आयुर्वेदिक उपचारले राहत 

कान्तिपुर संवाददाता

बझाङ — छबिस पाथिभेरा गाउँपालिका खतेडाका ईश्वर जोशीको दुवै हातका जोर्नीहरू दुख्ने समस्या भएको धेरै भयो । उनले उपचारका लागि जिल्लाका धेरै स्वास्थ्य संस्थामा धाए । जिल्लामा उपचार सम्भव नभएपछि कोहलपुर मेडिकल कलेज, नेपालगन्जसम्म पनि पुगे । थुप्रै औषधिको प्रयोग र थेरापीको अभ्यास गरे पनि निको भएनन् । धेरै रकम खर्च र समयको बर्बादी मात्र भयो । 

हातको उपचारका लागि थुप्रै ठाउँ धाएका उनले हेरिहालौं न त भनेर गाउँकै आयुर्वेदिक औषधालयमा जाँच गराए । औषधालयका कविराजले उनलाई केही आर्युर्वदिक औषधिको साथै स्वेदनकर्म विधि (बाफबाट सेकेर उपचार गरिने आर्युर्वेदिक पद्धति) बाट उपचार गर्न सुझाए । नभन्दै उनको हात निको हुन थाल्यो । ‘पानीको अम्खरा पनि उठाउन नसक्ने गरी दुवै हातले काम गर्न छोडिसकेका थिए,’ जोशीले सुनाए, ‘अरू उपचारले कुनै काम गरेको थिएन । आयुर्वेदिक उपचारका कारण अहिले हात निको हुन थालेको छ । पहिलाभन्दा निकै सुधार हुँदै छ ।’

उपचार गर्दागर्दै थाकेका उनले आयुर्वेदिक उपचार चामत्कारिक रहेको प्रतिक्रिया दिए । छबिस पाथिभेरा गाउँपालिकाको व्यासी आयुर्वेदिक औषधालयले एक महिनाअघि मात्र सुरु गरेको बाफबाट उपचार गर्ने यो विधिले जोर्नि दुख्ने, हात खुट्टा दुख्ने, झमझमाउने, लाटो हुने, निदाउने, पक्षाघात हुने आदि विभिन्न खालका बाथ रोग चामत्कारिक ढंगले निको हुन थालेपछि यहाँ उपचार गर्न आउनेहरूको भीड बढ्न थालेको छ ।

प्रत्येक हप्ताको सोमबार र बिहीबार सञ्चालन गरिने यो विधिको उपचार सेवा लिन दैनिक सयको हाराहारीमा बिरामी आउने गरेको औषधालयले जनाएको छ ।

प्रकाशित : फाल्गुन २९, २०७४ ११:३०
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

विजयसाल संरक्षण

कान्तिपुर संवाददाता

कञ्चनपुर — कञ्चनपुरको बेलौरी नगरपालिका ५ को रामनगर सामुदायिक वनमा केही वर्षअघिसम्म विजयसाल लोप हुने अवस्थामा पुगेको थियो । स्थानीयले चरिचरन र डढेलो नियन्त्रणसँगै संरक्षणमा जोड दिएपछि अहिले वनभित्र विजयसालको नर्सरी नै बनेको छ ।

एक दशकअघि १०/१२ वटा बूढा रूखहरू मात्रै देखिने उक्त वनमा अहिले दुई/अढाई हजारभन्दा बढी बिरुवा उत्पादन भएका छन् ।

रामनगर सामुदायिक वनले ब्लक नै बनाएर विजयसालको संरक्षण गरिरहेको छ । २ वर्षअघि गणना गर्दा २ सय जति मात्रै बिरुवा थिए । अहिले वनभरि छरिएर ठूलो संख्यामा वृद्धि भएको सामुदायिक वनका सचिव लालबहादुर चौधरीले बताए । ‘दस/बाह्र वर्षदेखि विजयसाल संरक्षण गरिरहेका छौं,’ उनले भने, ‘अहिले राम्रै वन बनेको छ ।’ पुनर्वास नगरपालिकाको भीम सामुदायिक वनमा पनि एक पटक यो प्रजाति लोप हुने अवस्थामा पुगेको थियो । अहिले ५ सयभन्दा बढी बिरुवा हुर्किरहेका छन् । सामुदायिक वन दर्ता हुनुअघि ८/१० वटा बूढा रूखहरू भए पनि स्थानीयले दाउरा र घासका रूपमा प्रयोग गरेपछि उक्त क्षेत्रमा लोप हुने अवस्थामा पुगेको हो ।

‘संरक्षणपछि अहिले पुनरुत्पादन भएको छ,’ भीम सामुदायिक वनका अध्यक्ष प्रेमबहादुर थापाले भने, ‘स्याउला काट्नेबाट जोगाउन निकै समस्या छ, गाउँलेले चोरेर स्याउलाका लागि काट्ने गर्छन् ।’ नयाँ बिरुवा उत्पादन हुने क्रम निकै बढेकाले विजयसालको छुट्टै वन बनाउने तयारीसमेत गरिएको छ । लोपोन्मुख प्रजातिमा पर्ने यसको स्याउला गाईभैंसी र बाख्राले निकैमन पराउँछन् ।

प्रकाशित : फाल्गुन २९, २०७४ ११:३०
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्