अल्टिच्युडको हेलिकप्टर दुर्घटना : आनीले भोगेको त्यो ६ घन्टा...

कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौँ — डोल्मालाई उद्धार गरेका फ्रिल्यान्स माउन्टेन गाइड गेल्जे शेर्पासँग सुरज कुँवरले गरेको कुराकानीमा हेलिकप्टर दुर्घटनामा बाँच्न सफल एक आनी डोल्मा डिकीको अवस्था र घटनास्थलबारे विवरण : 

बिहान ८ बजेतिर हेलिकप्टर दुर्घटना भएको नुवाकोटको मैलुङपाखा पुग्दा पौने दुई बजेको थियो। गाउँलेसहित हामी नै सबैभन्दा पहिले त्यहाँ पुगेका थियौं। घटनास्थलबाट करिब डेढ सय मिटर पर भेटिइन्– आनी डोल्मा डिकी। उनले हामीलाई देखेपछि पानी–पानी भनिन्। तर पानी पिलाइहालेनौं।

Yamaha

‘म बाँच्छु कि बाँच्दिन’ भन्दै उनले बचाउन याचना गरिन्। रुखमा ठोक्किएको हेलिकप्टरमा अक्सिजन सिलिन्डर हुने भएकाले हामीले खोजेर उनलाई लगाइदिने प्रयास गर्‍यौं तर अक्सिजन सद्धे अवस्थामा थिएन।

उनी आनी रहिछन्। उनले लगाउने गेरु रंगको कपडा उनी बसेको ठाउँभन्दा केही माथि बुट्यानमा अल्झिएको थियो। उनी ट्राउजरमा थिइन्। आकाशमा हेलिकप्टर उडिरहेको थियो। त्यसमा लङलाइन (डोरीबाट उद्धार गर्ने विधि) थियो। तर बाक्लो हुस्सुका कारण माथि देखिरहेका थिएनौं।

डोल्मा एऽया, एऽया... दुख्यो भन्दै थिइन्। उनी भीरको छेउतिर थिइन्। त्यसभन्दा तल ठाडै भिरालो थियो। स–साना पोथ्राहरूको आडमा सुस्ताइरहेकी थिइन्।

‘मलाई जाडो भयो, दुखिरहेको छ,’ भन्दै बिलौना गरिरहेकी थिइन्। उनले लगाएको माथिल्लो कपडाको गोजीमा मोबाइल थियो। उनका हात र खुट्टा छोयो कि एऽया भनिहाल्थिन्। अरु साथीले मृतकको शव संकलन गरे। हामीले उनलाई सलमा राखेर तल झार्ने प्रयास गर्‍यौं।

दुई जना साथीले अघि–अघि जंगल फाँडे। एक जनाले उनलाई ढाडमा बोक्यौं। दुई जनाले बोक्न मिल्ने बाटो थिएन। भीर थियो। करिब सवा घन्टा ओरालो झरेपछि हेलिकप्टर ल्यान्ड भएको अस्थायी हेलिप्याडमा आइपुग्यौं। त्यहाँ मेडिकल टिम थियो। डाक्टरले सामान्य उपचार गरेपछि उनलाई काठमाडौं ल्याइयो।

बाटोमा ओराल्दै गर्दा उनका दाइले काठमाडौंबाट फोन गरेका थिए। कताबाट नम्बर पाएछन्। एकछिन बैनीसँग बोल्न दिनुस् भने। हामीले उनलाई फोन दियौं। उनले हालखबर सोधेका थिए तर डोल्मा धेरै बोलिनन्। ठिकै छ मात्रै भनिन्।

...

उनको बिहानै काठमाडौं विमानस्थल प्रमुख राजकुमार क्षेत्री र अल्टिच्युड एयरका निर्देशक सीताराम सापकोटासँग कुरा भएको रहेछ। प्रहरीले क्षेत्रीलाई नम्बर दिएको रहेछ। सायद उनले घटना भएपछि गाउँमा फोन गरेकी थिइन् वा उनका आफन्तले फोन नम्बर टिपाएका पो थिए कि † क्षेत्रीले टावरबाट गरेको फोनमा उनले ‘सर, म मर्न लागें, बचाउनुहोस्, म कता छु थाहै छैन,’ भनेर फोन काटिछन्। त्यसैबेला सीताराम सरले पनि फोन गर्नुभएको रहेछ।

सीताराम सर त्यो हेलिकप्टर खोज्न अर्को हेलिकप्टरमा उडिरहेका बेला फोन लगाउनुभएछ। उनले उठाइछन्। सीताराम सरले कता हुनुहुन्छ? हामी हेलिकप्टरबाट तपाईंहरुलाई खोजी गरिरहेका छौं। हाम्रो हेलिकप्टर देख्नुभयो? आवाज सुनियो? भनेर सोध्नुभएको रहेछ। तर उनले आवाज पनि नसुनिएको हेलिकप्टर पनि नदेखिएको जवाफ दिइछन्।

‘म जंगलमा छु, लिन आउनुहोस्,’ मात्रै भनिछन्। सीताराम सरले ‘हेलिकप्टरमा अक्सिजन हुन्छ, माक्स लगाउनुस्, नआत्तिनुस्, मौसम खुलेपछि हामी तपाईंलाई लिन आउँछौ’ भन्नुभएको रहेछ। त्यसपछि उनको मोबाइलमा कसैसँग पनि सम्पर्क भएनछ। करिब ६ घन्टापछि हामीले उनलाई जीवितै उद्धार गर्‍यौं। त्यसबेला अन्य ६ जनाको ज्यान गइसकेको रहेछ।

प्रस्तुति : सुरज कुँवर

प्रकाशित : भाद्र २४, २०७५ ०७:२१
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

बाटैमा सुत्केरीको मृत्यु

मेनुका ढुंगाना

काठमाडौँ — समयमै उपचार नपाउँदा अछामको दुर्गम गाउँकी एक गर्भवतीले कलिलै उमेरमा ज्यान गुमाएकी छन् । पञ्चदेवल विनायक नगरपालिका–२ की २३ वर्षीया चन्द्रा धामीको स्थानीय स्वास्थ्य चौकीमा उपचार हुन नसकेपछि जिल्ला अस्पताल हुँदै नेपालगन्ज लाने क्रममा शुक्रबार बाटैमा निधन भएको हो ।

रगतको कमी भई बिरामी धामीको जीउमा कम्पन आएको थियो । तर, परिवारले भने केही लागेको होला भन्दै सुरुमा धामीझाँक्रीलाई देखाएका थिए । कम्पन नथामिएपछि २ दिनपछि मात्र उनलाई स्वास्थ्य चौकी पुर्‍याइएको थियो ।

‘सुरुमै जिल्ला अस्पताल ल्याउन सकेको भए पनि बिरामी बच्न सक्ने थियो,’ जिल्ला अस्पतालका जनस्वास्थ्य अधिकृत झनराज ढुंगानाले कान्तिपुरसँग भने । गर्भवती धामीको पेटभित्र जुम्ल्याहा बच्चा रहेकोमा जिल्लामा ल्याइपुर्‍याउँदा एक बालकको मृत्यु भइसकेको थियो । ‘बिरामीमा एक्लामसिया (रगत कम हुने) समस्या थियो,’ ढुंगानाले भने । जिल्लामा प्रसूति रोग विशेषज्ञ छैनन् । विशेषज्ञ चिकित्सक नहुँदा जिल्लाले पनि सामान्य उपचारपछि धनगढी वा नेपालगन्ज पठाउने गरेको छ । स्वास्थ्यका अत्याधुनिक उपकरणसहित विशेषज्ञ जिल्लामै रहे प्रसूतिका बिरामी कम जोखिममा पर्ने उनी बताउँछन् ।

‘त्यहाँमाथि गाउँमा अझै अन्धविश्वास छ । गर्भवतीको नियमित उपचार पनि हँुदैन । केही भइहाल्यो भने पनि सुरुमा डाक्टरभन्दा धामीझाँक्री खोजिन्छ,’ स्थानीय तपेन्द्र धामीले भने । मृतक धामीको उपचारका क्रममा समयमै रगत बढाउने औषधि, भेन्टिलेटरलगायत उपकरण जिल्लामा उपलब्ध भएनन् । धनगढीका सरकारी अस्पतालमा समेत भेन्टिलेटर नभएको, निजी स्वाथ्य संस्थामा महँगो हुने भएकाले सबै बिरामीको पहुँच नहुने ढुंगानाले बताए ।

उपचार खर्चसमेत जुटाउन नसक्ने अवस्था देखेपछि जिल्ला अस्पताल मंगलसेनले बिरामी धामीलाई नेपालगन्ज रिफर गरेको थियो । धनगढीको निजी स्वास्थ्य संस्थामा उपचार गराउन वा हेलिकप्टरबाट तत्काल सुविधासम्पन्न अस्पतालमा पुर्‍याउन सक्ने आर्थिक अवस्थासमेत परिवारको थिएन ।

प्रकाशित : भाद्र २४, २०७५ ०७:१५
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT