सेन्ट्रल जोन भलिबल लगनखेलमा

कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौँ — साउन अन्तिमदेखि सुरु हुने एसियन भलिबल कन्फोडेरेसन (एभीसी) सेन्ट्रल जोन सिनियर पुरुष भलिबल प्रतियोगिताका लागि नेपाल स्याटलाइट टेलिकमले २० लाख रुपैयाँको प्रयोजन गरेको छ ।

यसअघि यही प्रतियोगिताका लागि संघले नेपाल उद्योग वाणिज्य महासंघसँग ४० लाख रुपैयाँको प्रायोजन सम्झौता गरिसकेको छ ।

भलिबल संघका अध्यक्ष मनोरञ्जनरमण शर्माले भने सरकारले चासो नदिइरहेको अवस्थामा निजी क्षेत्रको सहयोग र साथले संघ उत्साही भएको बताए । ‘यो नेपालमा हुन लागेको अहिलेसम्मकै सबैभन्दा ठूलो अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिता हो । र, यसलाई सफल बनाउन सबैसँग अनुरोध छ,’ अध्यक्ष शर्माले भने ।

एभीसी सेन्ट्रल जोन भलिबलको पाँचौं संस्करण साउन ३२ देखि भदौ ८ सम्म आयोजना हुनेछ । त्रिपुरेश्वरस्थित राष्ट्रिय खेलकुद परिषद् (राखेप) कवर्डहलपुनर्निर्माण सम्पन्न नहुने निश्चित भएपछि लगनखेलस्थित त्रिभुवन आर्मीको कवर्डहलमै प्रतियोगिता सञ्चालन हुने भएको संघका महासचिव जितेन्द्रबहादुर चन्दले जानकारी दिए ।

महासचिव चन्दका अनुसार प्रतियोगितामा ७ टोलीको सहभागिता निश्चित भइसकेको छ । नेपालसहित बंगलादेश, माल्दिभ्स, अफगानिस्तान, तुर्कमिनिस्तान, किर्गिस्तान र उज्वेकिस्तानको सहभागिताहुनेछ । एभीसी सेन्ट्रल जोनका सदस्य राष्ट्रमध्ये भुटान र ताजिकिस्तानले प्रतियोगितामा सहभागिता जनाउने छैनन् ।

प्रतियोगिताका लागि नेपाली टोली एक महिनादेखि तयारीमा छ । तर भारतसँगको निर्धारित मैत्रीपूर्ण खेल भने अन्तिम समयमा रद्द भएको छ । महासचिव चन्दले अफगानिस्तानको टिम एक साताअघि नै नेपाल आउने भएकाले उनीहरूसँगै अभ्यास खेलको सम्भावना रहेको बताए ।

नेदरल्यान्ड्सका प्रशिक्षक भान अविङको प्रशिक्षणमा रहेको २५ सदस्यीय प्रारम्भिक टोलीबाट १८ सदस्यीय बनाइसकिएको छ । उनीहरूमध्ये उत्कृष्ट १२ जनाको अन्तिम टिम छनोट गरिनेछ । माल्दिभ्समा भएको तेस्रो संस्करणमा नेपाल तेस्रो भएको थियो । भलिबल इतिहासमै यो नेपालको सबैभन्दा ठूलो नतिजा हो ।

प्रकाशित : श्रावण ५, २०७६ ०७:३२
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

अल्जेरिया अफ्रिकन च्याम्पियन

रोयटर्स

कायरो — बगदाद बोनेदजाहले खेल सुरु भएको दोस्रो मिनेटमै गरेको गोल निर्णायक बनेपछि फाइनलमा सेनेगललाई १–० ले पराजित गरी अल्जेरियाले इतिहासमा दोस्रोपल्ट अफ्रिका कप अफ नेसन्सको उपाधि जितेको छ । 

क्वाटरफाइनल चरणमा आइभरी कोस्टविरुद्ध पेनाल्टीमा चुकेपछि सब्सिच्युड हुँदै गर्दा निकै नै भावुक बनेका बोनेदजाहले लायन्स अफ तेरंगाको नामले चिनिने सेनेगलविरुद्धको सशक्त प्रहार सलिफ सानेको खुट्टामा लागेर गोल हुँदा गोलरक्षक अल्फ्रेड गोमिसले पत्तै पाएनन् । खेलभर ३२ अफिसियल फल गरेको अल्जेरिया सुरुमै अग्रता लिएपछि डिफेन्सिभ रणनीतिमा रह्यो र अग्रता जोगाउनमै केन्द्रित देखियो । त्यसैले यो फाइनल निश्चित रूपमा क्लासिक स्तरको थिएन तर तनावपूर्ण र मनोरञ्जक थियो ।

यसअघि पहिलोपल्ट फाइनलमा पुग्दा सन् २००२ मा क्यानरुनसँग पराजित भएको सेनेगलले दोस्रो हाफमा पेनाल्टीको अवसर पाएको थियो । तर, रेफ्रीको यो निर्णय भिडियो असिस्टेन्ट रेफ्री (भार) ले उल्टाइदियो । रेफ्रीले खेल सकिएको अन्तिम सिटी बजाएपछि लामो यात्रा गरी कायरो पुगेका अल्जेरियन समर्थकहरूले सानदार उत्सव मनाए । यो प्रतियोगितामा सहभागी टिमका लागि उत्कृष्ट अन्त्य थियो । पहिलोपल्ट २४ टिम समावेश गरी खेलाइएको प्रतियोगिताभर भरपुर मनोरञ्जन देखियो । यद्यपि खेलस्तर कहिलेकाहीँ कमजोर देखियो ।

‘यो निकै नै कठिन खेल थियो,’ अल्जेरियाका प्रशिक्षक जामेल बेलमाडीले भने, ‘म मेरो देशका लागि र देशवासीका लागि धेरै–धेरै खुसी छु किनभने उनीहरूले लामो समयदेखि यसको प्रतीक्षा गरिरहेका थिए । हामीले पहिलोपल्ट आफ्नो देशबाहिर यो ट्रफी जित्न सक्यौं । यो वास्तवमै असाधारण हो ।’ ‘केही मानिसले भनेका थिए कि तिमीहरूले फाइनल खेल्नै पर्दैन, यसै जितिहाल्छौ नि । वास्तवमा म त्यस्तो मान्दिनँ,’ उनले थपे, ‘सेनेगलजस्तो बलियो टिमसँग खेल्न हामी पूरै तयार थियौं । यो हाम्रो उत्कृष्ट प्रदर्शन होइन । हामीले न बल पोजिसन नियन्त्रण गर्न सक्यौं, न आफ्नो स्वाभाविक खेल देखाउन सक्यौं ।’ पछिल्ला केही वर्ष अल्जेरियाले आफ्नो फुटबल सुधारका लागि प्रशिक्षकमा धेरै परिवर्तन गरेको थियो । ३ वर्षको अवधिमा सातौं प्रशिक्षकको जिम्मेवारी सम्हालेका बेलमाडीले जिम्मेवारी पूरा गरेका छन् ।

दुई पहेंलो कार्डका कारण फाइनल प्रतिबन्धमा परेका अफ्रिकाकै उत्कृष्ट डिफेन्डर मानिने कालिदोउ कोउलीबेलीको अनुपस्थितिको नतिजा सेनेगलले राम्रैसँग भोग्यो । बोन्डेजाहले बल नियन्त्रणमा लिए र तत्कालै सशक्त प्रहार गरे जुन सानेको खुट्टाबाट डिफ्लेक्ट भयो । अल्जेरियाका लागि यो असाधारण सुरुआत थियो । गोलरक्षक गोमिसले बलको दिशा मेसो पाउन सकेनन् । सायद उनले बल आउट जान्छ भनेर आफ्नो पोजिसनबाट सर्न चाहेनन्, तर बल बारको ठीकमुनिबाट जालीमा ठोक्कियो ।

अग्रता लिएसँगै अल्जेरियाले रक्षात्मक शैली अपनायो र सेनेगललाई खेलमा फर्कने प्रशस्त अवसर छोड्यो । दोस्रो हाफमा इस्माइलासार्रले दायाँ क्षेत्रबाट उत्कृष्ट क्रस प्रहार गरेका थिए । तर त्यो बल अल्जेरियाका एडलिन गुयेडिउराको पाखुरामा लाग्यो । रेफ्रीले पेनाल्टीको इसारा गरे । तर भारसँगको समीक्षापछि उनले आफ्नो निर्णय परिवर्तन गरे ।

लगत्तै सेनेगलले अर्को अवसर पाएको थियो । चिखोउ कोउयाटेले पेनाल्टी एरियामा अनमार्क रहेका एमबाये नियाङलाई दिएको पासमा उनले गोलरक्षक रइस एमबोल्हीलाई छक्याउँदै गरेको प्रहार पोलमा लागेर बाहिरियो ।

‘हामीले सुरुमै गोल खान पुग्यौं,’ सन् २००२ मा टिमले फाइनलसम्मको यात्रा गर्दाका कप्तानसमेत रहेका सेनेगलका प्रशिक्षक अलिओउ सिस्सेले भने, ‘मेरो विचारमा खेलभर हामी बराबर हकदार थियौं । म मेरा खेलाडीलाई बधाई दिन चाहन्छु । हामी ४६ दिनसम्म यहाँ रह्यो । हामीले उपाधि नै चाहेका थियौं तर आजको रात हाम्रो थिएन ।’

प्रकाशित : श्रावण ५, २०७६ ०७:३१
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT