नयाँ विजेताको पर्खाइ

(एएफपी)

लन्डन — इंग्ल्यान्डले विश्वकपको लर्ड्समा हुने फाइनलमा आइतबार न्युजिल्यान्डको सामना गर्नेछ । यसक्रममा टिमको वर्षौंको योजना एक दिनको खेल परीक्षाबाट गुज्रिने छ । बंगलादेशसँग पराजित हुँदै इंग्ल्यान्ड सन् २०१५ को विश्वकपबाट बाहिरिएपछि कमैले सोचेका थिए, चार वर्षको अन्तरमा यही टिम फाइनल पुग्नेछ ।

कप्तान इयान मोर्गनले ठीकै भनेका छन्, ‘कसैले सन् २०१५ को विश्वकपपछि फाइनल खेल्ने प्रस्ताव राखेको भए, म आफैं पनि हाँस्थें ।’

त्यति बेला हाँस्न नखोज्ने एक जना हुन्थे । ती थिए एन्ड्र्यु स्ट्रस । उनी हुन् इंग्ल्यान्डका पूर्व क्रिकेट निर्देशक । पूर्व कप्तान पनि । उनले इंग्लिस क्रिकेटमा पूर्णतः परिवर्तन गर्न खोजे । सेतो बलको क्रिकेटलाई उत्तिकै महत्त्व दिन खोजे । प्रशिक्षकको जिम्मेवारी पनि सुम्पे अस्ट्रेलियाली ट्रेभर बेलिसको काँधमा । अहिले यसकै नतिजा देखिएको छ मोर्गनको टिममा । एकदिवसीय वरीयताको शीर्षस्थानमा रहेको इंग्ल्यान्डले फाइनल पुग्न एजबास्टनमा डिफेन्डिङ च्याम्पियन अस्ट्रेलियालाई सजिलै हरायो ।

प्रतियोगिताअगाडि इंग्ल्यान्डलाई उपाधिको सबैभन्दा बलियो प्रत्याशी किन भनिएको थियो भनेर त्यो प्रस्ट बर्मिङघममा देखिएको थियो । पेसम्यान जोफ्रा आर्चर र क्रिस वोक्सले अस्ट्रेलियालाई एकसमय ३ विकेटमा १४ रनभित्र खुम्च्याइसकेको थियो । पछि बीचतिर लेग स्पिनर आदिल रसिद घातक रहे । जवाफी इनिङ्समा जेसन रोय र जोनी बेरिस्टोले आक्रामक शतकीय साझेदारी गरे । अहिले एकदिवसीय क्रिकेटमा यी दुई सबैभन्दा सटिक प्रारम्भिक ब्याट्सम्यान जोडी भएका छन् ।
इंग्ल्यान्डले अहिले पस्किरहेको क्रिकेटलाई भयरहित भन्न सुरु भएको छ । सन् २०१५ यता पहिलोपल्ट फाइनल खेल निःशुल्क पूरा इंग्ल्यान्ड टेलिभिजनमा देखाइने भएको छ ।

यसको एउटै उद्देश्य छ, नयाँ पुस्तालाई क्रिकेटप्रति आकर्षित गर्ने । मोर्गनले पनि भनेका छन्, ‘आइतबारको फाइनलबाट हामी भाग्ने छैनौं । यो त अगाडि बढ्ने अवसरमात्र हो ।’ उनको टिमले पछिल्लो समय एकदिवसीय क्रिकेटका विशेषज्ञ टिमका रूपमा पनि आफूलाई स्थापित गरेको छ । आइतबारको फाइनल किन पनि विशेष हुनेछ भने न त इंग्ल्यान्डले यसअघि विश्वकप जितेको छ न न्युजिल्यान्डले नै ।

त्यसैले यसपल्ट नयाँ विजेता अगाडि आउँदै छ । चार वर्षअगाडि सन् २०१५ को संस्करणमा न्युजिल्यान्डले वेलिङ्टनमा भएको खेलमा इंग्ल्यान्डलाई कसरी एकदिवसीय क्रिकेट खेल्नुपर्छ, त्यो देखाएको थियो । त्यस खेलमा इंग्ल्यान्डलाई सुरुमा १ सय २३ रनमा अलआउट पारेको थियो । त्यसयता उसले १२.२ ओभरमा लक्ष्य पछ्याएको थियो ।

‘त्यति बेला हामी निराशाको अन्तिम विन्दूमा पुगेका थियौं,’ मोर्गनले सम्झन्छन्, ‘हाम्रा लागि त्यो वास्तवमै लाजमर्दो हार थियो ।’ त्यसको केही मात्रामा बदला यसपल्ट इंग्ल्यान्डले लिइसकेको छ लिग चरणको खेलमा १ सय १९ रनले पराजित गर्दै । यी सबै खेलको इतिहासले आइतबार हुने फाइनलमा कुनै अर्थ राख्ने छैन । निकै लामो प्रतियोगितामा न्युजिल्यान्डले चाहिएको बेला लय समात्न सक्छ अनि उसको बलिङ आक्रमण पनि सटिक छ ट्रेन्ट बोल्टको नेतृत्वमा ।

ब्याटिङ भने कप्तान केन विलियम्सन र अनुभवी खेलाडी रस टेलरमा निर्भर हुनेछ । भलाद्मी न्युजिल्यान्ड टिममा लुकी फर्गसनजस्ता खेलाडी पनि छन्, जसले सेमिफाइनलमा भारतमाथि १८ रनको जित निकाल्न ठोस सहयोग गरे । बोल्ट र म्याट हेनरीको आक्रमणसामु विश्व क्रिकेटको सबैभन्दा बलियो ब्याटिङ टिम मानिने भारतले ५ रन बनाउने बेलासम्म ३ विकेट गुमाइसकेको थियो । त्यसलाई सुहाउने गरेर न्युजिल्यान्डको फिल्डिङ पनिगतिलो रह्यो ।

त्यस अगाडि बलरलाई मदत गरिरहेको पिचमा विलियम्सन र टेलरले खुबै संघर्ष गर्दै रन बटुले । न्युजिल्यान्डसँग चार वर्षअगाडि सन् २०१५ मै मेलबर्नमा फाइनल खेलेको अनुभव छ । तर इंग्ल्यान्डले सन् १९९२ मा अन्तिमपल्ट फाइनल खेल्दा अहिलेको टिमका अधिकांस खेलाडी जन्मेकै थिएनन् । ‘हामी क्रिकेटका घरमा फाइनल खेल्दै छौ । हामीमात्र होइन, इंग्ल्यान्ड पनि दबाबमा रहनेछ । हाम्रो उद्देश्य फाइनलमा राम्रो खेल्ने र मज्जा लिनेमा केन्द्रित हुनेछ ।’

प्रकाशित : असार २९, २०७६ १०:१७
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

विलियम्सनको फरक पारा

कान्तिपुर संवाददाता

(लन्डन) — एकदिवसीय क्रिकेट टिममा कति जति स्टार खेलाडी चाहिन्छ ? अहिलेको एकदिवसीय क्रिकेटका महाशक्ति भारत, अस्ट्रेलिया र इंग्ल्यान्डसँग धेरै छन् । ६ देखि ७ जनासम्म । तर यिनै टिममध्ये खाली इंग्ल्यान्डमात्र फाइनल पुगेको छ यसपालिको विश्वकपमा ।

फाइनल पुग्ने अर्को टिम हो न्युजिल्यान्ड । यो टिममा रहेका स्टार खेलाडीको संख्या हो साढे दुई । जेम्स मिल्नरले भने जस्तै खेलकुदमा ग्ल्यामर्स मात्र कहाँ सबथोक हो र ?

न्युजिल्यान्डका यी साढे दुई स्टार खेलाडी को को हुन त ? पहिलो त ट्रेन्ट बोल्ट भए । उनकै बायाँ हाते इन–स्विङमा भारतीय कप्तान चित खाएका थिए सेमिफाइनलमा । आधा स्टार लुकी फर्गुसन हुन् । उनी तीव्र गतिका उदीयमान बलर हुन् । उनी स्कुल क्रिकेटबाट सिधै ठूलो स्तरमा खेल्न आएका खेलाडीझैं छन् । यो सूचीमा ६ साताअगाडिको मात्र कुरा थियो भने मार्टिन गुप्टिल पनि पर्थे । उनी न्युजिल्यान्डका आक्रामक ब्याट्सम्यान हुन् । तर अहिले उनी विशेषज्ञ फिल्डरमै सीमित छन् ।

न्युजिल्यान्ड टिममा खास स्टार खेलाडी भनेकै केन विलियम्सन हुन् त्यो पनि ५ वर्षदेखि । उनी उत्कृष्ट क्रिकेट खेलाडी हुन्, त्यो पनि फरक पाराका । यसपालिको विश्वकपमा पिचको व्यवहार अनौठो रहेको छ । यसै पिचमा कोही कसैले नियमित एकै प्रकारले उत्कृष्ट हुँदै खेलेको छ भने त्यो विलियम्सन नै हो । उनलाई ४० रन अगाडि नै रोक्नु छ भने त्यसका लागि भाग्य चाहिन्छ । जस्तो इंग्ल्यान्डविरुद्धको खेलमाभएको थियो ।

बलरको औंलामा बल लागेर रनआउट हुन्छ भने त्यसमा विलियम्सनको के दोष ? उनको विशेषता भन्नु नै अपेक्षाभन्दा धेरै गर्नु हो । उनको कलेज टिम टउरान्गा ब्वाइजका प्रशिक्षकले विलियम्सनबारे एकपल्ट भन्थे, ‘यी खेलाडी खुबै हिसाब गरेर खेल्छन् ।’ न्युजिल्यान्ड हेराल्डमा यी प्रशिक्षकको भनाइ थियो, ‘विलियम्सन सानो छँदै सोध्ने गर्थे, मैले यति यति गरें भने यसको परिणाम के कस्तो हुन्छ ?’ सुरुदेखि उनी यस्तै खाले थिए ।

दक्षिण अफ्रिकाविरुद्धको खेल पनि दुवै तनावपूर्ण स्थितिमा थियो । कसले कहिले जित्ने हो टुंगो थिएन । त्यही बेला विलियम्सनले छक्का प्रहार गर्दै आफ्नो शतक पूरा गरे । लगत्तै चौका प्रहार गरे र निश्चित गरे जित पनि । वेस्ट इन्डिजविरुद्धको यस्तै तनावपूर्ण खेलमा पनि उनले आफ्नो खेलजीवनकै उत्कृष्ट स्कोर खडा गरे १ सय ४८ रन । भारतविरुद्ध सेमिफाइनलमा पनि उनले ६७ रन बनाए । खेल आफ्नो पकडबाट खस्कँदै गर्दा उनले दुई क्याच पनि लिए ।

यी दुई क्याचका क्रममा उनले आफूलाई कहिले पनि दबाबमा देखाएनन् । अहिलेको विश्व क्रिकेटमा मध्यक्रममा चार ठूला नामका ब्याट्सम्यान छन् । त्यसमध्ये सबैभन्दा अगाडि छन्, यिनै विलियम्सन । भारतका विराट कोहलीलाई घमण्डले नै हराउने गर्छ । इंग्ल्यान्डका जो रुटलाई टेस्ट क्रिकेट नै बढी मनपर्छ । अस्ट्रेलियाका स्टिभ स्मिथ निर्णायक मोडमा चुक्ने गर्छन् । साँच्चै सबैभन्दा अगाडि छन् त विलियम्सन नै । उनी त्यस्ता कप्तान हुन्, जसले अरूलाई उदाहरण दिने खालको खेल खेल्छन् ।

विलियम्सनसँग रोहित शर्मा जस्ता खेलाडी छैन, जसले शतक बनाउने तयजस्तै हुन्छ । यस विश्वकपमा न्युजिल्यान्डले जति रन बनाएको छ, त्यसको एकतिहाइ त विलियम्सनकै ब्याटबाट निस्केको छ । दुब्ला तर ५ फिट ९ इन्च अग्ला यी विलियम्सनकै काँधमा छ न्युजिल्यान्ड टिमको विश्वास । ग्राहम गुचले एकपल्ट रिचर्ड हेडलीलाई लिएर भन्थे, ‘कहिलेकाहीं लाग्छ, न्युजिल्यान्ड विश्वकै सबैभन्दा उत्कृष्ट टिम हो । कहिलेकाहीं लाग्छ, यो जत्तिको कमजोर टिम पनि छैन ।’
यसपल्टको विश्वकपमा सबैभन्दा कम रनरेटमा रन बनाउने टिम न्युजिल्यान्ड नै हो ।

अफगानिस्तानलाई अपवाद मानेर । उसको रनरेट ४.९९ मात्र छ । त्यति मात्र होइन, न्युजिल्यान्डले तीन सय रनको स्कोर पनि छुन सकेको छैन जारी विश्वकपमा । तर टिम फाइनल पुगेकै छ । यो सबैको जस विलियम्सनलाई नदिएर कहाँ सुख पाइन्छ ? उनी किवी टिम कस्तो छ भन्दा त्यसका छवि हुन् ।

टेस्ट खेल्न नै जन्मेका खेलाडीजस्ता देखिने विमियम्सन ट्वान्टी–२० क्रिकेटका लागि पनि उत्तिकै ठीक देखिन्छन् । नत्र उनले इन्डियन प्रिमियर लिग (आईपीएल) मा सनराइजर्स हैदराबादको कप्तानी गर्ने थिएनन् । उनी पक्कै पनिभलाद्मी छन् । यसमा कुनै शंका छैन । तर उनी त्यस्तो कुनै बानीव्यहोरा देखाउँदैनन्, जसले कोही कसैलाई रिस उठोस् । खासमा उनी सफलताका लागि भोका त पक्कै छन् । त्यसका लागि कुनै प्रकारको मूल्य पनि चुकाउन चाहँदैनन् । उनको पारा नै भिन्न छ ।
टिम डे लिस्ले,द गार्डियन


प्रकाशित : असार २९, २०७६ १०:१४
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT