मितेरी पुल जीर्ण

भूषण यादब

वीरगन्ज — मुलुकको प्रमुख प्रवेशद्वार वीरगन्जलाई रक्सौलसँग जोड्ने मितेरी पुल लामो समयदेखि जीर्ण बनेको छ । झन्डै साढे दुई दशकअघि भारतले निर्माण गरिदिएको उक्त पुल मर्मत सम्भार अभावमा खण्डहर बन्दै गएको हो ।

सिर्सिया खोलामाथि निर्माण गरिएको पुलमा अहिले एक फिटभन्दा बढी गहिरा खाल्डाखुल्डी छन् । सामान्य वर्षामा पनि खाल्डामा पानी जमेर पोखरीजस्तै हुन्छ । जसका कारण पुलको दायाँ र बायाँ पैदल यात्रु आवतजावतका लागि निर्माण गरिएको पेटीमा साइकल, मोटरसाइकल र टेम्पो गुड्ने गरेका छन् ।

पुलमा पटकपटक दुर्घटनासमेत भएको छ । गत भदौ २ गते पुलमा जाम लागेको बेला मोटरसाइकलबाट लड्दा ट्यांकरको ठक्करले बारा बलिरामपुरका विनयराज गुप्ताको मृत्यु भएको थियो ।

Yamaha

पानी जमेका बेला घन्टौँ जाम लाग्ने गरेको छ । एम्बुलेन्स पनि फस्ने गरेको छ । मालवाहक सवारी, इन्धन बोक्ने ट्यांकर, टाँगा, टेम्पो, मोटरसाइकल, साइकलसँगै हजारौँ पैदलयात्रु उक्त पुलबाट आवतजावत गर्छन् । रक्सौलस्थित भारतीय आयल निगमबाट इन्धन लोड गरी ट्यांकरहरू यहीँबाट वीरगन्ज भित्रिने गरेका छन् ।

पर्सा क्षेत्र नम्बर एकका सांसद प्रदीप यादव, वीरगन्ज महानगरपालिका प्रमुख, प्रमुख जिल्ला अधिकारी, महानगरपालिकाका प्रमुख कार्यकारी अधिकृतलगायतले बुधबार बिहान मितेरी पुल अनुगमन निरीक्षण गरेका छन् । अनुगमनमा गएका टोलीलाई पैदल यात्रु, मोटरसाइकल र ट्रक चालकले पुलको जीर्णोद्धार गरिदिन आग्रह गरेका थिए ।

वीरगन्ज र रक्सौलबीच टेम्पो चलाउँदै आएका छपकैया निवासी शम्भु साहले पछिल्लो एक महिनामा टेम्पोको चेम्बर प्लेट तीनपल्ट फेरेको बताए । ‘पानी जमेको बेला कतापट्टि बढी खाल्डो छ भनी अनुमान लगाउनै सकिँदैन,’ उनले भने, ‘जसले गर्दा चेम्बर भुइँमा ठोकिएर फुट्ने गरेको छ ।’ उनका अनुसार एउटै चेम्बरको २ हजार रुपैयाँ पर्छ । ‘अहिले पुल वारि नै यात्रुलाई ओराल्छौँ,’ पुलमै भेटिएका साहले भने, ‘पारि जाने हिम्मत आउँदैन ।’

अनुगमनका क्रममा सांसद यादवले पुल मर्मत सम्भारका लागि तत्काल भौतिक पूर्वाधारमन्त्री रघुवीर महासेठलाई फोनमा सम्पर्क प्रयास गरेका थिए । उनले तत्काल खाल्डाखुल्डी पुर्न महानगर प्रमुख विजय सरावगीलाई आग्रह गरेका थिए ।

हाल खोलाबाट ढुंगा निकाल्ने अनुमति नभए पनि कतैबाट व्यवस्था गरिने आश्वासन उनले दिएका थिए । गत वैशाखमा भौतिक पूर्वाधारमन्त्री महासेठ वीरगन्ज आउँदा मितेरी पुल मर्मत गर्ने आश्वासन दिए पनि हालसम्म केही भएको छैन । पूर्वप्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल नेपाल उद्योग वाणिज्य महासंघको कार्यक्रममा वीरगन्ज आएका बेला यहाँका व्यवसायीले पुल मर्मत गराउन ध्यानाकर्षण गराएका थिए ।

Esewa Pasal

प्रकाशित : भाद्र २२, २०७५ ०७:५६
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT

ह्वीलचियरबाट धाउँदै अध्यापन गराउँदै

बस्तीका बालबालिकालाई हरेक शनिबार बिहान अतिरिक्त क्रियाकलाप पनि गराइन्छ
विनोद भण्डारी

विराटनगर — कम्मरदेखि तलको भाग चल्दैन । तर पनि ३९ वर्षीय राजु क्षेत्री हरेक दिन बिहान करिब दुई किलोमिटर ह्वीलचियर गुडाएर महानगर १६ को दरैयास्थित ऋषिदेव बस्ती पुग्छन् ।

ह्वीलचियरमा बसेर ऋषिदेवका बालबालिकालाई नि:शुल्क ट्युसन पढाउँदै राजु क्षेत्री । तस्बिर– विनोद

‘इस्पाइनल कर्ड इन्जुरी’ बाट पीडित क्षेत्रीलाई उनका आफन्त हास्य कलाकार पारस थापाले हरेक बिहान ह्वीलचियरमा गुडाएर त्यहाँ पुर्‍याउँछन् अनि डेढ घण्टापछि घर ल्याइदिन्छन्
क्षेत्री र थापा उक्त बस्तीमा खाली हात पुग्दैनन् । उनीहरूको साथमा किताब, कापी, पेन्सिल, इलेजर, नेलकट, ब्रस, टुथपेस्ट, कपालमा लगाउने तेल र नुहाउने साबुन हुन्छ ।

फागुन दोस्रो सातादेखि उनीहरूको यही दैनिकी छ । त्यो बस्तीमा करिब ४५ परिवारको बसोबास छ । त्यहाँ ५० भन्दा बढी विद्यालय उमेरका बालबालिका छन् । तिनैलाई क्षेत्रीले हरेक दिन बिहान एक, डेढ घण्टा नि:शुल्क ट्युसन पढाउँदै आएका छन् ।

त्यहाँका बालबालिका विद्यालय भर्ना नहुने, भए पनि नियमित विद्यालय नजाने । विद्यालय समयमा माछा मार्ने र सिकार खेल्न हिंड्ने जानकारी क्षेत्रीको कानमा पर्‍यो । त्यसलगत्तै उनले चार दिनसम्म लगातार ह्वीलचियरमै यात्रा गरेर तिनको दिनचर्या बुझे । त्यो अवस्था देखेपछि क्षेत्रीलाई लाग्यो, बालबालिकालाई जसरी भए पनि विद्यालय भर्ना गराउने, नियममित विद्यालय पठाउने, घरमा हुँदा पढ्ने बानी बसाल्ने र सफाइ सिकाएरै छाड्नुपर्छ ।

विराटनगर आँखा अस्पतालका अप्टिकल एसिस्टेन्ड क्षेत्रीले आफन्त थापासँग मिलेर फागुन ११ गते ५ दर्जन कापी, पेन्सिल, इलेजर, नेलकटर, नुहाउने साबुन, ब्रस र टुथपेस्ट किने । भोलिपल्ट ती सामान लिएर बस्ती पुगे ।

त्यहाँ पुगेपछि उनले ह्वीलचियरमै बसेर ती सामान बाहिर निकाले । बालबालिकाले छपक्कै उनलाई छोपे । क्षेत्रीले भने तिनको नाम टिप्दै सबैलाई कपी, पेन्सिल, इलेजर, नेलकटर, नुहाउने साबुन, टुथपेस्ट र ब्रस हातमा थमाउँदै भुइँमा बस्न लगाएर पढाउन सुरु गरे ।

क्षेत्रीको प्रयासपछि उक्त बस्तीका सबैजसो बालबालिका स्थानीय श्रीमहामाया भगवती माविमा भर्ना भएका छन् । उनीहरू नियमित विद्यालय जान्छन् । हरेक दिन बिहान आफू आएर पढाउने र भोलिपल्ट आउँदा आफूले दिएको र स्कुलको गृहकार्य पूरा गरेको पाइने क्षेत्रीको भनाइ छ । पाठ्यसहितका ती सामग्री सकिएपछि क्षेत्रीले उनीहरूलाई पुन: दिन्छन् ।

क्षेत्रीले तीमध्येकी मनीषा ऋषिदेवलाई टिम लिडर बनाएका छन् । उनलाई टिमका बालबालिकाले नुहाए/ननुहाएको, साबुनले हात धोए, नधोएको, नङ काटे, नकाटेको, विद्यालय गए, नगएको, गृहकार्य गरे, नगरेको, कपाल काटे, नकाटेको र ब्रस गरे, नगरेको अनुगमन गर्ने जिम्मेवारी दिइएको छ । उनी भन्छिन्, समूहका सबै साथीहरू सरले भनेका कुरा उहाँ आउनुअघि नै पूरा गरेर पढ्न बसेका हुन्छन् ।

व्यवस्थापन संकायको स्नातक अन्तिम वर्षमा अध्ययनरत क्षेत्री डेढ दशकअघि मिल्स एरियाको भट्टा मोडमा साइकल दुर्घटनामा घाइते भएका थिए । त्यसपछि ‘स्पाइनल कर्ड इन्जुरी’ को समस्या भोगिरहेका छन् ।

यतिमात्र होइन, उनीहरूले बालबालिकाको घरमै नि:शुल्क स्वास्थ्य परीक्षणसमेत गराउँदै आएका छन् । उनीहरूको आँखा, दाँत र टाउकोसम्बन्धी चिकित्सकलाई बस्तीमै लगेर परीक्षण गराएर नि:शुल्क औषधि पनि उपलब्ध गराएका छन् ।

क्षेत्रीका सहयोगी थापाले भने बस्तीका गर्भवती महिलाको बस्तीमै नि:शुल्क स्वास्थ्य परीक्षण गराएर नि:शुल्क औषधि उपलब्ध गराइएको बताए । बस्तीका बालबालिकालाई उनीहरू हरेक शनिबार बिहान अतिरिक्त क्रियाकलाप पनि गराउने गर्छन् ।

यो अभियानमा अहिलेसम्म क्षेत्री र थापाले व्यक्तिगत रूपमा खर्च गर्दै आएका छन् । ‘केही संस्थाले सहयोग गर्ने आश्वासन दिएका छन्,’ थापाले भने, ‘ती संस्थालाई बालबालिकालाई आवश्यक पर्ने आधारभूत सामग्री उपलब्ध गराउन भनेका छौं ।’

प्रकाशित : भाद्र २२, २०७५ ०७:५६
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT