न्यायको पर्खाइमा लालचनी र मुन्नी

पीडकलाई गाउँमै देखेर तर्सिन्छिन् लालचनी
भूषण यादव

वीरगन्ज — पर्साका लालचनी र मुन्नी न्याय पाउने पर्खाइमा छन् । अझ लाचनी यादवले पीडकलाई गाउँमै देखेर तर्सिने गरेको बताएकी छन् । उता मुन्नी खातुन घरेलु महिला हिंसाविरुद्धको अदालतको फैसलापछि पनि उनीमाथि कुटपिट रोकिएको छैन । 

पर्साको बहुदरमाई नगरपालिका ३ का ४७ वर्षीय चन्द्रिका यादवले पुर्ख्यौली सम्पत्तिबाट अंश नपाएपछि गत माघ दोस्रो साता जिल्ला अदालतमा काका टुँवर भनिने कुँवर यादवविरुद्ध अंश मुद्दा दर्ता गराए ।

अंशको मुद्दा दर्ता गरेको थाहा पाएपछि टुँवरका छोरा श्रीकिसुन यादव र नाति रामअयोध्या र रामायण यादवले गत फागुन २८ मा चन्द्रिकाको घरमै पुगेर कुटपिट गरेका थिए । एक्लो चन्द्रिकालाई ४/५ जनाले कुटपिट गरिरहेको देखेर उनकी छोरी लालचनी यादव बचाउन पुगिन् । २२ वर्षीय गर्भवती लालचनी कुटपिटबाट घाइते भइन् । छिमेकीले उपचारका लागि उनलाई वीरगन्जको नारायणी अस्पताल पुर्‍याए ।

चन्द्रिकालाई इलाका प्रहरी कार्यालय पोखरियाले दुई दिन थुनामा राख्यो । घटनाको वास्तविकता नबुझी प्रहरीले नेताको कुरामा लागेर चन्द्रिकालाई थुनेको स्थानीयले प्रहरीलाई जानकारी गराएपछि उनी थुनामुक्त भएका थिए ।

यता अस्पताल भर्ना भएकी लालचनी ४ दिनपछि घर फर्किन् । कुटपिट गर्नेमाथि प्रहरीले सामान्य अनुसन्धान पनि गरेन्, बरु पीडितलाई नै दुई दिन थुनामा राखेको स्थानीयको गुनासो छ । अत्यधिक रक्तश्राव र तल्लो पेट दुखेपछि चैत ११ मा लालचनी फेरि नारायणी अस्पताल भर्ना भइन् । चिकित्सकले उनलाई नेसनल मेडिकल कलेज रिफर गरे । चैत १२ मा मेडिकल कलेजमा उनको ६ महिनाको गर्भ तुहियो ।

चिकित्सकका अनुसार कुटपिटका कारण बच्चा पेटमै मरिसकेको थियो । कुटपिटकै कारण गर्भ तुहिएको भन्दै लालचनी र उनका बुवा चन्द्रिकाले पीडकविरुद्ध जिल्ला प्रहरी कार्यालय पर्सामा किटानी जाहेरी दिए ।

प्रहरीले जाहेरीको सत्यताबारे अनुसन्धान गरी निवेदन दिएको २५ दिनपछि वैशाख १७ मा मुद्दा दर्ता गरेको थियो । ‘एसपी साहेबले सबैको नाम नहाल्नुस् भनेकाले दुईजनाको नाममा मात्र मुद्दा दर्ता गरायौँ,’ चन्द्रिका भन्छन्, ‘मुद्दा दर्ता भएको पनि २० दिन नाघिसक्यो, पीडक गाउँमै घुमफिर गरिरहेका छन् ।’

कुटपिट गर्नेलाई गाउँमै निर्वाध रूपमा घुमिरहेको देखेर लालचनी देवी आफूलाई असुरक्षित महसुस गर्छिन् । ‘त्यस दिनको घटना सम्झिँदा आङ सिरिङ हुन्छ,’ उनले भनिन्, ‘बलियाले कुटा कमजोरले न्याय नपाउने रहेछन्, बुवा र मलाई पिट्नेहरू गाउँमै छन् । जिल्ला प्रहरी कार्यालयमा गुहार लगाएर थाकिसक्यौँ ।’

मुद्दा दर्ता भएकामध्येका एक रामअयोध्या यादव गाउँमै किराना पसल थापेर बसेका छन् । अर्का रामायण यादव ट्याक्टर चालक हुन् । स्थानीयका अनुसार यी दुवै शनिबार साँझसम्म गाउँमै देखिएका थिए । स्थानीयले उक्त मुद्दाको ‘प्रोग्रेस’ कहाँसम्म पुग्यो भनेर एसपीसँग जानकारी लिन खोज्दा उनले यस्ता कुरा सोधेर ‘इरिटेसन’ नगर्नुस् भनेर फोन राख्ने गरेका छन् । प्रहरी उपरीक्षक रेवती ढकालले दुबै फरार रहेको बताउँछन् ।

‘उनीहरूको बुवालाई बोलाएर छोरा कहाँ छन् भनेर सोधपुछ गरेका छौँ,’ एसपी ढकालले भने, ‘दुबै हेटौंडा पुगेको खबर छ ।’ खोजबिनमा प्रहरी निरन्तर लागिपरेको उनले दाबी गरे ।

मुन्नी पनि न्यायको पर्खाइमा
गत शुक्रबार घरेलु महिला हिंसाविरुद्ध पर्सा अदालतको फैसला आएपछि मुन्नी खातुन हर्षित थिइन् । अदालत गेट बाहिर आउनेबित्तिकै उनका ससुरा जालिम देवान र लक्ष्मी उप्रेतीको समूहले कुटपिट गर्‍यो । नजिकै रहेको वडा प्रहरी कार्यालय श्रीपुरले उनीहरूलाई जिल्ला प्रहरी कार्यालयको महिला सेलमा पुर्‍यायो । ‘त्यहाँ पुगेर उप्रेतीले खातुनले पिटेको आरोप लगाइन्,’ खातुन भन्छिन्, ‘उनलाई प्रहरीले उपचार गराउन अस्पताल पठायो, मलाई नियन्त्रणमा राखे ।’

गत वर्ष विवाह भएपछि श्रीमान र उनको परिवारले घरेलु हिंसा गरिरहेको खातुन बताउँछिन् । जिल्ला अदालतले शुक्रबार घरेलु हिंसाविरुद्धको फैसला उनको पक्षमा गरेको थियो । श्रीमानको घरमा बसोबास गर्न, खाना लाउन दिन, कुटपिट नगर्न, शिष्ट सभ्य व्यवहार गर्न शारीरिक, मानसिक चोट पुगेको भएमा उपचार गर्न तथा पीडितको हित र सुरक्षाका निमित्त आवश्यक उपयुक्त व्यवहार गर्न विपक्षीको नाममा आदेश गरेको थियो ।

‘कुटाइ खाएपछि शुक्रबार साँझ शनिबार पुन: आउने गरी प्रहरीले छाडे,’ उनले भनिन्, ‘शनिबार दिनभरि बसाए अनि साँझ छाडे ।’ महिला सेलमा समेत महिला प्रहरीले कुटपिट गरेको उनको आरोप छ । महिला सेलमै उनी पटकपटक बेहोस भएको थिइन् ।

प्रकाशित : जेष्ठ ८, २०७६ ११:४७
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

निर्माणाधीन सडकमा दुर्घटना जोखिम

लक्ष्मी साह

बारा — पछिल्लो केही वर्षयता जिल्लाको विभिन्न ठाउँमा सडक निर्माणका कामले गति लिएको छ । सडकको कामले जति गति लिएको छ, त्यतिकै दुर्घटनाको जोखिम पनि निम्ताएको छ । 

निर्माण कम्पनीले काममा प्रयोग गरिरहेको विभिन्न उपकरण, मालवाहक सवारी, निर्माणमा प्रयोग गरिने सामग्री, सामग्री राख्ने ड्रम, अन्य भाँडालगायतका सामान यत्रतत्र सडकमै जथाभावी छोड्नुले दुर्घटना जोखिम बढेको हो ।

सडक निर्माणमा संवेदनशील भएर काम नगर्दा र सावधानीका उपाय नअपनाउँदा दुर्घटना भइरहेको छ । निर्माण कम्पनीको मनोमानी, अव्यवस्थित निर्माण प्रक्रिया र त्यसको अनुगमन गर्ने निकायको कमीले दुर्घटना जोखिम बढेको हो । यस्तो बेथितिले सवारीमा आवागमन गर्नेहरूले झनै जोखिम मोल्नु परिरहेको छ ।

कतै डाइभर्सन बनाइएको छैन् त कतै खाल्डो खनेर त्यत्तिका छाड्नाले यात्रुहरू जोखिममा आवागमन गर्नु बाध्यता छ । यस्तो बेथिति र मनोमानीविरुद्ध न कसैले बोलेका छन् नत निर्माण कम्पनीले त्यसको व्यवस्थापन गर्न सकेको छ ।

सडकको समस्याले पिछडिएका ‘कोर’ (नमुना) मधेसका गाउँका समुदाय निर्माणको कामले एकातिर उत्साही देखिएका छन् भने अव्यवस्थित निर्माणले अर्कोतिर दुर्घटनाको जोखिम झेल्नुपरेको छ ।

खास गरेर रौतहटको कटहरिया जोड्ने कलैया-मलाही सडक, हुलाकी मार्गअन्तर्गत उत्तर महेन्द्र राजमार्ग र दक्षिणमा दसगजा जोड्ने मानमत-मटिअर्वा, तामागढी-सिम्रौनगढ र मधेसको लाइफ लाइन पूर्व-पश्चिम जोड्ने हुलाकी मार्गमा यस्तो समस्या देखिएको हो । हुलाकी मार्गअन्तर्गत वीरगन्जको प्रतिमा चोकदेखि बरियारपुरसम्म जोड्ने सडक र कालोपत्रे भइरहेको बरियारपुरदेखि रौतहटको सिमानासम्म जोड्ने हुलाकी मार्गमा त्यस्तो समस्या देखिएको हो ।

बरियारपुरदेखि रौतहटको सिमानासम्म जोड्ने सडकमा भइरहेको कालोपक्रे त्रममा कालोपेको ड्रम, पिच निर्माणमा प्रयोग गरिएका मेसिन त्यतिकै सडकमै छाड्नाले दुर्घटना भइरहेको छ । यसैगरी पूर्वाधार विकास कार्यालयबाट निर्माण भइरहेको रौतहटको कटहरिया जोड्ने कलैया-मलाही सडकमा ओटासिल सडक निर्माणमा प्रयोग भइरहेको स-साना गिट्टी (क्रसर रेन मेटेरियल) ले सवारी चिप्लिने समस्याले त्यस सडकमा दैनिक दुर्घटना भइरहेको छ ।

राष्ट्रिय ग्रामीण यातायात सडक सुदृढीकरण कार्यक्रम (एसएनआरटिपी) अन्तर्गत १२ करोडको ठेक्कामा १६ किमि निर्माण भइरहेको उक्त सडकको ठेक्का भएको पाँच वर्ष बित्दा ५० प्रतिशतसमेत काम नभएको पूर्वाधार कार्यालयका एक इन्जिनियरले बताए । उक्त सडकमा मसिनो गिट्टी ओछ्याएर छाडिएकाले सवारी चिप्लेर दैनिक दुर्घटना भइरहेको छ ।

‘सडकको समस्याले मधेसका गाउँका स्थानीयको जीवनस्तरमा परिवर्तन आउन सकेको थिएन । जीवनस्तर परिवर्तनका लागि सडक त निर्माण भइरहेको छ, तर अव्यवस्थित निर्माणले ज्यान नै खतरामा परिरहेको छ,’ महागढीमाई नगरपालिका बेतौना गाउँका सामाजिक अगुवा इस्लाम अन्सारीले भने, ‘सडक निर्माण क्रममा यत्रतत्र छाडिएका सामानमा ठोक्किएर दुर्घटना भइरहेको छ ।

कतै ड्रम सडकमै छ, त कतै हेभी मेसिन बीच सडकमै छाडिएका छन् ।’ पचरौता नगरपालिका बाजोपट्टी गाउँपालिका शिक्षक छविलाल यादवले निर्माण कम्पनीले सावधानी अपनाएर निर्माणको काम नगर्दा सर्वसाधारणको ज्यान जोखिममा परिरहेको बताउँछन् ।

प्रकाशित : जेष्ठ ८, २०७६ ११:४४
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT