एउटा भवन बन्न १७ वर्ष !

कान्तिपुर संवाददाता

दमौली — तनहुँको दमौलीमा सहिद चन्द्र नेपाली छात्रावास १७ वर्षमा बनेको छ । आदिकवि भानुभक्त क्याम्पस परिसरमा २०५८ सालमा उक्त भवन बनाउन थालिएको हो ।

निर्मल माविले उपलब्ध गराएको दुई रोपनी क्षेत्रफलमा छात्रावासको पक्की भवन निर्माण भएको छ । तत्कालीन संसद विकास कोष, जिविस, व्यास नगरपालिका, भवन निर्माण डिभिजन कार्यालय, राष्ट्रिय दलित आयोग, क्याम्पस र संघसंस्थाको आर्थिक सहयोगमा १४ कोठे भवनको निर्माण सम्पन्न भएको छात्रावास व्यवस्थापन समितिका संस्थापक अध्यक्ष एवं प्रदेश सांसद दोबाटे विकले बताए । ‘सहिद चन्द्र नेपाली छात्रावास भवन निर्माण गर्न मात्र ७० लाख रुपैयाँ खर्च भयो,’ उनले भने, ‘एक/दुई वर्षमा निर्माण सम्पन्न हुनुपर्ने निकै लामो समय लाग्यो ।’

छात्रावास निर्माणमा सरोकारवालाले समयमा चासो नदिएकाले ढिलाइ भएको उनले बताए । ‘निर्माण थाले पनि बन्ने छाँटकाट हराएपछि सबैसँग हारगुहार गर्‍यौं,’ उनले भने, ‘ढिलै भए पनि बल्ल तयार भएको छ ।’ छात्रावासमा दलित छात्रालाई प्रमुख प्रथामिकता राख्नुपर्ने उनले बताए । दलित विद्यार्थीले बजारमा सजिलै कोठा भाडामा नपाउने समस्या छ । दलित मात्र नभई विपन्न विद्यार्थीलाई सुविधा दिने उद्देश्यले छात्रावास निर्माण गरिएको उनले बताए ।

Yamaha

छात्रावास दसैं–तिहारपछिबाट औपचारिक प्रयोगमा ल्याइने क्याम्पस प्रमुख महाप्रसाद हड्खलले बताए । ‘भौतिक संरचना बल्ल तयार भयो,’ उनले भने, ‘व्यवस्थितरूपमा सञ्चालनका लागि क्याम्पस तयारीमा जुटेको छ ।’

छात्रावास ३० जना क्षमताको छ । यसमा महिला विद्यार्थीलाई मात्र राखिनेछ । दलित, आदिवासी जनजाति, अपांग र विपन्न विद्यार्थीलाई छनोट गरेर राखिने उनले बताए । ‘लक्षित वर्गका विपन्न विद्यार्थी छनोट गर्छौं,’ उनले भने ।

छात्रावासमा बस्ने विद्यार्थीले प्रतिव्यक्ति हजार रुपैयाँ शुल्क तिर्नुपर्नेछ । भित्रै सस्तो दरको सामूहिक भान्सा व्यवस्था गरिने भएको छ । ‘कम शुल्कमा नै विद्यार्थीलाई छात्रावासमा राम्रो सुविधा पुर्‍याउने क्याम्पसको योजना छ,’ प्रमुख हडखलले भने । क्याम्पस समयबाहेक बाँकी समय छात्रावासमा पनि कक्षा सञ्चालन गर्ने योजना छ । यसका लागि महिला प्राध्यापक व्यवस्था गरिने भएको छ ।

प्रकाशित : भाद्र २६, २०७५ ०९:४८
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

बसिनसक्नु बनाए बाँदरले

फलफूल र बालीमा बिगार गर्दै आएका बाँदरको हूलले आक्रमण नै गर्न थालेपछि गाउँले हैरान छन् ।
कान्तिपुर संवाददाता

गोरखा — गण्डकी गाउँपालिका ४ फुजेल ढकालगाउँकी ४८ वर्षीया बेलकुमारी पाण्डे यतिबेला काठमाडौंमा उपचारको क्रममा छिन् । पाखामा घाँस काट्न गएकी उनीमाथि भदौ १२ मा बाँदरको हूल जाइलागेको थियो ।

गोरखा नगरपालिका ८ नौबीसेका ईश्वर बस्नेतले बाँदरबाट बचाउन केराको घरीमा बोरा बेर्दै । तस्बिर : हरिराम उप्रेती

सिकिस्त फेला परेकी उनलाई श्रीमान् मोहन पाण्डेले उपचारार्थ काठमाडौं पुर्‍याएका हुन् । ‘यहाँ राति १२ बजे ल्याइयो । टेकुको अस्पतालले दुईवटा इन्जेक्सन लगाएर लाजिम्पाटको हस्पिटल रिफर गर्‍यो,’ पाण्डेले फोनमा भने, ‘त्यहाँ एउटै सुईलाई ३४ हजार लाग्यो । डक्टरले अझै दुई हप्ता सुई लगाउन यहीं बस्न पर्छ भनेका छन् ।’ बेलकुमारीलाई आक्रमण गरेकै दिनको साँझ गिरिराज पाण्डेलाई पनि बाँदरको हूलले झम्टिएको थियो । गोठमा घाँस हाल्न जाँदा बाँदरको हूल जाइलागेका उनी स्थानीय स्वास्थ्य संस्थामा उपचाररत छन् ।

एक साताअघि फुजेलकै ७४ वर्षीय धनबहादुर भट्ट घाँस काटेर फर्कंदै थिए । उनी बाँदरका हूलको घेराबन्दीमा परे । ‘बाँदरले चारैतिरबाट घेरेपछि बुबा बेहोस जस्तै हुनुभएछ,’ छोरा जितबहादुर भट्टले भने, ‘गाउँलेले लौरो देखाएर बाँदर धपाएर बचाएछन् ।’

अघिल्ला वर्ष फलफूल र अन्नबाली खाएर हैरान पार्ने बाँदरका हूलले दुई सातायता आक्रमण गर्न थालेपछि फुजेलको ढावे, पाण्डेगाउँ र ढकाल गाउँका ६ जना स्थानीय घाइते भइसकेका छन् । ‘पानी लिन जाँदा पनि घोचो बोकेर जाने गरेका छौं,’ मोहनले भने, ‘घर बाहिर निक्लनै डर भयो ।’

वडा र गाउँपालिकामा बाँदरले दिएको दु:खबारे जानकारी गराए पनि नियन्त्रण गर्न बेवास्ता भएको उनले गुनासो गरे । महिला वृद्घवृद्घा र बालबालिकालाई बाँदरले बढी हैरान पार्ने गरेको जितबहादुर बताउँछन् । ‘एउटाले जिस्काउने अनि मान्छेले लम्किझम्की गरे चारैतिरबाट घेरा हालेर चिथोर्न थाल्छन्,’ उनले भने, ‘पहिले–पहिले बाली मात्रै खान्थे, अब त ज्यान जोगाउनै गाह्रो भयो ।’ आजित भएका गाउँलेले बाँदर आतंक नियन्त्रण गरिदिन स्थानीय तहमा पटक–पटक माग गर्दै माग गर्दै आएका छन् ।

‘बाँदरलाई जिस्काउन थाले झनै आक्रमक हुन्छ । उसको गतिविधि थाहा नपाएजस्तो गर्नुपर्छ,’ डिभिजनल वन अधिकृत जीवनाथ पौडेलले भने, ‘भाले–पोथीबीच समागम हुनेबेला पनि बाँदरले आक्रमण गर्न सक्छ ।’ लामो समयसम्म खान नपाए मानिससँग भएका खानेकुरा खोस्न खोज्ने हुँदा पनि बाँदर आक्रामक हुनसक्ने उनले बताए । मान्छेलाई आक्रमण गरेर आतंक मच्चाए नियन्त्रणका लागि स्थानीय प्रशासनले उपयुक्त निर्णय लिनसक्ने उनको भनाइ छ ।

प्रकाशित : भाद्र २६, २०७५ ०९:४८
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT