‘सामूहिक लगानी, स्मार्ट एनआरएनए, एकेडेमी एजेन्डा’

कान्तिपुुर कुराकानी
कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौं — गैरआवासीय नेपाली संघ (एनआरएनए) को आठौं विश्व सम्मेलन तथा अन्तर्राष्ट्रिय साधारणसभा राजधानीमा चलिरहेको छ । यो महाधिवेशनबाट संघको नेतृत्वमा पुग्न एनआरएनए अन्तर्राष्ट्रिय समन्वय परिषद्का उपाध्यक्ष भवन भट्ट र सदस्य जमुना गुरुङ चुनावी मैदानमा छन् ।

अस्ट्रेलियाका दुई सय धनीहरुको सूचीमा परेकी गुरूङ र जापानमा व्यवसायरत भट्टसँग गैरआवासीय नेपाली अभियान र चुनावी एजेन्डामा केन्द्रित रहेर कान्तिपुरका गोकर्ण अवस्थी र कृष्ण आचार्यले गरेको कुराकानी :

.....
एनआरएनएको चुनाव संघारमा छ । तयारी कस्तो गरिरहनुभएको छ ?
साथीहरू आउन थाल्नुभएको छ । चुनावको अघिल्लो दिन नेपाल आउने चलन बढी भएकाले भेटघाट अलि बढिरहेको छ ।
 
त्यसो भए अब अध्यक्ष बन्न साथीहरू ल्याउने, राख्ने र धेरै खर्च गर्ने काम भइरहेको छ ?
त्यस्तो हैन । यो भन्ने मात्रै हो । म अध्यक्ष बन्न दुई वर्षअघि नै तयार थिएँ । वर्तमान अध्यक्ष शेष घलेको विशेष अनुरोधले म अघिल्लोपटक निर्वाचनमा नउठेको हुँ । किनभने उहाँले सुरु गरेका कामहरू सकिएका थिएनन् । एनआरएनए अविरल वा दुई–दुई वर्षमा नेतृत्व परिवर्तन भइरहने संस्था हो । नयाँ नयाँ अनुहार आइरहन्छन् । हामी नेतृत्वले पनि लामो समय एकै ठाउँमा बसिरहनु हुँदैन । मैले पनि त्यसैअनुसार दुई वर्षअघि तयारी गरेको थिएँ । सबै साथीको सदाशय र वर्तमान अध्यक्षको विशेष अनुरोधले छाडेको हुँ । चार वर्षको तयारीका साथ म आएको हुँ । 
 
पहिले उहाँलाई छाडेको भन्नुहुन्छ । अहिले उहाँ तपाईंंसँग हुनुहुन्न नि ?
आआफ्नो सोचाइ हो । हालको अध्यक्ष मसँगै हुनुहुन्छ भन्ने म ठान्छु । म सकारात्मक सोच राख्छु । मलाई थप बलियो बनोस् भनेर उहाँले अभ्यास गर्न खोज्नुभएको हुन सक्छ ।
 
तपाईंका एजेन्डा के छन् ?
मेरा चारवटा एजेन्डा छन् । एउटा ‘एनआरएनए भर्जन टु’ राखेको छु । ‘नयाँ युगको सुरुवात सबै हात एकै साथ’ भन्ने नारा बनाएको छु । यो ‘भर्जन टु’ हो । अहिलेसम्म हामीले संस्था स्थापना, सदस्यता वितरण तथा कार्यक्रम गर्‍यौं । यी काम पहिलो भागमा थिए । अब राष्ट्रले हामीसँग जे अपेक्षा गरेको छ, त्यो काम गर्नु दोस्रो भर्जन हो । युवाको एउटा ठूलो जमात एनआरएनएमा जम्मा भइसकेको छ । एनआरएनएको भविष्य हुनुहुन्छ उहाँहरू । अर्को महिला सशक्तीकरण हो । पहिला विदेश जानेमा महिलाको नाम बिरलै सुनिथ्यो । तर अहिले करिब–करिब पुरुषकै हाराहारीमा महिला पनि विदेश जान थालेका छन् । उहाँहरू पनि हाम्रो एउटा ठूलो शक्ति हो । एनआरएनएको सदस्यता वितरण पनि थप गर्नु छ । यो पनि भर्जन टुमा पर्छ । 
दोस्रो, यो संस्था आर्थिक बल भएका मानिसको संगठन भन्ने आरोप छ । यसलाई तोड्न आवश्यक छ । त्यसलाई मैले लगानीसँग जोडेको छु । सामूहिक लगानी तयार गर्ने । यसमा मासिक एक हजार रुपैयाँदेखि लिएर लाखौं हाल्न सक्नेहरूलाई एकै ठाउँमा राख्नु छ । उपेन्द्र महतोजी र भर्खर खाडी मुलुक जानुभएका साथी पनि एउटै ठाउँमा रहेर स्वामित्व लिनसक्ने गरी लगानी जुटाउनु छ । 
तेस्रो, ‘स्मार्ट एनआरएनए’ भनेको छु । ‘एस’ भन्नाले ‘स्पेसिफिक’, ‘एम’ भन्नाले ‘मेजरेबल’, ‘ए’ भन्नाले ‘एचिभेबल’, ‘आर’ भनेको ‘रियालिस्टिक’ र ‘टी’ भन्नाले ‘टाइमलाइन बाउन्ड’ भनेको छु । अहिले संसारमा बौद्धिक ह्रास भइरहेको छ । बौद्धिक ह्रासलाई कसरी फर्काउन सकिन्छ भनेर पनि सोचिरहेको छु । एनआरएनए एकेडेमी मेरो चौथो एजेन्डा हो । राष्ट्रलाई आवश्यक पर्दा स्वयंसेवी वा केही न्यूनतम शुल्क लिएर प्रयोग गर्न मिल्ने बनाउने छु । हाम्रो नीति, नियममा उहाँहरूलाई लगाउने सोच हो । 
 
- म अध्यक्ष बन्न दुई वर्षअघि नै तयार थिएँ । वर्तमान अध्यक्ष शेष घलेको विशेष अनुरोधले छाडेको थिएँ । 
अहिलेसम्म संस्था स्थापना, सदस्यता वितरण तथा कार्यक्रम गर्‍यौं । अब राष्ट्रले गरेको अपेक्षाको काम गर्नुपर्छ । 
हाम्रो चुनावसँगै राष्ट्रको पनि चुनाव भएकाले हस्तक्षेप हो कि भन्ने देखिएको हुन सक्छ ।
 फुत्त उठेर आएको व्यक्तिलाई नेतृत्व दिएर लौ त चलाऊ भन्ने अवस्था छैन ।
 
तपाईं अध्यक्ष भएमा एनआरएनएको भवन निर्माण र लाप्राकको पुनर्निर्माणको काम छाड्नुहुन्छ भन्ने आरोप छ नि ?
यी दुवै आयोजना कसले सुरु गर्‍यो भन्ने तपाईंहरूलाई थाहै होला । एनआरएनएको भवन निर्माण म कोषाध्यक्ष हँ‘ुदा सुरु भएको हो । त्यतिबेला म ‘स्टाबिलिटी’को अध्यक्ष थिएँ । मेरो प्रमुख एजेन्डा भवन बनाउने भन्ने थियो । भवन बनाउन मैले आजसम्म ३० लाख रुपैयाँ सहयोग गरिसकेको छु । मैले आफैंले रोपेको बिउ फुलेको देख्न पाउने भएको छु । लाप्राक बस्तीको अवधारणा पनि मैले तयार पारेको हो । एक हजार घर बनाउने भन्ने कुरा थियो । हामीसँग ३५ करोड रुपैयाँ थियो । ३ लाख ५० हजार रुपैयाँका दरले बाँसको घर बनाउने भन्ने मैले एनआरएनए बैठकमा प्रस्ताव गरेको हुँ । त्यो बैठकमा यो एजेन्डा पारित भएर अघि बढेको हो । कुन मान्छेले भन्छ आफूले जन्माएको ‘प्रोजेक्ट’ अलपत्र पार्छ ?
 
तपाईंहरूमाथि यो संस्थालाई राजनीतीकरण गर्नुभयो भन्ने आरोप छ नि ?
त्यस्तो राजनीति लागेको छ जस्तो मलाई लाग्दैन । तर सदाशय भन्ने हुन्छ । मैले त नेताहरूलाई भेट्दा एनआरएनए चुनावबारे कुनै घोषणा नगरिदिनुस् भनेर अनुरोध गरेको छु । तर व्यक्तिगत सम्बन्धका आधारमा माया भने हुन्छ । जितौं भन्ने अभिलाशा जसलाई पनि रहन्छ । राजनीतिक पार्टीका झुन्डहरू लागिरहेका छन् भन्ने मलाई लाग्दैन । हाम्रो चुनावसँगै राष्ट्रको पनि चुनाव भएकाले हस्तक्षेप हो कि भन्ने देखिएको हुन सक्छ । तर यो फरकफरक हो ।
तपाईंमाथि अलि लापरवाह प्रवृत्ति रहेको र संस्था हाँक्ने क्षमता नभएको भन्ने आरोप पनि छ ?
कसरी लापरवाही हुन्छ ? एउटा मान्छे ३० वर्षमा ३ सय मिलियन, अहिलेको राष्ट्रका हिसाबले भन्नुपर्दा ‘टर्नओभर’ तीन नम्बरमा आएको संस्था हाँकिरहेको मान्छे, संसारको ८० औं मुलुकबाट आठौंमा स्थापित मुलुकमा छ । त्यहीअनुसार नेपालमा पनि व्यवसाय विस्तार गरिरहेको छ । सक्रिय एनआरएनएका रूपमा समाजमा प्रस्तुत भइसकेको छु । ‘रोटरियन’ भएर काम गरिरहेको छु । आफ्नो जिम्मेवारी पूरा गरिरहेको छु । कसरी गैरजिम्मेवारपूर्ण भन्ने ?

तर नेपालमा तपाईंंको व्यवसाय त्यति सफल छैन भनिन्छ नि ?
पाँच वर्षअघि जापानमा तपाईंहरू कसैलाई पनि मेरो व्यवसायबारे थाहा थिएन । यसले के गर्दै छ, कति खोल्यो, कति डुब्यो, कतिवटा बन्द भए भन्ने पनि थाहा थिएन । तर ‘रिजल्ट’ जे देखियो, त्यसमा तपाईंहरूले सफलता देख्नुभएको हो । हो, त्यसैगरी मैले अहिले नेपालमा पनि वीजारोपण गरिरहेको छु । ५/६ वर्ष भयो, नेपालमा मैले लगानी गर्न सुरु गरेको । यो ठाउँमा कतिपय कुरा सिकिँदै पनि छ । नेपालमा आफ्नो देश र भाषा मिल्दैमा सफल नै भइन्छ भन्ने छैन । वातावरणसँग भिज्न सक्नुपर्छ । त्यसपछि मात्रै सफल भइन्छ । मेरो बीबी एयरवेज आइसकेको छ । चाँडै अगाडि बढ्दै छ । होटल, बु्रअरी बिजनेस नाफामै छ । काठमाडौं–हेटौंडा सुरुङ मार्गमा लगानी जुटाएर अघि बढ्ने क्रममा छौं । 
तपाईंको प्रगतिलाई रहस्यमयी भन्नेहरू पनि छन् । यसबारे तपाईंको कुनै टिप्पणी छ ?
म सकारात्मक सोच्ने मान्छे हुँ । संसारभरिमा ४० वर्षको इतिहासमा जापान कहाँदेखि कहाँ पुगिसक्यो । संसारकै दोस्रो आर्थिक समुन्नत राष्ट्रमा परिणत भयो । त्यो ठाउँमा प्रशिक्षित भएको मान्छे हुँ म । प्रविधिका क्षेत्रमा दुई/तीन वर्षमा अर्बपति भएकाहरू छन् । हाम्रामा १० वर्षमा कोही पनि त्यस्तो नभएकाले मलाई त्यस्तो भनेका हुन् । मेरा आँखाअगाडि दुई/तीन वर्षमा कहाँदेखि कहाँ पुगिसकेका साथीहरू देखेको छु । त्यो हिसाबले म त आफूलाई अझै पछाडि परेको ठान्छु ।

चुनावमा कति खर्च गर्दै हुनुहुन्छ ?
खर्च त भइहाल्छ । चुनाव लड्ने भनेपछि खानुपर्छ, साथीहरूलाई भेट्नुपर्छ । अमेरिकाको राष्ट्रपतिको चुनावभन्दा हाम्रो चुनावको दायरा बढी छ । अमेरिका एउटै देशभित्र हो, हाम्रो त ७७ राष्ट्रमा छ । त्यसैले केही खर्चिलो भएकै हो । खर्च पनि व्यक्तिअनुसार फरक पर्छ । मतदातालाई पैसाले प्रभावित पार्ने भन्ने कुरा आउँदैन । हाम्रामा सक्षम मान्छे नै मतदाता छन् । हिंड्ने–खाने मुख्य कुरा हो । कहींकतै प्रायोजक बन्नुपर्छ, सहयोग गर्नुपर्छ । यो सामान्य नै हो ।

अन्त्यमा भन्नैपर्ने बाँकी केही छ ?
एनआरएनए महान् विषय हो । हामी राष्ट्रका सहयोगी हात हौं । दुई वर्षमा संसारमा धेरै उथलपुथल हुन्छ । दुई वर्ष भनेको एनआरएनएलाई राष्ट्रसँग जोडेर राष्ट्रिय अर्थतन्त्रसँग जोड्ने भन्ने हो । यो अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण विषय हो । फुत्त उठेर आएको व्यक्तिलाई नेतृत्व दिएर लौ त चलाऊ भन्ने अवस्था छैन । जिम्मेवारीपूर्ण ढंगले एनआरएनए के हो, कर्तव्य के हो, कसरी अघि लैजाने भन्ने सबैले बुझ्न जरुरी छ । वास्तविक एनआरएनहरू संस्थामा आऊन् । सबैलाई हौसला मिलोस् । यसबाहेकका गतिविधिलाई निरुत्साहित गरौं । समुन्नत एनआरएनए बनाऔं । एनआरएनए सम्मुन्नत बने सम्मुनत राष्ट्र बनाउन सहयोग पुग्छ ।

प्रकाशित : आश्विन २९, २०७४ ०८:१८
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

‘लाप्राक र एनआरएनए भवन मुख्य एजेन्डा’

कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौं — गैरआवासीय नेपाली संघ (एनआरएनए) को आठौं विश्व सम्मेलन तथा अन्तर्राष्ट्रिय साधारणसभा राजधानीमा चलिरहेको छ । यो महाधिवेशनबाट संघको नेतृत्वमा पुग्न एनआरएनए अन्तर्राष्ट्रिय समन्वय परिषद्का उपाध्यक्ष भवन भट्ट र सदस्य जमुना गुरुङ चुनावी मैदानमा छन् ।

अस्ट्रेलियाका दुई सय धनीहरुको सूचीमा परेकी गुरूङ र जापानमा व्यवसायरत भट्टसँग गैरआवासीय नेपाली अभियान र चुनावी एजेन्डामा केन्द्रित रहेर कान्तिपुरका गोकर्ण अवस्थी र कृष्ण आचार्यले गरेको कुराकानी :

 
तपाईंले अन्तिम समयमा उम्मेदवारी घोषणा गर्नुभयो । किन यति ढिलाइ ?
मेरो योजना नै थिएन । योजना भएको भए पहिल्यै घोषणा गर्थें । तर केही साता मैले सोचेँ । सकारात्मक र नकारात्मक दुवै विश्लेषण गरियो । एक–दुई सातायता केही कुरा सुनिए । त्यसपछि उम्मेदवारी दिनुपर्छ भन्ने महसुस भयो । धेरै गैरआवासीय नेपालीको हितका लागि उम्मेदवारी घोषणा गरेकी हुँ । 
 
उम्मेदवारी घोषणाको अघिल्लो साता के भइरहेको थियो र ?
एनआरएनएले गरिरहेको आयोजनाका विषयमै चर्चा थियो । लाप्राकमा भूकम्पपीडितका लागि घर निर्माण र एनआरएनएको भवन निर्माण कतै अगाडि नबढ्ने हो कि भन्ने कुरा सुनियो । धेरै व्यक्तिले यसबारे गम्भीर भएर चर्चा गर्नुभयो । यो योजना सफलताका विषयमा पनि उहाँहरूको चिन्ता थियो ।
 
एनआरएनएको भवन बनाउने कुरा वर्षौदेखिको हो । लाप्राक पनि त निरन्तर चल्ने योजना हो । यसलाई किन बन्द गरिएला र ?
एनआरएनएको भवन बनाउने ठूलो कुरा हैन । तर कुन ठाउँमा बनाउने भन्ने मुख्य कुरा हो । लाप्राकमा भूकम्पपीडितका लागि घर निर्माणको कार्यक्रम धेरै चुनौतीपूर्ण हो । लाप्राकमा वर्षमा जम्मा चार महिना मात्रै काम गर्न सकिन्छ । नोभेम्बरदेखि फेब्रुअरी वा मार्चसम्म त्यहाँ काम गर्न सकिँदैन । वर्षा भएन भने केही काम गर्न सकिन्छ । जुन, जुलाई, अगस्टमा पानी परिरहने हुनाले काम गर्न निकै गाह्रो हुन्छ । त्यसकारण यो आयोजना भौगोलिक हिसाबले धेरै चुनौतीपूर्ण मानिन्छ । काठमाडौंमा १० रुपैयाँमा पाइने सामग्री लाप्राकमा एक सय रुपैयाँ पर्छ । वास्तविक प्रतिबद्धताबिना यो आयोजना पूरा हुन सक्दैन । 
 
त्यसो भए लाप्राकको काम हालका अध्यक्ष अथवा तपाईंले मात्र गर्न सक्नुहुन्छ भन्ने हो त ?
हैन । यो एनआरएनएको आयोजना हो । लाप्राकमा के काम भइरहेको छ, तपाईंंले देख्नुभएको पनि होला । तर काम गर्नेहरूको मूल्यांकन तपाईं आफैं गर्नुस् ।
 
- धेरै गैरआवासीय नेपालीको हितका लागि उम्मेदवारी घोषणा गरेकी हुँ ।
- मैले आफ्नो पहिचान बनाइसकेँ भने मलाई शेष घलेकी श्रीमती मात्रै भनेर हुन्छ ?
- चुनावका बेला अलिकति यताउता हुन्छ । चुनाव सकिएपछि एकढिक्का हुन्छौं । 
- म एनआरएनएमा प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष रुपमा ४ वर्ष संलग्न भएँ तर अरुले १० वर्षमा सिकेको अनुभव लिएकी छु ।
 
तपाईंका अन्य एजेन्डा केके छन् ?
यसबाहेक मेरा अन्य एजेन्डा छैनन् । सुरु भइसकेका यी दुवै आयोजना पूरा गर्ने हो । यी दुवै आयोजनामा ४० लाख नेपालीको भावना, सहयोग र पसिना जोडिएको छ । यी हाम्रा गर्वका आयोजना हुन् । भूकम्प आउँछ, बाढी–पहिरो आउँछ, हामी सहयोग बाँड्न चाहन्छौं । नेपालमा प्राकृतिक प्रकोप भइरहन्छ । एनआरएनहरूको नेपालको सामाजिक–आर्थिक गतिविधिमा हातेमालो गरेर गरिबी निवारणमा सहयोग गर्ने मुख्य उद्देश्य छ, लाप्राक प्रोजेक्ट त्यसको ‘सिम्बोल’ हो । यो सबै एनआरएनको विचार हो ।
 
एनआरएनएमा ४० लाख मान्छे छन्, यो आयोजनालाई त अरूले पनि निरन्तरता दिन सक्छन् होला नि ? 
अहिलेसम्म केके काम भए ? ककसले गरे ? आफैं मूल्यांकन गर्नुस् । म यसबारे धेरै भन्न चाहन्नँ । कसैले गरेको देख्नुभएको छ ? कोही गर्ने होलान् । तर उपयुक्त व्यक्ति को हो भनेर तपाईंहरूले बुझ्नुपर्‍यो । आगामी दुई वर्षभित्रमा यी आयोजना पूरा गर्छु भनेर म आएको हो । म यसमा प्रतिबद्ध छु । 
 
एनआरएनएमा परिवारवाद हावी भयो भनेर पहिला तपाईंहरू पनि भन्नुहुन्थ्यो । धेरैले अहिले पनि भनिरहेका छन् । अहिले त झन् त्यस्तै देखिएको हो ?
परिवारवाद हावी भएकै हो त ? म एनआरएनएका लागि कोही पनि हैन त ? समाजले त्यस्तो भन्न सक्छ ? म एउटा गाउँमा हुर्केको मान्छे । ग्रामीण भेगमा गाडी जाँदैनथ्यो । बिहानभरि घाँस काटेर स्कुल जाने मान्छे म पनि हो । त्यतिबेलादेखि अहिलेसम्म मैले म को हुँ भन्ने सिकेकी छु । मेरो श्रीमान् शेष घले हो । यो वास्तविकता हो । तर हामी फरकफरक मान्छे पनि हौं । आपसमा सहयोग हुन्छ, गरिन्छ । हाम्रो व्यवसाय फरकफरक छ । मैले त्यहाँ आफ्नो पहिचान बनाइसकेँ भने मलाई शेष घलेकी श्रीमती मात्रै भनेर हुन्छ ?
 
तपाईं अस्ट्ेरलियाको १ सय १२ औं धनीमा पर्नुहुन्छ । उतै बस्नुहुन्छ । चार वर्ष शेष घलेले एनआरएनए चलाउनुभयो । अब तपाईं उम्मेदवारी दिँदै हुनुहुन्छ । यसो गर्न केले प्रेरित गर्‍यो तपाईंलाई ? 
‘प्यासन’ हो मुख्य कुरा । अहिलेसम्म एनआरएनएको नेतृत्वमा रहेर कसैले लाभको काम गरेजस्तो मलाई लाग्दैन । तर भविष्यमा के होला, भन्न सकिँदैन । अहिलेसम्म हामीले त्यस्तो गरेका छैनौं । इमानदारीमा हामी सम्झौता गर्नेछैनांै ।
 
अन्तिम समयमा तपाईंले दिएको उम्मेदवारीले एनआरएनएमा विभाजन आएको दाबी गर्नेहरू पनि छन् । चुनाव जित्नुभयो भने तपाईंलाई काम गर्न गाह्रो हँुदैन ?
एनआरएनएमा विभाजन भएजस्तो लाग्दैन । सन् २००३ मा उपेन्द्र महतो, जीवा लामिछाने, भीम उदास, हिराचन दाइहरूले जुन ‘भिजन’का साथ यो ‘प्लेटफर्म’ तयार गर्नुभयो । यसको सबैले प्रशंसा गर्नुपर्छ । यसले विदेशमा बस्ने सबै नेपालीलाई समेटेको छ । चुनावका बेला अलिकति यताउता हुन्छ । तर काम गर्ने बेला यस्तो हँ‘ुदैन । चुनाव सकिएपछि हामी एकढिक्का हुने गरेका छौं । मैले विगतमा यस्तै देखेकी छु । मैले जितेँ भने सबैसँग मिलेर काम गर्छु । सक्छु पनि । म तीन/चारवटा कम्पनी सञ्चालन गरिरहेको मान्छे हुँ । पाँच सयभन्दा बढी कर्मचारी छन् । विभिन्न समूहमा बौद्धिक मान्छे हुनुहुन्छ । उहाँहरूको आआफ्नै ‘इन्ट्रेस्ट’ हुन्छ । उहाँहरूलाई समेटेर म यतिको अवस्थामा आइपुगेकी हुँ । केही नभई म यहाँसम्म आएको त हैन नि ।
 
तपाईंहरूले बनाउनुभएको ‘भिजन ट्वान्टी–ट्वान्टी’ दस्ताबेजले पहिलेजस्तो समाजसेवा गर्ने संस्थाभन्दा पनि एउटा कर्पोरेसन बनाउन खोजियो भन्ने आलोचना पनि सुनिन्छ नि ?
यो कुरा अध्यक्ष शेष घलेसँगै सोध्नुस् । मैले यसमा स्वामित्व लिएको छैन । यो ‘डकुमेन्ट’ २०१६ को मे वा जुनमा सबै आईसीसी सदस्यहरूलाई पठाइएको हो । सबै एनसीसी कार्यालयमा पठाइएको हो । म एउटा आईसीसी मेम्बर मात्रै हो । त्यो तपाईंहरूले हेर्नुभयो भने थाहा पाउनुहुन्छ, अहिलेका अध्यक्षको जुन दायित्व र जिम्मेवारी छ, त्यसलाई विकेन्द्रीकरण गर्न खोजिएको हो । उपाध्यक्षहरूलाई पनि जिम्मेवारी दिन खोजिएको हो । एनआरएनएले कहिले राहत दिने, के निर्णय गर्ने भन्ने भन्दा एउटा फाउन्डेसन किन नखोल्ने भन्ने हो । त्यो फाउन्डेसन एउटा नेपालमा हुन्छ । अर्को विदेशमा हुन्छ । विदेशमा पैसा दान दिँदा कर फिर्ता लिन पाइन्छ । कर फिर्ता हँ‘ुदा बढी रकम सहयोग गर्न सकिन्छ । एनआरएनएले ‘लबिङ’ र ‘एड्भोकेसी’ पनि गर्छ । नेपालका लागि नेपाली भन्ने मूल मन्त्र छ । त्यसलाई कसरी सार्थक बनाउने भन्ने छ । सन् २०१७ मा हामी कहाँ पुगेका छौं, तपाईंहरूले मूल्यांकन गर्नुभएकै छ । ७५ मुलुकमा शाखा विस्तार भएको छ । ६५ हजार सदस्य भइसके । यहाँ ठूलो जमात छ । सबैलाई एकबद्ध गर्न सक्नुपर्‍यो नि । सबैलाई एकबद्ध गर्ने भिजन ट्वान्टी–ट्वान्टीको योजना र रणनीति हो । यो कुरा कसैले बुझ्दनन् भने म त्यसमा कुनै टिप्पणी गर्दिनँ ।
 
एनआरएनएको चुनावमा उम्मेदवारले निकै खर्च गर्छन् भनिन्छ । कति खर्च गर्दै हुनुहुन्छ ?
मेरा श्रीमान्ले दुईपटक चुनाव लड्दा मलाई यसबारे थाहै थिएन । अहिले मैले धेरै हल्ला  सुनेकी छु ।
 
एनआरएनएको चुनावमा राजनीति र जातीयता पनि निकै मजाले घुसेको भन्ने छ । तपाईंले यो कुरालाई समर्थन वा बेवास्ता के गरिरहनुभएको छ ?
साँच्चै भन्नुपर्दा मलाई यो मन पर्दैन । एनआरएनए परोपकारी संस्था हो । हामी मातृभूमिलाई दिन आएका हौं । आर्थिक, सामाजिक रूपमा केही गर्न खोजेका हौं । राजनीतिक दलहरूबाट हस्तक्षेप आउनु राम्रो हैन । नेताहरूले जलपान, शुभकामना भनेर बोलाउँछन् । जानुपर्ने रहेछ । मैले पहिलोपटक अनुभव गरेँ ।
 
अन्तमा भन्नैपर्ने बाँकी कुरा छन् ?
म एनआरएनएमा प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष रूपमा चार वर्ष संलग्न भएँ । संस्थाका धेरै कुरा बुझेकी छु । संस्थालाई कहाँसम्म पुर्‍याउन सकिन्छ भन्ने बुझेकी छु । चार वर्ष मात्रै काम गरे पनि मैले धेरै अनुभव लिएकी छु । लामो समयदेखि काम गरिरहेका साथीहरू पनि हुनुहुन्छ । म उहाँहरूलाई आफैं मूल्यांकन गर्नुस् भन्न चाहन्छु । अरूले १० वर्षमा सिकेको अनुभव मैले ४ वर्षमा लिएकी छु भन्ने लाग्छ । मेरो कामको मूल्यांकन तपाईंहरू नै गर्नुस् । दुई वर्षमा मैले भनेका योजनाहरू सक्छु । त्यसपछि आराम गर्नेछु ।

प्रकाशित : आश्विन २९, २०७४ ०८:१८
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT