एसियाको शक्ति: १८ औं एसियाली खेलकुद आजदेखि

ध्रुव तुलाधर

जकार्ता — इनर्जी अफ एसिया अर्थात् एसियाको शक्ति भन्ने सन्देश बोकेर १८ औं एसियाली खेलकुद शनिबार इन्डोनेसियाको राजधानी सहर जकार्तामा सुरु हुँदै छ । एसियाका ४५ राष्ट्रका १० हजार हाराहारीमा भाग लिने खेलाडीको आतिथ्यताका लागि इन्डोनेसियाले भरपूर शक्ति परिचालन गरेको छ ।

इन्डोनेसियाका राष्ट्रपति जोको विदोदो शुक्रबार एसियाली खेलकुदको टर्च रिलेमा सहभागी हुदै। तस्बिर : रोयटर्स

जकार्तामा उद्घाटन र समापन हुने यस एसियाडको अर्को आयोजक सहर पालेम्बाङ पनि हो । ४५ खेल समावेश एसियाडको १० खेल उक्त सहरमा हुनेछन् ।
०००

सन् १९६२ मा एसियाडको चौथो संस्करण आयोजना गरेको जकार्ताले दोस्रोपल्ट एसियाको कुम्भ खेलमेला आयोजना गरेको हो । पछिल्लो समय दु्रतगतिमा आर्थिक विकास गरिरहेको इन्डोनेसियाले आफ्नो शक्ति खेलकुदमार्फत विश्वमाझ प्रदर्शन गर्दै छ ।

Yamaha

प्रतियोगिताका लागि झन्डै १५ हजार स्वयंसेवकलाई परिचालन गरेको छ । एसियाडभर ट्राफिक व्यवस्थापनलाई सहज पार्न ७० भन्दा बढी विद्यालयको पठनपाठन बन्द गरिएको छ । यसले गर्दा दैनिक ३० प्रतिशत ट्राफिकजामबाट मुक्ति मिल्ने अपेक्षा छ । सन् २०१६ को तथ्यांकअनुसार इन्डोनेसियाको जकार्ता विश्वकै आठौं ट्राफिक जाम हुने सहरका रूपमा चित्रित भएको थियो ।

जकार्ता विमानस्थलदेखि नै सहरका सडकका दायाँबायाँ रंगीचंगी बनाइएको छ । मुख्य स्थान, चोक, ठूला बसहरूमा एसियाली खेलकुदको प्रचार सामग्री बग्रेल्ती राखिएको छ भने ठूला होडिङ बोर्ड र डिप्से राखेर एसियाडबारे त्यत्तिकै प्रचारप्रसार गरिएको छ । खेलाडी तथा पदाधिकारीको स्वागतका लागि सयौं स्वयंसेवक परिचालन भएका छन् ।


जेराला बङ कार्नो (जेबीके) मुख्य स्टेडियममा शनिबार साँझ हुने उद्घाटनमा डेनी मलिक र इको सुप्रियान्तोको कोरियोग्राफमा चार हजार डान्सरले प्रस्तुति दिनेछन् भने चर्चित इन्डोनेसियन गायक अनगुनलगायत रैसा, तुलुस, इडो कोन्डोलोजित, फतिन, पुत्री अयुलगायतका संगीतकर्मीले कार्यक्रमलाई विशेष बनाउनेछन् । उद्घाटनका लागि १ सय २० मिटर लम्बाइ, ३० मिटर चौडाइ र २६ मिटर उचाइमा बनाइने स्टेजमा पहाडी आकृतिमा इन्डोनेसियाको कलासंस्कृति, बोटबिरुवा र फूलहरूले सजाएको झल्को दिइनेछ । हजारौं टापुको देश भनेर चिनिने इन्डोनेसियाको वास्तविक पहिचान झल्काइनेछ ।

इन्डोनेसियाका राष्ट्रपति जोको विदोदोले एसियाली खेलकुदको उद्घाटन गर्ने कार्यक्रम छ । मुख्य स्टेडियमसहित विभिन्न १२ इन्डोर रंगशालामा एसियाडका खेल हुनेछन् । एसियाडका लागि जेबीके रंगशाला पुनर्निर्माणलाई मात्रै झन्डै ४ करोड डलर खर्च गरेको जनाइएको छ ।

लोगो र मस्कट
एसियाडको लोगोमा रहेको सन्देश हो ‘इनर्जी अफ एसिया’ । सन् १९६२ मा पनि जकार्ताले एसियाली खेलकुद आयोजना प्रयोग भएको मुख्य रंगशाला जेराला बङ कार्नो (जेबीके) हो । लोगोमा यही रंगशालाको एरियल–भ्यु राखिएको छ । यसमा रंगशालाका मुख्य ८ द्वार संकेत गरिएको छ र बीचमा रहेको छ सूर्य । सूर्य एसियाली खेलकुदको लोगो रहँदै आएको छ ।

आयोजकको दाबी छ, लोगोले ती पक्षको प्रतिनिधित्व गरिरहेको छ । एसियाली, इन्डोनेसिया र यहाँको खेलकुद अनि एसियाली देशबीचको मैत्री सम्बन्ध । त्यस्तै मस्कटमा इन्डोनेसियालाई विविधतालाई प्रकट गरिएको छ । यसपल्ट मस्कटमा तीन जनावर छन्, जुन आपंैmमा एसियाली खेलकुदका लागि नयाँ इतिहास हो । यसमध्ये इन्डोनेसियाको पूर्वको प्रतिनिधित्व गर्दै चरा ‘बिन–बिन’, पश्चिमको प्रतिनिधित्व गर्दै गैंडा ‘इका’ र मध्यक्षेत्रको प्रतिनिधित्व गर्दै मृग ‘अटुङ’ रहेका छन् । यी ३ जनावरले आफ्नो क्षेत्रको प्रतिनिधित्व गर्दै त्यहाँको विशेषत: लुगा पनि लगाएका छन् ।

स्वर्णको भोक
एसियाडमा नेपाल अहिलेसम्म स्वर्णका लागि तड्पिरहेको छ । ६७ वर्षे एसियाड इतिहासमा सहभागिता गौरवशाली भए पनि पदकलाई आधार मान्ने हो भने सन्तोष गर्ने ठाउँ छैन । नेपाली खेलाडीले कुल १५ संस्करण खेल्दासम्म एउटै स्वर्णपदक जित्न सकेका छैनन् । बैंकक एसियाड, १९९८ मा तेक्वान्दो खेलाडी सविता राजभण्डारीले जितेको रजतपदक नै नेपालको गौरवशाली एसियाड पदक हो । एसियाडमा दुई पदक जित्ने नेपाली खेलाडीको कीर्तिमान भने दीपक विष्टको नाममा छ । एसियाडमा नेपालका लागि तेक्वान्दो नै सफल बनेको छ ।

पछिल्लो दुई संस्करणमा त नेपालले १–१ कांस्य पदकमै चित्त बुझाउनुपरेको छ । एसियाडमा अहिलेसम्म नेपालले कुल १ रजत र २२ कांस्यपदक जितेको छ । त्यसमा तेक्वान्दोको १ रजत र १३ कांस्य पर्दछन् ।


नेपाली खेलाडीले दक्षिण कोरियाको सोल एसियाड, १९८६ देखि पदक जित्न थालेका हुन् । यो संस्करणमा बक्सिङ र तेक्वान्दोका खेलाडीले ४–४ कांस्यपदक जितेका थिए । त्यसयता सबै एसियाडमा नेपालले पदक जितेको छ ।

के छ यसपालि ?
इन्डोनेसिया पहिलोपल्ट आयोजक बन्दा नेपालले भाग लिएको थिएन । यसपल्ट एसियाडकै इतिहासमा सबैभन्दा धेरै खेल र खेलाडी लिएर नेपाल एसियाडका लागि जकार्ता आइपुगेको छ । नेपालले २९ खेलमा १ सय ८७ खेलाडीलाई उतार्दै छ । त्यसमा ५६ महिला खेलाडी छन् । विगतका संस्करणमा भन्दा यसपालि धेरै खेलका खेलाडीले वैदेशिक प्रशिक्षण पाएका छन् । त्यसले गर्दा पनि पछिल्ला संस्करणको तुलनामा राम्रो नतिजा ल्याउने दाबी गर्छन् नेपाली टोलीका सेभ द मिसन केशवकुमार विष्ट । उनले भने, ‘विगतमा भन्दा यसपल्ट राम्रो नतिजा ल्याउँछौं ।’

तर स्वर्णपदक जित्न भने कठिन हुने उनको निष्कर्ष थियो । राष्ट्रिय खेलकुद परिषद्का सदस्यसचिव समेत रहेका विष्टले तेक्वान्दो, कराँते, जुडो, उसु, बक्सिङसहित नयाँ खेलका रूपमा एसियाडमा प्रवेश पाएको पाराग्लाइडिङ र स्केटिङबाट पदक जित्ने सम्भावना रहेको बताए । उनले आफूलाई खेलाडीहरूले वैदेशिक भ्रमणमा गरेको प्रशिक्षण र नतिजाका साथै प्रशिक्षकले दिएको रिपोर्टका आधारमा पदक जित्ने दाबी गरिएको बताए ।

तेक्वान्दो टोली झन्डै साढे दुई महिना दक्षिण कोरियामा प्रशिक्षण गरेर सीधै जकार्ता आएको हो भने कराँतेले जापान, उसुले चीन, बक्सिङले थाइल्यान्ड र स्केटिङले हङकङमा प्रशिक्षण गरेका थिए । पाराग्लाइडिङले पनि पछिल्लो महिना चीनमा प्रि–विश्वकपमा प्राप्त गरेको पदक र नतिजाका आधारमा एसियाडमा पदकको आस गरेको हो ।

सेभ द मिसन विष्टले एसियाडको प्रदर्शन नेपालका लागि १३ औं साग खेलकुदलाई महत्त्वपूर्ण हुने भएकाले यसपालि त्यहीअनुसार खेलाडी सहभागिता गरिएको बताए । उनले वैदेशिक प्रशिक्षणसहित एसियाडकै लागि भनेर सरकारसँग ८ करोड माग गरिएको तर हाल ५ करोडमात्र निकासा भएको जानकारी गराए । उनका अनुसार ६ करोडभन्दा बढी खर्च भइसकेको र अन्य शीर्षकबाट खर्च गरिएको छ ।

दक्षिण कोरियाको चुनबुक युनिभर्सिटीमा प्रशिक्षण गरेर फर्केका तेक्वान्दो टोलीका प्रशिक्षकमध्ये एक र एसियाडका दोहोरो कांस्य विजेता दीपक विष्ट पछिल्लो समय खस्केको तेक्वान्दोका साख जोगाउन सबै खेलाडीले कडा मिहिनेत गरेको बताए । उनले भने, ‘हामीले दुई महिना कोरियामा कडा परिश्रम गरेका छौं । दुईवटा प्रतिस्पर्धात्मक प्रतियोगितामा पनि भाग लियौं । त्यसमा गरेको प्रदर्शनले गर्दा एसियाडमा राम्रो नतिजा आस गरेका छौं ।’

पछिल्लो दुई एसियाडमा तेक्वान्दो पदकविहीन भएको थियो । त्यस्तै कराँतेलाई पनि इन्चोन एसियाडको साख जोगाउनु छ । कराँतेले पनि छोटो समय भए पनि जापानमा प्रशिक्षण गरेर आएको छ । पछिल्लो एसियाडमा विमला तामाङले कातामा जितेको कांस्य नै इन्चोनबाट भित्र्याएको नेपालको एकमात्र पदक थियो ।

यसपालि कराँतेले बन्द प्रशिक्षण पोखरामा गरेको थियो । त्यसपछि १५ दिनका लागि जापानमा विशेष प्रशिक्षणको मौका पाएको थियो ।

साख जोगाउन सक्छ त कराँतेले ? प्रशिक्षक दीपक श्रेष्ठ भन्छन्, ‘हामीलाई साख जोगाउने चुनौती छ । त्यही भएर पनि हामीले प्राप्त अवसरमा कठिन प्रशिक्षण गरिरहेका छौं । पदक जितेर साख जोगाउनलाई भने अन्तर्राष्ट्रिय एक्सपोजर पुगेको छैन भन्ने ठानेका छौं । हामीले तयारीमात्र गर्‍यौं तर एक्सपोजर दिन नपाउँदा आफ्नो स्तरबारे थाहा नै पाउँदैनौं । अनि अरूले कस्तो गरिरहेको छ भन्ने पनि थाहा हुँदैन । दुवैको जाँच्नका लागि त अन्तर्राष्ट्रिय एक्सपोजर नै चाहिन्छ ।’

उद्घाटनको मार्चपासमा नेपालको झन्डा ओलम्पियन कमलबहादुर अधिकारीले बोक्ने भएका छन् । १० औं दक्षिण एसियाली खेलकुदका स्वर्ण र १२ औं सागका कांस्य विजेता कमलबहादुरले बेइजिङ ओलम्पिकमा सहभागिता जनाएका थिए । आफ्नो ६९ केजी तौल समूहका कीर्तिमानधारी तथा नेपालका बलिष्ठ व्यक्तिको उपाधि पाएका उनलाई ओलम्पियन र साग स्वर्णधारीको हैसियतमा १८ औं एसियाडको झन्डा बोक्न दिइएको विष्टले जानकारी गराए । मार्चपासमा नेपालबाट ८० प्रतिनिधिले मात्र सहभागिता जनाउनेछन् । युवा तथा खेलकुदमन्त्री जगतबहादुर विश्वकर्मा टोली नेताका रूपमा रहनेछन् ।

नेपालको कुस्ती, ब्याडमिन्टन र कबड्डीको टोली शुक्रबार बिहान जकार्ता आइपुगेको छ । अन्य खेलका खेलाडी वैदेशिक प्रशिक्षणबाट सीधै जकार्ता आएका हुन् भने केही खेलाडी आफ्नो खेल तालिकाअनुसार आइपुग्नै बाँकी रहेको जनाइएको छ ।

जापान र चीन हाबी
एसियाली खेलकुदको इतिहासमा जापान र चीन शक्तिशाली राष्ट्रमा दरिएका छन् । एसियाडको १८ औं संस्करण आइपुग्दा दुवै राष्ट्रले २–२ पल्ट एसियाको कुम्भखेल मेला आयोजना गरिसकेका छन् । जापानले १९५८ को टोकियो र १९९४ को हिरोसिमा एसियाड आयोजना गर्दा चीनले १९९० को बेइजिङ र २०१० ग्वाङझाउमा एसियाड सम्पन्न गर्‍यो । एसियाडमा जापानको सहभागिता सुरुआतदेखि नै रहे पनि चीन भने १९७४ को तेहरान एसियाडबाट एसियाली खेलकुदमा छिरेको हो ।

अहिलेसम्म यी दुई राष्ट्रमात्र पदकका हिसाबमा अब्बल स्थानमा रहेका छन् । पहिलोदेखि आठौं संस्करण (नयाँदिल्ली १९५१ देखि बैंकक १९७८) सम्म जापानले वर्चस्व जमाएको थियो भने त्यसपछि चीनलाई पछाडि पार्ने कुनै राष्ट्र निस्किएको छैन । जापानको उत्कृष्ट प्रदर्शन भनेको १९६६ को बैंकक एसियाड हो, जहाँ ७८ स्वर्ण, ५३ रजत र ३३ कांस्यपदक जितेको थियो । जापानमात्र एक्लो राष्ट्र हो, जसले हरेक संस्करणमा २० भन्दा बढी स्वर्णपदक जितेको छ ।

तर चीनले आफूले आयोजना गरेका दुवै संस्करणमा जापानलाई नराम्ररी पछाडि पारेको छ । सन् २०१० को ग्वाङझाउ एसियाली खेलकुदमा चीन १९९ स्वर्णसहित अगाडि थियो । १ हजार ५ सय ७७ पदकका लागि प्रतिस्पर्धा हुँदा चीनले थप ११९ रजत र ९८ कांस्यपदक जितेको थियो । जहाँ ४५ राष्ट्रका ९ हजार ७ सय ४ खेलाडीले ४२ वटा खेलमा सहभागिता जनाएका थिए । बेइजिङमा भने चीनले १८३ स्वर्ण जितेको थियो ।

पछिल्लो इन्चोन एसियाडमा चिनियाँ खेलाडीले १९९ स्वर्ण, १०९ रजत र ८५ कांस्यपदक जितेर चीनलाई पदक तालिकाको शीर्षस्थान राखेका थिए । जापान भने तेस्रो स्थानमा थियो । उसलाई दक्षिण कोरियाले पनि उछिन्यो । १ हजार ४ सय ५४ पदकका लागि प्रतिस्पर्धा हुँदा जापानको खातामा ४७ स्वर्ण, ७७ रजत र ७६ कांस्य थियो । पछिल्लोपल्ट ४५ राष्ट्रका ९ हजार ५ सय १ खेलाडीले ३६ खेलमा सहभागिता जनाएका थिए ।

एसियाली खेलकुद फन्को मार्दै सन् १९८२ मा फेरि जन्मस्थल भारतको नयाँदिल्ली फर्कियो, तब चिनियाँ शक्तिको उदय भएको हो । चीनले दिल्ली फर्किएको नवौं संस्करणमा प्रभावशाली जापानलाई पदक तालिकामा पछाडि पारेको थियो । ६१ स्वर्ण, ५१ रजत र ४१ कांस्यपदक जितेर चीन शीर्षस्थानमा रह्यो । २३ राष्ट्रका ३ हजार ४ सय ११ खेलाडी २३ खेलमा ६ सय १४ पदकका लागि भिडेका थिए ।

१८ औं संस्करणसम्म आइपुग्दा चीन १३५५ स्वर्णसहित कुल २९७६ पदकसाथ शीर्षस्थानमा छ । ५५७ स्वर्णसहित २८५८ पदकसहित जापान दोस्रो तथा तेस्रो स्थानमा रहेको दक्षिण कोरियाले ६९७ स्वर्णसहित कुल २०४८ पदक जितेको छ । समग्र पदक तालिकाको टपटेनभित्र पर्ने चार राष्ट्र इरान, भारत, कजाकिस्तान र थाइल्यान्डले मात्र १ सयभन्दा बढी स्वर्णपदक जितेका छन् । यसपल्टको आयोजक इन्डोनेसियाले ९१ स्वर्णसहित आठौं स्थानमा छ । सबैभन्दा धेरै चारपल्ट आयोजक बनेको थाइल्यान्डले १२१ स्वर्णसहित कुल ५१२ पदक जितेर सातौं स्थान ओगेको छ । एसियाडको जन्मदाता भारतको खातामा १३९ स्वर्ण छ ।

नेपालको एसियाड पदक इतिहास (१ रजत, २२ कांस्य)
१९८६, सोल, दक्षिण कोरिया
बक्सिङबाट ४ कांस्य – स्व. दलबहादुर रानामगर, तुलबहादुर थापा, सुशील पोखरेल, मनोजबहादुर श्रेष्ठ
तेक्वान्दोबाट ४ कांस्य – राजकुमार राई, विधान लामा, रामबहादुर घर्ती क्षेत्री, राजकुमार बुढाथोकी
१९९०, बेइजिङ, चीन
बक्सिङबाट १ कांस्य – चित्रबहादुर गुरुङ
१९९४, हिरोसिमा, जापान
तेक्वान्दोबाट १ कांस्य – मानबहादुर शाही
कराँतेबाट १ कांस्य – सीता राई
१९९८, बैंकक, थाइल्यान्ड
तेक्वान्दोबाट १ रजत – सविता राजभण्डारी
तेक्वान्दोबाट २ कांस्य – सपना मल्ल र किशोर श्रेष्ठ
कराँतेबाट १ कांस्य – समरबहादुर गोले
२००२, बुसान, दक्षिण कोरिया
तेक्वान्दोबाट ३ कांस्य – दीपक विष्ट, रेनुका मगर र रितुजिमी राई
२००६, दोहा, कतार
तेक्वान्दोबाट ३ कांस्य – दीपक विष्ट, मनिता शाही र आयशा शाक्य
२०१०, ग्वान्झाउ, चीन
बक्सिङबाट १ कांस्य – दीपक महर्जन
२०१४, इन्चोन, दक्षिण कोरिया
कराँतेबाट १ कांस्य – विमला तामाङ

प्रकाशित : भाद्र २, २०७५ ०७:४७
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

रोनाल्डोको आगमनसँगै लिगलाई पुनर्जीवन

इटालियन सिरी “ए”
बीबीसी

इटाली — सिरी ‘ए’ कहिले पनि एक खेलाडीमा भर पर्ने लिग हुँदैन । अझ भनौं यो लिग क्रिस्टियानो रोनाल्डोको कारण मात्र चर्चित हुने छैन । यद्यपि युभेन्ट्समा रोनाल्डोको आगमनले लिग सुरु नहुँदै परेको असरलाई भने नजरअन्दाज गर्न सकिँदैन ।

करिअरमा ५ बेलोन डी’ओर जितिसकेका ३३ वर्षीय रोनाल्डो पछिल्लो दशकका दुईमध्येका एक उत्कृष्ट खेलाडी हुन् । संसारकै सबैभन्दा चर्चित व्यक्तित्वमध्येका एक रोनाल्डोले सामाजिक सञ्जालमा प्रभुत्व जमाएका छन् । यसले गर्दा पनि विश्वकै ध्यान सिरी ‘ए’ तर्फ तानिने आकलन गर्न सकिन्छ ।

‘अन्तत: पूरै विश्वको ध्यान फेरि इटालियन लिगमा परेको छ । ८० र ९० को दशकमा यो लिग सर्वोत्कृष्ट थियो । त्यसपछि बाटो गुमाएको लिगले फेरि उठ्न निकै कसरत गरेको छ’, इटालियन प्रशिक्षक फाबियो कापेलोले भने, ‘रोनाल्डोको आगमनले हामीले शिर उठाउन सकेका छौं । तर यो पर्याप्त छैन । हामीले रोनाल्डोको माध्यमबाट फेरि पनि आफ्नो सम्पूर्ण शक्ति र चलाखी प्रयोग गरेर पुरानो स्थितिमा लिगलाई फर्काउनुपर्छ’, कापेलोले थपे ।

झन्डै १० करोड पाउन्डमा युभेन्ट्स आएका रोनाल्डोले वार्षिक ३ करोड पाउण्ड कमाउनेछन् । यसलाई युभेन्ट्सका पूर्वप्रशिक्षक क्लाउडियो रानेरीले लिगको रोमाञ्च फर्कन बलियो कदम भएको बताए । ‘सन् २००३ मा इटालीका दुवै टोली च्याम्पियन्स लिगको फाइनल खेलेका थिए । हामी अहिले त्यो अवस्थामा आइसकेका छैनौं । तर खराब परिस्थितिबाट इटालियन फुटबल अगाडि बढ्ने क्रममा छ,’ रानेरीले भने ।

के रोनाल्डोको आगमनले पूरै लिगलाई फाइदा पुग्छ ?
पछिल्ला केही साता रोनाल्डोको आगमनले समग्र लिगलाई हो या युभेन्ट्सलाई मात्र फाइदा हुन्छ भन्ने विषयमा धेरै वादविवाद चले । आर्थिक रूपमा हेर्दा युभेन्ट्सका प्रतिद्वन्द्वीले क्लबविरुद्ध हुने खेलको टिकट मूल्य वृद्धि गरेका छन् । यसले युभेन्ट्सका समर्थक नै विरोधमा उत्रनुपर्ने अवस्था पनि सिर्जना भयो ।

तर यहाँ अन्य क्लबहरूलाई दोषी देखाउने ठाउँ छैन । विश्वका उत्कृष्टमध्येका एक फर्रेरा, फ्रोसिनोने र सासुओलो जस्ता क्लबमा आउँदै छन् । साना क्लबहरूले अन्य खेलविरुद्धको खेलमा टिकट बेच्न नसकेको अवस्थामा युभेन्ट्सविरुद्ध भने टिकट बाँकी नै छैन ।

इटालियन लिगले रोनाल्डोको आगमन हुनुपूर्व नै टीभी प्रसारण अधिकार बेच्नुले पनि लिगलाई केही घाटा पुगेको आकलन छ । युभेन्ट्सका अध्यक्ष आन्द्रिए आग्नेलीले रोनाल्डोलाई भित्र्याउन ग्रिसमा हेलिकप्टर ल्यान्ड गर्दै हात मिलाउँदाको क्षणलाई इटालीको प्रतिष्ठित मिडिया टुट्टो स्पोर्ट्सले ‘शताब्दीको उत्कृष्ट सम्झौता’ को उपमा दिएको छ ।

अहिले नै टीभी प्रसारण अधिकारको मूल्य २० देखि ३० प्रतिशत माथि पुगिसकेको छ । यसको नतिजा आर्थिक रूपमा युभेन्ट्सले मनग्गे आम्दानी गर्ने प्रचुर सम्भावना रहेको छ । रोनाल्डोको बजार मूल्यले युभेन्ट्सलाई निकै फाइदा पुग्ने पक्का छ । युभेन्ट्सको खेलको प्रचारले लिगलाई पनि उत्तिकै फाइदा पुग्नेछ ।

युभेन्ट्सलाई कसले रोक्ने ?
युभेन्ट्सले गत सिजन लगातार सातौँ लिग उपाधि जित्ने क्रममा दोस्रो स्थानको नेपोलीलाई ४ अंकले पछाडि पार्‍यो । तेस्रो स्थानमा रहेको रोमाका कप्तान ड्यानिएल डे रोसीले युभेन्ट्सको लगातार सातौं जितपछि लिगको औचित्य केही कम भएको अभिव्यक्ति दिएका थिए ।

त्यसअघिका दुई सिजनमा युभेन्ट्सले नेपोलीबाट गोन्जालो हिगुइन र रोमाका मिरालेम प्यानिच भित्र्याउँदा पनि सोही आरोप लागेको थियो । तर इटालियन लिग गत सिजन निकै प्रतिस्पर्धात्मक रह्यो । युभेन्ट्सलाई सिजनको २ खेल बाँकी हुँदा पनि नेपोलीले उपाधिका लागि पछ्याएको थियो भने शीर्ष ४ र रेलिगेसनमा पर्ने टोलीको छिनोफानो अन्तिम दिन मात्र भएको थियो ।

यसपटक इन्टर मिलान युभेन्ट्सलाई लिग उपाधिका लागि बलियो चुनौती दिने टोलीका रूपमा अगाडि सरेको छ । च्याम्पियन्स लिग खेलेबापत आउने पैसाले क्लब ट्रान्सफर विन्डोमा सक्रिय देखियो । स्टेफान डे भ्रिज, राड्जा नाइनगोलन, सिमे भर्साल्को र किटा बाल्डेको आगमनले पहिलो रोजाइमा सुधार आएको छ । लौटारो मार्टिनेज लिगको अर्का उदाउँदा प्रतिभाका रूपमा अगाडि आएका छन् ।

एसी मिलानको हकमा भने मालिक परिवर्तनले केही आशा दिएको छ । ब्राजिलियन लिओनार्डो निर्देशकका रूपमा क्लबमा आएपछि केही सहज हुने देखिन्छ । विगत केही सिजनयता लयमा रहेका फरवार्ड हिगुइन र युवा डिफेन्डर माटिया काल्डाराको आगमनले टोली मजबुत देखिन्छ । लिओनार्डो बोनुची युभेन्ट्स फर्कनु भने सुखद संकेत रहेन ।

नेपोलीले कार्लो एन्सेलोटीलाई शीर्ष क्लब छाडेर उपाधि पछ्याउने क्लबमा ल्याउन सक्यो । माउरिजियो सार्रीले केही हदसम्म सुधार गरेको यस टोलीमा तीन पटक च्याम्पियन्स लिग जितेका एन्सेलोटीसामु अझ अगाडि लाग्ने चुनौती हुनेछ । गत सिजन च्याम्पियन्स लिग सेमिफाइनल खेलेको रोमाले युवा प्रतिभा आन्टे कोरिच र जस्टिन क्लाइभर्टसँगै हाभिएर पास्तोरे र स्टिभन एनजोन्जीलाई भित्र्याएको छ ।

फिओरेन्टिनामा पनि युवा प्रतिभा र उत्साहमा कुनै कमी छैन । लिगको सबैभन्दा कम उमेरको टोलीमा फ्रान्सेली डोनारुम्माका रूपमा आल्बिन लाफोन्ट छन् । आक्रमणमा फेदेरिको चिएसा, जिओभानी सिमिओनी र मारको प्याचाले सम्भावना देखाएका छन् । पार्माको सिरी ‘ए’ मा पुनरागमनलाई पनि गम्भीर रूपमा हेर्नुपर्छ । टाट पल्टिएर ३ वर्षअघि चौथो श्रेणीमा झरेको क्लब लगातार तीनपटक बढुवा हासिल गर्ने पहिलो क्लब बन्यो । यद्यपि फरवार्ड इम्यानुएल कलाइओ खेल मिलेमतोको आरोपमा मुछिनुले केही असर भने पर्न सक्छ ।

लिगको आफ्नै चुनौती छन् । इटालियन लिगको परिचय नै बनेको विवाद अझै पनि कायम छ । तर त्यसले बहुप्रतीक्षित सिरी ‘ए’ मा अझै रोमाञ्च थपेको छ । सबैको ध्यान लिगतर्फ केन्द्रित भएको छ । इटालियन पत्रिका कोरिएर डेल्लो स्पोर्टले लेखेको नै छ, ‘क्रिस्टियानो रोनाल्डो पछि जीवन सम्भव छ ।’


जेम्स हर्नक्यासल

बीबीसी

प्रकाशित : भाद्र २, २०७५ ०७:४७
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT