हुन्डरीपीडितलाई साइकल

जीविकोपार्जनलाई सहज बनाउने उद्देश्यसाथ नेपाल एयरलाइन्सका कर्मचारीले दिए साइकल र सिलाइ मेसिन 
शंकर आचार्य

(पर्सा) — फेटा गाउँपालिका ३ पुरैनियाकी ३५ वर्षीया रुखसाना खातुनको हातमा मंगलबार नयाँ सिलाइ मेसिन परेपछि आँखा रसायो । दुई साताअघिको विनाशकारी हुरीहुन्डरीले उनको जीविकोपार्जनको एकमात्र सहारा सिलाइ मेसिनमा क्षति पुर्‍याएको थियो ।

नेपाल एयरलाइन्सका कर्मचारीले हुरीपीडित पर्सा र बाराकालाई राहतस्वरूप उपलब्ध गराएको साइकल मंगलबार वीरगन्जमा हस्तान्तरण गरिँदै । तस्बिर : शंकर/कान्तिपुर

Citizen

११ वर्षमुनिका आधा ६ छोराछोरीसहितको परिवार पाल्ने एकमात्र सहारा सिलाइ मेसिन उडाएपछि उनलाई भविष्यको निक्कै चिन्ता थियो । 'हुरीले मेसिन क्षति गरे पनि मेरो हातखुट्टा सहीसलामत छ,' उनले भनिन्, 'नयाँ मेसिन पाउँदा आत्मविश्वास पलाएको छ, छोराछोरी पाल्न अब कसैको अघि हात थाप्नु परेन ।' पति अर्की श्रीमती लिएर हिँडेपछि उनकै काँधमा परिवारको जिम्मेवारी आएको थियो । नेपाल एयरलाइन्सका कर्मचारीले आफ्नो १ दिनको तलबबाट राहतस्वरूप उपलब्ध गराएको रकमबाट उनले मंगलबार वीरगन्जमा उपहारस्वरूप नयाँ सिलाइ मेसिन पाइन् । दाइजो एवं सामाजिक कुरीतिविरुद्ध जागरण अभियान पर्साको आयोजनामा एयरलाइन्स कर्मचारीले संकलन गरेको तलब रकमबाट पर्सा र बाराका हुन्डरीपीडित २८ परिवारलाई राहत सामग्री बाँडेको थियो । २५ जनाले साइकल पाए भने १ जनाले सिलाइ मेसिन र २ परिवारलाई राहतस्वरूप ६/६ हजार रुपैयाँ नगद उपलब्ध गराएको थियो ।
साइकल पाएपछि फेटा १ भलुहीका ३६ वर्षीय राजेश दास पनि निक्कै भावुक बने । हुरीले उनको एकमात्र साइकल उडाएर कता लग्यो पत्तै भएन । 'नयाँ साइकल पाएपछि अब मलाई दैनिक रोजगारीका लागि वीरगन्ज आउन सहज भयो,' उनले भने, 'म वीरगन्जमा ट्रकको बडी बनाउने मजदुर हुँ, बसमा दैनिक भाडा तिरेर आउँदा कमाएको जति भाडामै खर्च हुन्छ । त्यसमाथि सार्वजनिक बसको हिसाबले कामबाट र्फकनु पर्दा पनि बढी समय दिन पाइन्थेन ।' साइकल पाएका फेटा १ भरवलियाकै पीडित ३२ वर्षीय रमेश शर्माले आफू वीरगन्जमा दैनिक राज मिस्त्रीका रूपमा मजदुरी गर्न आउने गरेको तर २ सातायता साइकल नहुँदा निक्कै सास्ती भोगिरहेको बताए । 'अब साइकल पाइयो, धेरै सहज भयो,' उनले भने, 'साइकल नहुँदा निक्कै गार्‍हो भयो ।'

इन्जिनियर अतिउल्लाह अन्सारीले एयरलाइन्सका १ हजार ४ सय कर्मचारीले यसअघि नै एक दिनको तलब बराबर १४ लाख रुपैयाँ राहतस्वरूप प्रधानमन्त्री राहत कोषमा बुझाइसकेको बताए । तर त्यो रकम बिस्तारै पीडितको भवन निर्माण प्रयोजनमा खर्च हुने भएकाले तत्काललाई ३ सय कर्मचारीले व्यक्तिगत रुपमा पीडितलाई थप राहत होस् भनी आआफ्नो तलबबाट रकम छुट्याई सहयोग गरेको उनले बताए ।

'पीडित परिवारलाई तत्कालीन राहतका रूपमा खाद्यान्न तथा अन्य वस्तु पर्याप्त भइसकेकाले हामीले दीर्घकालीन राहतका रूपमा साइकललाई प्राथमिकता दिएका हौं,' उनले भने, 'विपन्न र मजदुरी गरेर गुजारा चलाउने परिवारलाई साइकलजस्तो दीर्घकालीन राहत अरू केही हुन्न भनेर सहयोग गर्‍यौं ।'

आयोजक संस्थाका अध्यक्ष वृजेश्वर चौधरीले तराईमा साइकलको ठूलो महत्त्व रहेको बताए । 'साइकल तराईको घोडा र गरिबको मोटर मानिन्छ, घरका धेरै सदस्यले एउटै साइकलको बहुउपयोग गरिरहेका हुन्छन्,' उनले भने, 'साइकल पाउने धेरैजसो मजदुरी गर्ने सामान्य र दलित परिवार भएकाले उनीहरूलाई अब कलैया र वीरगन्जसम्म पुगेर काम गर्न सहज हुनेछ ।' उनले तराई मधेशको पीडामा पहाडबाट लगाइएको मलम सराहनीय भएको बताए । बाराको भरवलिया, पुरैनिया, मनगढवा, फेटा तथा पर्साको सुखचैनालगायत हुरीपीडित बस्तीमा पुगेर स्थलगत अध्ययनपछि अति पीडित, विपन्न तथा दलित परिवारको पहिचान गरी राहतमा प्राथमिकता दिइएको उनले जनाए ।

प्रकाशित : वैशाख ४, २०७६ ११:५५
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

आठ वर्षमा पनि बनेन कोल्ड स्टोरेज

कान्तिपुर संवाददाता

बिर्तामोड — १५ महिनामा निर्माण सम्पन्न हुनुपर्ने भद्रपुर नगरपालिकास्थित कोल्ड स्टोरेज -शीत भण्डार) ८ वर्ष बित्नलाग्दासम्म अधुरै छ । ठेकेदारको लापरबाहीका कारण निर्माण सम्पन्न नभएको कोल्ड स्टोरेज अहिले अलपत्र अवस्थामा छोडिएको छ । 

झापाको भद्रपुर नगरपालिकामा ८ वर्षसम्म निर्माण पूरा नभएको कोल्ड स्टोरेजको भवन ।तस्बिर : कान्तिपुर

कोल्ड स्टोरेज भारतीय दूतावासको सहयोगमा निर्माण थालिएको हो । स्थानीय बासिन्दाको माग र दुई राष्ट्रबीचको सुमधुर सम्बन्धका कारण छिमेकी मुलुक भारतले कोल्ड स्टोरेज निर्माण गर्न आवश्यक बजेट विनियोजन गरेको थियो । दूतावासले बजेट निकासा गरेपछि भद्रपुर नगरपालिकाले टेन्डर आव्हान गरी कोल्ड स्टोरेज निर्माण कार्य अघि बढाएको थियो । तर, निर्माण कार्य अधुरै छोडी ठेकेदार सम्पर्कविहीन बन्दा जिल्लाको दक्षिण-पूर्वी क्षेत्रका कृषकको कोल्ड स्टोरेजको आवश्यकता अझै पूर्ति हुन सकेको छैन ।

स्टोरेज निर्माणका लागि नगरपालिकाले ०६७ पुसमा ठेक्का सम्झौता गरेको थियो । ठेक्का सम्झौता मितिले १५ महिना अर्थात् ०६८ चैतमा कोल्ड स्टोरेज निर्माण सम्पन्न गर्नुपर्ने थियो । स्टोरेज निर्माणको ठेक्का सुनौला खिम्ती कन्स्ट्रक्सन कम्पनीले लिएको हो । निर्माण कम्पनीले ४ करोड १३ लाख ३७ हजार ३ सय ७४ रुपैयाँमा ठेक्का पाएको हो । ठेकेदारले साढे ३ करोडभन्दा बढी रकम भुक्तानी लिइसकेको भद्रपुरका इन्जिनियर योगेन्द्र रन्जितकारले जानकारी दिए । सम्झौताअनुसार ठेकेदारले अब ६० लाख रुपैयाँ भुक्तानी लिन बाँकी छ ।

ठेकेदारले कोल्ड स्टोरेजका लागि भवन निर्माण गरिसकेको छ । वरिपरी कम्पाउन्ड वाल, आवश्यक टहरालगायतका निर्माण कार्य गरिसकेको छ । कोल्ड स्टोरेजका लागि आवश्यक पर्ने थर्मोकुलर पनि जडान गरिएको छ । तर, थर्मोकुलरमा ग्यास भर्न बाँकी छ । ट्रान्सर्फमर, जेनेरेटर, विद्युत् जडानका साथै आवश्यक अन्य केही मेसिनरी सामग्रीहरू जडान गर्न बाँकी रहेको इन्जिनियर रन्जितकारले बताए । भद्रपुरमा कोल्ड स्टोरेज निर्माणका लागि कृषक समूह गठन गरिएको थियो । समूहमा ५३ जना कृषक आवद्ध छन् । उनीहरूले जनही ५० हजारका दरले सेयर लगानी गरेका छन् । कोल्ड स्टोरेज निर्माणका लागि समूहले भद्रपुरमा १४ कट्ठा पौने ११ धुर जमिन खरिद गरेको थियो ।

कृषक समूहका अध्यक्ष भारतेन्द्र मल्लिकले लामो समयसम्म कोल्ड स्टोरेज निर्माण सम्पन्न हुन नसक्नु भद्रपुरबासीको लागि दुर्भाग्य भएको बताए । उनले ठेकेदारको चरमलापरको सिकारमा आफूहरू परेको बताए । उनले नगरपालिकामा जनप्रतिनिधि निर्वाचित भएर आएपछि कोल्ड स्टोरेज निर्माण प्रक्रियाले पूर्णता पाउने भन्ने आशा पनि पूरा हुन नसकेको दुखेसो पोखे । 'जनप्रतिनिधि नभएको फाइदा उठाउदै ठेकेदारले निर्माण कार्यमा ढिलाइ गर्‍यो । तर, जनप्रतिनिधि आइसकेपछि पनि यो कामले पूर्णता पाउन नसक्नु दुखद् हो,' मल्लिकले भने, 'कोल्ड स्टोरेज निर्माणमा भएको लापरबाहीकै कारण भद्रपुरका लागि भारतीय दूतावासबाट थप योजना मागेर ल्याउन सकेका छैनौं ।'

प्रकाशित : वैशाख ४, २०७६ ११:५१
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT