दोस्रो बेंसीसहर महोत्सव सुरु

कान्तिपुर संवाददाता

लमजुङ — बेंसीसहरमा सोमबारदेखि दोस्रो बेंसीसहर महोत्सव सुरु भएको छ । लमजुङ उद्योग वाणिज्य संघको बेंसीसहर इकाइले उक्त महोत्सवको आयोजना गरेको हो । 

बेंसीसहरको दनाइँफाँटस्थित महोत्सवस्थलमा औपचारिक कार्यक्रम गर्नुअघि मनाङेचौताराबाट विभिन्न जातजातिका झाँकी तथा र्‍याली निकालिएको थियो । मौलिक पोषाकमा सजिएका झाँकीसहित र्‍यालीमा विद्यार्थीको पनि सहभागिता थियो । बेंसीसहरको उद्योग, व्यापार, जलविद्युत, पर्यटन, कृषि तथा संस्कृतिको प्रवद्र्धन गर्न महोत्सव आयोजना गरिएको उद्योग वाणिज्य संघ बेंसीसहर इकाईका अध्यक्ष प्रदीप बस्नेतले बताए । यस्तै, सुरक्षित तथा व्यवस्थित बजार र सामाजिक, आर्थिक विकासमा टेवा पुर्‍याउने महोत्सवको उद्देश्य छ । महोत्सव फागुन ८ गतेसम्मसञ्चालन हुनेछ ।
महोत्सव उद्घाटन गर्दै नेपाल उद्योग वाणिज्य महासंघका उपाध्यक्ष चन्द्र ढकालले विकासमा समृद्धि नै अहिलेको अवाश्यकता रहेको औंल्याए । ‘हामी आगामी सरकारप्रति निकै आशावादी छौं । प्रदेश सरकार, स्थानीय सरकारप्रति ठूलो भरोसा छ । विकासमा हामी सरकारलाई सघाउन चहान्छौं’ उनले भने, ‘विकासमा बन्दहड्ताल भने जायक कुरा होइन । यसमा सरकारले निजी क्षेत्रलाई सहयोग गर्नुपर्छ ।’ जलविद्युत्, पर्यटन र कृषिमा लगानीमैत्री वातावरण निर्माणका लागि स्थानीय सरकार कटिबद्ध रहनुपर्ने उनले बताए । जिल्ला समन्वय समितिका प्रमुख लोकराज पाण्डेले जिल्लाको विकास निर्माणका लागि स्थानीय तहको हातेमालो आवश्यक रहेको बताए । ‘हामी जलविद्युत्, कृषि, पर्यटन, जडीबुटी प्रवद्र्धनमा लगानीमैत्री वातावरण चाहन्छौं । यसमा निजीक्षेत्र, स्थानीय र सरकार सबै मिल्नुको विकल्प छैन,’ उनले भने । जिल्लास्थित राजनीतिक दलका नेता, व्यवसायीलगायतले सबैको ध्यान आर्थिक समृद्धिमा रहेकाले यसको वातावरण निर्माण गर्न सबै एकहुनुपर्ने बताए । महोत्सवमा औद्योगिक तथा व्यापारिक प्रदर्शनी, स्थानीय घरेलु तथा हस्तकला, कृषि तथा जडीबुटी, फोटो तथा वृत्तचित्र, पुस्तक तथा पुष्प प्रदर्शनी, सरकारी तथा गैरसरकारी कार्यालयको गतिविधि प्रदर्शनगरिएको छ ।

प्रकाशित : फाल्गुन १, २०७४ १०:४५
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

माझीको स्थायी बासोबास अधुरै

प्रकाश बराल

बागलुङ — जन्मदिन वा विवाहोत्सव भए २५ वर्ष पुगेको खुसीमा रजत जयन्ती समारोह आयोजना हुन्थे । खुसियाली मनाइन्थ्यो । राजमार्ग निर्माणताका पुरानो थलोबाट विस्थापित यहाँका माझी परिवारको थातथलो छुटेको पनि २५ वर्ष पुगेको छ ।

पोखरा–बागलुङ राजमार्ग निर्माणको क्रममा विस्थापित भएका माझीलाई राखिएको अस्थायी टहरो । तस्बिर : प्रकाश/कान्तिपुर

उनीहरू घरी ठेकेदारका कुरा सुन्छन्, घरी नगरपालिकाका कुरा । नयाँ बासस्थान पाउने आसमा उनीहरू निरास छन् । राष्ट्रिय राजमार्गको निर्माणले विस्थापित बनाइएका राजु माझी अहिले पनि अस्थायी टहरोमा बस्न बाध्य छन् । उनीजस्तै १४ घरपरिवारले २५ वर्षदेखि छाप्रोमै जीवन बिताइरहेका छन् ।
पोखरा–बागलुङ राजमार्ग निर्माणका क्रममा २०४९ सालमा विस्थापित भएका माझीलाई स्थायी बसोबासमा पठाउने नगरपालिकाको योजना अझै अलमलमै परेको छ । सडकको ट्रयाक खोल्दा उनीहरूको घर भत्काइएको थियो । त्यसपछि अस्थायी बसोबासका लागि बाँगेचउरमा अस्थायी टहरा बनाएर बस्न दिइएको थियो । राजुसँगै छिमेकी सोमबहादुर माझी गएको दसैंमा नयाँ घरमा बस्ने योजनामा थिए । तर, अहिलेसम्म छाप्रामै छन् । २०४९ सालदेखि घरबारविहीन भएका माझीहरूको बस्ती बसाल्न बागलुङ नगरपालिकाले सुरु गरेको बस्ती निर्माण काम अलपत्र भएपछि माझी परिवारले राम्रो ओत नपाएका हुन् । दसैंअघि नै घर बनाएर बस्न दिने आश्वासन दिएको नगरपालिका अहिले ठेकेदारलाई दोष दिन थालेको छ । ठेक्का लिएको कम्पनीले समयमा निर्माण नगरेपछि माझीहरूले यसपटकको जाडो पनि छाप्रोमै काटे ।
सडक बनाउने क्रममा बागलुङ नगरपालिका १ का १४ घरधुरीका झन्डै सयजना हाराहारी माझी पुरानो थातथलोबाट विस्थापित भएका थिए । उनीहरू बाँगेचउरको सार्वजनिक स्थानमा टहरा बनाएर बस्दै आएका छन् । आफ्नो थातथलो छाडेर बस्न बाध्य उनीहरूलाइ भूकम्प प्रतिरोधी भवन बनाएर राख्ने आश्वासनसहित नगरपालिकाले योजना अघि सारेको थियो । घर निर्माणका लागि मुक्तिनाथ बी एन्ड त्रिशक्ति संयुक्त निर्माण सेवालाई ठेक्का दिएको थियो । गत असार मसान्तमा भवन निर्माण गरेर हस्तान्तरण गर्ने सम्झौता गरेको कम्पनीले विभिन्न बहाना बनाएर काम पूरा नगरेको नगरपालिकाका योजना अधिकृत युक्तप्रसाद सुवेदीले बताए । ८२ लाख ३० हजार रुपैयाँमा कम्पनीले माझीका लागि ३/३ कोठे ब्लकको भवन बनाउन डेढ वर्षअघि सम्झौता गरेको थियो । नगर विकास कोषको ८० प्रतिशत अनुदान १० प्रतिशत ऋण र स्थानीय सहभागिताको १० प्रतिशतमा ती भवनहरू बन्ने योजना थियो । अहिलेसम्म ती भवन अपूरो भएकाले बस्ती बसाल्न नसकिएको इन्जिनियर दीपेन्द्र भण्डारीले बताए । ‘कतै शौचालय बाँकी छ, कतै घर भित्रको काम बाँकी छ,’ उनले भने, ‘नगरपालिकाले पहल गरिरहेको छ । हस्तान्तरण नभएकाले बस्ती सार्न सकिएको छैन ।’ घर नबनेकाले सबै अर्काको भनाइ सहन बाध्य भएको भन्दै स्थानीय गुनासो गर्छन् । ‘आफ्नै घर बन्ला र बसौंला भनेर कुरेको धेरै भयो,’ स्थानीय लक्ष्मी माझीले भनिन्, ‘आफंै आएर काममा सहयोग गरिरहेका छौं तर ठेकेदारले ढिला गरे ।’ ठेकेदारको काम गुणस्तरहीन भएको पनि उनीहरूको गुनासो छ ।
प्राविधिकहरू गएर बसेको समयमा काम गर्ने, अरू समयमा ठेकेदारका प्रतिनिधि साइटमा नबस्ने प्रवृत्ति छ । ‘हामी बसेर प्लास्टरमा पानी हाल्न लगाउनु परेको छ,’ इन्जिनियर भण्डारीले भने, ‘दैनिक एउटै योजनामा प्राविधिक बस्न नसकिने, ठेकेदारले आँखा छलेर गुणस्तरमा बदमासी गर्ने भएको छ ।’ ठेकेदार कम्पनीले भने घर बनिसक्ने अवस्था भए पनि बाटोमा अन्य व्यक्तिको जग्गा परेकाले समयमा पूरा गर्न नसकेको दाबी गरेको छ । बस्ती व्यवस्थापनका लागि नगरपालिकाले १ रोपनी र स्थानीय कर्णबहादुर बोहरा, दिव्यधर आचार्य, कृष्णबहादुर केसी, शम्भु आचार्य र कौशिला आचार्यले १४ रोपनी जमिन नि:शुल्क उपलब्ध गराएका थिए ।

प्रकाशित : फाल्गुन १, २०७४ १०:४४
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्