नयाँ वर्षमा पर्यटकको ओइरो

पछिल्लो समय नेपालीमा पनि घुम्ने बानीको विकास भएको छ । लुम्बिनीमा काठमाडौं, धरान, विराटनगर, नेपालगन्ज र पोखरालगायतका स्थानबाट पर्यटक आएका छन् । 
मनोज पौडेल

लुम्बिनी — सुनसरीको धरानबाट सुलभ राई नयाँ वर्ष मनाउन बुद्धस्थल लुम्बिनी आएका छन् । ४ जनाको परिवारसहित उनी दुई दिनअघि यहाँ आएका थिए । ‘प्रचण्ड गर्मी छ,’ उनले भने, ‘लुम्बिनीको पवित्रता र महिमाले भने दुःख–कष्ट सबै भुलायो ।’ उनीजस्तै ललितपुर, झम्सिखेलका जीवन आचार्य पनि नयाँ वर्षसँगै आध्यात्मिक ऊर्जा सञ्चय गर्न पाउँदा निकै खुसी छन् ।

नयाँ वर्षको अवसरमा आन्तरिक पर्यटकले भरिभराउ बुटवलको मणिमुकुन्द सेन उद्यान पार्क (बायाँ) र बुद्धस्थल लुम्बिनीस्थित मायादेवी मन्दिर दर्शनका लागि लामबद्ध श्रद्धालु । यहाँ आइतबार मात्रै ६५ हजारभन्दा बढीले मायादेवी मन्दिर र आसपासका विहार अवलोकन गरेका छन् । तस्बिर : घनश्याम गौतम र मनोज पौडेल/कान्तिपुर

दैनिक काम गर्दागर्दै तनाव झेलेका उनले शान्तिका अग्रदूतको महिमा र ऊर्जाको भावले यहाँ शीतलताको अनुभूति गरेको बताए । नयाँ वर्ष मनाउन पहिलोपटक परिवारसहित आएका उनले यहाँ दुई दिन बितेको पत्तै नभएको बताए । चार दिनका लागि यहाँ आएका थिए । ‘शान्ति, सद्भाव र भ्रातृत्वको राम्रो अनुभूति गरें,’ उनले भने, ‘जीवनलाई सकारात्मक बाटोमा डोर्‍याउने प्रेरणा पनि पाएँ ।’

Citizen

नयाँ वर्ष मनाउन अहिले लुम्बिनी आएका पर्यटकले यहाँका होटल भरिभराउ छन् । सानादेखि तारे होटलसम्मका कोठा भरिएका छन् । पर्यटकहरू योजना बनाएर यहाँ आएका छन् ।

नजिकभन्दा टाढाबाट आन्तरिक पर्यटक धेरै आएको होटल व्यवसायीहरूले बताए । पछिल्लो समय नेपालीमा पनि आन्तरिक पर्यटकका रूपमा घुम्ने बानीको विकास भएपछि यहाँ भीड बढेको हो । लुम्बिनीमा काठमाडौं, धरान, विराटनगर, नेपालगन्ज र पोखरालगायतका ठाउँबाट पर्यटक आएका छन् ।

त्यस्तै सय किमि सेरोफेरोका आन्तरिक पर्यटक पनि लुम्बिनी घुम्न आएका थिए । आइतबार दिनभर लुम्बिनीमा आन्तरिक पर्यटकको घुइँचो नै लागेको छ । साँझ पनि मन्दिर परिसरमा उस्तै भीड थियो । मायादेवी मन्दिर दर्शन गर्न ५ सय मिटर लामो लाइन लागेको थियो । ‘४० मिनेट लाइन लागेर दर्शन गरें,’ तौलिहवाबाट आएका उपासक विकास पोखरेललेभने, ‘आध्यात्मिक र शान्तिको ऊर्जा सञ्चय भयो ।’

नजिकै भए पनि अहिलेसम्म उनी नयाँ वर्षमा लुम्बिनी आएका थिएनन् । नयाँ वर्षमा यहाँ पर्यटकको चाप थामी नसक्नु रहेको सिद्धार्थ होटल एसोसिएसन लुम्बिनीका महासचिव लीलामणि शर्माले बताए । ‘होटलले राम्रो व्यापार गरेका छन्,’ उनले भने, ‘नयाँ वर्ष मनाउन आउनेले यहाँका सबैजसो होटल भरिभराउ छन् ।’

नयाँ वर्षमा अहिलेको जस्तो व्यापार पहिले नभएको सिद्धार्थ होटल एसोसिएसन लुम्बिनीका अध्यक्ष मिथुनमान श्रेष्ठले बताए । लुम्बिनी आसपासका होटल अहिले भरिभराउ छन् । नयाँ वर्ष मनाउन आउनेले मात्र आफ्नो होटलका १२ कोठा बुक गरेको उनले बताए । लुम्बिनीमा साना–ठूला गरी ८० बढी होटल छन् । नयाँ वर्षमा१४ कोठा बुक भएको २ महिनाअघिमात्र सञ्चालनमा आएको होटलअलोका इनका सञ्चालक किरणचन्द्र पौडेलले बताए ।

लुम्बिनीका थेरवादी क्षेत्रमा रहेका कम्बोडिया, थाई र म्यानमारका मन्दिरमा पर्यटकको भीड लागेको छ । त्यस्तै, पश्चिमी क्षेत्रको महायानी सम्प्रदायका द ग्रेट लोटस स्तुपा, लिनसन, सिंगापुर, अस्ट्रिया, क्यानाडा र चिनियाँ विहार र मन्दिरमा पनि उस्तै भीड छ ।
पर्यटकलाई नयाँ वर्षका दिन लुम्बिनी विकास कोषले मायादेवी मन्दिर प्रवेशमा लाग्ने शुल्क मिनाहा गरेको छ । नयाँ वर्षका दिन ६५ हजारभन्दा बढी पर्यटकले लुम्बिनीको अवलोकन गरेको लुम्बिनी विकास कोष सूचना शाखाले जनाएको छ ।

प्रकाशित : वैशाख २, २०७६ ०९:४८
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

कुराकानी गर्न नातिनातिनाकै भर

वीरेन्द्र केसी

अर्घाखाँची — उनी रूखका हाँगा छिमल्दै थिइन् । त्यही बेला फोनको घण्टी बज्यो । पतिले दुबईबाट फोन गरेका रहेछन् । केरुंगाकी अस्मिता खनाललाई पतिले मोबाइलमा फेसबुक खोल्न भने । त्यसपछि ‘भिडियो कल’ गरे । ‘रूखमै बसेर घाँस काटेको देखाएँ,’ अस्मिताले पति/पत्नी संवाद सुनाइन्, ‘उहाँले घाँस काटेको सम्झना गर्दै रूख अलि अप्ठ्यारो छ, ख्याल गर्नु है भन्नुभयो ।’

शीतगंगा नगरपालिका–१४ विक्रमसोतामा सञ्चार सेवाबाट पाएको सुविधाबारे जानकारी गराउँदै स्थानीय । तस्बिर : वीरेन्द्र/कान्तिपुर

ठाडाकी ६८ वर्षीया मनकला पौडेलले फेसबुकमा बाल्यकालमा गाईबाख्रा चराउँदाकी साथी भेटेकी छन् । उनका नातिले साथी भेटाइदिएका हुन् । ‘नातिको फेसबुकबाट दाङमा रहेकी साथीसित भिडियोमा कुराकानी गर्छु,’ उनले भनिन्, ‘उनका नातिले पनि फेसबुकमा कुरा गर्न सघाउँछन् । सानो छँदाका सम्झना, परिवारको प्रगति र दुःख–सुखका कुरा हुन्छन् ।’ गाउँमा सञ्चार सुविधा पुगेपछि स्थानीयको दैनिकी फेरिएको छ ।

बस्ती विकटमा छ । जीवनशैली सहरिया बनेको छ । अहिले गाउँटोलका घर–घरमा टेलिभिजन, हात–हातमा मोबाइल फोन, इन्टरनेट सुविधा थपिएको छ । त्यसैले शीतगंगा नगरपालिका–१३ सिमलपानीकी भीमा थापाको दिनचर्या परिवर्तन भएको हो । साँझ–बिहान काम सकिएपछि हातमा रिमोट लिएर टेलिभिजनमा च्यानल बदल्न थाल्छिन् । गफ गरी कट्ने उनको समय अहिले टीभीमा बित्ने गरेको छ । आफन्त, साथीभाइ र कतारमा रहेका छोरासित भिडियो कलमा कुराकानी गर्न पाउँदा हर्षित छन् । ‘छोटो समयमै धेरै कुरा सिक्ने अवसर पाएकी छु,’ उनले भनिन् ।

अहिले यहाँका महिला सधैंको चुलोचौको र मेलापातमा सीमित छैनन् । टेलिभिजनका ताजा समाचार, ज्ञानबर्द्धक कुराले धेरै फाइदा भएको उनीहरूले बताए । उमेर ढल्केकाले पनि मोबाइल चलाउँछन् । ‘मैले धेरै चलाउन जानेको छैन । फोन गर्न र उठाउन जानेको छु,’ ७० वर्षीय पुनाराम बेल्बासेले भने । उनका एक छोरा कतार र अर्का मलेसियामा छन् । नाति र नातिनीले १–२ दिनमा भिडियो कलमा कुराकानी गराउँछन् । भिडियोमा छोरालाई देख्न पाउँदा मन खुसी छ । ‘घरमै भएजस्तो लाग्छ,’ उनले भने, ‘छोरा मोटाएका छन् कि दुब्लाएका छन् हेर्न पाइन्छ । कस्तो कपडा लगाएका छन् र कस्तो ठाउँमा बसेका छन् देखाउँछन् ।’

नयाँ वर्षको अघिल्लो दिन शनिबार मात्रै कतारमा रहेका छोरासित भिडियोमा कुरा गरेको उनले बताए । ‘बाबु मैले आटो, दूध र गुन्द्रुकको झोल खाँदै छु,’ उनले भिडियोमा खानाको थाल देखाउँदै भने । उताबाट छोराले साग, दूध, फलफूल पनि खान सल्लाह दिएको उनले सुनाए ।

घरमा टेलिभिजन हेर्छन् । ३ वर्षदेखि प्रायः बेलुका ६ बजेतिर खाना खाइसकेपछि समाचार हेर्छन् । कहाँ के भयो, थाहा हुन्छ । युवा पुस्ताले मोबाइल र कम्प्युटरबाट इन्टरनेट चलाउँछन् । सामाजिक सञ्जाल चलाउँछन् । विभिन्न अनलाइनमा समाचार हेर्छन् । ‘फेसबुक सूचनाको स्रोत हो,’ स्थानीय युवा जनक रेग्मीले भने, ‘चिनेजानेका साथीभाइले कहाँ गइयो, के गरियो सबै तस्बिरसहित स्टाटस लेखेर पोस्ट गर्छन् । नचिनेका पनि साथी बन्छन् । महत्त्वपूर्ण सूचना हेर्न सकिन्छ ।’ गुगलमा हेर्न सकेमा सबै छ ।

किताबमा भएका पाठ र विषयवस्तु गुगलमा खोज्दा छोराछोरीको पढाइलाई थप ज्ञान सिक्ने अवसर मिलेको उनले बताए । संसद् भवनमा प्रधानमन्त्री, मन्त्री र सांसदले के बोले भन्ने कुरा पनि गुगलमै हेर्न पाइन्छ । शिक्षा, स्वास्थ्य, मनोरञ्जनलगायत धेरै विषयवस्तु हेर्न पाउँदा परिवारले नयाँ कुरा सिक्नेसँगै बालबालिकाको पढाइमा पनि उत्तिकै सुधार आएको उनले बताए । ‘केही कुरा नजाने कसलाई सोध्नुपर्ला भनेर पर्खनु पर्दैन, गुगल सर्च गरेर थाहा पाउन सकिन्छ, यसले धेरै सुविधा भएको छ,’ उनले भने ।

गाउँमा एकान्तमा घर भएकाले पहिले एक्लो महसुस हुन्थ्यो । अहिले टेलिभिजन, विद्युत् र मोबाइलले सबै कुरा बिर्साइदिएको छ । यहाँका धेरैजसो घरमा केबुल र डिसहोम जोडिएका छन् । गाउँमा छिमेकी बिरामी पर्दा, अप्ठ्यारो पर्दा र कहीं केही काम परेमा पहिलेको जस्तो हाक हालेर बोलाउने र घरमा दौडनुपर्ने छैन । ‘जिल्लाका विकट बस्ती अहिले सञ्चारले सुगम बनेका छन्,’ शीतगंगा१४ का वडाध्यक्ष दामोदर अधिकारीले भने । विभिन्न इन्टरनेट कम्पनीले गाउँसम्म इन्टरनेट पुर्‍याएका छन् ।

केबुल सञ्चालकले पनि सेवा विस्तार गरेका छन् । टेलिकमका प्रमुख गोविन्द पराजुलीका अनुसार जिल्लाका सबै बस्तीमा सञ्चार सुविधा पुगेको छ । परिवारका व्यक्तिपिच्छे हातमा मोबाइल छन् । नेपाल टेलिकम र एनसेलले सेवा पुर्‍याएका छन् । प्रायः सबैले एनटीसी र एनसेलका सिम राखेका छन् ।

प्रकाशित : वैशाख २, २०७६ ०९:४७
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT