सौगात विश्वकै कान्छा फिल्म निर्देशक

कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौ — सात वर्ष दस महिनाकै उमेरमा फिल्म रिलिज गर्दै नेपालका सौगात विष्ट संसारकै सबैभन्दा कान्छा फिल्म निर्देशकका रूपमा चिनिएका छन् । सात वर्ष तीन सय चालीस दिनको उमेरमा सौगातले वर्ल्ड रेकर्ड राख्न सफल भए।

सात वर्ष दस महिनाकै उमेरमा फिल्म रिलिज गर्दै नेपालका सौगात विष्ट संसारकै सबैभन्दा कान्छा फिल्म निर्देशकका रूपमा चिनिएका छन् ।
सात वर्ष तीन सय चालीस दिनको उमेरमा सौगातले आफू निर्देशित फिल्म 'लभ यु बाबा' प्रदर्शनमा ल्याएर वर्ल्ड रेकर्ड राख्न सफल भएका हुन् । फिल्म मंसिर २६ मा रिलिज भएको थियो । सौगातले शुक्रबार सञ्चारमन्त्री मीनेन्द्र रिजालबाट गिनिज वल्र्ड रेकर्डको प्रमाणपत्र थापे ।
'सधैं म धेरै बोल्दिनँ, काम गरेर देखाउँछु भन्थें, तर आज म धेरै बोल्छु,' मुडमा देखिएका सौगातले भने, 'आज मसँग भन्नको लागि खुसीको कुरा पनि छ र दुःखको कुरा पनि । दुःखको कुरा, मेरो फिल्म हेर्न दर्शक हलसम्म पुग्नुभएन । किनकि उहाँहरूलाई फिल्म मैले बनाएकोमा विश्वास लागेन र हाम्रो फिल्म चलेन । सुखको कुरा, मिहिनेतको फल आज पाएको छु । गिनिज बुकमा नाम लेखाउँदा म मात्र खुसी छैन, हरेक नेपाली खुसी हुनुहुन्छ होला भन्ने ठानेको छु ।' अनि उनले दर्शकलाई प्रश्न तेस्र्याए, 'अब फेरि हजुरहरूले एक पटक फिल्म हेर्नुपर्छ कि पर्दैन होला ?'
उनले पुनः एक पटक फिल्म रिलिजको वातावरण मिलाइदिन सबैमा आग्रह पनि गरे । मन्त्री रिजालले यसका लागि आफूले पनि पहल गर्ने आश्वासन बाँडे । भने, 'सुरुमा त सौगातलाई हार्दिक बधाई, देशकै नाम राखिदिएकोमा । अनि ती बाबुआमा जसले छोरामाथि विश्वास गरी फिल्म निर्माणको वातावरण तयार पारिदिनुभयो ।'
आफ्ना बुबा गजित र दिदी संगमलाई मुख्य भूमिकामा लिएर फिल्ममा बाबुछोरीको मार्मिक कथा प्रस्तुत गरेका सौगातको फिल्मले व्यावसायिक सफलता हात पार्न सकेको थिएन । फिल्म हेरेका अधिकांशले भने उनको काम रुचाएका थिए । संगमले भाइको उपलब्धिमा व्यक्त गर्न नसक्ने खुसी पाएको टिप्पणी गरिन् ।
सौगातले भारतको बङलोरका किसन श्रीकान्तको रेकर्डलाई तोडेका हुन् । श्रीकान्त निर्देशित फिल्म 'केयर अफ फुटपाथ' कर्नाटकमा सय दिनभन्दा बढी चलेको थियो ।
कम उमेरमा फिल्म निर्देशनमा लागेर पछि विख्यात बन्ने निर्देशकमा तीन पटकका ओस्कार अवार्ड विजेता स्टेभन स्पिलबर्गदेखि टिम बर्टन, जोन कार्पेन्टर, पिटर ज्याक्सन, साम राइमी, स्पाइक लीसम्म पर्छन् । उनीहरू २० वर्षअघि नै फिल्म निर्देशनमा होमिएर पछिसम्मै ख्याति कमाएका निर्देशकहरू हुन् ।



प्रकाशित : फाल्गुन ९, २०७१ ०९:३६
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

चिनियाँ वसन्त चाड

चेतनाथ आचार्य

परम्परागत चिनियाँ पात्रोअनुसारको नयाँ वर्ष अर्थात् वसन्त चाड यिनीहरूको सबैभन्दा ठूलो पर्व हो ।

यस अवसरमा चीनमा सबैभन्दा लामो बिदा हुने गर्छ । नेपालमा ल्होसार मनाएजस्तै चिनियाँहरूले पनि घोडा वर्षलाई बिदा गरेर यही फागुन ७ गते भेडा वर्षसँगै चिनियाँ संवत् ४७१३ भित्र्याएका छन् ।
लामो समयदेखि परिवारबाट टाढा रहेका चिनियाँहरूका लागि भेट गर्ने अवसर हो यो वसन्त चाड, नेपालको दसैंमा जस्तै । औपचारिक रूपमा एक साता बिदा भए चाड सुरु हुनुभन्दा केही अगाडिदेखि चालीस दिनसम्म चिनियाँहरूको यात्रा जारी रहन्छ । छुनयुन भनिने यस अवधिमा चीनमा हवाई टिकट र रेलको टिकट महँगो मात्रै हुँदैन पाउनै कठिन हुन्छ । यस बेला चीनभरि यात्रा गर्ने मानव सागर चिताइनसक्नुको हुन्छ । यो चाडमा हुने चिनियाँ यात्रालाई संसारको सबैभन्दा ठूलो मानव आवतजावत मानिन्छ ।
गत वर्षको वसन्त चाडमा चीनमा विभिन्न सवारी साधन मार्फत ३ अर्ब ६५ करोड २० लाख मानिसले यात्रा गरेका थिए । एक अर्ब ३७ करोड जनसंख्या भएको चीनमा यस बेला हरेक नागरिकले सरदर तीनपटक यात्रा गर्छन् । गत वर्षको चाडमा सडक यातायात प्रयोग गर्ने ३ अर्ब ३० करोड थिए । रेलमार्गबाट यात्रा गर्ने २६ करोड ६० लाख थिए । हवाईमार्गबाट ४ करोड ४० लाख र पानीजहाजबाट ४ करोड २० लाखले यात्रा गरेका थिए ।
सन् १९८४ को यो अवधिमा यात्रा गर्ने चिनियाँको संख्या ५० करोड थियो । दस वर्षपछि सन् दोब्बर भएर एक अर्ब पुगेको यो संख्या सन् २००६ मा दुई अर्ब र सन् २०१२ मा ३ अर्ब पुगेको थियो ।
यो वर्ष यसरी यात्रा गर्नेको संख्या ३ अर्ब ८५ करोड हाराहारीमा पुग्ने अनुमान चीन सरकारले गरेको छ । उसको तयारी यहीअनुसार छ । गत वर्षको तुलनामा चिनियाँ रेलवे सेवाले यसपटक दस प्रतिशत सेवा तालिका थप गरेको छ । हवाई सेवाहरूले पनि उडान थपेको जनाएका छन् ।
यस पर्वमा सडक, गल्ली, घर, बजार, कार्यालय, विद्यालय, कलकारखाना सबैतिर रातो लालटिन र भाग्यशाली गाँठो (रातो धागोबाट बनाइएको कलात्मक गाँठो) ले सजाइएको हुन्छ । यस अवसरमा चिनियाँहरू लुगा पनि रातो नै लगाउँछन् । रातै सजावटले घर सिँगार्छन् । हप्ता दिनसम्म निरन्तर पटका पड्काउँछन् । आतिसबाजी गर्छन् । सरकारले वातावरण प्रदूषण हुने भनेर पटका नपड्काउन गरेको आग्रहले जनताले त्यति गम्भीर रूपमा लिएका छैनन् । तर विगतमा भन्दा पटका पड्काउने दर कम भएको सरकारी भनाइ छ ।
ठाउँठाउँमा लागेका मेलामा सांस्कृतिक कार्यक्रमदेखि सर्कस, जादू र एक्रोब्याटिकसम्म देखाइन्छन् । चिनियाँ ओपेरा, सिंह नृत्य र लौरीखुट्टी नृत्य प्रदर्शन गरिन्छ । सार्वजनिक पार्कहरूमा मानिसहरूको घुइँचो छिचोली नसक्नु हुन्छ । यो चाडमा मात्रै चिनियाँहरूले वर्षको एकतिहाई खर्च गर्छन् । यस अवसरमा व्यावसायिक केन्द्रदेखि कतिपय साना बजार बन्द रहन्छन् । ठूला बजारमा चाहिँ किनमेलको घुइँचो लाग्ने गर्छ । नयाँ वर्षको अघिल्लो दिनदेखि एक साता धुमधाम मनाइने यस चाडको परम्परागत मान्यता रोचक छ । चिनियाँ चन्द्रमासको पात्रोअनुसार वर्षको अन्तिम दिनलाई छु सी भनिन्छ । यो रात बत्ती निभाउनु हुँदैन र चाँडै सुत्नु पनि हुँदैन । नयाँ वर्षको स्वागत गर्न घरका सबैजना रातको १२ बजेसम्म जाग्राम बस्छन् । यो साँझ कचौरा, प्लेट, कप फुटाइयो भने त्यसलाई सबैभन्दा ठूलो अपशकुन मानिन्छ । अनि भुलेर पनि कसैलाई गाली गर्न हुँदैन । यो दिन घरमा बढारकुँडार गर्न र घरको फोहोर बाहिर फाल्न निषेध गरिएको हुन्छ । फोहोरसँगै नयाँ वर्षका लागि साँचिएको धनसम्पत्ति पनि फ्याँकिन्छ भन्ने विश्वास छ । नयाँ वर्षको पहिलो दिन घर सार्नँ हुँदैन । बिरामी भए पनि डाक्टरलाई देखाउनु हुँदैन । लुगाकपडा र सिरकका खोल तथा तन्ना धुनु हुँदैन । कपाल काट्नु हुँदैन । कुराकानीका क्रममा कसैसँग पनि मृत्यु, रोग, प्रकोपका प्रसंग उक्काउनु हुँदैन । यसो गरेमा वर्षभरि नै यस्तै समस्या थोपरिने भन्दै यस दिन उनीहरू शुभ कुरा मात्रै गर्छन् । यो दिन रुनु पनि नहुने मान्यता छ ।
अर्को अनौठो मान्यता, नयाँ वर्षको पहिलो दिन बिहे गरेर घर गएकी छोरी माइतीघरमा आउनु हुँदैन । दोस्रो दिन बिहे गरेकी छोरीले कोसेली र उपहार लिएर माइती आउने चलन छ । तेस्रो दिनमा कोही पनि घरबाहिर जानु हुँदैन र साथीहरूलाई पनि घरमा बोलाउनु हुँदैन । चौथो दिन परिवारका सदस्यहरूले घरमा बसेर रमाइलो गर्ने र मीठो खाने चलन छ । पाँचौं दिनमा सबैजनाले एक सातादेखिको फोहोर सफा गर्छन् । छैटौँ दिनमा साथीहरूलाई आफ्नो घरमा बोलाउने, उनीहरूकोमा जाने, बजारमा किनमेल गर्ने चलन छ । वसन्त चाडको अन्तिम दिन पनि सकेसम्म घरबाहिर जान हुँदैन भन्ने विश्वास छ । यो एक साताभरि चिनियाँहरू धारिलो हतियार चलाउँदैनन् । मारकाट गर्दैनन् । जनावर मार्नाले घरमा प्रकोप उत्पन्न हुन्छ भन्ने विश्वास छ । मासु नभइनहुनले एक साताअगाडि नै किनेर फ्रिजमा राख्ने गर्छन् । कपाल काट्ने कैंचीदेखि नङ काट्ने नेलकटर पनि यो अवधिमा चलाउन पाइन्न ।
यस अवसरमा परिवार भेला भएर खाइने सबैभन्दा लोकप्रिय खानेकुरा चिआवो च हो । यो एक प्रकारको मःम हो तर पानीमा डुबाएर पकाइन्छ । यस पर्वमा पानीकमलको बियाँ खायो भने छोरा जन्मिन्छ भन्ने विश्वास छ । तर ताजा र सेतो तोफु खाइँदैन, यसलाई यो बेला दुर्भाग्य र मृत्युको प्रतीक मानिन्छ ।
चिनियाँ भाषामा वसन्त चाडलाई छुन्चे र शुभकामनालाई ख्वाइल भनिन्छ । यो अवधिमा जहाँसुकै छुन्चे ख्वाइल भनेको मात्र सुनिन्छ ।

प्रकाशित : फाल्गुन ९, २०७१ ०९:३५
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT