भारतको जवाफ

म्याक्सवेलको शतक थपिँदा अस्ट्रेलिया थप बलियो
एएफपी

राँची — अलराउन्डर ग्लेन म्याक्सवेलले आफ्ना कप्तान स्टिभ स्मिथको ठूलो प्रशंसा गरेका छन् । म्याक्सवेलले स्मिथसँग १ सय ९१ रनको साझेदारी गरेपछि अस्ट्रेलियाले शुक्रबार राँचीमा भारतविरुद्धको तेस्रो टेस्टमा राम्रो स्कोर बनाएको छ ।

झन्डै तीन वर्षपछि पहिलो टेस्ट खेलेका म्याक्सवेलले पाँच दिवसीयमा आफ्नो पहिलो शतक बनाएपछि अस्ट्रेलियाले पहिलो इनिङ्समा ४ सय ५१ रनको स्कोर बनाएको छ । स्मिथले १ सय ७८ रनको इनिङ्स खेलेका थिए । ओपनर लोकेश राहुललाई गुमाए पनि भारतले राम्रो जवाफ फर्काउँदा १ विकेट गुमाई १ सय २० रन बनाएको छ ।

भारत अझै ३ सय ३१ रनले पछाडि रहेको समयमा मुरली विजय ४२ र चेतेश्वर पुजारा १० रन बनाई क्रिजमा छन् । राहुल ६७ रन बनाई प्याट कुमिन्सको बलमा विकेट पछाडि क्याचआउट भए । १ सय २ बल खेलेका राहुलले ९ चौका प्रहार गर्दै विजयसँग पहिलो विकेटको साझेदारीमा ९१ रन जोडेका थिए ।

२९९–४ बाट दोस्रो दिन खेलको सुरु गरेको अस्ट्रेलिया स्मिथ र म्याक्सवेलको गतिलो साझेदारी गरेपछि शृंखलामा ठूलो स्कोर बनाउन सफल भयो । ‘हामी १४०–४ को स्थितिमा थियौं, भाग्य नै भन्नुपर्ला अर्को इन्डमा स्मिथ ब्याटिङ गर्दै थिए, जो यस्तो माहोलका लागि केही अनुभवी हुन्,’ म्याक्सवेलले भने, ‘उनले टिमलाई अर्को स्तरमा पुर्‍याइदिए । किनभने उनी सजिलै खेल्ने गर्छन् । उनको खेलजीवन जसरी अगाडि बढिरहेको छ, त्यो नेतृत्व क्षमता अरुका लागि उदाहरण नै हो ।’

देव्रेहाते स्पिनर रवीन्द्र जडेजाले १ सय २४ रन खर्चेर ५ विकेट लिए । २९ औं म्याच खेल्दै गरेका उनले एकै इनिङ्समा ५ वा सो भन्दा बढी विकेट लिएको यो आठौंपल्ट हो । तीव्र बलर उमेश यादले ३ विकेट लिए ।

जडेजाले अन्तिम ब्याट्सम्यान जोस हाज्लेउडलाई शून्यमा रनआउट गरेपछि ५३ औं टेस्ट खेल्दै गरेका स्मिथको दोस्रो दोहोरो शतक बनाउने सम्भावना समाप्त सकिएको थियो । त्यसका बाबजुद पनि स्मिथको स्कोर भारतीय भूमिमा अस्ट्रेलियाका लागि कप्तानले बनाएको उच्च स्कोर हो । यसअघि २०१२–१३ को शृंखलामा माइकल क्लार्कले चेन्नईमा १ सय ३० रन बनाएका थिए । म्याक्सवेलले २०१३ मा पहिलो टेस्ट खेलेका थिए ।

त्यसयता केवल चौथो टेस्ट खेलिरहेका २८ वर्षे म्याक्सवेलले शतक बनाएपछि अस्ट्रेलियाले खेलमा वर्चस्व कायमै राखेको हो । चार टेस्टको शृंखला १–१ को बराबरीमा छ । यो टेस्ट जिते अस्ट्रेलियाले बोर्डर–गावस्कर ट्रफी हात पार्नेछ ।

प्रकाशित : चैत्र ५, २०७३ ०९:५६
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

आँसुले भिजेको मरूभूमि

आमाको मायाजस्तो घाम उतै छ

बाबाको छायाजस्तो जुन उतै छ
प्रियसीको स्पर्शजस्तो हावा
र बहिनीले बनाएको सर्बतजस्तो पानी उतै छ
सम्झनाको तरेलीमा अल्झिएको
केवल एक मुठी सास छ मसाग यहाँ

खल्तीको घाउ दुखेर खपिनसक्नु भएपछि
हजुरबाको हस्तीहाड बन्दकी राखेर
आँसु लुकाउादै अरब आएको हुँ
आगो पठाउन आगेनोमा
भोकको भूकम्पले हल्लाएपछि घरको जग
पूरै जिन्दगी दाउमा लगाएर
कलिलो उमेरमा गाण्डीव उठाएको हुँ
प्राण बचाउन परिवारको

जीवनको जंगलमा सपनाका सुसेलीहरू हाल्दै
आफ्नै आगनमा वसन्त बोलाएर
बौसको गीत गाउनुपर्ने बेला
बिरानो बस्तीमा आएर आासु बगाइरहेको छु
समयको सागरमा सम्भावनाको डुङ्गा खियाउादै
विश्वविद्यालयका उज्याला भित्ताहरूमा
सुन्दर भविष्य सजाउनुपर्ने बेला
तातो बालुवामा छाती धसिरहेको छु

बाँझो पल्टाइरहेको गोरूले
निर्दयी हलीको चुटाइ खाएझैँ
अर्बबको लगातारको लात सहनुपर्दा
सुरूसुरूमा– अमरसिंहको आत्माले
आफूलाई धिक्कारेजस्तो लाग्दथ्यो
ऊाटहरूको बथानमा वर्षौँ बिताउँदा
कति बेला ! आफौँ ऊँट भइसकेछु
अब त यातनाहरू मेरा लागि
घोडालाई कोर्रासरह भएका छन्

अदक्ष डाक्टरहरूको असफल उपचारद्वारा
भेन्टिलेटरमा पुर्‍याइएको देशलाई
आवश्यक अक्सिजन जुटाउन
साठी डिग्री सेन्टिग्रेडमा म
मरूभूमिमा परेड खेलिरहेछु
हरेक वर्ष बर्खा लागेपछि
सपनाको खेती गर्ने सरकार
रगतसाग साटेको रेमिटान्समा
र्‍याल चुहाइरहेछ ।।

- सोझो गाउँले

प्रकाशित : चैत्र ५, २०७३ ०९:५६
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT