बसपार्कमा शौचालय छैन

कान्तिपुर संवाददाता

भोजपुर — सदरमुकाम रहेको बसपार्कमा सार्वजनिक शौचालय नहुँदा यात्रुहरूलाई समस्या हुँदै आएको छ । ‘यात्राभर शौचालय बस्न पाइन्न न त सौच गर्ने कुनै समय र अवस्था नै हुन्छ,’ यात्रु पर्शुराम ओझाले भने, ‘बसपार्क ओर्लनसाथ नजिकका होटलमा लाइन लागेर बस्नुपर्छ । कतिपय होटल व्यवसायीले त जानै दिँदैनन् ।’

यो समस्या यहाँको मात्र हैन । जिल्लाका अधिकांश क्षेत्रमा रहेका बसपार्कमा शौचालय छैनन् ।

जिल्ला खानेपानी तथा सरसफाइ सब–डिभिजन कार्यालयले पूर्ण सरसफाइ अभियानअन्तर्गत स्थानीय तहसँगको साझेदारीमा ४० प्रतिशत लगानी र खानेपानी तथा ढल निकास विभागको ६० प्रतिशत लगानीमा सार्वजनिक शौचालय बनाउने प्रावधान उल्लेख गरे पनि पौवादुङ्मा गाउँपालिका ३, तिवारीभञ्ज्याङ बस पार्क बाहेक अन्य बसपार्कमा एउटा पनि सार्वजनिक शौचालय बनेको छैन ।

Yamaha

धनकुटाबाट भोजपुर हुँदै खोटाङ जोड्ने मध्य पहाडी लोकमार्गअन्तर्गत प्याउली, तिवारीभञ्ज्याङ, पानीट्याङकी, देउराली, हटियालाइन, बलौटे र अन्नपूर्णमा बस स्टेसनमध्ये तिवारीभञ्ज्याङ र निर्माण हुने प्याउली बस स्टेसन बाहेक अन्यमा सार्वजनिक शौचालयको व्यवस्था छैन ।

सदरमुकामका ३ वटै बस स्टेसनमा जग्गा नपाएपछि सार्वजनिक चर्पी निर्माण गर्न नसकिएको जिल्ला खानेपानी तथा सरसफाई सब–डिभिजन कार्यालय भोजपुरका सूचना अधिकारी खड्गबहादुर पौडेल बताए । उनका अनुसार ती बस स्टेसनमा नगरपालिकाले नै साझेदारी लिन नमानेपछि सार्वजनिक शौचालयका लागि जग्गा खरिद हुन नसकेको हो ।

शैचालयका लागि नगरपालिकाबाटै पहल नभएको र तत्कालका लागि बस पार्क नजिकै दुइटा होटलमा सार्वजनिक चर्पीको प्रबन्ध मिलाइएको भोजपुर बस व्यवसायी संघका अध्यक्ष गोपाल मोक्तानले बताए । तत्कालका लागि हटियालाइनको बसपार्क ईश्वर जोशीको जग्गामा भाडा तिरेर राखिएको छ ।

तत्कालीन समयमा भोजपुर गाविसले बस व्यवसायी संघसँग सहमति नै नगरी बसपार्कका लागि कोदारस्थित जग्गा लिइएको अध्यक्ष मोक्तानले सुनाए । उनले तत्कालीन समयमा बसपार्कलाई गाविससँग जग्गा माग गर्दा गाविसले नै समन्वय नगरी बसपार्क त्यहाा पुर्‍याइदिएको बताए । नगरपालिकाका मेयर कैलाशकुमार आलेले पटकपटक शौचालय बनाउन अनुरोध गर्दा पनि व्यवसायीले अटेर गरेको बताउँछन् ।

Esewa Pasal

प्रकाशित : भाद्र २६, २०७५ ०९:१०
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

इस्कुसको मुन्टाबाट बढी कमाइ

विप्लव भट्टराई

इलाम — कोल्बुङका कमल गुरुङ दिनहुँ कुटो कोदालो लिएर घरबारी नचाहरेको धेरै भयो । घरबारीभरि स्कुसको खेती थालेपछि अब उनको परिवारले नियमित खनिखोस्री गरेर मकै आलुजस्ता बालीको स्याहार गर्नु परेको छैन ।

इलामको सूर्योदय नगरपालिकास्थित लक्ष्मीपुरमा झापाका बजारमा पठाउनका लागि संकलन गरिएको स्कुसको मुन्टा । तस्बिर : विप्लव

बरु ती बालीभन्दा स्कुसको टुप्पाबाट नै धेरै आम्दानी लिन सकेका छन् उनले । छिमकी प्रेमराज गुरुङ पनि स्कुसले सुखका दिन आएको स्विकारछन् । जरा खनेपछि एकपटक मल लगाउने र गोड्ने गरेपछि वर्षभरिलाई नियमित आम्दानीको स्रोत हुने उनले बताए । ‘जरा र फलको आम्दानी त छँदैछ,’ उनले भने, ‘नियमित टिप्दा मात्रै पनि घर खर्च मत्र हैन अन्य काम गर्न पनि पुग्दो रहेछ ।’

उनले १५ रोपनी जमिनमा स्कुस लगाएका छन् । हरेक साता उनी ३ हजार रुपैयाँसम्मको टुप्पा बिक्री गर्छन् । मेची राजमार्गले छोएको यो गाउँका अधिकांशले परम्परागत तरकारी बाली भए पनि व्यावसायिक ढंगले उत्पादन गरेर श्रमको वचत त गरेकै छन् मनग्ये कमाई पनि गर्दै आएका छन् ।

फल, जरा मात्र नभएर बोनसमा स्कुसको मुन्टाले नै प्रशस्तै आम्दानी दिन थालेपछि मेची राजमार्ग आसपास र सडक यातायात पुगेका अधिकांश स्थानमा स्कुसको खेती बर्सेनि थपिंदै गएको छ । पशुपालनमा समेत अग्रणी यो स्थानमा स्कुसको पात पनि उत्तिकै उपयोगी बनेको छ । खोलेका लागि स्कुसको पात पोसिलोसमेत हुने भएकाले कृषकले खेर फाल्दैनन् ।

५० रोपनीभन्दा धेरै जमिनमा स्कुस लगाउने कृषक उल्लेख्य छन् । स्कुसकै कमाइले जग्गा जोड्ने, घर बनाउने र आधुनिक शैलीको जीवनयापन गर्ने उल्लेख्य छन् । व्यावसायिक ढंगले स्कुस लगाउनेमा रोङ गाउँपालिका र सूर्योदय नगरपालिका अगाडि छ । यी गाउँमा एक सिजनको करोडभन्दा धेरै आम्दानी हुने अनुमान छ । स्कुसको मुन्टा स्थानीय बजारमा पनि राम्ररी खपत हुन्छ भने तराईका बजारमा हारालुछ हुन्छ ।

विषादीको मात्रा नहुने र खाँदा मीठो भएकाले बर्खे यो तरकारीको बजार पनि ह्वात्तै बढेको हो । स्कुसको कमाइबाट सफल बन्नेमा सूर्योदय नगरपालिका १४ की हेमकुमारी सुवेदीको परिवार पनि हो । उनले स्कुस र सागसब्जी बिक्रीबाटै घडेरी किनेर २ तले पक्का घरसमेत बनाएकी छन् । यो गाउँबाट एकै सिजनमा १ करोड रुपैयाँभन्दा धेरै मुन्टा बिक्री हुन्छ ।

यो गाउँका १ सय जना जति कृषकले स्कुसको मुन्टा व्यावसायिक ढंगले उत्पादन गरेर बिक्री गर्ने गरेका छन् । मुन्टाको चैतदेखि नै उत्पादन सुरु हुन्छ । मुख्य गरी जेठदेखि भदौसम्म यसको उत्पादन धेरै हुन्छ । दुई दिनमा नै टिप्न लायक हुने भएकाले कृषकको नियमित काम नै मुन्टा टिप्ने हुने गरेको छ । लक्ष्मीपुरको पोखरी आसपासबाट मात्रै दैनिक तीन वटा पिक अप भ्यानमा मुन्टा गाडीमा जान्छ ।

प्रकाशित : भाद्र २६, २०७५ ०९:०९
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT