‘नारी दिवस’ कसका लागि ?

मिलन पाण्डे

‘तिम्रो बुबा के गर्नुहुन्छ ?’ यो प्रश्नको उत्तर हामी नहिच्किचाई दिन सक्छौं । ‘अनि, आमा ?’ धेरैको उत्तर अलि ढिलो आउँछ, ‘अहँ केही गर्नुहुन्न, घरमै बस्नुहुन्छ ।’ बिहान ४ देखि बेलुकी १० बजेसम्म काम गर्ने आमा किन केही काम गर्नुहुन्न भन्ने बुझिन्छ र बिहान १० बजे अफिस गएर बेलुका ४ बजे घर फर्कने बुबाचाहिँ किन काम गर्ने भनी व्याख्या गरिन्छ ?

काम भनेको के हो ? घर भित्रको कामले किन हाम्रो बुझाइमा मान्यता पाएन ? यो बुझाइले आमाका ती कामको अवमूल्यन गर्दैछ वा हाम्रो यस्तो बुझाइले आमाकै अवमूल्यन ? यी प्रश्नको उत्तर हामीले मन्थन गर्नैपर्छ । किनकि यही मानसिकताभित्र हाम्रो समृद्धि लुकेको छ ।

हाम्रो बुझाइ नै पुरुषले पैसा कमाएर ल्याउँछ । त्यसैले उसले काम गरेको हो भन्ने छ । तर के त्यो बुझाइ सही हो ? योगदानलाई पैसाले मात्रै मापन गर्न सकिएला ? काम नै हेर्ने हो भने त आमाले बुबाभन्दा धेरै काम गर्नुहुन्छ । त्यो पनि बुबाले गर्नै नसक्ने काम । हाम्रो लगायत विश्वको बहुसंख्यक समाजमा ब्याप्त एउटा मुख्य समस्या भनेको महिलाको कामको उचित मूल्यांकन नहुनु हो । पितृसत्तात्मक कामको परिभाषामा महिलाको कामलाई अवमूल्यन गरिँदै आएको छ । तर पनि महिलाको योगदानको उचित मूल्यांकन हुन जरुरी छ, ताकि यो मानसिकता तोड्न सकियोस् ।

Yamaha

युनाइटेड नेसन्स डेभलपमेन्ट फन्ड फर ओमेन, १९९७ का अनुसार यदि गृहिणीको कामलाई श्रम बजारको दृष्टिकोणबाट हेर्ने हो भने पनि यसको औसत प्रतिमहिना ७० हजारदेखि १ लाख ५० हजारसम्म हुने पाइएको छ । महिलाको औसत श्रमको मूल्यांकन गर्ने हो भने त्यसले संसारको लगभग ५० प्रतिशत कुल गार्हस्थ उत्पादन हुन आउँछ । गृहिणीको यत्रो ठूलो योगदान छ, तर हामीले यो तथ्य राम्ररी बुझ्न अनि बुझाउनसकेका छैनौं । जसको कारण २० देखि २५ हजार महिनाको कमाउने पुरुषले चेतनाको अभावमा पुरुषभन्दा धेरै गुणा कमाउने सामथ्र्य राख्ने महिलालाई दबाइराखेको हुन्छ । अब प्रत्येक नारीले यसबारे प्रश्न सोध्ने बेला आएको छ । के नारी साँच्चै आर्थिक रूपमा कमजोर छन् वा हाम्रो मानसिकता कमजोर छ ?

महिलाको भूमिका आर्थिक रूपमा मात्रै नभई सामाजिक अनि राजनीतिक रूपमा पनि महत्त्वपूर्ण छ । स्टेफेन क्लासेन (१९९९, २००५) को विश्वब्यापी अनुसन्धान अनुसार पनि महिला सक्षम भएको घरका बच्चाहरू स्वस्थ, शिक्षित अनि अनुशासित हुने गरेका छन् । जुन समाजमा महिला कमजोर हुन्छन्, त्यहाँ धेरै द्वन्द्व हुने अनि राजनीतिक अस्थिरता हुने देखिएको छ । जुन संस्थामा महिलाको नेतृत्व रहेको हुन्छ, त्यो डुब्ने वा नोक्सान कम हुने गरेको पाइएको छ । पुरुषको तुलनामा महिला नेतृत्व तहमा रहेर काम गर्दा कम झगडा हुने अनि विकास छिटो हुने पाइएको छ । महिला नेतृत्वमा रहेको हाम्रै घरपरिवार पनि धेरै स्थिर अनि आर्थिक र व्यवस्थापीय रूपमा सबल भएका धेरै उदाहरण छन् ।

यदि महिलाको नेतृत्व हुँदैन थियो भने हाम्रो संस्कृति, परम्परा अनि पारिवारिक सद्भाव पनि कायम रहन सक्दैन थियो । आज मुलुक आर्थिक रूपमा त्यति सम्पन्न नभए तापनि पारिवारिक, सामाजिक अनि सांस्कृतिक रूपमा भने संसारकै धेरै मुलुकभन्दा सम्पन्न छ । धनी छ । त्यसलाई डलरमा मापन गर्न नसकिएला, तर पनि त्यसको मूल्यांकन गरिनुपर्छ । र यो कुरा बुझिनुपर्छ, बुझाइनुपर्छ ।

भनिन्छ नि ‘कुनै पनि समाजको प्रगति नाप्नको लागि त्यो समाजको महिलाको प्रगति नापे पुग्छ ।’ अविकसित मुलुकहरूको असफलताको मुख्य कारण पनि महिला पछि पर्नु नै हो । जनसंख्याको तथ्यांक हेर्ने हो भने नेपालमा करिब ५१.५ प्रतिशत महिला अनि ४८.५ प्रतिशत पुरुष छन् । पुरुषको संख्याभन्दा नारीको संख्या करिब ८ लाखले बढी छ । अझ यदि अहिले विदेशिएका युवाहरूको तथ्यांक हेर्ने हो भने नेपालमा रहेका महिलाको संख्या झन् बढ्न जान्छ । तसर्थ अब महिलालाई मानसिक रूपमा नै नेतृत्व पङ्क्तिमा ल्याउन जरुरी छ । जसको सुरुवात हालसम्मको महिलाको योगदानको सम्मान गरेर गर्न सकिन्छ ।

हामी दिनभरि महिला हकहितको भाषण गरेर राती रक्सी खाएर श्रीमतीलाई कुट्नेहरूबाट समाधान हुन्छ कि भनेर कुर्दैछौँ । हामी अझै पनि महिलाको समर्थनमा ठूलठूलो भाषण ठोक्दा ताली बजाएरै बसेका छौँ । महिला प्रतिनिधित्वको नाममा नेताका श्रीमती अनि आफन्तले रजाइँ गर्दा महिला उत्थानको आभास गरेर बसेका छौं । केही नेतृ बारम्बार मन्त्री बन्नु, नेताका श्रीमती समानुपातिकबाट सांसद बन्नु अनि जसरी पनि ३३५ महिलाको उपस्थिति गराउनु महिला उत्थान होइन । त्यसैले अब महिलाको शिक्षामा, स्वास्थ्यमा, सुरक्षामा अनि सशक्तीकरणमा लगानी गर्न सक्न्नुपर्छ । ताकि नेतृत्व गर्ने ठाउँमा महिलालाई पुर्‍याउने मात्रभन्दा पनि त्यहाँ पुगेर महिलाले नेतृत्वदायी भूमिका निर्वाह गर्न सकुन् । एकजना महिला सभामुख बन्नु भनेको रोल्पाको समग्र महिलाको उत्थान हुनु होइन । फेरि एकचोटी भन्छु, राष्ट्रपति, प्रधानन्यायाधीश, समामुखमा महिला नेतृत्व हुनु राम्रो संकेत हो, पुरै समाधान होइन । समाधानका निम्ति त आज एक कक्षामा पढ्दै गरेका बालिकाका लागि उचित वातावरण बनाउन सक्नुपर्छ । जसले वर्तमानसँगै भविष्यमा समेत सक्षम महिला नेतृत्व दिन सकोस् ।

हालसम्म परिस्थिति हेर्ने हो भने महिलाहरू पारिवारिक, सामाजिक अनि राजनीतिक रूपमा निर्णायक हुनसकेका छैनन् । हामी कसरी निर्णायक आधाभन्दा बढी जनसंख्यालाई छाडेर सिङ्गै देश बनाउन निस्कन सक्छौँ ? ५० प्रतिशत जनसंख्यालाई पछि पारेर १०० प्रतिशत नै माथि कसरी उठ्न सक्छ ? आधा जनसंख्यालाई सहभागी नै नगराई कसरी सर्वोत्कृष्टताको अपेक्षा गर्न सकिन्छ ? नारीको निर्णायक उपस्थिति, सहभागिता अनि नेतृत्वबिना विकास अनि समृद्धि सम्भव छैन । यदि साँचो अर्थमा महिला उत्थानको सुरुवात गर्ने हो भने अब महिलाको आत्मसम्मानको रक्षा पुरुषबाट हुन जरुरी छ । साथै उनीहरूको कार्यको उचित मूल्यांकन गर्दै महिलालाई निर्णायक बनाउने दिशामा काम गर्न जरुरी छ ताकि नारीले आफ्नो अस्तित्वको सम्मान गर्न सकुन् । तसर्थ लगतै हुनलागेको स्थानीय निर्वाचनमा महिलासँग आफ्नो टोल, वडा बनाउन अगाडि आएर आफ्नो नेतृत्वको क्षमता देखाउने निकै ठूलो अवसर छ । जसका लागि अब महिला अगाडि आउनुपर्छ र पुरुषले महिलालाई प्रोत्साहन गर्नुपर्छ ।

महिलालाई अघि बढाउन महिलाको साथमा पुरुषले पनि जिम्मेवारी बहन गर्नुपर्छ । किनभने महिलाको उत्थान भनेको परिवार, समाज, अनि राष्ट्रकै उत्थान हो । महिलालाई अधिकार प्राप्त हुनु भनेको पुरुषको अधिकार गुम्नु हो भन्ने संकीर्ण मानसिकताबाट पुरुष माथि उठ्नु जरुरी छ । अब पुरुषले नै महिला विकास अनि उत्थानको अभिभारा लिनुपर्छ । महिलाको हकहितका लागि महिला होइन, पुरुष अघि आउन जरुरी छ । दिनभरि, महिलाले सशक्तीकरणको तालिम लिने अनि घर गएर श्रीमान वा बुबाले गाली गर्दा केही बोल्न नसक्ने वास्तविकतालाई बुझ्दै त्यस्ता अभियानको पुन:संरचना गरिन जरुरी छ । त्यस्ता अभियानको औचित्य तबमात्र पुरा हुनसक्छ, जब त्यस्तो तालिममा पुरुषलाई पनि समावेश गराइन्छ ।

अब महिला आन्दोलनको नेतृत्व पुरुषले गर्नुपर्छ । अब महिलाको हकहित बारेमा महिलाले मात्रै आवाज उठाउने होइन, पुरुषले पनि नेतृत्व लिन जरुरी छ । नारी दिवसको दिन हुने कार्यक्रम, गोष्ठी, समारोहमा महिलाको मात्रै हैन, पुरुषको पनि सहभागिता हुन जरुरी छ । अब महिला उत्थानबारे लेख पनि महिलाले मात्रै होइन, पुरुषले पनि लेख्न जरुरी छ । ‘नारी दिवस’ अब नारीले होइन, पुरुषले मनाउनुपर्छ । पुरुषले जबसम्म नारीको योगदान स्वीकार्न सक्दैनन्, तबसम्म देश बन्न सक्दैन । जसको सिकार पुरुष आफैं बन्दै छन् । 

 

Esewa Pasal

प्रकाशित : फाल्गुन २५, २०७३ ०८:१७
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

दिनभर प्रदर्शन

सप्तरी घटना
पूर्वाञ्चल ब्युरो

विराटनगर — सप्तरीको राजविराजमा सोमबार भएको हिंसात्मक घटनाको विरोधमा पूर्वी तराईका विभिन्न जिल्लामा मंगलबार प्रदर्शन गरियो । मधेसी मोर्चाका नेता कार्यकर्ताले सप्तरी, मोरङ, सिरहा, महोत्तरी, धनुषालगायत जिल्लामा प्रदर्शन गरेका हुन् ।

प्रदर्शन र बन्दका कारण यातायात, शैक्षिक संस्था र व्यापारिक केन्द्र प्रभावित भए । प्रदर्शनकारीले एमाले कार्यालयमा आगजनी गर्नुका साथै विभिन्न ठाउँमा गाडी तोडफोड गरे । केही सरकारी कार्यालयमा पनि आगजनी गरेका छन् । 

प्रहरीेले दमन गरेको भन्दै विराटनगरमा मोर्चाका कार्यकर्ताले प्रदर्शन गरे । यहाँका शिक्षण संस्था, यातायात सेवा ठप्प रहे । रंगेलीलगायत मोरङका व्यापारिक केन्द्र बन्द रहे । घटनापछि इटहरीलगायत क्षेत्रमा सोमबार राति रोकिएका लामो दूरीका साधनलाई प्रहरीले सुरक्षा दिई मध्यरातितिर गन्तव्य पठाएको थियो ।
मोर्चाका कार्यकर्ताले राजविराजलगायत विभिन्न स्थानमा प्रदर्शन गरे । शैक्षिक संस्था ठप्प रहे । कारखाना, यातायात पनि सञ्चालन भएनन् । बजार र सरकारी कार्यालय बन्द रहे ।
प्रदर्शनकारीले राजविराजस्थित स्थानीय शान्ति समितिको कार्यालयमा आगजनी गरे । सरकारी कार्यालयमा ढुंगामुढा गरी तोडफोड गरे । राजविराज ६ स्थित भाडाको घरमा सञ्चालनमा रहेको स्थानीय शान्ति समितिको कार्यालयमा आगजनी गरेका थिए । कागजपत्र र फर्निचर जलेर नष्ट भएको छ । जिल्ला वन कार्यालयमा पनि आगजनी प्रयास गरेका थिए ।
राजविराज नगरपालिका कार्यालय र टेलिकम कार्यालय र राष्ट्रिय वाणिज्य बैंकमा ढुंगामुढा गरे । उनीहरूले बैंकमा रहेको एउटा गाडीमा पेट्रोल छर्केर आगो लगाउने प्रयास गरेका थिए । कोसी ब्यारेज पश्चिमको सशस्त्र प्रहरीको चेक प्वाइन्ट र ट्राफिक चेकपोस्ट कदमाहामा आगजनी गरे । प्रदर्शनकारीले राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोगको जनकपुर कार्यालयको गाडी तोडफोड गरे । जिल्ला प्रशासन कार्यालय अगाडि आयोगका पाँच कर्मचारी सवार स्कारपियो गाडीमा ढुंगामुढा प्रहार भएको थियो । आयोगको बा७च ७४७३ नम्बरको गाडीका सिसा फुटेका छन् । गाडीमा बसेकै बेला आक्रमण भएपछि आयोगका कर्मचारीहरू ज्यान जोगाएर नजिकैको जिल्ला अदालत परिसरमा शरण लिएर बसेका थिए । 
आयोगका अधिकृतहरू रेवा रेग्मी, चिरञ्जीवी कोइराला, पवन भण्डारी, नवलकिशोर सिंह र चालक श्रीराम कार्की गाडी अदालतमा केहीबेर बसेपछि गएका थिए । आक्रमणपछि मोर्चाका जिल्ला तहका नेताहरूले उक्त गाडी प्रमुख जिल्ला अधिकारीको निवासमा पठाइदिएका थिए । प्रदर्शनकारी र र प्रहरीबीच राजविराजको अदालत रोड र गजेन्द्रचोकमा पटक–पटक झडप भयो । त्यसक्रममा प्रहरीले केही सेल अश्रुग्यास समेत प्रहार गरेका थिए ।  मधेसी मोर्चा सप्तरीको मंगलबार राजविराजमा भएको बैठकले प्रहरीको गोलीबाट मारिएका तीनै जनालाई सहिद घोषणा, परिवारलाई राहत तथा पीडित परिवारका एक जनालाई सरकारी जागिर दिनुपर्ने माग गरेको छ । घाइतेको उपचार खर्च राज्यले बेर्होनुपर्ने, घटना छानबिन गर्न उच्चस्तरीय न्यायिक छानबिन आयोग गठन गरी दोषीलाई कारबाही गर्नुपर्ने, सप्तरीका प्रजिअ, एसपी र डीएसपी तथा सशस्त्र प्रहरीका एसपीलाई निलम्बन गर्नुपर्ने पनि मोर्चाको माग छ ।
सप्तरी जिल्ला बार इकाई र उच्च अदालत जनकपुरको राजविराज इजलास बार पनि आन्दोलनमा उत्रेको छ । सोमबारको घटनामा जिल्ला बारका कोषाध्यक्ष दिगम्बर यादवसमेत प्रहरीको गोली लागी घाइते छन् । उनको धरानमा उपचार भइरहेको छ । घटनाबारे छानबिन गर्न उच्च अदालत राजविराज इजलास बार इकाई अध्यक्ष विजयकुमार यादवको संयोजकत्वमा ११ सदस्यीय छानबिन टोली गठन गरिएको छ । 

१३ घाइते घर फर्किए
झडपमा घाइते भएकामध्ये धरानस्थित बीपी कोइराला स्वास्थ्य विज्ञान प्रतिष्ठानमा उपचारत १३ जना मंगलबार घर फर्किएका छन् । १८ घाइतेमध्ये उपचारपछि १३ जनालाई डिस्चार्ज गरिएको प्रतिष्ठानस्थित प्रहरी पोस्टले जनाएको छ । प्रहरीका अनुसार ५ जनालाई थप उपचारका लागि भर्ना गरिएको छ । सप्तरी मध्येपुरा १ का इन्द्र यादवको अवस्था गम्भीर छ । उनलाई सघन उपचार कक्षमा राखिएको छ । घाइतेहरू राजविराजका दिलीप यादव, दिगम्बर यादव, जित शाह र वीरेन्द्रकुमार महतोको पनि उपचार भइरहेको छ ।

जनकपुरमा दिनभर प्रदर्शन 
सप्तरी घटनाको विरोधमा जनकपुरमा मोर्चा नेता कार्यकर्ताले दिनभर प्रदर्शन गरे । बन्दका कारण यातायात, बजार, शिक्षण संस्था ठप्प रहे । बन्दकर्ताले र्‍याली निकालेका थिए । उनीहरूले ‘लाठी जुलुस’ पनि प्रदर्शन गरे । प्रदर्शनकारीले केही सवारीसाधनमा तोडफोड गरेको प्रहरीले जनाएको छ । प्रदर्शनपछि जनकचोकमा आयोजित सभाका वक्ताले गृहमन्त्रीको राजीनामा, घटनाको उच्चस्तरीय छानबिन, मृतक परिवारहरूलाई सहिद घोषणा तथा क्षतिपूर्तिसँगै सप्तरीका सुरक्षा प्रमुखहरूमाथि कारबाही माग गरे ।
तमलोपाका उपाध्यक्ष वृषेशचन्द्र लालले निहत्था प्रदर्शनकारीमाथि प्रहरीले अन्धाधुन्ध गोली प्रहार गरेको बताए । ‘आन्दोलनकारीको टाउको र छाती ताकी गोली प्रहार गर्नु मानव अधिकारको चरम हनन हो,’ उनले भने । राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोगको भूमिका शंकास्पद देखिएको भन्दै स्थानीय युवकहरूले देवीचोकस्थित राष्ट्रिय आयोगको क्षेत्रीय कार्यालयअगाडि प्रदर्शन गरे थिए । मोर्चाले आहवान गरेको बन्दका कारण महोत्तरीको जनजीवन प्रभावित भयो । मोर्चा कार्यकर्ताले विभिन्न चोकमा टायर बालेर प्रदर्शन गरे । यातायात चलेनन् । मालपोत, वाणिज्य बैंकलगायत कार्यालयहरू बन्द रहे । सदरमुकाम जलेश्वर, गौशाला बजार, पिपरा, मटिहानीलगायत बजार सुनसान बने । धरानस्थित पूर्वाञ्चल इन्जिनियरिङ क्याम्पसको नेपाल तराई विद्यार्थी नवजागरण संघले पनि घटनाको विरोधमा प्रदर्शन गरेको थियो । 

एमाले कार्यालय आगजनी
मोर्चा कार्यकर्ताले सिरहाको लहानस्थित एमाले पार्टी कार्यालयमा तोडफोड र आगजनी गरे । एमाले सिरहा क्षेत्र नं. १ को क्षेत्रीय समिति र लहान नगर समितिको संयुक्त कार्यालयबाट बिहान ११ बजेतिर मोर्चाका कार्यकर्ताले कागजपत्र, फर्निचरलगायत सामान सडकमा निकालेर आगजनी गरेका हुन् । आगजनीबाट कागजपत्र, फर्निचर जलेर नष्ट भएको प्रहरीले जनाएको छ । मोर्चा कार्यकर्ताले सिरहाको लहान, गोलबजार, मिर्चैया, सिरहा सदरमुकामलगायत जिल्लाका विभिन्न स्थानमा सडकमा टायर बालेर विरोध प्रदर्शन गरे । लहानस्थित मालपोत कार्यालय र सिरहा सदरमुकाम सिरहा बजारस्थित राष्ट्रिय वाणिज्य बैंकमा ढुंगामुढा गरी झ्यालका सिसा फुटाए । 
विरोध प्रदर्शनको नेतृत्व गरेका मोर्चाका १३ नेता–कार्यकर्तालाई प्रहरीले मंगलबार लहानबाट गिरफ्तार गरेको छ । गिरफ्तार गरिएकामा नेपाल सदभावना पार्टीका सहमहासचिव राजु गुप्ता, संघीय समाजवादी फोरमका केन्द्रीय सदस्य सत्यनारायण यादव, पहिलो मधेस आन्दोलनका कमान्डर कृष्णबहादुर यादव, प्रयागलाल यादव, वैधनाथ साह, रोशनकुमार यादव, दीपेश यादव, दिलीप यादव, गुलाव राइनलगायत १३ जना छन् । उनीहरूलाई इलाका प्रहरी कार्यालय लहानमा राखिएको छ । 
मोर्चा कार्यकर्ताले लहानमा विरोध र्‍यालीसहित एमाले अध्यक्ष केपी ओलीको पुतला दहन गरे । उनीहरूले पक्राउ परेका कार्यकर्ताको रिहाइको माग राख्दै इलाका प्रहरी कार्यालय अगाडि नाराबाजी समेत गरे । स्थानीय पशुपति आदर्श माविको प्रांगणबाट निस्किएको विरोध र्‍याली बजारका विभिन्न भाग परिक्रमा गरी सहिद रमेश महतो चोकमा पुगेर कोणसभामा परिणत भएको थियो । कोणसभालाई सम्बोधन गर्दै मोर्चाका नेताहरूले सप्तरी घटनाको जिम्मेवारी एमालेले लिनुपर्ने बताए । उनीहरूले शान्तिपूर्ण विरोध गरिरहेका निहत्था मधेसीको निमर्मतापूर्वक हत्या भएको भन्दै स्वतन्त्र न्यायिक छानबिनको माग गरे । सद्भावना पार्टीका केन्द्रीय सदस्य रामबहादुर महतो, नेकपा क्रान्तिकारी माओवादीका सुरेन्द्र साह, तराई मधेस सद्भावना पार्टीका केन्द्रीय सदस्य उदयनारायण यादव लगायतको नेतृत्वमा विरोध र्‍याली निस्किएको थियो । मोर्चाले आहवान गरेको बन्दका कारण मंगलबार सिरहाको जनजीवन प्रभावित भयो । सिरहाको लहान, धनगढी, गोलबजार, मिर्चैया, सदरमुकाम सिरहा बजारमा यातायात, बजार, पसल, कलकारखाना, शैक्षिक संस्था बन्द रहे । 
यसैबीच सिरहाका एक दर्जन अधिकारवादी संघसंस्थाहरूले मंगलबार विज्ञप्ति जारी गरी राजनीतिक आन्दोलनमा प्रहरीले मोर्चाका कार्यकर्तामाथि गरेको दमनले व्यक्तिको बाँच्न पाउने अधिकार हनन गरेको भन्दै घटनाका दोषीमाथि कारबाहीको माग गरेका छन् । मानव अधिकार संरक्षण केन्द्र (सञ्जाल), समग्र विकास सेवा केन्द्र, दलित जनकल्याण युवा क्लब, मानव अधिकार सञ्चार प्रतिष्ठान, मुक्ति नेपाल, समग्र जनउत्थान केन्द्र, महिला मानवअधिकार रक्षक सञ्जाल, सहयोगी हातहरू, नेपाल मानव अधिकार संगठनले विज्ञप्ति जारी गरी सबै पक्षलाई संयम अपनाउन आग्रह गरेका हुन् । 

विद्यार्थी संगठनद्वारा विरोध
काठमाडौं (कास)– नयाँ शक्ति विद्यार्थी युनियन र नेपाल तराई विद्यार्थी नवजागरण संघले सप्तरी घटनाको विरोधमा माइतीघर मण्डलामा विरोध प्रदर्शन गरेका छन् । मंगलबार युनियन र संघले गरको विरोध प्रदर्शनमा गृहमन्त्रीको राजीनामा मागिएको थियो । ‘पहिले संशोधन अनि निर्वाचन’, ‘प्रहरी मेरो साथी तर गोली किन कम्मरभन्दा माथि’ जस्ता वाक्य लिखित प्लेकार्ड बोकेर शान्तिपूर्ण प्रदर्शन गरिएको थियो । प्रदर्शनमा थापाथली, पुल्चोक, सगरमाथा इन्जिनियरिङ कलेज, चिकित्साशास्त्र अध्ययन संस्थान (आईओएम) लगायतका विद्यार्थीको सहभागिता रहेको संघले जनाएको छ ।

प्रकाशित : फाल्गुन २५, २०७३ ०८:१३
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT