ए ! चिहानको यात्री

कविता
अमृता स्मृति

काठमाडौं — तिमी आफूलाईपहाड भन्छौनदी भन्छौमान्छे भन्छौसम्राट भन्छौ

तिमी आफूलाई

पहाड भन्छौ
नदी भन्छौ
मान्छे भन्छौ
सम्राट भन्छौ


उचाइ खोज्ने बहानामा
शिर काटेपछि हो
पहाडले अग्लनुको अर्थ भुलेको
नदीले मुहानसाग
दुश्मनीको बलियो सम्बन्ध राखेपछि हो
बगरमा आासु बग्न थालेको
मान्छे बन्ने बहानामा
मान्छे बिर्सेपछि हो
यात्रीले पहिचान गुमाएको
ओ सम्राट !
सम्राटहरुको देश बनाउन छाडेर
सिंगो सम्राट बन्न खोजेदेखि हो
तिम्रो सिरानीमुनि फूलले आत्महत्या गरेको

जिब्राहरु काटेर जिब्रो बन्न खोजेपछि
दृष्टि नभएर आाखा बन्न खोजेपछि

बस्तीमा अभाव र अन्याय फलेको हो

ए ! पत्थर दिलधारी !
तिमीले मुस्कान रेटेर मुस्कान लेख्यौ
जिन्दगी केरेर जिन्दगी लेख्यौ
पैताला काटेर पाइला बनायौ
सपना भुलेर सपना बुन्यौ
र त मलाई पनि यस्तो रहर भएको छ
इतिहास मेटेर इतिहास लेखिदिऊा

मुर्दाघरको झ्यालबाट
आकाश नियालिरहेको बेला
तिम्रो चेतनाको आकारभन्दा ठूलो
रहर बुनिरहेको छु ।
ए ! चिहानको यात्री
बन्द गर यो साइरन ।

प्रकाशित : मंसिर १६, २०७४ ०८:४३
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

नामकरण

कविता
नवीनप्रकाश श्रेष्ठ

काठमाडौं — तिमी भन्दैनौअमेरिकाको ह्वाइट हाउसलाई सेतो घरइन्डियाको लाल किल्लालाई रातो पर्खालचीनको ग्रेटवाललाई ठूलो पर्खाल

तिमी भन्दैनौ

अमेरिकाको ह्वाइट हाउसलाई सेतो घर
इन्डियाको लाल किल्लालाई रातो पर्खाल
चीनको ग्रेटवाललाई ठूलो पर्खाल
तर तिमी भन्ने गर्छौ
न्यातपोललाई पाँचतले मन्दिर
खिचापुखूलाई खिचापोखरी
निगुपुखूलाई दुईपोखरी
लुा हितिलाई सुनधारा

र भन्ने गर्छौ
किपूलाई कीर्तिपुर
थिमिलाई ठिमी
बिस्का जात्रालाई बिस्केट
सापारूलाई गाईजात्रा

तिमी कसरी भन्न सक्छौ ?
न्ह्यू बज्राचार्यलाई मुस्कान बज्राचार्य
तुयू काजी महर्जनलाई सेतो काजी महर्जन
सर्गत श्रेष्ठलाई आकाश श्रेष्ठ

अब म ‘नि तिम्रो नामलाई
उल्था गरुँ
या नयाा नामकरण गरुँ ?

(नेपालभाषाबाट अनूदित)

प्रकाशित : मंसिर १६, २०७४ ०८:४२
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्