सुम्निमाको भ्रमण

आमा, बुबा कहाँ हुनुहुन्छ ?’ हामी त उहाँलाई कहिल्यै देख्दैनौं त ?’ एक दिन एकाबिहानै सुम्निमाले सोधिन् ।

‘छोरी, उहाँ उठ्नेबित्तिकै अफिस जानुभएको छ,’ आमाले बताउनुभयो ।
‘आज त शनिबार, बिदा हो । सदिच्छा उसको बुबाआमासित गोदावरी घुम्न जाँदै छे । हामीचाहिँ कहिल्यै नघुम्ने ?’ सुम्निमा दु:खी भइन् ।
‘हामी पनि समय मिलाएर घुम्न जाऔंला नि १’ आमाले भन्नुभयो । त्यसपछि सुम्निमा र अनमोलले खाना खाए । आफूहरू त्यत्तिकै घरमा बस्नु परेकोमा दुवै निराश देखिन्थे । सधैंजस्तो आज टीभी पनि हेरेनन् ।
साँझमा उनीहरूका बुबा सुअहाङ घर आइपुग्नुभयो । सधैं भेट्नेबित्तिकै बोल्ने नानीहरू चुपचाप बसेको देखेर उहाँ छक्क पर्नुभयो । ‘सुम्निमाका साथी सदिच्छाहरू आज घुम्न गएका छन् रे । आफूचाहिँ जान नपाएकोमा छोरीले निकै मन दुखाएकी छन्,’ आमाले बताउनुभयो ।
‘मैले तिमीहरूकै लागि यत्ति दु:ख गरेको हुँ । मेरो प्राइभेट अफिसमा अरूमा जस्तै सजिलै बिदा मिल्दैन । अब म मेरो बिदा मिलाएर एक दिन घुमाउन लैजान्छु नि,’ बुवाले सम्झाउनुभयो ।
०००
आज स्कुलमा सामाजिक शिक्षकले विद्यार्थीहरूलाई आफूले घुमेको ठाउँबारे लेख्न लगाए । सदिच्छा र साथीहरूले खुरुखुरु लेखेर बुझाए । राम्रो लेखेकोमा सदिच्छले स्याबासी पनि पाइन् । तर सुम्निमाले राम्ररी लेख्न सकिनन् । क्लास फस्ट पनि यस्तो भनेर केही साथीले सुम्निमालाई गिज्याए । उनी दु:खी भइन् ।
घर पुग्नासाथ ‘आमा, हामी आइपुग्यौं’ भनेर बोलाउने नानीहरू आज बोलेनन् । एक्कासि यस्तो चाला देखेर आमा छक्क पर्नुभयो र सोध्नुभयो, ‘नानी, के भयो आज निराश देखिन्छ्र्यौ नि ?’
सुम्निमाले दिउँसो स्कुलमा भएका सबै कुरा सुनाइन्, ‘किताबी ज्ञानले मात्रै हुँदैन । चौतर्फी विकासका लागि नयाँ–नयाँ ठाउँको भ्रमण पनि गर्नुपर्छ भन्दै मिसले आज आफूले घुमेको ठाउँबारे लेख्न लगाउनुभयो । मलाई कति गाह्रो भयो ।’
सुम्निमाको यस्तो कुरा सुनेर बुबाले सम्झाउनुभयो, ‘हामी तिमीहरूकै लागि यति धेरै दु:ख गर्दै छौं ।
नभ्याएर पो त ।’
त्यही बेला सदिच्छा पनि टुप्लुक्क देखा परिन् । कक्षामा भ्रमणसम्बन्धी निबन्ध लेखनमा पहिलो भएकोमा सुम्निमाकी आमाले सदिच्छालाई बधाई दिनुभयो । ‘यसरी पहिला हुन के गर्‍यौ त ?’ सुम्निमाका बुवाले सोध्नुभयो ।
‘अंकल, मिसले हामीलाई आफूले घुमेको ठाउँको बारेमा लेख्न लगाउनुभएको थियो । घुमेको ठाउँको तस्बिर दिमागमा नाचेपछि लेख्न सजिलो हुँदो रै’छ । मैले खुरुखुरु लेखेर बुझाएँ,’ सदिच्छा खुसी भइन् । ‘सुम्निमाका बुवा समाज सेवा पनि गर्नुहुन्छ । त्यसैले उहाँ भनेको बेला घुमाउन पाउनुहुन्न । त्यसैले अब मै भए पनि नानीहरूलाई बेलाबेलामा घुमाउन लैजानेछु,’ आमाले आफ्नो सोच सुनाउनुभयो ।
आमाको कुरा सुनेर सुम्निमा खुसी भइन् । ‘आमा, मलाई तपाईंको कुरा मन पर्‍यो । अब म हिजोजस्तो कहिल्यै गुनासो गर्दिनँ । गर्नुपर्ने काम पनि सधैं बेलैमा गर्छु,’ सुम्निमाले भनिन् ।
‘कति राम्रो कुरा । हाम्री नानी ज्ञानी छ । यसपालि पनि सधैंजस्तै पहिला हुन्छिन्,’ बुबाले खुसी हुँदै भन्नुभयो, ‘पैसा कमाएर मात्र नहुँदो रै’छ । अब जसरी भए पनि बेलाबेलामा हामी घुम्न जान्छौं ।’ आमा पनि निकै खुसी हुनुभयो । उहाँले सबैलाई खाजा दिनुभयो । सुम्निमा, अनमोल र सदिच्छाका साथै सबैले रमाई–रमाई खाए ।

श्रीराम राई

प्रकाशित : चैत्र ६, २०७३ १०:११
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

पौडीवाज राशिका

नरेन्द्र रौले

राशिका पौडयालको स्वभाव अचम्मको छ । उनलाई पानी ‘आफन्त’ र ‘साथी’ जस्तो लाग्छ । तीन कक्षा पढ्दाखेरी नै पौडी भनेपछि हुरुक्क हुने उनी पौडी सिक्नकै लागि राजधानीका फरक–फरक ठाउँ पुग्थिन् । स्कुल छुट्टी भयो कि स्पा र स्विमिङ पुलको सुविधा हुने ठाउँतिर दौडिन्थिन् ।

पाठशाला नेपाल फाउन्डेसनमा कक्षा १० मा अध्ययनरत तिनै राशिका यतिबेला पौडीका क्षेत्रमा बेग्लै पहिचान बनाइसकेकी छन् । पौडी सम्बन्धीका राष्ट्रिय तथा क्षेत्रीय प्रतियोगिताहरूमा उनले हात पारेको सफलता लोभ लाग्दो छ । उनले झन्डै एक सयभन्दा बढी मेडल पाइसकेकी छन् ।
सातौं राष्ट्रिय खेलकुद–२०७२ मा मध्यमाञ्चलबाट भाग लिएकी राशिकाले १६ वर्ष पुरानो कीर्तिमान तोडेकी छन् । चार सय मिटरको स्विमिङ दौड सबैभन्दा छोटो समयमा पार गरेकी उनले गोल्ड मेडलसहित नगद १५ हजार रुपैयाँ हात पार्न सफल भइन् । राष्ट्रिय स्तरका प्रतियोगिताहरूमा उनले अहिलेसम्म २ वटा स्वर्ण, २ वटा रजत, ३ वटा कास्य हात पारिसकेकी छन् । त्यस्तै नेपाल ओलिम्पक कमिटीले ‘ओलम्पिक डे २०१५’ मा आयोजना गरेको प्रतियोगितामा ४ वटा स्वर्ण, ७ वटा रजत, एक कास्य जितेकी छन् । पौडी प्रशिक्षक रवीन्द्र पौडयाल उनका बुबा नै प्रेरणाका स्रोत हुन् ।
राजधानीको रोजबड स्कुल पढ्दै गर्दा तेस्रो माछापुच्छ्रे स्विमिङ च्याम्पियन राष्ट्रव्यापी प्रतियोगितामा दुइटा मेडल हात पारेपछि राशिकामा हौसला थपियो । त्यसपछि पौडीका कुनै प्रतिस्पर्धा उनले छुटाइनन् । र, भाग लिए जति कुनैमा हार पनि खानुपरेन । ‘स्विमिङमै मेरो रहर छ,’ उनले भनिन्, ‘ओलम्पिकमा जाने सपना छ ।’ कोर्सको पढाइका अतिरिक्त उपन्यास पढ्न रुचाउने उनी चलचित्रमा पनि उत्तिकै रुचि राख्छिन् । प्रेम कथामा आधारित ‘द फल्ट इन आवर स्टार्स’ उनको प्रिय पुस्तक हो । उनमा घुम्न पनि उत्तिकै रहर छ ।

प्रकाशित : चैत्र ६, २०७३ १०:११
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT