमा हामीले समुद्रको छालसँगै पौडी पनि खेल्यौं । जति टाढासम्म आँखा पुर्‍याए पनि फैलिएको समुद्र नै समुद्र देखिन्थ्यो । हामीले बालुवामा कोरेका चित्रहरूलाई समुद्रको छाल आएर मेटाएर जान्थ्यो । यस्तो गर्न हामीलाई निकै रमाइलो लाग्यो । हामीले निकै बेरसम्म आकृतिहरू बनाइरहयौं । त्यो छालले हामीलाई पनि तानेर लैजान्छ कि भनेर घरिघरि मनमा डर पनि लागिरहयो । पानीभित्र हुने जनावरलाई सम्झिँदा त झनै मन तर्सिन्थ्यो । तर पनि अरू धेरै जना भएकाले आत्तिइहाल्नऽपर्ला जस्तो चाहिँ लाग्दैनथ्यो ।

त्यो रात हामीले थुप्रै ल्याटर्नहरू बालेर उडायौं । त्यति बेला आकाश निकै उज्यालो र झिलीमिली देखिएको थियो । ल्याटर्नहरू आकाशमा पुगेर पड्किँदा झनै रमाइलो लाग्थ्यो ।

केही दिनको भ्रमणपछि हामी नयाँ ज्ञान र अनुभव बटुलेर प्रफुल्ल हुँदै फर्कियौं । त्यहा मेरी साथीजस्तै बनेकी सा दिदीलाई म कहिल्यै बिर्सन सक्दिनँ । त्यहाँ बस्दा भेटेका अरू मानिस र गरेको रमाइलो पनि याद आइरहन्छ । बैंकक भ्रमण मेरा लागि निकै रमाइलो र स्मरणीय रहयो ।

-लक्षता त्वनाबासु, कक्षा–८
संस्कृति इन्टरनेसनल स्कुल, काठमाडौं

प्रकाशित : श्रावण २७, २०७५ ११:०७
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT