'चुनावमा विप्लव समूहका गतिविधि प्रमुख सुरक्षा चुनौती'

गृहमन्त्रीसँग सुरक्षा प्रमुखहरुको ब्रिफिङ
नगेन्द्र अधिकारी

काभ्रे — मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रभित्रका पहाडी जिल्लाका सुरक्षा प्रमुखले निर्वाचन विथोल्ने घोषणा गरेको नेत्रविक्रम चन्द (विप्लव) नेतृत्वको नेकपाको चुनावविरोधी गतिविधिलाई प्रमुख सुरक्षा चुनौतीको रुपमा विश्लेषण गरेका छन् ।

धुलिखेलमा सम्पन्न सुरक्षा गोष्ठीमा सहभागी पहाडी ११ जिल्लाका प्रमुख जिल्ला अधिकारी, नेपाली सेना, नेपाल प्रहरी, सशस्त्र प्रहरी र राष्ट्रिय अनुसन्धानका प्रमुखहरुले त्यस्ता गतिविधि नियन्त्रण गर्नुपर्ने धारणा राखे । काठमाडौं, भक्तपुर, ललितपुर, काभ्रे, सिन्धुपाल्चोक, रामेछाप, दोलखा, नुवाकोट, रसुवा, धादिङ, सिन्धुली जिल्लाका सुरक्षा अधिकारीहरुले त्यस्ता गतिविधि नियन्त्रण गर्न चनाखो रहनुपर्ने धारणा राखेका हुन् । ‘विप्लव समूहको चुनावविरोधी गतिविधि नै सबै जिल्लाका सुरक्षा अधिकारीले चुनौतीका रुपमा लिएका छन्,’ गोष्ठीमा सहभागी उपप्रधान तथा गृहमन्त्री विमलेन्द्र निधिलाई ब्रिफिङ गर्दै क्षेत्रीय प्रशासक शम्भु कोइरालाले भने, ‘सबै जिल्लाहरुले एकै खाले चुनौती रहेको बताएका छन् ।’

सहभागीले विप्लपका अलावा चुनाव चिह्न नपाएका राजनीतिक दलहरुको विरोध, तराईका सशस्त्र समूह, अन्य अपराधिक समूहबाट सुरक्षा चुनौती रहेको धारणा राखेका थिए । धम्की, मनोवैज्ञानिक त्रास फैलाउने, उम्मेदवारीको लागि अवरोध, मतदान सामाग्री नष्ट, कर्मचारीलाई कालोमोसो, निर्वाचन गतिविधि सञ्चालन हुन नदिनेलगायतका काम हुन सक्ने भन्दै त्यसतर्फ सचेत रहनुपर्ने धारणा राखेका थिए ।

सञ्चारकर्मीसँग कुराकानी गर्दै उपप्रधान तथा गृहमन्त्री निधिले निर्वाचन विथोल्ने जोकोहीका विरुद्ध कडाईका साथ प्रस्तुत हुने बताए । उनले मधेसी मोर्चालाई समेत निर्वाचनमा सहभागी गराउने वातावरण बनाउन कृयाशील रहेको जानकारी गराउँदै कुनै पनि हालतमा निर्वाचन नसर्ने दाबी गरे ।

सहभागी ११ जिल्लाका प्रमुख जिल्ला अधिकारीहरुले जिल्लाको सुरक्षा अवस्थाबारे जानकारी गराउँदै निर्वाचन परिचालनका लागि सवारी साधन र जनशक्ति अपर्याप्त भएको जानकारी गराएको काभ्रेका प्रमुख जिल्ला अधिकारी शिवप्रसाद सिंखडाले जानकारी दिए । रसुवा, सिन्धुपाल्चोक जिल्लाका प्रमुख जिल्ला अधिकारीले सीमा क्षेत्रमा थप सुरक्षा चुनौती हुने औंल्याएका थिए । तराईसँग सिमाना जोडिएको जिल्ला सिन्धुलीका प्रमुख जिल्ला अधिकारी ताराबहादुर कार्कीले मधेसका राजनीतिक दलबाट चुनौती नरहेको भन्दै दलहरुका बीचमा हुने अस्वस्थ प्रतिस्पर्धा नै सुरक्षा चुनौती भएको बताए ।

गृहसचिव लोकदर्शन रेग्मीले थप सवारी साधन आवश्यकताअनुसार प्रयोग गर्न निर्देशन दिँदै त्यसको लागि बजेट विनियोजन हुने जानकारी दिए । उनले हवाइ गस्ती, निर्वाचन सामाग्री ढुवानी आदिका लागि नेपाली सेना र निजी क्षेत्रका हेलिकप्टर तयारी अवस्थामा राखिने जानकारी समेत दिए ।

वैशाख ३१ गतेका लागि तोकिएको स्थानीय तह निर्वाचनमा खटिएका सुरक्षा निकायलाई थप स्पष्ट बनाउन सुरक्षा गोष्ठी आयोजना गरिएको सुरक्षा व्यवस्था महाशाखा प्रमुख समेत रहेका प्रवक्ता वालकृष्ण पन्थीले जानकारी दिए ।

कार्यक्रममा प्रहरी महानिरीक्षक प्रकाश अर्याल, सशस्त्र प्रहरी महानिरीक्षक सिंहबहादुर श्रेष्ठ, नेपाली सेनाका उपरथी विनोद श्रेष्ठ, मुख्य अनुसन्धान निर्देशक दिलीपराज रेग्मीलगायतका सुरक्षा अधिकारी सहभागी थिए । १० गते मधेसका ८ जिल्लाको सुरक्षा बैठक सिमरामा हुँदैछ ।

प्रकाशित : वैशाख ८, २०७४ १५:३९
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT

यी हुन् सरकारी स्कुल सुधार्न खटिएका 'भोलेन्टियर टिचर्स'

गणेश राई

शिक्षा मन्त्रालयको तथ्यांकअनुसार शैक्षिक सत्र २०६४ मा कक्षा १ मा १३ लाख ३४ हजार १ सय ९४ जना भर्ना भए । तीमध्ये ४ लाख ६४ हजार ७ सय ४३ मात्रै भर्खरै सम्पन्न एसईई (स्कुल एजुकेसन एक्जाम) मा सहभागी भए । ६५ प्रतिशत विद्यार्थी कक्षा १० नपुग्दै कता लागे त ? राज्यका लागि ठूलो च्यालेन्ज रहेको यो प्रश्नमाथि धेरै बहस हुन्छ ।

तर केही सय युवाचाहिँ यो समस्यालाई आफ्नै कर्मको माध्यमबाट चिर्न गाउँ–गाउँमा गएर पढाउँदै छन्, स्वयम्सेवी शिक्षकका रुपमा । टिच फर नेपाल (टीएफएन) नामक संस्थाले २०७० देखि ललितपुर, सिन्धुपाल्चोक र धनुषा जिल्लाका ४० वटा सरकारी स्कुलमा युवालाई खटाउँदै आएको हो । टीएफएनका प्रबन्ध निर्देशक शिशिर खनालका अनुसार यो अभियानमा दुई सय युवा सहभागी छन् । सामान्य निर्वाह खर्च लिएर गाउँका नानीहरुको भविष्य कोर्न हिँडेकाहरुमध्ये केही प्रतिनिधि पात्र आफ्नो अनुभव निकै उत्साहसाथ पोख्छन् : 

किशोर सुवेदी
कास्कीबाट मैले फर्मासुटिकल साइन्समा ब्याचलर्स गरेको छु । एमबीए पनि सकें । पहिलेदेखि दुर्गम क्षेत्रमा गएर समाजसेवा गर्ने लक्ष्य थियो । हामीजस्ता युवा आफ्नो कम्फोर्ट जोनभन्दा बाहिर आएर काम गर्नुपर्छ भन्ने लागेको थियो । टीएफएनले जुरायो । म ललितपुरको दक्षिणी सिम्ले भन्ने गाउँमा रहेको चण्डेश्वरी माविमा पढाउन जाँदै छु । म विज्ञान विषय पढाउँछु । दुई वर्ष त्यहीं रहनेछु । त्यो नितान्त तामाङ बहुल बस्ती हो । त्यो समुदायमा जन्मेर केही गर्न सक्छौं भन्ने भावनाको विकास गराउने, कक्षा कोठामा राम्रोसित पढाउने र समुदायले भोगेका समस्यामा विवेकले सकेजति समाधान निम्ति सहयोग गर्ने मेरो प्रयास हो । 

अमिता शर्मा
मेरो घर विराटनगर हो । मैले नेपाल ल क्याम्पसबाट बीएएलएलबी ग्राजुयट गरेको छु । धनुषाको मिथिलेश्वरको स्कुलमा अंग्रेजी विषय पढाउन जाँदै छु । सोसल इन्जस्टिसबारे काम गर्ने लक्ष्यले ल पढेको थिएँ । ग्रासरुटको एजुकेसन महत्त्वपूर्ण हो । कताबाट त्यहाँ पुग्ने भन्ने मात्रै थियो । म कमनवेल्थ युथ नेटवर्कमा पनि छु । वर्कसपमा सहभागी भइयो । मैले रिफुजी स्कुलका बच्चालाई पढाउने मौका पाएको थिएँ । त्यतिखेर कक्षा ८ को विद्यार्थीले एउटा वाक्य लेख्न नआउँदा समस्याबारे महसुस गरें । शिक्षा क्षेत्रमा मैले कन्ट्रिब्युट गर्नुपर्छ भन्ने लाग्यो ।

स्नेहा वज्राचार्य
मैले सोसल वर्क र आरडीमा ब्याचलर्स गरेको छु । अहिले दुई महिला र एक पुरुष कलिगसँगै श्री मावि मिथिलेश्वर धनुषामा अंग्रेजी पढाउन जाँदैछौं । काठमाडौंमै जन्मे, हुर्केकोले बाहिरका जिल्लाबारे खासै थाहा छैन । मधेस भनेपछि कहिल्यै नगएको ठाउँ हो । आफूलाई अलि च्यालेन्ज गरौं भनेर नै जान लागेको हो । दुई वर्षको कमिटमेन्ट छ । आफूमा र कम्युनिटीमा सोसल चेन्जेज ल्याउन कति सक्छु भनेर जान लागेको छु । टिचिङ भनेको कोर्स पढाउनेभन्दा पनि एक जना विद्यार्थीले सिकेको कुरा व्यवहारमा उतार्न सिकाउने हो । म प्रतिबद्ध छु । 

मन्दिरा रिजाल
म काठमाडौंमा जन्मे, हुर्कें । मैले यूएसबाट ब्याचलर्स एकाउन्टिङ सकाएर फर्कें । मलाई धेरैले किन नेपाल फर्केको भनेर सोध्नुहुन्छ । तर, मलाई आफ्नै देशमा फर्किनु पनि अवसर खोजिरहनुपर्छ र भन्ने लाग्छ । सबैले यूएस राम्रो भन्छन् । हो, राम्रो छ । तर हाम्रै देशमा धेरै पोसिबिलिटिज छन् । यो किन नदेखेको अचम्म लाग्छ । म गत वर्षदेखि सिन्धुपाल्चोकको कालिका उच्च माविमा अंग्रेजी पढाइरहेकी छु । पहिला जाँदा सामान्य टिचर त हो भन्थे । म र मेरो साथी ज्योतिजीले केही परिवर्तन ल्याएका छौं । हामीले पढाउनुको अतिरिक्त फोहरसम्बन्धी प्रोजेक्ट गर्दैछौं । विद्यार्थीका साथ फोहरजन्य सामग्री बटुलेर रियुज गरेका छौं । भर्खरै सम्पन्न एउटा मेलामा ती सामग्री बेचेर पाँच हजार पाँच सय रुपैयाँ संकलन गर्‍यौं । म सोसल इन्टरप्रेनरका रूपमा चिनिन चाहन्छु । 

विशाल न्यौपाने
मेरो घर नेपालगन्ज हो । म मेकानिकल इन्जिनियर हुँ । सिन्धुपाल्चोकको मानेखर्कमा एक वर्षदेखि म्याथमेटिक्स पढाइरहेको छु । सानैदेखि देशको विकाससँग रिलेटेड काम गर्छु भन्ने थियो । इन्जिनियरिङ गरेपछि केही चेन्ज हुनुपर्छ भन्ने लाग्यो । यसो हेर्दा एउटा स्कुलमा गएर पढाइरहेको छु । अझै ध्यान दिएर हेर्ने हो भनेचाहिँ म पूरै मानेखर्क नै बनाइरहेको छु जस्तो लाग्छ । मेरा विद्यार्थी तामाङ र ह्योल्मो समुदायका छन् । एउटा क्लास रुममा एक जना बच्चा असल विद्यार्थी बन्न सक्नु देशले एक असल नागरिक पाउनु हो । सुरुदेखि यसरी लाग्न सक्यौं भने देशप्रति प्रेम, फरक–फरक जातजाति, भाषा, वेशभूषा भए पनि आदरसम्मान गर्न सक्छ । एकता भावनाको विकास हुन सक्छ ।

रोशन ढुंगेल
मेरो घर सर्लाही लालबन्दी हो । आईएस्सीपछि त्रिचन्द्रबाट म्याथमेटिक्समा ब्याचलर गरें । ललितपुरको चौघरेमा पढाउँदै छु । त्यो ९८ प्रतिशत तामाङ बस्ती हो । त्यहाँ दुई वर्ष पूरा गरें । मैले एक वर्ष थप्ने निर्णय गरें । पहिलो वर्ष भूकम्पको अवरोध । दोस्रो वर्ष शिक्षकको अभाव । हामीले डेलिभरी गर्नुपर्ने नलेज बाँकी छ । समुदायको अनुरोधमा दोहोरिँदै छु । टिचिङ, स्टुडेन्ट लिडरसिप र सोसाइटीमा सहयोग मुख्य हो । भर्खरै श्रमदान गरेका थियौं । त्यसबाट समुदायले आर्थिक लाभ गर्‍यो । 

प्रकाशित : वैशाख ८, २०७४ १५:३९
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT