आउँदो वर्षका संकेत

विजय तिमल्सिना

प्रविधिले संसार साँघुरो बनाएको तर्क गर्नेहरूसँग सहमति हुने हो भने नेपाल पनि यही साँघुरो विश्वको एक भाग हो जहाँ संसारले अनुभव गरेका प्रविधिका नयाँ–नयाँ चुनौतीहरू र अवसरले दिनानुदिन घच्घच्याइरहेको छ ।

र, हरेक वर्ष यसको क्रम बढ्दो छ किनकि नेपालमा हरेक वर्ष इन्टरनेटसँग जोडिने नागरिकको संख्या बढ्दो क्रममा छ । नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरणको तथ्यांकअनुसार आधाजसो नेपाली इन्टरनेटसँग जोडिएका छन् र मोबाइल डाटाको विस्तारले यो संख्या झन् थपिन्छ भन्नेमा दुईमत नहोला । योसँगै प्रविधि हाम्रो दैनिक जीवनमा मात्रै नभई राजनीतिक प्रणालीसँग पनि जोडिन थालेको छ । र, हरेक नयाँ वर्षमा यसको आयातन बढ्नेछ । यो वर्ष विश्वभर प्रविधि र प्राइभेसी अनि सोसल मिडियामाथि थुप्रै बहस भए जसको बाछिटा नेपालसम्मै आइपुगे । र, नयाँ वर्षमा नेपालमै पनि प्रविधिसँग सम्बन्धित केही नयाँ विषयमाथि चर्चाको सुरुवात हुन सक्छन् । तीमध्ये केही विषय यहाँ चर्चा गर्न खोजिएको छ । 

प्रविधि र प्राइभेसी
केही महिनाअघि मात्रै सर्वोच्च अदालतले नागरिकको मोबाइलको कल विवरण हेर्न कडाइ गर्ने आदेश जारी गरेपछि नेपालमा पनि प्रविधिसँग जोडिएको व्यक्तिगत गोपनीयताको विषयले केही चर्चा पायो जुन आगामी दिनमा अझै व्यापक रूपमा उठ्नेछ । आदेशलगत्तै नेपाल प्रहरीले अपराध अनुसन्धानमा प्रभाव परेको भन्ने तथ्यहरू सार्वजनिक गर्न थालेको छ । यो यस्तो विषय हो जुन विश्वले यसअघि नै अनुभव गरिसके पनि नेपालमा भर्खरै प्रवेश पाएको छ । 
सन् २००७ मा अमेरिकी गुप्तचर निकायमा कार्यरत इडवार्ड स्नोडेनले सरकारले हरेक नागरिकको मोबाइल विवरण, इमेल र सोसल मिडियामा हुने कुराकानीमाथि गुप्तचरी गर्ने गरेको तथ्य सार्वजनिक गरेपछि विश्वभर प्रविधि र प्राइभेसीमाथिको बहस सुरु भएको थियो । हुँदाहुँदा अमेरिकी गुप्चतर निकायले जर्मनी प्रधानमन्त्री एन्जेला मर्केलको समेत कल विवरण गुप्त रूपमा सुन्ने गरेको जानकारी सार्वजनिक भएपछि यसमाथि बढी सतर्कता र कडाइ हुन थालेको थियो ।
लगत्तै, सोसल मिडिया र म्यासेजिङ एप कम्पनीहरूले समेत आफ्ना प्रयोगकर्ताको कुराकानी विवरण गोप्य राख्ने शैली अपनाउन थालेपछि अनुसन्धान निकायले आपत्ति जनाइरहेका छन् । यो लडाइँ कस्तो देखिन्छ भने निजी कम्पनीहरू प्रयोगकर्ताको गोपनीयताका रक्षक बनेर उभिएको देखाइरहेका छन् भने अनुसन्धान निकाय भने त्यसमा पहुँच बनाउन हरसम्भव तल्लीन छन् । 
नेपाल प्रहरीका साइबर सेलका एसपी नविन्द अर्याल अपराध अनुसन्धानमा प्रहरी निजी कम्पनीको कानुनले बाँधिएको स्वीकार्छन् । भन्छन्, ‘उनीहरूले चाहे विवरण दिने र कहिले नदिने गर्छन् ।’ पछिल्लो समय अपराधीहरू मोबाइल छाडेर म्यासेजिङ एपको प्रयोग गर्न थालेको र त्यसको विवरण पाउन प्रहरीलाई हम्मे पर्ने गरेको उनको अनुभव छ । अनुसन्धान निकायको यस्तो तर्कका कारण व्यक्तिगत गोपनीयता ठूलो वा अपराधको अनुसन्धान ठूलो भन्ने पक्ष–विपक्षका बहस अझै लम्बिन सक्छ ।

सोसल मिडिया र फेक न्यूज
केही महिनाअघि भएको अमेरिकी निर्वाचनमा सोसल मिडियामा सेयर भएको गलत जानकारीका कारण मतदाता प्रभावित भएको भन्ने तर्कले विश्वको सबैभन्दा शक्तिशाली देशको चुनावी प्रक्रियामाथि नै झन्डै अविश्वास पैदा भएन । यस्तो गलत जानकारी सेयरको लागि रुसको संलग्नता भएको भन्ने दाबीमाथि अनुसन्धान भइरहेको छ । यसमा रुसी संलग्नता प्रमाणित नभए पनि फेसबुकबाट ट्रम्पको पक्षमा र राष्ट्रपतिकी अर्की उम्मेदवार हिलारी क्लिन्टनको विपक्षमा बनाइएको गलत तथ्यसहितका समाचार ठूलो संख्यामा सेयर भएका तथ्यहरू बाहिर आइसकेका छन् । यसले मानिसको धारणा परिवर्तनका लागि सोसल मिडिया कतिसम्म प्रभावकारी बनिसक्यो भन्ने प्रमाणित गर्छ ।
साथै, अमेरिकी चुनावमा फेसबुकको प्रभावका कारण जर्मनीसहित युरोपेली केही देशले हुने चुनावको सामुन्ने यसमा कडाइ गर्न थालेका छन् । उनीहरूले फेसबुकमा हुने फेक न्यूज सेयरिङमा कडाइ गर्न थालेपछि फेसबुक आफैं फेक न्यूजसँग जुध्न संघर्षरत छ ।
नेपालमा हुने आगामी चुनावमा पनि यस्तै चुनौतीको सामना गर्नु नपर्ला भन्न सकिन्न । फेसबुकको तथ्यांकअुनसार अहिले नेपालमा करिब ८० लाख फेसबुक प्रयोगकर्ता छन् । जानकारी सेयरिङका लागि फेसबुक सबैभन्दा प्रभावकारी माध्यम भएको छ, यसका लागि फेसबुक चलनचल्तीका मिडियाभन्दा प्रभावकारी भएको छ किनकि चल्तीका मिडियाका वेबसाइटमा अधिकांश ट्राफिक सोसल मिडियाका माध्यमबाट छिर्छन् ।

विद्युतीय भोटिङ मेसिन
नेपालमा वैशाख ३१ मा हुने स्थानीय निकायको चुनावमा कागजी मतपत्रकै प्रयोग हुँदैछ । तर, समस्या के भने दर्जनौं दल निर्वाचन कार्यालयमा दर्ता छन् जसका कारण मतपत्र धेरै लामो र झन्झटिलो हुने भएको छ । यसले गर्दा चुनावलगत्तै नेपालमा पनि विद्युतीय भोटिङ मेसिन प्रयोग गर्नुपर्ने माग उठ्न सक्छ ।
विश्वका विकासोन्मुख मुलुकमा अहिले पनि कागजी मतपत्र चलनचल्तीमा छ । भारतले भर्खरै भएको विधानसभा निर्वाचनमा विद्युतीय भोटिङ मेसिन प्रयोग गरेको थियो । तर, ठाउँठाउँमा विद्युतीय भोटिङ मेसिनको विश्वसनीयतामाथि विवाद बढेको थियो । र, उम्मेदवारहरूले कागजी मतपत्र नै राख्नुपर्ने माग गरिरहेका छन् । 
असारमा काठमाडौंमा भएको एमाले महाधिवेशनमा विद्युतीय भोटिङ मेसिन प्रयोग गर्ने निर्णय भए पनि उम्मेदवारहरूले नै यसको विश्वसनीयतामाथि प्रश्न उठाएपछि कागजी मतपत्र प्रयोग गरिएको थियो ।

चुनावी नारामा प्रविधि
‘हाम्रो सर्लाही किन सिलिकन भ्याली बन्न सक्दैन ?’ केही महिनाअघि नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरणले राजधानीमा गरेको नेपाल ब्रोडब्यान्ड फोरममा प्रमुख अतिथिका रूपमा पुगेका सञ्चारमन्त्री राम कार्कीले यसो भन्दा हल हाँसोले गुञ्जिएको थियो । प्रविधिको राजधानी मानिने अमेरिकी सहर सिलिकन भ्यालीलाई सर्लाहीसँग बिनातर्क तुलना गर्दा सहभागीहरू हाँस्नु स्वाभाविक थियो ।
यो एक उदाहरण भए पनि अहिले राजनीतिक नारासमेत प्रविधिसँग जोडिन थालेको छ । भर्खरै मात्र स्थानीय निकाय चुनावका लागि माओवादी केन्द्रले सार्वजनिक गरेको प्रतिबद्धता पत्रमा गाउँगाउँमा वाइफाइ पुर्‍याउने प्रतिबद्धता जनाइएको छ । नेपालमा राजनीतिक दलले घोषणा वा प्रतिबद्धतापत्रमा भनेजस्तो काम चुनाव जितेपछि गर्ते प्रवृत्ति नदेखिए पनि आफ्नो नारामा प्रविधि जोड्नुले पनि राजनीतिक तहमा समेत यो विषयले महत्त्व पाउन थालेको छनक मिल्छ । र, आगामी दिनमा यी विषयले अझ बढी प्राथमिकता पाउन सक्छन् ।

बैंकिङ सेक्युरिटी
खासै चर्चामा नआए पनि नेपालमा पछिल्लो पटक बैंकिङ सुरक्षा ठूलो चुनौतीको रूपमा देखापरेको छ । नेपाल प्रहरीले २०७१ यता मात्रै एटीएम चोरीमा संलग्न चार रोमानियाली, तीन टर्किस, दुई बुल्गेरियन, दुई भारतीय र चार माल्दिभ्सका नागरिकलाई पक्राउ गरिसकेको छ । नेपालमा २०६८ देखि एटीएम चोरीका घटना देखिएको प्रहरीको तथ्यांक छ । 
नेपालमा प्रयोग हुने एटीएम पुराना प्रविधिको भएको भन्दै राष्ट्र बैंकले असोज मसान्तसम्म एटीएमको प्राविधिक पक्ष सुधार्न बैंकहरूलाई निर्देशन दिएको छ । एटीएम ठगीको घटनाले सर्वसाधारणलाई ई–बैंकिङ र पेमेन्ट गेटवेको प्रयोगमा समेत अविश्वास पैदा हुनसक्छ । अहिले नेपालका अधिकांश बैंक ई–बैंकिङको सुविधा राखेका छन् र आउँदा दिनमा तिनले प्रयोगकर्तालाई आकर्षित गर्न सक्नेछन् ।

मोबाइल डाटाको व्यापकता
अहिले नेपाल टेलिकमले देशभर नै थ्रीजी सेवा विस्तार गरेको छ र केही महिनाअघि मात्रै यसले काठमाडौं र पोखरामा पछिल्लो जेनेरेसनको इन्टरनेट सेवा फोरजीको सुरुवात गरेको छ । यो सेवालाई देशैभरि पुर्‍याउने टेलिकमको लक्ष्य छ । र, माघमा संसद्को विकास समितिको बैठकले आगामी वर्षको असोज मसान्तसम्ममा फोरजीलाई देशभर विस्तार गर्न निर्देशन दिएको छ । अहिले नेपाल टेलिकमले मात्रै फोरजी सेवा सुरु गर्ने अनुमति पाएको छ ।
नेपाल टेलिकमजको थ्रीजीसहितको मोबाइल डाटा प्रयोगकर्ताको संख्या ७ लाखभन्दा बढी रहेको नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरणको तथ्यांकमा उल्लेख छ । नेपालजस्तो भौगोलिक विकटता भएको देशमा हरेक ठाउँमा अप्टिकल फाइबर बिछ्याएर इन्टरनेट पुर्‍याउन कठिन हुने भएकाले सहज र सस्तो मोबाइल डाटा राम्रो विकल्प हुनसक्छ । र, देशभर फोरजीको विस्तारले प्रयोगकर्तालाई आकर्षित गर्नसक्छ । 

एनालगको साथमा डिजिटल टिभी
अन्तर्राष्ट्रिय दूरसञ्चार युनियन (आईटीयू) संसारभरबाट एनालग प्रविधिमा आधारित केबल टेलिभिजन विस्थापित गर्ने नीति लिएअनुरूप नेपालमा पनि नयाँ वर्षलगत्तै यो प्रक्रिया सुरु हुँदैछ । सुरुवाती चरणमा काठमाडौंसहित ललितपुर, पोखरा र वीरगन्जमा सेटअप बक्समा आधारित टीभी सुरु गरिसक्ने सरकारी लक्ष्य छ । यी सहरमा वैशाख १५ पछि एनालग प्रविधिमा आधारित केबल टेलिभिजन चल्ने छैनन् । साथै, त्यसको एक वर्षभित्र देशभर एनालग प्रविधिमा आधारित केबल टेलिभिजन विस्थापित हुनेछन् । अहिले केबल टीभी अपरेटर पनि आफ्नो उपकरण डिजिटलाइज्ड गर्ने प्रक्रियामा छन् । 
यो बाहेक चारवटा कम्पनीले इन्टरनेट टीभीको सेवा सुरु गर्न अनुमति पाएर काम थालिसकेका छन् । इन्टरनेट टीभी सञ्चालनको अनुमति पाएका सुबिसु, आईपी टीभी, ब्रोडलिंक र वल्र्डलिंकले प्रयोगकर्तालाई सेवा दिन सुरु गरिसकेका छन् । त्यसैले आगामी वर्ष नेपालमा डिजिटल टीभी र इन्टरनेट टीभीको बढी चर्चा हुनेछ ।

प्रकाशित : चैत्र २७, २०७३ १४:४१
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT

अपूर्व पूर्व

माधव घिमिरे

हंल्का टारजस्तो जमिन । गोरु नारेर सम्याइएको मैदान । राणा शासनका बेला सेनाले कवज गर्ने स्थान इलाम सदरमुकामको ‘ठूलो टुँडिखेल’ । सरकारी औपचारिक कार्यक्रमभन्दा अरू गतिविधि खासै नहुने यस मैदानमा कुनै बेला ‘जनता’ र राणाहरूको ‘सरकारी’ टोलीबीच रात छिप्पिंदासम्म फुटबलको प्रतिस्पर्धा हुन्थ्यो ।

फुटबलप्रति लगाव भएका राणा प्रशासकहरूले सुरु गरेको फुटबल खेलले यस बेलासम्म आइपुग्दा धेरै फड्को मारिसकेको छ ।

त्यतिबेला सरकारी टिम र स्थानीय बासिन्दाको टिमबीचको फुटबल प्रतिस्पर्धाको रोचक प्रसंग छ । खेलको कुनै निश्चित समयावधि थिएन । अहिलेजस्तो ९० मिनेट अनि अतिरिक्त समय गर्दै नयाँ नियमअनुसार खेल हुँदैनथ्यो । फुटबलमा पोख्त इलामेली खेलाडीले खेल सुरु हुनेबित्तिकैदेखि गोल गर्थे । सरकारी टिमले हार्नु हुँदैनथ्यो ऊबेला ! अनि जतिबेलासम्म उनीहरूका खेलाडीले गोल गरेर जित्दैनथे, त्यसबेलासम्म खेल जारी रहन्थ्यो । रात पर्दा पनि खेल रोकिंदैनथ्यो ।

त्यसबेला भारतको कोलकाताबाट ल्याइएका ‘पेट्रोमेक्स’ बालेर राति पनि खेल जारी रहन्थ्यो । राणा टोलीका तर्फबाट गोल भएपछि खेल सकिएको घोषणा हुन्थ्यो । यसो हुन नसकेर खेल ज्यादै लम्बिएपछि ‘जनता’ टिमका खेलाडीले उनीहरूलाई जानीजानी गोल गर्न दिनुपथ्र्यो अनिमात्र खेल सकिन्थ्यो । राणा टिम विजयी बनेपछि त्यसबेलाको पटांगिनीमा लगेर पराजित टिमका खेलाडीलाईसमेत भोजमा सहभागी गराइन्थ्यो ।

यसरी वि.सं. १९९० ताका सुरु भएको फुटबल खेल इलामका लागि पछिल्लो समय एउटा पर्व जत्तिकै बनेको छ । त्यसपछि इलाममा धेरै ठूला प्रतियोगिता हुन थालेका हुन् । तत्कालीन बडाहाकिम महावीर शमशेरका नाममा स्थापित महावीर सिल्ड, कमल सिल्ड, ज्ञानीराम सिल्ड हुँदै भूकम्पपीडित कप फुटबल प्रतियोगितासम्म भएको इतिहास छ । पछिल्लो समय माईभ्याली गोल्डकप पूर्वकै प्रतिष्ठित प्रतियोगिताका रूपमा स्थापित छ ।

देश–विदेशमा छाउँदै
फुटबलमा मरिहत्ते गर्ने अग्रजहरूकै योगदानका कारण इलामले राष्ट्रिय/अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा चर्चित प्रतिभाशाली खेलाडी जन्माएको छ । यतिबेलाका चर्चित फुटबलर नवयुग श्रेष्ठ इलामकै हुन् । पूर्वसभामुख सुवासचन्द्र नेम्वाङ कुनै बेलाका चर्चित स्ट्राइकर हुन् । उनले महेन्द्ररत्न बहुमुखी क्याम्पसको टिमबाट कप्तानी गर्दै धेरै प्रतियोगिता खेलेका थिए । यसैगरी धीरेन्द्र प्रधान, जीवन श्रेष्ठ, मंगेश बस्नेत, सुवास राई, दर्शन भक्तराज, लोकबन्धु गुरुङ, विनोद श्रेष्ठजस्ता प्रतिभाशाली खेलाडी इलामबाटै फुटबलमा दक्ष बनेका हुन् ।

‘राणाहरूको योगदानले फुटबल भित्रिएको इतिहास छ,’ माईभ्याली स्पोर्टिङ क्लबका अध्यक्ष धीरेन चेम्जोङ भन्छन्, ‘अब त फुटबल इलामको एउटा संस्कृति र पर्वकै रूपमा विकसित भइसकेको छ ।’ इलाममा मात्र होइन, नेपाली फुटबलमा पूर्वाञ्चल अग्रपंक्तिमा छ । पूर्वले नेपाली फुटबल धानेको छ भने पनि फरक पर्दैन ।
फरवार्ड भरत खवास मोरङका हुन् भने हाल माल्दिभ्सको क्लबमा आबद्ध गोलकिपर किरण चेम्जोङ र सुजल श्रेष्ठ धनकुटाका । पाँचथरमा ११ जनाले खेल्न मिल्ने मैदान पनि छैन तर यहाँका गणेश लावतीले राष्ट्रिय टिमबाटै खेलिसकेका छन् । अनन्त तामाङ, विशाल राई झापाका हुन् । कीर्तिमानी गोलकर्ता हरि खड्का पनि झापाकै हुन् । दक्षिण एसियाली खेलकुदमा नेपालले जितेका तीनै स्वर्णपदकका हिरो राजुकाजी शाक्य धरानका हुन् ।

विराटनगरको महेन्द्र गोल्डकप र भद्रपुरको त्रिभुवन च्यालेन्ज सिल्डको इतिहास त पञ्चायतको सुरुआतसँगै जोडिएको छ । महेन्द्र गोल्डकप विराट गोल्डकपमा रूपान्तरण भयो भने त्रिभुवन च्यालेन्ज सिल्ड २०६१ यता भएको छैन । तर, हरेक वर्षजस्तो पूर्वमा ठूला प्रतियोगिता थपिएका छन् । पूर्वका हरेकजसो जिल्लामा ठूला प्रतियोगिता आयोजना भइरहेका छन् । झापा, मोरङ, सुनसरी, पाँचथर, ताप्लेजुङ, उदयपुर, धनकुटालगायत जिल्लामा हुने यस्ता प्रतियोगितामा देशका मुख्य टिम सहभागी हुन्थे । 

चर्चित टिमहरूको सहभागितामा सामान्यतया: दसैंपछि हुने ठूला प्रतियोगिता आयोजनासँगै पूर्वाञ्चल फुटबलमय बन्छ । गाउँ, जिल्ला र क्षेत्रीयस्तरका खेल प्रशस्तै हुन्छन् । गोल्डकपहरू इलामको माईभ्याली, धरानको बूढासुब्बा, विराटनगरको विराट, धनकुटाको सहिद भीमनारायण, पाँचथरको फाल्गुनन्द, उदयपुर गोल्डकप पूर्वका प्रतिष्ठित प्रतियोगितामा पर्छन् । बिर्तामोडमा झापा गोल्डकप गत वर्षदेखि सुरु भएको हो ।

पूर्वमा हुने हरेकजसो फुटबल प्रतियोगितालाई व्यवस्थित गर्न चार दशकयता सक्रिय हुँदै आएका दिलीप राईका अनुसार यस क्षेत्रमा फुटबल क्रेज अचम्मलाग्दो छ । ‘यस क्षेत्रमा प्रतिभाशाली खेलाडी त छँदैछन्,’ उनी भन्छन्, ‘प्रतियोगिता आयोजना गर्न सघाउने अनि दर्शकका रूपमा उपस्थित भएर हौस्याउने पनि फुटबल विकासका महत्त्वपूर्ण पक्ष हुन् ।’

पूर्वमा फुटबल लोकप्रिय हुनुमा स्थानीय टोल, वडादेखि गोल्डकपसम्मै नियमित प्रतियोगिता र त्यसमा राखिने आकर्षक पुरस्कार नै हो । विजेताले कम्तीमा १ लाख रुपैयाँ पाउने प्रतियोगिता पूर्वमा वार्षिक दुई दर्जन बढी हुन्छन् । २०७३ मा मोफसलकै सबैभन्दा ठूलो पुरस्कार (विजेतालाई ७ लाख) को प्रतियोगिता झापा गोल्डकप एक सातअघि सकियो ।

यस्ता प्रतियोगिता आयोजनाले स्थनीय खेलाडीलाई प्रतिभा देखाउने अवसर दिएको छ भने मोटो पुरस्कारले व्यावसायिक बन्न सहयोग गरेको छ । खेलाडीले फुटबलकै कमाइले घर बनाउन सक्ने पनि भएका छन् । ‘म्याच फि’ को लोभमा राष्ट्रिय टिमका खेलाडीहरू पनि रातारात खेल्न पूर्व आइपुग्ने गर्छन् । अझ सीमापारि दार्जिलिङ, कस्र्याङ, सिक्किम, सिलिगुडी र असमका प्रतियोगितामा खेलेको कमाइ त लोभलाग्दो हुने गर्छ ।

पुरस्कार र प्रायोजन
सामान्यतया: खेलको विजेता र उपविजेतालाई आकर्षक पुरस्कार दिने चलन छ । तर विराट गोल्डकपमा भने प्रतियोगितामा सहभागी हुने सबै टिमलाई प्रोत्साहन गर्ने प्रयास थालिएको छ । अघिल्लो वर्ष दोस्रो संस्करण सकिएको यो प्रतियोगितामा पराजित हुने सबै टिमलाई पनि प्रोत्साहन स्वरूप नगदको व्यवस्था गरिएको आयोजक समिति अध्यक्ष राजेन्द्र राउतले बताए । उनका अनुसार पहिलो चरणमा हार्ने सबै टिमले ३०–३० हजार, क्वाटरफाइनलमा पराजित हुने टिमलाई ५० हजार र सेमिफाइनलमा पराजित हुने दुवै टिमलाई एक लाख रुपैयाँका दरले प्रोत्साहनस्वरूप रकम दिइएको थियो ।

प्रतियोगिताका सर्वोत्कृष्ट खेलाडीलाई मोटरसाइकल, उत्कृष्ट खेलाडी, टिम म्यानेजर, डिफेन्स, गोलकिपर, मिडफिल्ड, फरवार्ड र फेयर प्ले टिमलाई पनि विशेष पुरस्कारको व्यवस्था स्थानीयदेखि ठूला हरेक प्रतियोगितामा गरिन्छ । 

खेलाडी तथा टिमलाई दिइने विभिन्न पुरस्कारका लागि स्थानीय खेलप्रेमी, समाजसेवी र औद्योगिक प्रतिष्ठानहरूले सहयोग गर्ने गरेका छन् । पूर्वमा हुने प्रतियोगितालाई सघाउन प्रायोजकका रूपमा औद्योगिक प्रतिष्ठानहरू पनि आकर्षित हुन थालेका छन् । धरानको बूढासुब्बालगायत अन्य कतिपय प्रतियोगितामा गोर्खा ब्रुअरीले प्रायोजन गर्दै आएको छ । विराटगरकै उत्पादन रमपम चाउचाउ धेरै प्रतियोगितासँग जोडिएको छ ।

रमपम उत्पादक एसियन थाइफुड्सका प्रबन्ध निर्देशक महेश जाजुका अनुसार संस्थाले झापा ११ फुटबल क्लबलाई पनि तीन वर्षका लागि प्रायोजन गरेको छ । टिमका लागि चाहिने सबै सहयोग यो अवधिमा कम्पनीले गर्नेछ । यसबाहेक झापा, विराटनगर, उदयपुर, दुहबी गोल्डकपलगायत प्रतियोगितामा यो कम्पनीले प्रायोजन गर्दै आएको छ । ‘फुटबलमा नेपालको भविष्य उज्ज्वल छ,’ जाजुले भने, ‘त्यसैले खेलाडी र खेल क्षेत्रलाई माथि उकास्न औद्योगिक क्षेत्रको पनि महत्त्वपूर्ण भूमिका हुन सक्छ भनेर सघाउँदै आएका छौं ।’ 

औद्योगिक प्रतिष्ठानमात्र होइन फुटबल भनेपछि हुरुक्कै हुने खेलप्रेमीले पनि प्रतियोगितामा सघाउँदै आएका छन् । देश–विदेशमा रहेका फुटबल आयोजना हुने स्थानका बासिन्दाले पनि सक्दो सहयोग जुटाउने गरेका छन् । बूढासुब्बा गोल्डकपका लागि हङकङ, बेलायतलगायत देशमा रहेका धरानेहरूले सहयोग जुटाएर पठाउँछन् भने इलामको माईभ्याली गोल्डकपलाई मलेसिया, बेलायतलगायत मुलुकमा रहेका इलामेहरूले सहयोग अभियानै चलाउने गरेका छन् । 

प्रकाशित : चैत्र २७, २०७३ १४:४१
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT