भारतीय गाडीको अभिलेख राख्न सुरु

नेता, मन्त्री, उद्यमी, व्यवसायीलगायत अधिकांशबाट प्रयोग भारतीय गाडीको अभिलेख राख्न सुरु
शिव पुरी

रौतहट — नेपाल–भारत खुला सीमाका कारण उताबाट चोरीका गाडी भित्रन सक्ने आशंकापछि जिल्ला प्रहरीले अभिलेख राख्ने भएको छ  । अहिले जिल्लाको दक्षिणी भेगमा भारतीय गाडीको बिगबिगी छ  ।

बिनाभन्सार चलाइएका गाडीको अभिलेख राख्न प्रहरीले तयारी थालेको हो । यहा“का नेता, मन्त्री, उद्यमी, व्यवसायीलगायतले भारतीय गाडी चढ्ने गरेका छन् ।


खुला सीमा र नेपालमा भन्दा सस्तो पर्ने हुँदा सीमाक्षेत्रका नेपालीले भारतीय नम्बर प्लेटका सबारी चढेका हुन् । यही आडमा चोरीका गाडी समेत भित्रिएको अनुमान छ । यस्ता गाडीले दुर्घटना निम्त्याउँदा समस्या आउने गरेको सुरक्षा अधिकारीको ठम्याई छ । अहिले जिल्लाभरि भारतीय नम्बर प्लेटका सवारीको संख्या ५ सयभन्दा बढी छ । एक दिनको भन्सार काटेर महिनौं राख्ने गरेको जानकारले बताए । यो कानुनविपरीत हो । जिल्ला प्रहरी प्रमुख भूपेन्द्र खत्रीले भारतीय गाडीले नियम मिचेर चलाउन थालेकाले त्यस्ताको अभिलेख राख्न लागिएको बताए ।


‘चोरीका गाडी नियन्त्रण र सरकारी राजस्व छली न्यून गर्न अभिलेख राख्न लागिएको हो,’ उनले भने, ‘जिल्लाभरिका भारतीय गाडीले नियम मिचेर बिनाभन्सार चलाएको पाएकाले अब कडाइ गर्छौ ।’ भारतीय नम्बर प्लेटका सवारीधनीको तीनपुस्ते, चालकको नाम, नेपालमा चलाउने व्यक्तिको विवरण, कहिलेदेखि नेपाल भित्रिएको बारे अभिलेख राख्ने तयारी थालेको हो । यसले भारतीय गाडी चोरी गरी नेपाल भित्रिएको छ भने सहजै पक्रन सक्ने प्रहरीको दाबी छ ।


यहाँका जनप्रतिनिधि, राजनीतिक दलका नेता, कार्यकर्ता, उद्योग व्यापारीलगायतले भारतीय नम्बरका गाडी चढ्ने गरेका छन् । उनीहरूले आमसभा, जिल्लामा नेता वा मन्त्रीको स्वागतमा लाइन लगाएर भारतीय गाडी चलाउँछन् । गाडीधनीले महिनामा ७/८ पटकभन्दा बढी दिनको भन्सार राजस्व तिर्दैनन् । भन्सार ऐनअनुसार वर्षमा ३५ दिनमात्र भन्सार राजस्व तिर्न पाउँछ ।

नियम मिचेर ४/५ वर्षदेखि यस्ता गाडी निर्वाध चलिरहेका छन् । स्थानीय गरुडा, शिवनगर, गौरलगायतका मोटरग्यारेजमा ठूलो संख्यामा भारतीय गाडी मर्मतका नाममा राखेको पाइन्छ । त्यस्ता गाडीको भन्सार राजस्व तिर्दैनन् । एउटाले नेपाल प्रवेश गरेपछि एक दिनको ४ सय ५२ रुपैयाँ राजस्व तिर्नु पर्छ । ३५ दिनसम्म नतिरे गाडी सिज गर्नेसम्मको अधिकार भन्सारलाई छ ।

नेपाली भूमिमा निश्चित दूरीसम्म जान पाउने प्रावधान रहे पनि भन्सार पासबिना राख्न पाइँदैन । पछिल्लो एक वर्षअघिसम्म चोरीका गाडी नक्कली कागजको भरमा भन्सार राजस्व तिरेपछि नेपाल भित्रिने गरेको थियो । यसरी भित्रेका जिपहरू विवाह र निर्वाचनका बेला बढी प्रयोग हुन्थ्यो । डिभिजन वनले ६ महिना अवधिमा काठ चोरीमा प्रयोग भएको ४ वटा चोरीको जिप कब्जामा लिएको थियो ।


जिल्ला प्रहरीले यसै आवको मंसिरयता विभिन्न स्थानमा गरेको जाँचका क्रममा चोरीका भारतीय गाडी ३२ वटा र १ सय ५० भन्दा बढी मोटरसाइकल कब्जामा लिएको छ । ती सवारी नक्कली कागजका भरमा जिल्लाको यत्रतत्र चलिरहेका छन् । यस्ता सवारी नियन्त्रणमा लिई भन्सार तथा मध्य क्षेत्रीय राजश्व कार्यालय पथलैया (बारा) मा बुझाउने गरिएको प्रहरीले जनायो ।

प्रहरी कब्जामा लिएकामा चारपांग्रे भारतीय नम्बरका मार्शल, बोलेरो, सुमो, पिकअप र स्कारपियो छन् । कुनै कागजपत्र नभएको र नक्कलीका भरमा जिल्लाका विभिन्न स्थानमा गुडिरहेको अवस्थामा नियन्त्रणमा लिएको जनायो । भारतीय बजारसँग सीमा जोडिएका विभिन्न नाका भएर जिल्ला प्रवेश गरेका चोरीका गाडीलाई जाँचका क्रममा नियन्त्रणमा लिएर आवश्यक कारबाहीका लागि राजस्व कार्यालय पठाएको थियो ।

भारतीय बजारमा सस्तो मूल्यमा किनेर नेपाली भूमिमा प्रयोग भइरहेको सवारीको संख्या जिल्लामा अत्यधिक छ । भारतमा सक्कली किने पनि त्यसको धनी भने उतैको हुने गरेको छ । नेपालीको गाडी भए पनि धनी भने भारतीय हुने गरेको सुरक्षा अधिकारी बताउँछन् । नेपाली मूल्यभन्दा झन्डै तीन गुणा सस्तो हुनाले पारिका आफन्तको नाममा भारतीय गाडी किनेर यहाँ चलाउने गरेका हुन् ।

यस्ता सवारी मन्त्री तथा शीर्ष नेता आउँदा उनका कार्यकर्ताले बढी प्रयोग गर्छन् । जिल्ला सदरमुकाम गौर, शिवनगर, गरुडा, चन्द्रनिगाहपुर, समनपुर, कटहरियालगायत क्षेत्रमा भारतीय सवारी निर्वाध चलाउने गरेका छन् । उनीहरू बिनाभन्सार पनि सवारी चलाउने गर्छन् । यसैलाई नियन्त्रण गर्न अभिलेख जरुरी रहेको एपी खत्रीले जनाए । यसअघि स्थानीय प्रशासनले भारतीय गाडीमा कडाइ गर्न थालेको थियो ।

प्रकाशित : वैशाख ११, २०७६ ११:३१
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

१२ फिट लामो टुपी

भरत जर्घामगर

सिरहा — मानिक दहका त्यागी विष्णु दास बाबाको सय वर्ष पूरा गरेको बताउँछन् । उनको टुपी भने १२ फिट लामो छ । उनी बाबा सूर्यदेव यादवबाट त्याग, तपस्यापछि ‘विष्णु बाबा’ मा दरिएका हुन् ।

धनुषा, कलुवामारका उनी २५ वर्षको उमेरदेखि त्याग, तपस्या, आरधनामा हिँड्दै पछिल्लो ४० वर्षदेखि मानिक दह महादेव मन्दिरमा सहयोगीका साथ बस्दै आएका छन् । पौराणिक मानिक दहको डिलमा पाका वृक्षले घेरिएको महादेव मन्दिर परिसरमा उनको आश्रम छ । विभिन्न प्रजातिका वनस्पतिको वृक्ष ४० वर्षअघि उनैले रोपेर हुर्काएका हुन् ।


बिहान ३ बजे प्रातकालमा ब्युझेपछि उनको अध्यात्मिक कर्म सुरु हुन्छ । एक घण्टा नित्य कर्मपछि उनी बिहान ६ बजेसम्म ध्यानमा हुन्छन् । बिहान ९ बजेसम्म मन्दिरमा पूजापाठपछि उनी बुढ्यौली शरीरलाई भजनकीर्तनमा लगाउँछन् । जाडो होस वा गर्मी, हरेक बिहान उनी मानिक दहमा डुबुल्की मार्छन् । दिनमा भोजनपछि उनै सहयोगी शिष्यहरूसँग गफिन्छन् । साझ ३ घण्टा भजनकीर्तनमा रमाउँछन् । राति २ घण्टा ध्यानमग्न पछि उनी विश्राम लिन्छन् । ११५ वर्षे उमेरसम्म पनि उनी कहिल्यै बिरामी परेका छैनन् । उनी भन्छन्, ‘यो ध्यान, तपस्या र आरधनाको प्रतिफल हो ।’ अहिलेसम्म उनी ठमठमी हिड्छन् ।


त्यसो त उनको तपस्या लीलाको अनौठो कहानी छ । आफु बालकै छदा बुबा अनुप अधिकारी यादव र आमा गिरिजादेवीको निधन भयो । उनका बुबाको डेढ बिघा जग्गा थियो । बालकैमा बुबाआमाको निधनपछि काका खटरले हुर्काए । पछि जग्गा जमिन उनै काका छोरालाई छाडेर उनी तपस्यामा निस्किए ।

‘सानैदेखि मन्दिर, कुटीमा साधुसन्तकोमा गएर रमाउथेँ,’ उनले भने, ‘भागेर कुटी जान्थे“, काकाहरू आएर घर लैजान्थे ।’ यो क्रम धेरै वर्षसम्म चल्यो । २५ वर्षको भएपछि बिहेको कुरा चल्न थाल्दा घर छाडेर तपस्याका लागि भागेको उनी बताउँछन् । उनी सिरहाको उत्तरवर्ती घना चुरे जंगल क्षेत्रको चिसापानीमा भालु बाबाको शरणमा पुगेका थिए । चिसापानीमा भालु बाबा तपस्यामा बसेका थिए ।

पछि त्यो ठाउँको नाम भालु खोला रहन गयो । उनी ७ वर्षसम्म भालु खोलाको चिसोपानीमा बाबासँगै तपस्यामा बसे । त्यसपछि तपस्वी क्रम अझ बढेको उनी सुनाउँछन् । भारतको त्रिशुला पुगेर दुई वर्ष अग्नि तपस्या गरे । गर्मी महिनामा चारैतिर आगो बालेर बीचमा बसी उनी तपस्या गर्थे । भारतकै हाजिपुरमा १२ वर्षसम्म पानीमा टाड बनाएर ध्यानमा लीन भए ।

अग्नि र चिसोपानीको कठोर तपस्यापछि शिष्य र भक्तजनलाई उनले १२ सय मन चामलको भण्डारा खुवाए । भारतको त्रिशुला, ललमनिया, लदनियालगायत नेपालको पत्थगाढा, खप्टेडाडा, विष्णपुरा ७ स्थानमा उनका कुटी छन् । पछिल्लो ४० वर्षदेखि मानिक दह आश्रममा बस्दै आएका उनका अनगिन्ती शिष्य छन् ।


तिनै शिष्यले पठाएको अन्न पानी अहिले पनि उनका आश्रम पुग्ने भक्तजन, तीर्थयात्रीलाई निःशुल्क भोजन गराउँछन् । हरेक वर्ष चैत ३० देखि वैशाख १ गतेसम्म उनी मानिक दह मेला आउने भक्तजनलाई भोजन गराउँछन् । त्यसैगरी गरिब, असहायलाई आश्रममा लक्ष्मीपूजालगायतका पर्वहरूमा भोजन गराउँछन् । गरिब, असहाय र तीर्थयात्रीलार्ई भोजन गराउन पाउँदा खुसी लाग्ने उनले बताए ।


अध्यात्ममा लागेदेखि अयोध्या, बद्रीनारायण, रामेश्वर आश्रममा बसिसकेका उनी अध्यात्मले समाजलाई विखण्डन हुनबाट जोगाउने र सामाजिक मर्यादा कायम गराउन सहयोग पुग्ने बताउँछन् । ‘ध्यान र तपस्या हरेक मानवका लागि अत्यावश्यक छ,’ उनी भन्छन्, ‘नियमित ध्यान र तपस्याले अलौंकिक संसारमा पुर्‍याउँछ ।’ नागरिकताको प्रमाणपत्रहरूसमेत नबनाएका उनले पाको उमेरको प्रमाण १२ फिट लामो टुप्पी र बुढ्यौली शरीर भएको बताए ।

२५ को हुँदा टुप्पी पाल्न थालेका उनले कपाल खौरिए पनि टुप्पी राखेका छन् । उनी टुप्पीलाई मर्यादा गर्छन् । गुजुल्टो पारेको टुप्पीलाई उनका सहयो रामपरीक्षण महतो, कप्लेश्वर दासलगायत पाँच सहयोगीले खोलेर देखाए । १०८ विष्णु दास बाबा नाम कहलिएका उनले तपस्वी, साधु सन्तलाई नागरिकता, शैक्षिक प्रमाणपत्र आवश्यक नभएको बताए ।

प्रकाशित : वैशाख ११, २०७६ ११:२५
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT