वायुपंखी घोडाझैं विकासे दौड

कान्तिपुर संवाददाता

मनसुनी वर्षा सुरु भएसँगै मुलुकभर विकासे दौडको होडबाजी चल्ने गर्छ  । आर्थिक वर्ष सुरु भएदेखि झन्डै ११ महिनासम्म सम्बन्धित पदाधिकारी कानमा तेल हालेर बस्ने प्रवृत्ति कहिल्यै रोकिन सकेन  ।

‘जब पर्‍यो राति, अनि बूढी ताती’ भनेझैं जेठ लागेपछि उनीहरूको चटारो सुरु हुन्छ । चाहे निर्माण क्रियाकलाप होस् या अन्य विविध कार्यक्रमको विषय नै किन नहोस्, अधिकांश कामको किनारा असारमा मात्र लाग्ने गर्छ । हतारमा गरिएका कतिपय कामले दुनियाँ हँसाउने गरेको सन्दर्भ पनि हामी भुल्न सक्दैनौं । स–साना गतिविधि र कागजी प्रक्रिया पुर्‍याएर जबर्जस्ती काम सकेको देखाउने गरेको सर्वसाधारणलाई थाहा पनि हुँदैन । कागजमा शतप्रतिशत प्रगति, उपलव्धि भने सधैं न्यून देखिनुलाई कागजी विकास नभनी के भन्ने ?


यही समयमा सडक निर्माण, सुधार, बिजुली, खानेपानी सम्बन्धी कामले बाक्लो बस्ती भएको काठमाडौं उपत्यकाजस्तो ठाउँ सधैं कोलाहालमय हुने गरेको पाइन्छ । समयमा पुग्ने हिसाबले घरबाट हतार–हतारमा निस्केका विद्यार्थी, कर्मचारी, अति जरुरी कामले हिंँडेका, बिरामी बोकेका सवारी साधन, एम्बुलेन्सको गन्तव्य सधैं अनिश्चित बन्ने गर्छ । पानी परेपछिको गाईजात्रा बयान गरिनसक्नुको हुन्छ ः घुँडासम्म आउने ढल मिसिएको फोहोर पानी, हिलो चिप्लो, नदेखिने खाडल र त्यहाँबाट उछिट्टिने पानीले सवारी चालक एवं पैदल यात्रुको बेहाल हुने गर्छ । वर्षात्को पानीमा गरेको पिच, साना–ठूला निर्माण कार्य छोटो समयमै बग्ने, तहस–नहस हुने यथार्थ हरेक वर्षदेखिने गरेकै हो । पानीले विध्वंस मच्चाएर सबैतिर तहस–नहस बनाएपछि नेपाल भ्रमण वर्ष २०२० को लागि निर्माण कार्यमा फेरि अर्बौं रुपैयाँ खर्च लाग्ने हेक्का सत्ताधारीमा नहुनु, आम जनताको मर्का नबुझी दुःख दिएर मख्ख पर्नु विडम्बना हो ।
– भुवनेश्वर शर्मा, चन्द्रागिरि–२, काठमाडौं

प्रकाशित : असार २५, २०७६ १०:२४
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

झन्झटिलो वैदेशिक रोजगार

कान्तिपुर संवाददाता

मंगलबार प्रकाशित सम्पादकीयमा वैदेशिक रोजगारीका निम्ति खाडी मुलुकमा घरेलु कामदारका रूपमा गएर वर्षौं घर फिर्न नपाएका महिलाका पीडा उल्लेख भएको पाएँ  ।

वैदेशिक रोजगार सम्बन्धमा सरकारी निर्णय अदूरदर्शी र अपरिपक्व रहेकाले इजरायलको आकर्षक रोजगारी गुमाउनुपरेको पीडा एकातिर छ भने खाडीमा घरेलु कामदारलाई कहिले उमेरको हद त कहिले जोखिमको बहाना बनाएर प्रतिबन्ध लगाइँदै आएको छ । सरकारको यस्ता अपरिपक्व निर्णयका कारण हजारौं नेपाली महिला दलालको सहारा लिएर बिना श्रमस्वीकृति जोखिम मोली भारतीय विमानस्थल प्रयोग गर्दै वैदेशिक रोजगारनिम्ति गइरहेका छन् । आमाबावु तथा परिवारका सदस्यको मृत्युमा काजकिरिया निम्ति स्वदेश आएपछि लगत्तै काममा फर्किनुपर्ने घरेलु कामदारको पीडा बुझेर अविलम्ब ‘रिइन्ट्री’ खोल्नु बुद्धिमानी हुनेछ ।


यस अघि मलेसियाको रोजगारीमा जाने भिसा प्राप्त भएका कामदारको बिना गृहकार्य अन्तिम स्वीकृति रोकेर सरकारले आफ्नो कमजोरी प्रस्तुत गरिसकेको छ । जसका कारण झन्डै ७ हजार कामदारमध्ये श्रमस्वीकृति रोकेर ३ हजार कामदारको भिसा अवधि सकिएपछि पुनः अन्तिम श्रमस्वीकृति खोलिएको यो तितो अनुभवले आगामी दिनमा जनताप्रति पूर्वाग्रही नबनी सुझबुझपूर्ण निर्णय गर्दै कामदारलाई सहज बाटो खोलिदिनु बुद्धिमानी हुनेछ ।


कसैको बहकाव र झुट सूचनाको सहारामा मात्रै टेकेर सरकारले आफ्ना कदम यसरी नै चालिरहने र आफ्नो कुनै नीति नहुने हो भने जनताले अझ धेरै दुःख पाउनेछन् । अवैध रूपमा भारतको विमानस्थल प्रयोग गर्दै दैनिकजसो सयौं युवती घरेलु कामदारका लागि खाडी जाने कार्य आफैंमा जोखिमपूर्ण छ । सम्बन्धित निकायले अविलम्ब उचित ऐन–कानुन बनाएर नेपालबाटै वैदेशिक रोजगारीमा जाने वातावरण बनाउन पहल होस् ।
– यज्ञराज न्यौपाने, पेप्सिकोला, काठमाडौं

प्रकाशित : असार २५, २०७६ १०:२४
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्