बागलुङमा एकतर्फी ‘नो पार्किङ’

कान्तिपुर संवाददाता

बागलुङ — सडकको दुवैतर्फ पार्किङ गर्दा दुर्घटनाको खतरा बढेको तथा नगरक्षेत्र कुरुप भएको भन्दै बुधबारदेखि एकतर्फी पार्किङ सुरु गरिएको छ । बागलुङ नगरपालिका, जिल्ला प्रशासन, प्रहरी, ट्राफिक प्रहरी र बागलुङ उद्योग वाणिज्य संघसमेतले अभियान चलाएका हुन् । यो अभियानअनुसार हरेक साताको पहिलो ३ दिन बायाँ र पछिल्लो ३ दिन दायाँतर्फ पार्किङ गर्न पाइनेछ । 

बागलुङ नगरपालिकाको मुख्य बजारमा बुधबारदेखि थालिएको एकतर्फी नो पार्किङका लागि व्यवस्थापन गर्दै ट्राफिक प्रहरी र जनप्रतिनिधि ।  तस्बिर : प्रकाश बराल/कान्तिपुर 

ट्राफिक व्यवस्थापन अभावले सदरमुकामका गल्लीमा समेत घण्टौं सवारी जाम हुँदा पैदल यात्रीले सास्ती खेप्न बाध्य छन । सदरमुकामका चोक व्यवस्थापन गर्ने र ट्राफिक चिह्न राख्ने गरी बनाएको योजनाका लागि बजेट र सामाग्री जुटाएपछि बुधबारदेखि काम थालिएको जिल्ला ट्राफिक प्रमुख सुकबहादुर विकले बताए ।

‘कार्यक्रम बनाएको ६ महिनाअघि हो, बल्ल सामग्री उपलब्ध भएकाले काम थालियो,’ विकले भने, ‘अब बजार व्यवस्थित बनाउने काममा खटिन्छौं ।’ हार्डवेयर र होलसेल पसलका सामान झार्न सडकमै ठूला सवारी पार्किङ गर्दा बढी सास्ती भएको छ । दुई पाङ्ग्रे सवारी भने जथाभावी राखिन्थ्यो । ‘दुईतर्फ ट्रक पार्किङ गर्दा पैदल यात्री पनि हिँड्न नसक्ने, गुडेका सवारी पनि दुर्घटनामा पर्ने खतरा बढ्यो,’ विकले भने, ‘सवारी छन् भनेर लापरबाही गर्न भएन ।’ छेउका नालीसमेत च्यापेर उनीहरूले सवारी रोक्ने गरेको उनले बताए ।

दूरसञ्चार चोकदेखि ट्राफिक चोक, पुरानो सिनेमा रोड, हरिशंकर रोड, लोकतान्त्रिक चोकलगायतमा ठूला ट्रकले घण्टौं रोक्दा आवागमनमा समस्या परेको थियो । ठूला सवारीले सिमेन्ट, रड, खाद्यान्न लगायतका सामग्री लोड अनलोडका लागि घण्टौं बाटो अवरुद्ध गर्दै आएका छन् ।

अस्पतालका लागि आएका एम्बुलेन्सले बाटो नपाएर घुमाउरो बाटो हिँड्न बाध्य भएपछि ट्राफिकले कार्ययोजना बनाएर नगरपालिकामा बुझाएको थियो । नगरपालिकाले ३ लाख रुपैयाँ दिएर सामग्री खरिद गरिएको पूर्वाधार विकास समितिका संयोजक ध्रुबबहादुर केसीले बताए । ‘पहिलो चरणमा एकतर्फी पार्किङ बनाएका छौं, अब अन्य व्यवस्थापनका काम गर्छौं,’ केसीले भने, ‘जेब्रा क्रस, कन्भेक्स लेन्स राख्ने र निजी विद्यालयका बस रोक्न स्थान तोक्ने काम गरिनेछ ।’

बजारमा जेब्राक्रस, फुटपाथ छुट्ट्याउने, ठेला गाडा व्यवस्थापन तथा घुम्ती र चोकमा ऐना राख्ने काम पनि सुरु भएको हो । दर्जन बढी चोकमा जेब्रा क्रस राख्नुपर्नेछ । विद्यालय, अस्पताल र क्याम्पसमा हर्न निषेध गर्ने नगर प्रमुख जनकराज पौडेलले बताए । ‘लागत स्टिमेट बनाएर तत्कालीन र दीर्घकालीन व्यवस्था गर्दैछौं,’ पौडेलले भने, ‘बाहिरबाट आएका पर्यटकले नाक खुम्च्याउने व्यवस्था हटाउँछौं ।’ आफ्नै प्रहरीसमेत राखे पनि नगरपालिकाले फुटपाथ व्यवस्थापन र अबरोध हटाउने काम गरेको थिएन । केही समयअघि फुटपाथका सामान हटाउने तयारी गर्दा व्यवसायीले अवरोध गरेका थिए ।

पूर्वाधार विकास समितिले उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष र महासचिवसमेत सदस्य रहेको बजार व्यवस्थापन कार्यदल गठन
गरेको छ । कार्यदलकै अगुवाइमा बजारमा सिसी क्यामेरा राख्नेसहितका कार्यक्रम बनाएको हो ।

नगरपालिकाले चालु वर्षभिक्रै केही चोक सुधार गर्न बजेट विनियोजन गरेर निर्माण र मर्मतको काम गरिरहेको छ । सुधार कार्यत्रममा फराकिलो बनाउने, विद्युत्का पोल हटाउने र कल्भर्ट निर्माणको काम भएको हो ।

प्रकाशित : जेष्ठ ९, २०७६ ०९:५४
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

सीमापारि बिहे गर्दा बिचल्ली

मधु शाही

बाँके — नेपाल–भारत सीमा क्षेत्रमा बसोवास गर्नेबीच रोटी–बेटीको सम्बन्ध रहेको मानिन्छ । उताकाले यता र यताकाले उता बिहे गर्ने परम्परा छ । तर, सीमापारि बिहे गरेर अलपत्र परेका थुप्रै नेपाली चेली रहेका छन् ।

सीमापारि बिहे गरेका महिला घरेलु हिंसा खप्न नसकेर माइतै बसेका छन् । कानुनी उपचारको उनीहरूलाई पत्तो छैन । कोही पीडित प्रहरी प्रशासन पुगिहालेमा भारतमा बिहे भएकाले पीडित पक्राउ गर्न सम्भव नहुने महिला तथा बालबालिका सेवा केन्द्रकी प्रमुख श्यामकुमारी मगरले बताइन् ।

नेपालगन्ज उपमहानगरपालिका, फुटहामा बस्ने फुलमती कौशलले १६ वर्षीया छोरी गुडियाको भारतीय नागरिकसँग बिहे गराइन् । दाइजो नल्याएको भन्दै गुडियाका सासू, ससुरा र श्रीमान्ले कुटपिट गर्न थाले । दुई सन्तान लिएर उनी रुँदै माइत आइन् । ज्यान बचाउन माइत बस्दै आएको उनले बताइन् । माइतमा बसेको एक वर्ष पुग्न लाग्दा पनि पति लिन आएनन् । माइतै बसेर छोराछोरी हुर्काउनुपर्ने उनको बाध्यता छ । ‘न सीप छ, न त नागरिकता,’ उनले भनिन्, ‘कुटाइ खानुभन्दा यतै बस्छु ।’

फुलटेक्राकी बिन्दिया बर्माले बुबाआमाकै सल्लाहमा सीमापारि बिहे गरिन् । पाँच वर्षअघिसम्म सम्बन्ध राम्रै थियो । दुई छोरी जन्मेपछि छोरा किन पाइनस् भन्दै पतिले कुटपिट गर्न थाले । घरेलु हिंसा सहन नसकेर माइत आइन् । माइत बस्दा छिमेकीले कुरा काटछन् । २५ वर्षे बिन्दियाले कुटपिट सम्झिंदै भारत कहिल्यै नजाने निधो गरेकी छन् ।

नेपाल–भारत सीमा क्षेत्र जमुनाह माइत भएकी रुक्सा राईको कथा पनि उस्तै छ । १७ वर्षको उमेरमा बहराइच (भारत)का युवकसित बिहे गरिन् । चार वर्षसम्म गर्भ रहेन । यही बहानामा उनीमाथि कुटपिट भयो । ‘माइत जाऊँ आमाबुबा र समाजले हेप्छ,’ उनले भनिन्, ‘घरमै बसौं ज्यान जोगाउन गाह्रो छ ।’

उनी हिंसा सहेरै बसेकी थिइन् । एक दिन पतिले दोस्रो बिहे गरेर सौता घरमा ल्याएपछि उनी एक्ली भइन् । भारतमा कानुनी उपचार अपनाउने उनीसँग कुनै ज्ञान छैन । पढाइलेखाइ छैन । घरमै सौता आएपछि भने उनी माइत फर्किन बाध्य भइन् । नेपालगन्ज–६ मा बस्ने कुन्ती यादवलाई दाइजो नल्याएको भन्दै बिहे गरेको दुई वर्षपछि कुटपिट गर्न थालियो ।

भारतको बाराबंकीमा बिहे गरेकी उनी शरीरभरि नीलडामसहित माइतीमा शरण माग्न आइन् । बिहे गरेको घरमै बस्नुपर्छ भन्दै आमाले जबरजस्ती भारत पठाइन् । त्यसपछि पुनः ६ महिना यातना खेप्नु पर्‍यो । यसबीचमा गर्भ रह्यो । सासु र पतिले अनेक बहानामा कुटपिट गरेपछि गर्भ खेर गएको उनले सुनाइन् । ‘बच्चा खेर गयो । रगत बगेर बेहोस हुँदासम्म उपचार पाइनँ,’ उनले भनिन्, ‘ज्यान जोगाउन भागेर नेपाल फर्किएँ ।’ २३ वर्षीया कुन्ती अहिले सडकमा मकै बेचेर आय आर्जन गर्छिन् । पतिले गरेको अत्याचारले उनको मन पोलिरहन्छ ।

सीमापारि बिहे गरेका नेपाली युवती घरेलु हिंसा भएको भन्दै प्रहरी महिला तथा बालबालिका सेवा केन्द्र आउँछन् । यस्तो बेलामा गैरनागरिकलाई यहाँबाट कानुनी प्रक्रिया अपनाउन नमिल्ने सेवा केन्द्रकी प्रमुख मगरले बताइन् । ‘थुप्रै मुद्दा यहाँ आउँदैनन्,’ उनले भनिन्, ‘पीडक विदेशी नागरिक हुन्छ । हामीले यहाँबाट उसलाई केही गर्नै मिल्दैन ।’

पीडित महिला भने भारत घर भएका पतिले हिंसा गर्‍यो भन्दै न्यायको गुहार माग्दै आउँछन् । अधिकांश भने मौन रहेर माइतै बसेका छन् । उनीहरूले भारतमै कानुनी प्रक्रिया अपनाउन सल्लाह दिए पनि धेरै महिला अशिक्षा र असुरक्षाका कारण झन्झटमा पर्न नचाहने सेवा केन्द्रले जनाएको छ ।

जिल्ला प्रहरी कार्यालयका एसपी अरुण पौडेलका अनुसार भारतमा घटना भएको र पीडित पनि भारतीय नै रहेकाले उसलाई नेपालको कानुनी प्रक्रियामा ल्याउन नमिल्ने बताए । तर, महिलाले उजुरी दिएको खण्डमा नेपाल आएका बेला पक्राउ गर्न सकिने उनले सुनाए ।

प्रकाशित : जेष्ठ ९, २०७६ ०९:५१
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT