अवैध घिउ उत्पादन

स्थानीय प्रशासनले त्यहाँबाट ठूलो परिमाणमा कच्चा पदार्थ, प्याकिङ गर्न बाँकी तथा तयारी अवस्थाको नक्कली घिउ, स्टीकर लगाएको तयारी पकेट, भाँडाकँुडालगायतका सामग्री जफत गरेको छ ।
लक्ष्मी साह

बारा — प्रसौनी गाउँपालिका–३ स्थित लामो समयदेखि बन्द रहेको आलुको चिस्यान गोदामभित्र अखाद्य रसायनबाट घिउ उत्पादन हुँदै आएको पाइएको छ ।

प्रहरी चौकी छेउमै रहेको उक्त कोल्डस्टोरको चारैतिरबाट ठूलो पर्खालले घेरिएको झाडीभित्र उत्पादन गर्दै आएको थियो । बजार अनुगमनपछि उत्पादित घिउको नमुना संकलनबाट त्यहाँ यस्तो अवैध उत्पादन हुँदै आएको थाह भएको हो ।

स्थानीय प्रशासनले त्यहाँबाट ठूलो परिमाणमा कच्चा पदार्थ, प्याकिङ गर्न बाँकी तथा तयारी अवस्थाको नक्कली घिउ, स्टीकर लगाएको तयारी पकेट, भाँडाकुँडालगायतका सामग्री जफत गरेको छ । स्थानीय प्रशासन, क्षेत्रीय खाद्य गुणस्तर कार्यालय हेटौंडा र सुरक्षाकर्मीले स्थानीय जनप्रतिनिधिको रोहबरमा जफत गरेका थिए ।

Yamaha

बालाजी, गोकुल डेरी, शिवम्, मिल्क फुडलगायत ब्रान्डको स्टीकर टाँसेको आधा लिटरको डिब्बामा प्याकिङ गरिएको १ सय १६ वटा डिब्बा बरामद गरिएको जिल्ला प्रशासन कार्यालयले जनायो । यसैगरी ६ सय केजी तयारी प्याकिङ नगरिएको तयारी अवस्थाको नक्कली घिउ बरामद गरिएको छ । उद्योग सञ्चालक र त्यहाँ काम गर्ने कामदारहघ्यू सबै फरार छन् ।

‘यसअघि स्थानीय प्रहरी र प्रशासनको मिलेमतोमा उद्योग वर्षौंदेखि सञ्चालन हुँदै आएको थियो,’ प्रसौनी गाउँपालिकाका एक जनप्रतिनिधिले भने, ‘प्रहरी र प्रशासनले नदेख्या जस्तो गरेको थियो ।’ जिल्लामा भर्खरै आएका प्रमुख जिल्ला अधिकारी गणेश प्रसाद भट्टराईले बिनादर्ता र अनुमतिले उद्योग लामो समयदेखि अखाद्य घिउ उत्पादन गर्दै आएको बताए ।

‘उद्योग सञ्चालकको पहिचान र खोजी भइरहेको छ,’ प्रमुख जिल्ला अधिकारी गणेशप्रसाद भट्टराईले भने, ‘सञ्चालक को हुन् भनेर कसैले किटानका साथ भनेका छैन, जेहोस् मित्तल थरका सञ्चालक भन्ने थाहा पाएका छौं । प्रक्रिया पुर्‍याएर पक्राउ गरी कारबाही गर्छु ।’ गत भदौ ६ गते ती उद्योगलाई शिल गरी शनिबार (१० गते) बरामद अखाद्य बस्तु नष्ट गरिएको
उनले बताए ।

क्षेत्रीय खाद्य गुणस्तर कार्यालय हेटौंडाले नमुना जाँच गरेपछि गुणस्तरहीन तथा अखाद्य पुष्टि भएकाले नष्ट गरिएको उनको भनाइ छ । ‘उत्पादित नक्कली घिउमा थोरै पनि सक्कली घिउको मात्र रहेनछ । सबै रसायनबाट बनाउँदो रहेछ,’ उनले भने, ‘उद्योग थाहा नपाउने गरी त्यस पर्खालको प्राङ्गणमा स:मिल पनि सञ्चालन गरिएको छ ।’

सरकारले तोकेको मापदण्ड विपरीत घिउ उत्पादन गर्दै आएको क्षेत्रीय खाद्य गुणस्तर कार्यालय हेडौंडाका प्रमुख राजकुमार रिजालले बताए । ‘उत्पादित सामानको जाँच गर्दा निश्चित पारामिटर देखेनौं,’ उनले भने, ‘नक्कली उत्पादन नै गरेर सात वर्षदेखि बजारमा ‘सप्लाइ’ गर्दै आएको थियो ।’ लामो समयको खोजीपछि यी उद्योग पत्ता लागेको उनको भनाइ छ ।

अवैध उत्पादनबारे छानबिन भइरहेको प्रमुख जिल्ला अधिकारी भट्टराईले बताए । अनुसन्धान सकेर अदालतमा मुद्दा लैजाने उनले बताए । ठहर भएमा ५० हजार जरिवाना र पाँच वर्ष कैद हुने कानुनी व्यवस्था छ ।

यसैबीच, उद्योगी बचाउका लागि चलखेल गर्दै अधिकारीलाई फकाउने प्रयास भइरहेको स्रोतले जनाएको छ ।

Esewa Pasal

प्रकाशित : भाद्र १८, २०७५ ०९:०९
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

सहिद परिवारलाई बासको समस्या

लक्ष्मी साह

बारा — तीन वर्षअघि यति बेला तेस्रो मधेस आन्दोलनको रापताप थियो । त्यही आन्दोलनका क्रममा प्रहरीको गोली लागेर सहिद भएका कलैया उपमहानगरपालिका–७ का हिफाजत मियाँ अंसारी परिवारको अहिले विजोग छ । उनीसित बस्ने न राम्रो घर छ, न त खानलाई कुनै भर छ ।

परिवारले सरकारबाट १० लाख पाएको थियो । त्यही रकमले परिवारले घडेरी जोडे । तर घर बनाएनन् । ‘नेताहरूले घर बनाइदिने आश्वासन दिएपछि घर नबनाएर घडेरी जोडें । अहिले घर अभावले आँगनमा चुलो बाल्नुपर्छ,’ हिफाजतकी आमा विगन खातुनले भनिन्, ‘खरले घेरेको आँगनको बार टुटिसकेको (भत्केको) छ । फुसको छाप्रो पनि कुन बेला ढल्छ, ठेगान छैन ।’

नेताहरू ‘बाबु’ (छोरा) सहिदको फोटोलाई पोस्टर बनाएर जिते पनि घर नबनाइदिएको उनको भनाइ छ । खातुनले भनिन्, ‘गाँस अभावमा घरमा कहिलेकाहीँ चुलो पनि बल्दैन् ।’ सहिद भएका साइकल मिस्त्री अंसारी घर परिवारलाई छलेर आन्दोलनमा गएका थिए । आन्दोलन चर्किएपछि साइकल बनाउने काम छाडेर आन्दोलनमा होमिएका थिए । ‘साइकल बनाइदिन भनेपछि आन्दोलन छ, अहिले बन्दैन भन्थे,’ उनका छिमेकी अख्तर अंसारीले भने, ‘साहुको कामभन्दा उनलाई त्यो बेला आन्दोलन प्यारो थियो ।’

साइकल मिस्त्रीको काम गरेर मासिक पाँच हजारबाट उसले परिवारका पाँच जनाको गुजारा चलाउँथे । परिवार अहिले मेलापात गरेर जीविका चलाउँछन् । ‘सधैंभरि समस्या मात्र बुझ्छन् सबैले । तर घर र भरका लागि कसैले साेंच्दैनन्, सहिद पत्नी सबिनाले भनिन् ।’ पति सहिद हुँदा पत्नी सबिना पाँच महिनाकी गर्भवती थिइन् । अहिले उनकी दुई वर्षीय छोरा र सासूससुराको साथमा बस्छिन् ।

शारीरिक अपांगता भएकी एउटी छोरी उनले गुमाइसकेकी छिन् । ‘नेतालाई समस्या सुनाउँदा सुनाउँदै आजित भइसकेकीे छु,’ सबिनाले भनिन्, ‘न कुनै रोजगारी पाएँ, न नियमित छाक टार्न कुनै सीप ।’ साइकल मिस्त्रीको काम गरेर बिहान बेलुकाको छाक टार्न परिवारका लागि चामल, दाल, तरकारी दैनिक ल्याउने हिफाजतको दिनचर्या थियो । तर उनी सहिद भएदेखि परिवारलाई छाक टार्न धौधौ छ,’ हिफाजतको छिमेकी अख्तरले भने ।

कलैया ६ का असरफ अली दोस्रो पहिलो मधेस आन्दोलनमा सहिद भए । उनका एक/एक छोरा छोरी, आमा र पत्नी छन् । उनीहरू पनि सानो खपडाको घरमा गुजारा गर्छिन् । सहिद पत्नी शोभा राजबंशी साक्षर भएकाले करारमा अस्पतालमा जागिरे छिन् । त्यो पनि कहिले हटाइदिने त कहिले राख्ने भएकाले उनी पीडित भइरहन्छिन् ।

‘गत प्रदेशसभाको चुनावमा समानुपातिक सांसदका लागि उनको सिफारिस भएको थियो । सांसद बन्न दौडधुपमा कति खर्चिइन् । तर भइनन्,’ शोभाकी सासू (सहिदकी आमा) नजमा खातुनले भनिन्, ‘दशकदेखि घर जस्ताको त्यस्तै छ, थोरै कमाएकोबाट परिवारको छाक टार्ने कि घर बनाउने ? घर नभएर विजोग छ ।’ सोही आन्दोलनमा सहिद भएका अर्का महम्मद मजिद थिए । उनको पनि पारिवाररिक अवस्था ती दुबै सहिदभन्दा फरक छैनन् ।

दशकयता तीनपटक भएको मधेस आन्दोलनमा जिल्लामा पहिलोपटक २ जना र तेस्रोपटक १ जना सहिद भएका थिए । असरफ र मजिद दोस्रो आन्दोलनमा र हिफाजत तेस्रो आन्दोलनका सहिद हुन् ।

असरफ र मजिदको नामले तत्कालीन सांसद प्रमोद गुप्ताले सम्झनाका लागि सहिद असरफ मजिद ममोरियल फाउन्डेन सञ्चालन गरेका छन् । फाउन्डेसनमार्फत आफ्नो संसदीय कोषबाट झन्डै तीन हजारलाई कम्प्युटर तथा अन्य नि:शुल्क सीपमूलक तालिम दिएको उनी बताउँछन् ।

प्रकाशित : भाद्र १७, २०७५ १०:१६
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT