ध्रुवसत्यका कथा

कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौं — ध्रुवसत्य परियार कथासंग्रहसहित आएका छन् । ‘कैरन’ राजधानीमा हालै साहित्यकार आहुति, डा. अर्चना थापा र नागरिक दैनिकका प्रधानसम्पादक गुणराज लुइँटेलले लोकार्पण गरे ।

दन्त्यकथा र लोककथाको शैली प्रयोग गरेर धु्रवसत्यले जोखिम मोलेको आहुतिले टिप्पणी गरे । त्यस्तै, थापाले ध्रुवसत्यले मिथकीय शैलीमा कथा लेखेको र आफूलाई पढ्न रुचि लागेको बताइन् । ‘किंवदन्तीहरूलाई आधार बनाएर मिथक शैलीमा कथालाई ल्याउनुभएको छ,’ उनले भनिन्, ‘यो अरू लेखकको भन्दा फरक हो ।’ नेपालमा मिथकबारे त्यति अध्ययन नभएको औंल्याउँदै उनले ‘एकेडेमिक क्षेत्रले मिथकबारे अध्ययन गर्नुपर्ने’ बताइन् ।

लुइँटेलले ध्रुवसत्यमा फरक प्रतिभा रहेको बताए । ‘सधंै एउटै शैलीमा विषयलाई भनियो भने त्यसले ठूलो अर्थ नराख्न सक्छ, तर त्यसलाई फरक शैली प्रयोग गरियो भने अर्थ रहन्छ,’ उनले भने, ‘ध्रुवसत्यको लेखनमा फरक स्वाद छ ।’

सांग्रिला बुक्सले छापेको संग्रहमा १२ कथा छन् । 

प्रकाशित : कार्तिक २९, २०७४ ०८:४९
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

पानी र सडक माग्ने बढी

निर्वाचन नजिकिएसँगै आम मतदातासँग अमूल्य रूपमा रहेको नगदरूपी भोट हाँसी–हाँसी ढोका–ढोकामा आएर मागिलिने र आश्वासनका गुलिया, मिठा–मिठा पुलिन्दा, पोका दिने लेनदेनको दोहोरी अहिले देशैभर चलिरहेको छ ।

दुवै तिथिका निर्वाचनका सिलसिलामा खडा भएका मेचीदेखि महाकालीसम्मका उम्मेदवारसँग कुनै पनि देशको सरकारले जनतालाई नमागिकनै निशुल्क र निर्वाध उपलब्ध गराउनुपर्ने दैनिक जीवनमा आवश्यक पर्ने पानी र सडकको व्यवस्थितबारे माग गरिरहेका छन् । जिल्लाका दूरदराजका विकट गाउँका सर्वसाधारणले त पानी र सडक माग्दा अचम्म मान्नुपर्ने विषय होइन । तर नेपालको राजधानी काठमाडौँका जनताले पनि तिनै दुर्गगमका जनताकै शैलीमा ‘सडक र पानी देऊ’ भन्दै यहाँका उम्मेदवारसामु याचनाको भिख पानी र सडक माग्दा अचम्म लाग्छ होला, कतिलाई । तर यथार्थ त्यही बोल्दैछ, जे आम राजधानीका जनता मागिरहेछन्, वर्षौँदेखि राज्यसँग । परम्परागतका ढुङ्गेधारा, इनार र कुवाहरू अव्यवस्थित सहरीकरणले ध्वस्त बनाइदियो । अधमरो भई बाँकी बचेका ढुङ्गेधारा र इनार पनि महाभूकम्पले जमिन चिराचिरा परेकाले हुनसक्छ सुके । अनि उपत्यका मरुभूमिमा परिणत भयो । सुन्दरीजल, शिवपुरी तथा आसपासबाट ल्याइएका सीमित जरुवा बटुल्दा यहाँको माग धान्न सक्ने सम्भावना भएन पनि । त्रिशूलीबाटै उत्पादित विद्युत प्रयोग गरी त्यहीँको पानी उपत्यका ल्याउन पनि नसकिने नहुनुपर्ने हो । तर प्राविधिक पक्षले नजरअन्दाज गर्‍यो होला, आँट गरेन । उपत्यकाको माग धान्न भनी मेलम्ची आयोजना ल्याउन लागिएको वर्षौँ भयो । यसको आउने कुनै टुङ्गो नै छैन । त्यसकारण यहाँका तमाम जनता अहिले एक नम्बरमा ससर्त मागिरहेका छन्, पिउने पानी । दोस्रो चुरो माग हो, सडकको, जुन अत्यन्त दुरावस्थामा वर्षौंदेखि जीर्ण भई वर्षात्मा हिलाम्मे र हिउँदमा धुलाम्मे बन्दै उपत्यकावासीलाई चरम धुलाले कोलाहल बनाइरहेको छ ।
– श्यामसुन्दर कुइँकेल
हाँडीगाउँ, काठमाडौँ

प्रकाशित : कार्तिक २९, २०७४ ०८:४९
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT